Þrátt fyrir sakleysislega kápu er rétt að vara fólk við því að lesa þessa bók. Það er ekki nóg með að Starkaður Starkaðsson fari offari í þráhyggju sinni gagnvart mælingu tímans heldur finnur hann þörf fyrir að bregða fyrir sig ruddalegu orðfæri þegar hann ferðast djúpt niður í myrkur mannssálarinnar, til staða sem engum er hollt að heimsækja.
Starkaður gengur of langt, móðgar fólk og í framhaldinu hrekst hann úr landi. Þráhyggja gagnvart tímanum tekur sér bólfestu í huga hans, einkum hvernig hægt sé að snúa aftur til þess tíma þegar menn voru menn og allir léku sitt rétta hlutverk í samfélaginu.
Hann sannfærist um að það sé hans hlutverk að laga þá skekkju sem nákvæm mæling tímans og tæknin hefur valdið í lífi mannfólksins. Hann hittir Dragicu, konu frá Júgóslavíu, í Garmisch-Partenkirchen í Þýskalandi og með þeim takast ástir.
„Átakanlega fyndin bók um nöturleg örlög karlmennskunnar.“ – Tyrfingur Tyrfingsson
Ég fékk þessa bók lánaða og vissi ekkert hvað ég væri að fara að lesa en þessi bók var frábær. