What do you think?
Rate this book
Pewnego dnia młody chłopak w białej szacie zaczyna strzelać do przypadkowych uczniów, po czym wypowiada słowa: „Zbawca pragnie sprawiedliwości” – i oddaje ostatni strzał, celując sobie w głowę.
Julia Marzewska i Marcin Rau próbują rozwiązać sprawę. Okazuje się, że sprawca to zaginione przed ośmiu laty dziecko. Odnajdują się jeszcze dwie dziewczynki ubrane w białe szaty, które również zaginęły wiele lat temu. Obie podejmują próby samobójcze, poprzedzając je identycznymi słowami jak zamachowiec ze szkoły. Szybko okazuje się, że za sprawami porwanych i odnalezionych w tak szokujących okolicznościach dzieci stoi ktoś niebezpieczny, komu nie spodobało się, że jedna z jego owieczek przeżyła. Policjanci usiłują poznać jego motywy. Trwa wyścig z czasem, gdyż ofiar może być więcej.
Julia Marzewska i Marcin Rau próbują rozwiązać sprawę. Okazuje się, że sprawca to zaginione przed ośmiu laty dziecko. Odnajdują się jeszcze dwie dziewczynki ubrane w białe szaty, które również zaginęły wiele lat temu. Obie podejmują próby samobójcze, poprzedzając je identycznymi słowami jak zamachowiec ze szkoły. Szybko okazuje się, że za sprawami porwanych i odnalezionych w tak szokujących okolicznościach dzieci stoi ktoś niebezpieczny, komu nie spodobało się, że jedna z jego owieczek przeżyła. Policjanci usiłują poznać jego motywy. Trwa wyścig z czasem, gdyż ofiar może być więcej.
- GenresAudiobook
360 pages, Paperback
First published May 14, 2024
2 people are currently reading
55 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
October 4, 2025
Gdzieś przeczytałam, że książki Stolarza to książki dla fanów Chrisa Cartera, ale niestety to porównanie nie działa na korzyść Zbawcy czy poprzedniej książki tego autora, którą przeczytałam. Według mnie znowu za dużo jest wątków obyczajowych, co mnie obchodzi, że policjantka ma romans z innym policjantem, a inny bohater się rozwodzi, a potem też ma z kimś tam romans. Jak będę chciała przeczytać romans to sięgnę po romans. Dodatkowo jeden z głównych bohaterów, Rau, był dla mnie odrażający i absolutnie nie czułam do niego żadnej sympatii, ani nie kibicowałam, żeby udało mu się wnieść coś do sprawy, a w kryminałach uważam coś takiego za problematyczne, bo czytam je po to, żeby "ci źli" zostali na końcu złapani. Kolejny problem to pokazana przemoc, nie przeszkadzałoby mi to, gdybym uważała to za potrzebne, a niestety miałam odczucie jakby autor na siłę wstawił pewną scenę i nie miała ona później wielkiego lub nawet żadnego znaczenia dla całej sprawy (chodzi mi o Ogara i dziewczynkę). Jest też w tej książce chamska promocja innej książki, zastanawia mnie czy to tak po znajomości czy to płatna promocja, bo zaleciało mi trochę filmem Vegi w tym momencie i nie było to przyjemne. Książek tego autora już więcej nie ruszam, bo szkoda mojego czasu. 1,5⭐
May 16, 2024
Ten kr*minał mnie zmiażdżył. I zrobił to wybitnie dobrze. Aż trudno jest uwierzyć, że jest to dopiero druga (wydana) książka autora, która jednocześnie przebija debiut, który też zrobił na mnie wrażenie. Ale tym razem – absolutny brak słów.
Ale zacznę od początku. Prolog. Po pierwszych zdaniach zastanawiałem się, o czym w ogóle ma być ta książka. Kilka krótkich scenek z różych perspektyw wydawało mi się na początku lekko chaotycznych, a przede wszystkim odstających od gatunku, jakim jest kr*minał. Ale to była tylko zasłona dymna. Scena w szkole. To był pierwszy nokaut zadany przez autora. A z każdym kolejnym rozdziałem Stolarz udowadnia, że na ringu pisarskim, nikt go nie powali na łopatki. To Ty będziesz próbować zebrać się w sobie i stanąć na nogi po tych emocjach, które kipią z tej książki strumieniami.
Za co doceniam tę historię? Za tempo - to była absolutna jazda bez trzymanki. Za wykreowane postaci – każda była wielowymiarowa i skomplikowana, a przez to bardzo realna. Za całą fabułę – niezwykle wstr*ąsającą, bol*sną, działającą na wyobraźnię. Za konstrukcję – pokazanie jednej sceny z kilku perspektyw, by dostrzec szerszy obraz sytuacji. Za styl – który trzyma w garści i wbija się tak mocno, że niepotrzebny jest ci kurs szybkiego czytania, bo tę książkę pochłoniesz w jeden wieczór.
Przy pierwszej recenzji przyrównywałem warsztat Stolarza do książek Chrisa Cartera. Po przeczytaniu “Zbawcy” moje przekonanie o talencie autora jest jeszcze silniejsze. Nie odpuszczę sobie żadnej kolejnej jego książki, bo od tych wrażeń można się uz*le*nić i właśnie tego doświadczyłem.
Ale zacznę od początku. Prolog. Po pierwszych zdaniach zastanawiałem się, o czym w ogóle ma być ta książka. Kilka krótkich scenek z różych perspektyw wydawało mi się na początku lekko chaotycznych, a przede wszystkim odstających od gatunku, jakim jest kr*minał. Ale to była tylko zasłona dymna. Scena w szkole. To był pierwszy nokaut zadany przez autora. A z każdym kolejnym rozdziałem Stolarz udowadnia, że na ringu pisarskim, nikt go nie powali na łopatki. To Ty będziesz próbować zebrać się w sobie i stanąć na nogi po tych emocjach, które kipią z tej książki strumieniami.
Za co doceniam tę historię? Za tempo - to była absolutna jazda bez trzymanki. Za wykreowane postaci – każda była wielowymiarowa i skomplikowana, a przez to bardzo realna. Za całą fabułę – niezwykle wstr*ąsającą, bol*sną, działającą na wyobraźnię. Za konstrukcję – pokazanie jednej sceny z kilku perspektyw, by dostrzec szerszy obraz sytuacji. Za styl – który trzyma w garści i wbija się tak mocno, że niepotrzebny jest ci kurs szybkiego czytania, bo tę książkę pochłoniesz w jeden wieczór.
Przy pierwszej recenzji przyrównywałem warsztat Stolarza do książek Chrisa Cartera. Po przeczytaniu “Zbawcy” moje przekonanie o talencie autora jest jeszcze silniejsze. Nie odpuszczę sobie żadnej kolejnej jego książki, bo od tych wrażeń można się uz*le*nić i właśnie tego doświadczyłem.
February 15, 2025
Czym dalej, tym było coraz lepiej. WOW 😱😍 A TE ZAKOŃCZENIE?? JA CHCE WIĘCEJ
May 13, 2024
@gryfnie_o_ksiazkach
Czy mieliście tak kiedyś że baliście się sięgnąć po powieść bo uznaliście że będzie dla Was zbyt mocna?
Ja miałam tak właśnie z najnowszą książką Krystiana Stolarza „Zbawca”. Motyw przewodni powieści oscyluje wokół szeroko rozumianej przemocy wobec małoletnich czyli tych najbardziej bezbronnych. Nie ukrywam że dla mnie jako matki ta tematyka jest szczególnie trudna.
Uczniowie liceum gromadzą się na szkolnym korytarzu oczekując na zajęcia. Zamiast pierwszego dzwonka zwiastującego rozpoczętą lekcję, uczniowie i nauczyciele słyszą jednak strzały z wycelowanej w ich kierunku broni. Napastnik odziany w białą szatę i z wypalonym na piersi słowem „Ogar” po dokonaniu egzekucji wykrzykując słowa „Zbawca pragnie sprawiedliwości!” popełnia s@mobójstwo na oczach zszokowanych świadków. Okazuje się że sprawca to zaginiony przed 8 laty chłopiec. Julia Marczewska i Marcin Rau, policjanci wydziału kryminalnego podejmują się trudnej sprawy odnalezienia Zbawcy. Tymczasem w mieście pojawiają się kolejne dzieci w białych szatach…
Krystian Stolarz staje się kolejnym ważnym nazwiskiem na rynku powieści kryminalnych! Jego „Dla ciebie nawet” była przepełniona realiami pracy policji, pełna przekleństw, brutalna i surowa. Ale to co zrobił w „Zbawcy” przeszło moje najśmielsze oczekiwania.
Oprócz realizmu podszytego oczywiście licznymi literackimi ozdobnikami czytelnik otrzymuje do bólu szokującą, szarpiącą za najwrażliwsze struny ludzkiej duszy, powieść o cierpieniu tych małych, najmniejszych duszyczek.
Moje serce zostało zmiażdżone na tysiąc kawałków, serce które prywatnie wycierpiało już sporo, dostało kolejne razy podczas czytania „Zbawcy”. Pisząc tę recenzję mam przed oczami uśmiechniętą buzię Maddie McCann, córki brytyjskiego małżeństwa lekarzy, prawdopodobnie uprowadzoną z pokoju hotelowego. Okoliczności zniknięcia nie zostały jednak wyjaśnione, dziewczynka nigdy nie wróciła do rodziców. I mimo że ta sprawa miała miejsce w 2007 roku do tej pory nie została rozwiązana. I czytając „Zbawcę” miałam autentyczne łzy w oczach myśląc o tym co mogło spotkać to dziecko i co może spotykać wszystkie zaginione w niewyjaśnionych okolicznościach dzieci…
„Zbawca” to powieść wielowątkowa, dostajemy tutaj kilka zupełnie różnych postaci, byłych kryminalnych i tych obecnych, ofiary i ich oprawców. Wszyscy mają swoje sekrety, swoje małe i duże wendety, swoje własne demony z którymi walczą na przeróżne, często niewłaściwe sposoby.
Książka oprócz rozdeptania mi serca, zmasakrowała mi też mózg a szczególnie przyłożyło się do tego kompletnie niespodziewane zakończenie które zostawiło mnie ze sparaliżowaną od szoku twarzą.
I chociaż wiem że na świecie dzieją się niewyobrażalne wręcz okropieństwa które spotykają właśnie też tych najmniejszych to przedstawienie ich przez Krystiana Stolarza w „Zbawcy” wywołało we mnie falę przeróżnych, bardzo trudnych emocji od ogromnego smutku po totalne obrzydzenie.
Świadomość że ktoś pod przykrywką uczucia fałszywie zwanego miłością, spełnia swoje chore rządze i budzi we mnie pragnienie wymierzenia sprawiedliwości w najbardziej brutalny i drastyczny sposób. To się raczej nie wydarzy ale sam fakt jakie emocje budzi we mnie ta książka niech będzie dla Was najlepszą zachętą.
A teraz idę żałować za to że znowu nakrzyczałam na swoje dziecko i zamierzam je przytulać do snu przez całą noc. I powtarzać że je kocham aż do znudzenia.
Czy mieliście tak kiedyś że baliście się sięgnąć po powieść bo uznaliście że będzie dla Was zbyt mocna?
Ja miałam tak właśnie z najnowszą książką Krystiana Stolarza „Zbawca”. Motyw przewodni powieści oscyluje wokół szeroko rozumianej przemocy wobec małoletnich czyli tych najbardziej bezbronnych. Nie ukrywam że dla mnie jako matki ta tematyka jest szczególnie trudna.
Uczniowie liceum gromadzą się na szkolnym korytarzu oczekując na zajęcia. Zamiast pierwszego dzwonka zwiastującego rozpoczętą lekcję, uczniowie i nauczyciele słyszą jednak strzały z wycelowanej w ich kierunku broni. Napastnik odziany w białą szatę i z wypalonym na piersi słowem „Ogar” po dokonaniu egzekucji wykrzykując słowa „Zbawca pragnie sprawiedliwości!” popełnia s@mobójstwo na oczach zszokowanych świadków. Okazuje się że sprawca to zaginiony przed 8 laty chłopiec. Julia Marczewska i Marcin Rau, policjanci wydziału kryminalnego podejmują się trudnej sprawy odnalezienia Zbawcy. Tymczasem w mieście pojawiają się kolejne dzieci w białych szatach…
Krystian Stolarz staje się kolejnym ważnym nazwiskiem na rynku powieści kryminalnych! Jego „Dla ciebie nawet” była przepełniona realiami pracy policji, pełna przekleństw, brutalna i surowa. Ale to co zrobił w „Zbawcy” przeszło moje najśmielsze oczekiwania.
Oprócz realizmu podszytego oczywiście licznymi literackimi ozdobnikami czytelnik otrzymuje do bólu szokującą, szarpiącą za najwrażliwsze struny ludzkiej duszy, powieść o cierpieniu tych małych, najmniejszych duszyczek.
Moje serce zostało zmiażdżone na tysiąc kawałków, serce które prywatnie wycierpiało już sporo, dostało kolejne razy podczas czytania „Zbawcy”. Pisząc tę recenzję mam przed oczami uśmiechniętą buzię Maddie McCann, córki brytyjskiego małżeństwa lekarzy, prawdopodobnie uprowadzoną z pokoju hotelowego. Okoliczności zniknięcia nie zostały jednak wyjaśnione, dziewczynka nigdy nie wróciła do rodziców. I mimo że ta sprawa miała miejsce w 2007 roku do tej pory nie została rozwiązana. I czytając „Zbawcę” miałam autentyczne łzy w oczach myśląc o tym co mogło spotkać to dziecko i co może spotykać wszystkie zaginione w niewyjaśnionych okolicznościach dzieci…
„Zbawca” to powieść wielowątkowa, dostajemy tutaj kilka zupełnie różnych postaci, byłych kryminalnych i tych obecnych, ofiary i ich oprawców. Wszyscy mają swoje sekrety, swoje małe i duże wendety, swoje własne demony z którymi walczą na przeróżne, często niewłaściwe sposoby.
Książka oprócz rozdeptania mi serca, zmasakrowała mi też mózg a szczególnie przyłożyło się do tego kompletnie niespodziewane zakończenie które zostawiło mnie ze sparaliżowaną od szoku twarzą.
I chociaż wiem że na świecie dzieją się niewyobrażalne wręcz okropieństwa które spotykają właśnie też tych najmniejszych to przedstawienie ich przez Krystiana Stolarza w „Zbawcy” wywołało we mnie falę przeróżnych, bardzo trudnych emocji od ogromnego smutku po totalne obrzydzenie.
Świadomość że ktoś pod przykrywką uczucia fałszywie zwanego miłością, spełnia swoje chore rządze i budzi we mnie pragnienie wymierzenia sprawiedliwości w najbardziej brutalny i drastyczny sposób. To się raczej nie wydarzy ale sam fakt jakie emocje budzi we mnie ta książka niech będzie dla Was najlepszą zachętą.
A teraz idę żałować za to że znowu nakrzyczałam na swoje dziecko i zamierzam je przytulać do snu przez całą noc. I powtarzać że je kocham aż do znudzenia.
May 16, 2024
“Zbawca” Krystiana Stolarza to kryminał w dosłownym tego słowa znaczeniu. Jako że Autor ma doświadczenie jako policjant wydziału kryminalistyki, jego książka to kondensacja wszystkiego, co można znaleźć w tym zawodzie.
Pewnego dnia młody chłopak w białej szacie zaczyna strzelać do przypadkowych osób, po czym ostatni strzał oddaje w swoim kierunku, krzycząc “Zbawca pragnie sprawiedliwości!”. Podobna sytuacja zdarza się jeszcze z dwiema dziewczynkami. Każda z ofiar okazuje się zaginioną osobą sprzed lat. Julia Marzewska i Marcin Rau podejmują śledztwo, a to doprowadzi ich do odkrycia brutalnej prawdy, która swój początek miała dużo wcześniej, niż można przypuszczać.
Krystian Stolarz jest zdecydowanie odpowiednim człowiekiem na odpowiednim miejscu. Dzięki swojemu doświadczeniu jako policjant tworzy powieść, która jest bardzo autentyczna, dosłowna i brutalna. Spece z wydziału “rzucają mięsem”, używają branżowego słownictwa, a także zachowują się jak normalni ludzie, których decyzje nie zawsze są w pełni przemyślane, a błędy są na porządku dziennym. Cała oprawa zdecydowanie przykuwa uwagę i pozwala jeszcze bardziej wejść w prowadzone śledztwo.
Tematyka poruszana w książce przyprawia zaś o dreszcze. Tutaj główny wątek kręci się wokół dzieci, ich problemów w życiu codziennym i kroków, na jakie się decydują, gdy nie do końca sobie z nimi radzą. Poszukiwanie odpowiedzi w Internecie i niepohamowana chęć być zrozumianym mogą mieć nieodwracalne skutki, jeśli znajdują niewłaściwe ujście. Nas mocno poraziło to, jak łatwo manipulować młodszymi osobami, co pokazuje też, jak niedostępna jest odpowiednia pomoc dla osób, które jej szukają.
Jeśli szukacie naprawdę mocnych wrażeń oraz chcecie, żeby książka kompletnie staranowała Was emocjonalnie, to “Zbawca” będzie odpowiednim wyborem.
Pewnego dnia młody chłopak w białej szacie zaczyna strzelać do przypadkowych osób, po czym ostatni strzał oddaje w swoim kierunku, krzycząc “Zbawca pragnie sprawiedliwości!”. Podobna sytuacja zdarza się jeszcze z dwiema dziewczynkami. Każda z ofiar okazuje się zaginioną osobą sprzed lat. Julia Marzewska i Marcin Rau podejmują śledztwo, a to doprowadzi ich do odkrycia brutalnej prawdy, która swój początek miała dużo wcześniej, niż można przypuszczać.
Krystian Stolarz jest zdecydowanie odpowiednim człowiekiem na odpowiednim miejscu. Dzięki swojemu doświadczeniu jako policjant tworzy powieść, która jest bardzo autentyczna, dosłowna i brutalna. Spece z wydziału “rzucają mięsem”, używają branżowego słownictwa, a także zachowują się jak normalni ludzie, których decyzje nie zawsze są w pełni przemyślane, a błędy są na porządku dziennym. Cała oprawa zdecydowanie przykuwa uwagę i pozwala jeszcze bardziej wejść w prowadzone śledztwo.
Tematyka poruszana w książce przyprawia zaś o dreszcze. Tutaj główny wątek kręci się wokół dzieci, ich problemów w życiu codziennym i kroków, na jakie się decydują, gdy nie do końca sobie z nimi radzą. Poszukiwanie odpowiedzi w Internecie i niepohamowana chęć być zrozumianym mogą mieć nieodwracalne skutki, jeśli znajdują niewłaściwe ujście. Nas mocno poraziło to, jak łatwo manipulować młodszymi osobami, co pokazuje też, jak niedostępna jest odpowiednia pomoc dla osób, które jej szukają.
Jeśli szukacie naprawdę mocnych wrażeń oraz chcecie, żeby książka kompletnie staranowała Was emocjonalnie, to “Zbawca” będzie odpowiednim wyborem.
May 16, 2024
Jak już wiecie poprzednia książka autora bardzo przypadła mi do gustu! Była zawiła, dopracowana, wiało w niej złem. Miałam pewne obawy, że moze nie uda się autorowi utrzymać tego poziomu. I wiecie co? Ta książka była jeszcze lepsza ! Widać ogromny progres!
Od pierwszych stron wciąga w ogromny wir wydarzeń. Nie ma w niej miejsca na niepotrzebne dialogi, czy opisy. Autor po prostu rozegrał akcję bez cackania się. Dostajemy niezłą plątaninę wydarzeń. Do tego świetna kreacja głównych bohaterów. Każda osoba jest wyrazista i niesie swój bagaż doświadczeń.
Poziom zła w tej historii sięga zenitu. Nie wiem czy może być coś gorszego niż krzywda wyrządzona niewinnym dzieciom. Porwanie, znęcanie się czy morderstwo- to tylko kilka kwestii zawartych w fabule. Autor w perfekcyjny sposób przemycił też motyw dyskryminacji kobiet, alkoholizmu oraz samobójstwa.I znowu prowadził nas przez świat kryminalnych bez naciągania, z impetem. Dostajemy brudną prawdę. Bardzo brudną. Ale to właśnie krzywda dzieci nigdy nie jest dla mnie łatwa w odbiorze. Zawsze wyciśnie ze mnie ogromne emocje i brak zrozumienia. Rozbija moje serce w drobny mak. Brutalność wyciekała z każdej strony. Dawno nie czytałam tak gęstej i spowitej mgłą książki. Zakończenie to prawdziwy wyścig! Z zapartym tchem pochłaniałam kolejne strony. Koniec jest bardzo zaskakujący. Po zamknięciu książki miałam minę jak Wiewiór z opoki lodowcowej, któremu znowu zwiał orzeszek. Szczena na podłodze. Nie ma co, to naprawdę warta uwagi pozycja na rynku czytelniczym.
Od pierwszych stron wciąga w ogromny wir wydarzeń. Nie ma w niej miejsca na niepotrzebne dialogi, czy opisy. Autor po prostu rozegrał akcję bez cackania się. Dostajemy niezłą plątaninę wydarzeń. Do tego świetna kreacja głównych bohaterów. Każda osoba jest wyrazista i niesie swój bagaż doświadczeń.
Poziom zła w tej historii sięga zenitu. Nie wiem czy może być coś gorszego niż krzywda wyrządzona niewinnym dzieciom. Porwanie, znęcanie się czy morderstwo- to tylko kilka kwestii zawartych w fabule. Autor w perfekcyjny sposób przemycił też motyw dyskryminacji kobiet, alkoholizmu oraz samobójstwa.I znowu prowadził nas przez świat kryminalnych bez naciągania, z impetem. Dostajemy brudną prawdę. Bardzo brudną. Ale to właśnie krzywda dzieci nigdy nie jest dla mnie łatwa w odbiorze. Zawsze wyciśnie ze mnie ogromne emocje i brak zrozumienia. Rozbija moje serce w drobny mak. Brutalność wyciekała z każdej strony. Dawno nie czytałam tak gęstej i spowitej mgłą książki. Zakończenie to prawdziwy wyścig! Z zapartym tchem pochłaniałam kolejne strony. Koniec jest bardzo zaskakujący. Po zamknięciu książki miałam minę jak Wiewiór z opoki lodowcowej, któremu znowu zwiał orzeszek. Szczena na podłodze. Nie ma co, to naprawdę warta uwagi pozycja na rynku czytelniczym.
May 22, 2024
Ciekawie poprowadzona fabuła i wiele zwrotów akcji. Dobra i bardzo (naprawdę bardzo) brutalna pozycja.
Polecam
Polecam
August 18, 2024
Wciągnęła 🤭❤️
December 2, 2025
"Zbawca" Krystiana Stolarza to książka, w której głównym tematem są zaginięcia i powroty młodych ludzi. Nie są to łatwe powroty, ponieważ tam, gdzie były trzymane, panowało nad nimi zło, które przenikało ich psychikę. O ile ta historia, wraz z zakończeniem, jest dla mnie interesująca, o tyle sami bohaterowie są dla mnie problemem. Nie podoba mi się ich kreacja, głównie ze względu na ich niestabilność. Mam nadzieję, że w następnej części się poprawią 🤭
July 14, 2024
Pewnego dnia dochodzi do masakry w szkole, a sprawca popełnia samobójstwo. Julia i Marcin starają się rozwiązać sprawę. Okazuje się, że napastnikiem jest chłopak, który zaginął kilka lat temu. Pojawiają się kolejne dzieci, które podejmują próby samobójcze i które tak samo były uznane za zaginione. Incydenty te poprzedza tajemnicze zdanie wypowiadane przez dzieci.
„Zbawca” podobał mi się dużo bardziej niż pierwsza książka autora. Od samego początku intryga bardzo mnie wciągnęła, choć nie przepadam za motywem sekt. Fabuła skupia się na toczącym się śledztwie, gdzie mnie osobiście to bardzo odpowiada. Lubię sam proces śledztwa, jak policjanci szukają sprawcy, poszlak, śladów, jak łączą wszystko w jedną całość krok po kroku. Praca policyjna jest świetnie odwzorowana, wszak autor jest policjantem i czuć rękę fachowca, akcje, odprawy, praca operacyjna. Śledziłam z zaangażowaniem cały proces wraz z bohaterami, którzy są prawdziwi, autentyczni. Nie tylko zmagają się z trudnym przeciwnikiem, ale i własnymi słabościami, demonami. Najbardziej polubiłam Julię, mimo na prawdę trudnych chwil, nie poddała się i walczyła, potrafiła poprosić o pomoc. Historia przedstawiona w powieści wywołuje ogrom emocji, mamy traumę po stracie osoby bliskiej, emocje jakie targają policjantami po przeżyciach na służbie, opis tortur, zaginięcie dziecka. Momentami ciężko było czytać, nie tylko ze względu na krzywdę dziecka, ale i też na emocje policjantów, którzy codziennie zmagają się z prawdziwymi tragediami i muszą jakoś żyć z tymi obrazami, które zostają z nimi na zawsze, historia Wiktora bardzo mnie poruszyła. Dzieje się dużo, jednak autor wszystkie wątki sprawnie połączył w spójną całość. Nie dało się oderwać od lektury, która przepełniona jest zwrotami akcji, mylnymi tropami podrzucanymi przez autora, cliffhanger na koniec rozdziału i na przemienna zmiana miejsca akcji, a do tego zaskakujące zakończenie.
Druga powieść autora, w moim odczuciu jest dużo lepsza i jestem pewna, że jeszcze przed nami wiele świetnych pozycji spod pióra pana Krystiana. Nie mogę się doczekać kolejnego spotkania. Emocje i satysfakcja gwarantowana, polecam!
„Zbawca” podobał mi się dużo bardziej niż pierwsza książka autora. Od samego początku intryga bardzo mnie wciągnęła, choć nie przepadam za motywem sekt. Fabuła skupia się na toczącym się śledztwie, gdzie mnie osobiście to bardzo odpowiada. Lubię sam proces śledztwa, jak policjanci szukają sprawcy, poszlak, śladów, jak łączą wszystko w jedną całość krok po kroku. Praca policyjna jest świetnie odwzorowana, wszak autor jest policjantem i czuć rękę fachowca, akcje, odprawy, praca operacyjna. Śledziłam z zaangażowaniem cały proces wraz z bohaterami, którzy są prawdziwi, autentyczni. Nie tylko zmagają się z trudnym przeciwnikiem, ale i własnymi słabościami, demonami. Najbardziej polubiłam Julię, mimo na prawdę trudnych chwil, nie poddała się i walczyła, potrafiła poprosić o pomoc. Historia przedstawiona w powieści wywołuje ogrom emocji, mamy traumę po stracie osoby bliskiej, emocje jakie targają policjantami po przeżyciach na służbie, opis tortur, zaginięcie dziecka. Momentami ciężko było czytać, nie tylko ze względu na krzywdę dziecka, ale i też na emocje policjantów, którzy codziennie zmagają się z prawdziwymi tragediami i muszą jakoś żyć z tymi obrazami, które zostają z nimi na zawsze, historia Wiktora bardzo mnie poruszyła. Dzieje się dużo, jednak autor wszystkie wątki sprawnie połączył w spójną całość. Nie dało się oderwać od lektury, która przepełniona jest zwrotami akcji, mylnymi tropami podrzucanymi przez autora, cliffhanger na koniec rozdziału i na przemienna zmiana miejsca akcji, a do tego zaskakujące zakończenie.
Druga powieść autora, w moim odczuciu jest dużo lepsza i jestem pewna, że jeszcze przed nami wiele świetnych pozycji spod pióra pana Krystiana. Nie mogę się doczekać kolejnego spotkania. Emocje i satysfakcja gwarantowana, polecam!
May 8, 2024
" [...] Skończyły im się tropy, a po tym, co widziała w szkole, obiecała sobie, że dorwie tego psychopatę. Bo tego, że jakiś psychopata stał za tymi biednymi dzieciakami, była więcej niż pewna. [...]"
Wow! Krystian Stolarz ma niesamowity talent do pisania bardzo realistycznych książek. Zapewne jego bogate policyjne doświadczenie miało znaczny wpływ na jego twórczość. Jestem pod ogromnym wrażeniem najnowszego dzieła Krystiana Stolarza pod tytułem "Zbawca". Nie jest to lekka lektura. Jest bardzo emocjonalna. Tutaj w strasznych okolicznościach pojawiają się zaginione dzieci, które są owieczkami pewnego tytułowego "Zbawcy". Czy policja wytropi tego psychopatę nim zginie kolejne dziecko? Dlaczego sprawca do swojej chorej misji wybrał dzieci? Przekonacie się o tym podczas czytania książki pod tytułem "Zbawca".
Ta książka jest bardzo mięsistym kryminałem, dlatego polecam ją jedynie osobom pełnoletnim.
Czy dziecko może zabijać? Czy dzieci mogą być niebezpieczne?
Cieszę się, że autor, pisząc swoje dzieła myśli o innych przeznaczając część swojego dochodu ze sprzedaży dla dzieci z Domu Dziecka w Kożuchowie. Jak mówi sam Krystian Stolarz " [...] Moje książki muszą czynić dobro [...]". Dobro do Ciebie powróci ze zdwojoną siłą. Warto czynić dobro. Mam cichą nadzieję, że inni autorzy pójdą w jego ślady.
Wracając do książki warto poznać oryginalną fabułę i razem z Julią Marzewską i Marcinem Rau próbować wytropić "Zbawcę". Akcja wartka i na szczęście nigdy nie zwalnia. Bohaterowie bardzo dobrze wykreowani. Oni są bardzo realni. Zakończenie totalnie mnie zaskoczyło i dało nadzieję na kontynuację.
Podobały mi się teksty niektórych postaci. Warto je poznać.
Pamiętajcie, że nie ma pozwolenia na dręczenie, poniżanie, bicie, wyzywanie i znęcanie się nad dziećmi. Każde dziecko ma prawo do godnego życia w spokoju. Każdy, kto zakłóca ten spokój powinien trafić za kratki. Pamiętajcie nie czyńcie drugiemu co wam niemiłe.
Jeżeli jesteście ofiarami przemocy, lub macie myśli samobójcze nie bójcie się prosić o pomoc. Jeszcze może być pięknie.
Ważne numery:
- Dziecięcy Telefon Zaufania 800121212
- Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym 800702222
Zawsze znajdzie się jakaś osoba, która może pomóc, chociażby samą rozmową. Nie warto odbierać sobie życia.
W "Zbawcy" mamy do czynienia z morderstwami i samobójstwami dzieci. Jak już wam pisałam, nie jest to lekka lektura, jednak warto ją przeczytać.
Bardzo chciałam dopaść tytułowego Zbawcę, żeby już żadne dziecko nie ucierpiało.
Podczas czytania tej książki pojawiły się u mnie łzy. Dziękuję ślicznie za tak mocne opinie. Treść tej powieści na długo pozostanie w mojej głowie. Po przeczytaniu "Zbawcy" pozostałam z pytaniem: Czy podobne wydarzenia mogłyby mieć miejsce? W dzisiejszych chorych czasach dosłownie wszystko jest możliwe.
Dziękuję autorowi, że zwrócił swoją uwagę na ten trudny temat. Nie warto zamiatać go pod dywan, tylko głośno o nim mówić. Psychiczne znęcanie się nad najmłodszymi i pranie im ich młodych mózgów jest bardzo ohydne.
Jeżeli los dzieci nie jest wam obojętny, to śmiało sięgnijcie po "Zbawcę". Miłośnicy mocnych kryminałów również znajdą tutaj coś dla siebie.
Kolejna książka Krystiana Stolarza i kolejny strzał w dziesiątkę. Nie żałuję, że przeczytałam "Zbawcę". Już się nie mogę doczekać kolejnego dzieła tego autor.
Język, jakim posługują się postacie jest prosty i potoczny, dlatego miałam wrażenie, że czytam historię na faktach. Świetne zagranie. Plus dla autora.
Warto czytać książki Krystiana Stolarza. Jeżeli jeszcze jego nie znacie, to radzę wam to szybciutko nadrobić.
Z czystym sercem polecam, mommy_and_books.
Ps.
Pozostawiam was z pytaniem:
Kto tak naprawdę okaże się "owieczką", a kto "ogarem"?
Wow! Krystian Stolarz ma niesamowity talent do pisania bardzo realistycznych książek. Zapewne jego bogate policyjne doświadczenie miało znaczny wpływ na jego twórczość. Jestem pod ogromnym wrażeniem najnowszego dzieła Krystiana Stolarza pod tytułem "Zbawca". Nie jest to lekka lektura. Jest bardzo emocjonalna. Tutaj w strasznych okolicznościach pojawiają się zaginione dzieci, które są owieczkami pewnego tytułowego "Zbawcy". Czy policja wytropi tego psychopatę nim zginie kolejne dziecko? Dlaczego sprawca do swojej chorej misji wybrał dzieci? Przekonacie się o tym podczas czytania książki pod tytułem "Zbawca".
Ta książka jest bardzo mięsistym kryminałem, dlatego polecam ją jedynie osobom pełnoletnim.
Czy dziecko może zabijać? Czy dzieci mogą być niebezpieczne?
Cieszę się, że autor, pisząc swoje dzieła myśli o innych przeznaczając część swojego dochodu ze sprzedaży dla dzieci z Domu Dziecka w Kożuchowie. Jak mówi sam Krystian Stolarz " [...] Moje książki muszą czynić dobro [...]". Dobro do Ciebie powróci ze zdwojoną siłą. Warto czynić dobro. Mam cichą nadzieję, że inni autorzy pójdą w jego ślady.
Wracając do książki warto poznać oryginalną fabułę i razem z Julią Marzewską i Marcinem Rau próbować wytropić "Zbawcę". Akcja wartka i na szczęście nigdy nie zwalnia. Bohaterowie bardzo dobrze wykreowani. Oni są bardzo realni. Zakończenie totalnie mnie zaskoczyło i dało nadzieję na kontynuację.
Podobały mi się teksty niektórych postaci. Warto je poznać.
Pamiętajcie, że nie ma pozwolenia na dręczenie, poniżanie, bicie, wyzywanie i znęcanie się nad dziećmi. Każde dziecko ma prawo do godnego życia w spokoju. Każdy, kto zakłóca ten spokój powinien trafić za kratki. Pamiętajcie nie czyńcie drugiemu co wam niemiłe.
Jeżeli jesteście ofiarami przemocy, lub macie myśli samobójcze nie bójcie się prosić o pomoc. Jeszcze może być pięknie.
Ważne numery:
- Dziecięcy Telefon Zaufania 800121212
- Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym 800702222
Zawsze znajdzie się jakaś osoba, która może pomóc, chociażby samą rozmową. Nie warto odbierać sobie życia.
W "Zbawcy" mamy do czynienia z morderstwami i samobójstwami dzieci. Jak już wam pisałam, nie jest to lekka lektura, jednak warto ją przeczytać.
Bardzo chciałam dopaść tytułowego Zbawcę, żeby już żadne dziecko nie ucierpiało.
Podczas czytania tej książki pojawiły się u mnie łzy. Dziękuję ślicznie za tak mocne opinie. Treść tej powieści na długo pozostanie w mojej głowie. Po przeczytaniu "Zbawcy" pozostałam z pytaniem: Czy podobne wydarzenia mogłyby mieć miejsce? W dzisiejszych chorych czasach dosłownie wszystko jest możliwe.
Dziękuję autorowi, że zwrócił swoją uwagę na ten trudny temat. Nie warto zamiatać go pod dywan, tylko głośno o nim mówić. Psychiczne znęcanie się nad najmłodszymi i pranie im ich młodych mózgów jest bardzo ohydne.
Jeżeli los dzieci nie jest wam obojętny, to śmiało sięgnijcie po "Zbawcę". Miłośnicy mocnych kryminałów również znajdą tutaj coś dla siebie.
Kolejna książka Krystiana Stolarza i kolejny strzał w dziesiątkę. Nie żałuję, że przeczytałam "Zbawcę". Już się nie mogę doczekać kolejnego dzieła tego autor.
Język, jakim posługują się postacie jest prosty i potoczny, dlatego miałam wrażenie, że czytam historię na faktach. Świetne zagranie. Plus dla autora.
Warto czytać książki Krystiana Stolarza. Jeżeli jeszcze jego nie znacie, to radzę wam to szybciutko nadrobić.
Z czystym sercem polecam, mommy_and_books.
Ps.
Pozostawiam was z pytaniem:
Kto tak naprawdę okaże się "owieczką", a kto "ogarem"?
May 21, 2024
“Zbawca” Krystiana Stolarza to kryminał, który z pewnością nie pozostawi czytelnika obojętnym. Autor, wykorzystując swoje doświadczenie w pracy policyjnej, kreując historię, która zanurza nas w mroczne zakamarki ludzkiej psychiki i brutalnej rzeczywistości, z jaką muszą mierzyć się organy ścigania. Jako policjant on ma unikalną perspektywę na przedstawiane wydarzenia. Przemoc wobec dzieci, ich wykorzystywanie i cierpienie są tematami, które często są pomijane lub traktowane powierzchownie. Autor jednak stawia je w centrum swojej opowieści, co sprawia, że książka jest nie tylko kryminałem, ale również ważnym komentarzem społecznym.
Książka rozpoczyna się od szokującego incydentu, w którym młody chłopak w białej szacie dokonuje strzelaniny w szkole, po czym popełnia samobójstwo. To wydarzenie staje się punktem wyjścia dla Julii Marzewskiej i Marcina Rau, którzy próbują rozwikłać zagadkę serii porwań dzieci, z których każde wydaje się być związane z tajemniczą postacią “Zbawcy”. Julia Marzewska to postać złożona, której osobiste tragedie i lęki wpływają na jej podejście do pracy, z kolei Marcin Rau reprezentuje inną stronę medalu – ambicję i pragnienie awansu. Ich relacja, choć pełna napięć, jest jednym z filarów narracji.
Stolarz używa stylu, który jest bezpośredni i momentami surowy, co pasuje do jednej z najcięższych tematyk, którą jest krzywda wobec dzieci. Autor nie stroni od drastycznych scen i trudnych emocji, a jego zdolność do tworzenia żywych obrazów w umyśle czytelnika jest godna uwagi. Sceny są opisane z taką dokładnością i brutalnością, że można je niemalże zobaczyć przed oczami, co może stanowić wyzwanie dla wrażliwych czytelników. Jednakże, to właśnie ta bezkompromisowość sprawia, że książka jest tak poruszająca, zapadająca w pamięć, intensywna i wciągająca, a jej zakończenie pozostawia nas z silnymi emocjami. To nie jest lektura, którą łatwo się odłoży na półkę i zapomni!
Książka może również być oknem na świat pracy w policji, pokazując, że nie jest to praca dla każdego i wymaga nie lada odwagi oraz odporności psychicznej. Może być też przestrogą przed łatwym osądzaniem i stereotypizowaniem funkcjonariuszy.
“Zbawca” Krystiana Stolarza to książka, która zmusza do konfrontacji z najciemniejszymi aspektami ludzkiej egzystencji. Jest to lektura wymagająca oraz dająca dużo do myślenia. To nie tylko kryminał, ale także głęboki wgląd w psychikę zarówno sprawców, jak i tych, którzy stają na ich drodze. Krystian Stolarz dostarcza historię, która jest zarówno trzymająca w napięciu, jak i emocjonalnie naładowana, co czyni ją wyjątkową na tle innych dzieł tego gatunku. Polecam serdecznie 🔥
Rekomendowany wiek: 18+
Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @proszynski_wydawnictwo @proszynski.emocje, a Autorowi @policjant_czytaipisze za wyśmienitą lekturę (współpraca reklamowa) 🩷.
Książka rozpoczyna się od szokującego incydentu, w którym młody chłopak w białej szacie dokonuje strzelaniny w szkole, po czym popełnia samobójstwo. To wydarzenie staje się punktem wyjścia dla Julii Marzewskiej i Marcina Rau, którzy próbują rozwikłać zagadkę serii porwań dzieci, z których każde wydaje się być związane z tajemniczą postacią “Zbawcy”. Julia Marzewska to postać złożona, której osobiste tragedie i lęki wpływają na jej podejście do pracy, z kolei Marcin Rau reprezentuje inną stronę medalu – ambicję i pragnienie awansu. Ich relacja, choć pełna napięć, jest jednym z filarów narracji.
Stolarz używa stylu, który jest bezpośredni i momentami surowy, co pasuje do jednej z najcięższych tematyk, którą jest krzywda wobec dzieci. Autor nie stroni od drastycznych scen i trudnych emocji, a jego zdolność do tworzenia żywych obrazów w umyśle czytelnika jest godna uwagi. Sceny są opisane z taką dokładnością i brutalnością, że można je niemalże zobaczyć przed oczami, co może stanowić wyzwanie dla wrażliwych czytelników. Jednakże, to właśnie ta bezkompromisowość sprawia, że książka jest tak poruszająca, zapadająca w pamięć, intensywna i wciągająca, a jej zakończenie pozostawia nas z silnymi emocjami. To nie jest lektura, którą łatwo się odłoży na półkę i zapomni!
Książka może również być oknem na świat pracy w policji, pokazując, że nie jest to praca dla każdego i wymaga nie lada odwagi oraz odporności psychicznej. Może być też przestrogą przed łatwym osądzaniem i stereotypizowaniem funkcjonariuszy.
“Zbawca” Krystiana Stolarza to książka, która zmusza do konfrontacji z najciemniejszymi aspektami ludzkiej egzystencji. Jest to lektura wymagająca oraz dająca dużo do myślenia. To nie tylko kryminał, ale także głęboki wgląd w psychikę zarówno sprawców, jak i tych, którzy stają na ich drodze. Krystian Stolarz dostarcza historię, która jest zarówno trzymająca w napięciu, jak i emocjonalnie naładowana, co czyni ją wyjątkową na tle innych dzieł tego gatunku. Polecam serdecznie 🔥
Rekomendowany wiek: 18+
Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @proszynski_wydawnictwo @proszynski.emocje, a Autorowi @policjant_czytaipisze za wyśmienitą lekturę (współpraca reklamowa) 🩷.
May 14, 2024
#współpracareklamowa
Zwyczajny dzień w szkole zamienia się w prawdziwy koszmar. Chłopak w białej szacie strzela do przypadkowych uczniów, na koniec celuje sobie w głowę. Krew się leje gęsto. Masakra. Totalny chaos. Czujecie już te emocje, gęstą atmosferę i mrok ściskający trzewia?
Marcin Rau i Julia Marzewska próbują rozwikłać sprawę. Nie wiedzą jeszcze w jak wielkie bagno się pakują. Enigmatyczny sprawca okazuje się być zaginionym dzieckiem sprzed lat! Jakby tego było mało, nagle pojawiają się także dwie dziewczynki, zaginione wiele lat temu, i one też są ubrane w białe szaty... Kto stoi za zaginięciem tych dzieci? Kim jest tytułowy "Zbawca"?
Pytań przybywa, czas ucieka... a
"Zbawca pragnie sprawiedliwości".
To mocna i wstrząsająca książka. Pełno tu przemocy szarpiącej głęboko struny wrażliwości i ściskającej serce. Koszmar jaki musiały przeżyć niewinne dzieci, niewyobrażalny ból i cierpienie, okrucieństwo, które miażdży. Bolesna i przerażająca, otwierająca oczy, że są na tym świecie potwory, które potrafią stworzyć dzieciom piekło na ziemi. Zło ma ludzkie oblicze.
Bohaterowie są wykreowani po mistrzowsku, wzbudzają ogrom emocji, wyraziści, z krwi i kości. Julia i Marcin to niejednoznaczni bohaterowie, potrzaskani wewnętrznie. Ich relacje są pogmatwane i pełne wzajemnych animozji. Bywali momentami irytujący, ale gdy sytuacja tego wymagała, byli w stanie odegnać dręczące ich słabości i stawić czoła w sytuacji kryzysowej.
Autor jest policjantem wydziału kryminalnego i to jest w tej książce odczuwalne, nadaje jej autentyczności. Idealnie odzwierciedlone realia pracy w policji od środka, także w szarych odcieniach pełnych goryczy, które bynajmniej nie są usłane różami, a więc nerwowa atmosfera, burzliwe narady, przesłuchania, nieprzespane godziny itp.
Ta książka trzyma w napięciu, wyzwala ogrom emocji, niepokoi, i to sprawia, że jest właściwie nieodkładalna. Zarwałam nockę, a to mi się naprawdę rzadko zdarza. Liczyłam na to, że wszystkie zagadki kryminalne zostaną rozwikłane, ale autor zaserwował taki nagły zwrot akcji... Oj! Tak się nie robi! Ja chcę już dalszy ciąg!
Już wiem, że muszę nadrobić wcześniejszą książkę od autora. Gorąco polecam, zwłaszcza fanom kryminałów.
P.S. część pieniędzy ze sprzedaży "Zbawcy" trafi do Domu Dziecka w Kożuchowie👌
Zwyczajny dzień w szkole zamienia się w prawdziwy koszmar. Chłopak w białej szacie strzela do przypadkowych uczniów, na koniec celuje sobie w głowę. Krew się leje gęsto. Masakra. Totalny chaos. Czujecie już te emocje, gęstą atmosferę i mrok ściskający trzewia?
Marcin Rau i Julia Marzewska próbują rozwikłać sprawę. Nie wiedzą jeszcze w jak wielkie bagno się pakują. Enigmatyczny sprawca okazuje się być zaginionym dzieckiem sprzed lat! Jakby tego było mało, nagle pojawiają się także dwie dziewczynki, zaginione wiele lat temu, i one też są ubrane w białe szaty... Kto stoi za zaginięciem tych dzieci? Kim jest tytułowy "Zbawca"?
Pytań przybywa, czas ucieka... a
"Zbawca pragnie sprawiedliwości".
To mocna i wstrząsająca książka. Pełno tu przemocy szarpiącej głęboko struny wrażliwości i ściskającej serce. Koszmar jaki musiały przeżyć niewinne dzieci, niewyobrażalny ból i cierpienie, okrucieństwo, które miażdży. Bolesna i przerażająca, otwierająca oczy, że są na tym świecie potwory, które potrafią stworzyć dzieciom piekło na ziemi. Zło ma ludzkie oblicze.
Bohaterowie są wykreowani po mistrzowsku, wzbudzają ogrom emocji, wyraziści, z krwi i kości. Julia i Marcin to niejednoznaczni bohaterowie, potrzaskani wewnętrznie. Ich relacje są pogmatwane i pełne wzajemnych animozji. Bywali momentami irytujący, ale gdy sytuacja tego wymagała, byli w stanie odegnać dręczące ich słabości i stawić czoła w sytuacji kryzysowej.
Autor jest policjantem wydziału kryminalnego i to jest w tej książce odczuwalne, nadaje jej autentyczności. Idealnie odzwierciedlone realia pracy w policji od środka, także w szarych odcieniach pełnych goryczy, które bynajmniej nie są usłane różami, a więc nerwowa atmosfera, burzliwe narady, przesłuchania, nieprzespane godziny itp.
Ta książka trzyma w napięciu, wyzwala ogrom emocji, niepokoi, i to sprawia, że jest właściwie nieodkładalna. Zarwałam nockę, a to mi się naprawdę rzadko zdarza. Liczyłam na to, że wszystkie zagadki kryminalne zostaną rozwikłane, ale autor zaserwował taki nagły zwrot akcji... Oj! Tak się nie robi! Ja chcę już dalszy ciąg!
Już wiem, że muszę nadrobić wcześniejszą książkę od autora. Gorąco polecam, zwłaszcza fanom kryminałów.
P.S. część pieniędzy ze sprzedaży "Zbawcy" trafi do Domu Dziecka w Kożuchowie👌
May 10, 2024
Pewnego dnia na mieszkańców Głogowa pada blady strach.
W jednej z okolicznych szkół doszło do tragedii.
Młody mężczyzna, który wszedł na teren placówki otworzył ogień do uczniów i nauczycieli, po czym sam odebrał sobie życie mówiąc, że : „Zbawca pragnie sprawiedliwości” .
Kim jest tajemniczy Zbawca? Co próbuje osiągnąć?
Tego usiłują się dowiedzieć komisarz Marcin Rau i jego podwładna Julia Marzewska.
Czy im się uda?
Sprawa okazuje się dużo bardziej skomplikowana i mroczna niż początkowo zakladano.
Okazuje się, że sprawca strzelaniny zaginął przed ośmioma laty i nigdy nie wrócił do domu. Teraz odziany w białą szatę zaatakował.
Jakiś czas później na ulicach pojawiają się jeszcze dwie zaginione dziewczynki. Jedna z nich Maja jest córką byłego policjanta Mateusza Wilczyńskiego..
Co się wydarzyło? Co spotkało uprowadzone dzieci i jak ta sprawa łączy się z samobójstwem pewnego duchownego?
Jaka to jest dobra książka. Wciąga od pierwszego rozdziału, a jej bohaterowie nikogo nie pozostawią obojętnym.
Każdy z nich jest bardzo wyraziści (Sama najbardziej polubiłam Julię i Wiktora.) i mają za sobą bardzo ciężkie przeżycia.
Fabuła pędzi niczym nowy model porsche. Ksiazka jest przepełniona autentyzmem, nie brakuje w niej pełnych przemocy i brutalności scen ,ale .. To był kawał świetnej lektury.
Autor po raz kolejny odsłania kulisy pracy stróżów prawa , funduje brawurowe pościgi, dynamiczne zwroty akcji i wodzi czytelnika za nos podrzucając mylne tropy i było to coś naprawdę świetnego.
Zakończenie dosłownie mnie rozwaliło, a całość pochłonęłam w jedno popołudnie.
Zdecydowanie chcę więcej i już przebieram nogami na myśl o dalszych losach poszczególnych postaci.
Pióro Krystiana hipnotyzuje , a ja zdecydowanie chcę więcej i oczywiście polecam. 🔥🖤
W jednej z okolicznych szkół doszło do tragedii.
Młody mężczyzna, który wszedł na teren placówki otworzył ogień do uczniów i nauczycieli, po czym sam odebrał sobie życie mówiąc, że : „Zbawca pragnie sprawiedliwości” .
Kim jest tajemniczy Zbawca? Co próbuje osiągnąć?
Tego usiłują się dowiedzieć komisarz Marcin Rau i jego podwładna Julia Marzewska.
Czy im się uda?
Sprawa okazuje się dużo bardziej skomplikowana i mroczna niż początkowo zakladano.
Okazuje się, że sprawca strzelaniny zaginął przed ośmioma laty i nigdy nie wrócił do domu. Teraz odziany w białą szatę zaatakował.
Jakiś czas później na ulicach pojawiają się jeszcze dwie zaginione dziewczynki. Jedna z nich Maja jest córką byłego policjanta Mateusza Wilczyńskiego..
Co się wydarzyło? Co spotkało uprowadzone dzieci i jak ta sprawa łączy się z samobójstwem pewnego duchownego?
Jaka to jest dobra książka. Wciąga od pierwszego rozdziału, a jej bohaterowie nikogo nie pozostawią obojętnym.
Każdy z nich jest bardzo wyraziści (Sama najbardziej polubiłam Julię i Wiktora.) i mają za sobą bardzo ciężkie przeżycia.
Fabuła pędzi niczym nowy model porsche. Ksiazka jest przepełniona autentyzmem, nie brakuje w niej pełnych przemocy i brutalności scen ,ale .. To był kawał świetnej lektury.
Autor po raz kolejny odsłania kulisy pracy stróżów prawa , funduje brawurowe pościgi, dynamiczne zwroty akcji i wodzi czytelnika za nos podrzucając mylne tropy i było to coś naprawdę świetnego.
Zakończenie dosłownie mnie rozwaliło, a całość pochłonęłam w jedno popołudnie.
Zdecydowanie chcę więcej i już przebieram nogami na myśl o dalszych losach poszczególnych postaci.
Pióro Krystiana hipnotyzuje , a ja zdecydowanie chcę więcej i oczywiście polecam. 🔥🖤
May 21, 2024
Ta książka to istny wulkan emocji. Akcja powieści rozpoczyna się od krwawej masakry przeprowadzonej przez młodego chłopaka na uczniach jednej ze szkół. Śmierć poniosło wielu uczniów, w tym również nauczycielka. Co zaskakujące okazało się, że sprawcą jest zaginiony przed laty chłopiec. Policja została postawiona do pionu, ponieważ odnajdują się kolejne zaginione dzieci ubrane jedynie w białe szaty. Dodatkowo każde z nowo odnalezionych dzieci wypowiada niezrozumiałe dla innych zdanie ,,Zbawca pragnie sprawiedliwości”. Co to oznacza? Koniecznie przeczytajcie tę książkę.🔥
Jeśli sięgnięcie po ,,Zbawcę” musicie wziąć pod uwagę, że nie odłożycie tej książki łatwo na bok. Ta książka jest niesamowicie wciągająca. Tak wiele się dzieje, dużo złego, wiele niewiadomych. Czytając o bestialstwie potwora, nieraz zmroziło mi krew w żyłach. Morderca, który wziął sobie za cel niewinne i bezbronne dzieci, nie miał żadnych skrupułów. Krzywdził innych dla swoich celów. W tym ,,Owieczkę”, która pozostawi po sobie wiele smutku i łez.
,,Zbawca” to niezwykle emocjonujący kryminał. Przez cały czas mocno trzyma w napięciu. Będziecie czytać i czytać, bo będziecie musieli dowiedzieć się prawdy. Autor stworzył niesamowity klimat, przez co ,,Zbawca” zostanie z wami na długo w pamięci.
Książka jest również ważną przestrogą, zwłaszcza dla rodziców, aby dbali o bezpieczeństwo dziecka nie tylko na miejscu, ale również w sieci,
Bardzo polecam!!!
June 13, 2024
@policjant_czytaipisze - taki "pseudonim" w mediach społecznościowych ma autor. Jako policjant w służbie operacyjnej jest często świadkiem bardzo ciężkich sytuacji, więc pisanie stało się takim "wentylem bezpieczeństwa", sposobem na odreagowanie. I dobrze, bo pisanie idzie mu świetnie, a nam, czytelnikom daje dużo emocji.
"Zbawca" jest już drugą książką autora, chyba jeszcze mocniejszą niż poprzednia. Co może być gorszego od krzywdzenia dzieci wykorzystanych do własnych chorych celów? Nagle, po latach odnajdują się porwane dzieci, ale nie jest to powód do radości. Młody chłopak w długiej białej szacie wkracza do szkoły, zabija kilkoro dzieci, a następnie ze słowami "Zbawca pragnie sprawiedliwości" odbiera sobie życie. Kolejne dwie małe dziewczynki zaraz po odnalezieniu wypowiadając te same słowa, też targają się na życie. Czy mamy do czynienia z jakąś sektą? Kto porywa dzieci i programuje je tak, że są skłonne do samobójstwa. Jakie są motywy działania Zbawcy i co musiało się wydarzyć, że po latach oddaje dzieci by odebrać je ostatecznie.
Śledztwo prowadzi młoda, zdolna policjantka po osobistych przejściach i jej partner, doświadczony stary glina, niezbyt zadowolony z faktu że prowadzi sprawę z babą. Czy wcześniejsze przeżycia Julki mają coś wspólnego ze sprawą?
Thriller który chwyci Was za gardło i nie puści do ostatniej strony. Czekam na kolejne książki.
"Zbawca" jest już drugą książką autora, chyba jeszcze mocniejszą niż poprzednia. Co może być gorszego od krzywdzenia dzieci wykorzystanych do własnych chorych celów? Nagle, po latach odnajdują się porwane dzieci, ale nie jest to powód do radości. Młody chłopak w długiej białej szacie wkracza do szkoły, zabija kilkoro dzieci, a następnie ze słowami "Zbawca pragnie sprawiedliwości" odbiera sobie życie. Kolejne dwie małe dziewczynki zaraz po odnalezieniu wypowiadając te same słowa, też targają się na życie. Czy mamy do czynienia z jakąś sektą? Kto porywa dzieci i programuje je tak, że są skłonne do samobójstwa. Jakie są motywy działania Zbawcy i co musiało się wydarzyć, że po latach oddaje dzieci by odebrać je ostatecznie.
Śledztwo prowadzi młoda, zdolna policjantka po osobistych przejściach i jej partner, doświadczony stary glina, niezbyt zadowolony z faktu że prowadzi sprawę z babą. Czy wcześniejsze przeżycia Julki mają coś wspólnego ze sprawą?
Thriller który chwyci Was za gardło i nie puści do ostatniej strony. Czekam na kolejne książki.
June 2, 2024
★★★★★★★★★☆
Po przeczytaniu pierwszej książki tego autora byłam na maksa ciekawa tej historii. Tym bardziej, że opis jest naprawdę intrygujący.
Gdy w szkole dochodzi do strzelaniny, a na ulicach pojawiają się zaginione przed laty dzieci ubrane w białe szaty wypowiadające jedne i te same słowa zaczyna się walka o życie kolejnych osób. Policjanci próbują znaleźć kolejne tropy. Z dokładnością i bez owijania w bawełnę autor opisuje poszukiwania Zbawcy, kolejne zabójstwa, intrygi, bójki i inne typy przemocy.
I choć przy niektórych scenach serce mnie wręcz bolało to muszę stwierdzić że ta książka jest genialna. Serio. To jak poprowadzona jest akcja, ile emocji we mnie ona wywołała i jak niesamowicie mnie wciągnęła jest nie do opisania.
W pewnym momencie już totalnie nie wiedziałam o co w tym wszystkim chodzi, ale to jedynie podsycało moją ciekawość i chęć czytania dalej. A chęć poznania rozwiązania sprawy sprawiała, że miałam ogromną ochotę przeczytać epilog jak najszybciej...
A zakończenie cóż... Na pewno się go nie spodziewałam i szczerze mówiąc z chęcią przeczytałabym druga część tej historii, bo czuję niesamowity niedosyt i w głowie tworzę już wiele scenariuszy co mógłby się wydarzyć dalej🙈
[ WSPÓŁPRACA REKLAMOWA ]
Po przeczytaniu pierwszej książki tego autora byłam na maksa ciekawa tej historii. Tym bardziej, że opis jest naprawdę intrygujący.
Gdy w szkole dochodzi do strzelaniny, a na ulicach pojawiają się zaginione przed laty dzieci ubrane w białe szaty wypowiadające jedne i te same słowa zaczyna się walka o życie kolejnych osób. Policjanci próbują znaleźć kolejne tropy. Z dokładnością i bez owijania w bawełnę autor opisuje poszukiwania Zbawcy, kolejne zabójstwa, intrygi, bójki i inne typy przemocy.
I choć przy niektórych scenach serce mnie wręcz bolało to muszę stwierdzić że ta książka jest genialna. Serio. To jak poprowadzona jest akcja, ile emocji we mnie ona wywołała i jak niesamowicie mnie wciągnęła jest nie do opisania.
W pewnym momencie już totalnie nie wiedziałam o co w tym wszystkim chodzi, ale to jedynie podsycało moją ciekawość i chęć czytania dalej. A chęć poznania rozwiązania sprawy sprawiała, że miałam ogromną ochotę przeczytać epilog jak najszybciej...
A zakończenie cóż... Na pewno się go nie spodziewałam i szczerze mówiąc z chęcią przeczytałabym druga część tej historii, bo czuję niesamowity niedosyt i w głowie tworzę już wiele scenariuszy co mógłby się wydarzyć dalej🙈
[ WSPÓŁPRACA REKLAMOWA ]
May 19, 2024
Moja dusza rozbita i pokruszona na kawałki małe dziecięcym cierpieniem. Rozedrgana, wzniesiona wysoko hen, w najgłębsze zakamarki, zakątki najdalsze. Poruszona, całunem rozpaczy okryta, łzami żalu otulona. Rozpostarła ramiona swoje, by emocje z objęć wypuścić. Zasmuciła, by nadzieją się pocieszyć. Zapłakała, by serce oczyścić.
Jakże sugestywnie, tak szalenie dotkliwie na dnie wnętrza osiada ta opowieść i myśli pochłania. Do czytelniczego serca mocno i z przytupem wkracza, by wlać w niego ogrom emocji, których opisać nie sposób. Zło w krzywdzie niewinnej istoty się tutaj objawia. Krzywdzie okrutnej i takiej, w którą uwierzyć trudno. Wybrzmiewa ona w dziecku obleczonym w białą szatę, smutnym spojrzeniu i sercu, które nie chce żyć, gdyż tak zostało przez psychopatę nastrojone. Ten wachlarz nasyconych ekspresją wrażeń, to w jaki sposób autor oddał ich wydźwięk, świadczy o pisarskiej umiejętności obleczania słów w emocje. Tego nie da się udawać.
Zdecydowanie ogromny progres autor poczynił od debiutu, który nie do końca sprostał moim oczekiwaniom. Tę historię poczułam całą sobą, od początku do końca, dlatego polecam bardzo. Bo dla mnie kryminał jest wartością, kiedy nie tylko rozrywka z niego płynie, ale także coś więcej. Coś, co emocje porywa i duszę nimi wypełnia. Tutaj tak właśnie jest.
Kupując książkę, przyczyniamy się do pomocy dzieciom z Domu Dziecka w Kożuchowie.
Jakże sugestywnie, tak szalenie dotkliwie na dnie wnętrza osiada ta opowieść i myśli pochłania. Do czytelniczego serca mocno i z przytupem wkracza, by wlać w niego ogrom emocji, których opisać nie sposób. Zło w krzywdzie niewinnej istoty się tutaj objawia. Krzywdzie okrutnej i takiej, w którą uwierzyć trudno. Wybrzmiewa ona w dziecku obleczonym w białą szatę, smutnym spojrzeniu i sercu, które nie chce żyć, gdyż tak zostało przez psychopatę nastrojone. Ten wachlarz nasyconych ekspresją wrażeń, to w jaki sposób autor oddał ich wydźwięk, świadczy o pisarskiej umiejętności obleczania słów w emocje. Tego nie da się udawać.
Zdecydowanie ogromny progres autor poczynił od debiutu, który nie do końca sprostał moim oczekiwaniom. Tę historię poczułam całą sobą, od początku do końca, dlatego polecam bardzo. Bo dla mnie kryminał jest wartością, kiedy nie tylko rozrywka z niego płynie, ale także coś więcej. Coś, co emocje porywa i duszę nimi wypełnia. Tutaj tak właśnie jest.
Kupując książkę, przyczyniamy się do pomocy dzieciom z Domu Dziecka w Kożuchowie.
August 15, 2024
Nie było to tak dobre jak "Dla ciebie nawet" ale nadal bardzo mi się podobało, czekam na kolejne książki pana Krystiana bo to jest coś niesamowitego!!
January 18, 2025
Genialna!🔥 uwielbiam takie emocje, długo się nie pozbieram. Historia brutalna, pełna akcji, szokująca, ze świetnymi bohaterami, od których czuć autentyczność i bez pudrowania pokazują kulisy pracy Policji. A działania Zbawcy okrutne i przerażające, ale też skrupulatnie zaplanowane przez co trzymały przez cały czas w ogromnym napięciu. Nie mogę doczekać się kontynuacji ❤️🔥
Displaying 1 - 21 of 21 reviews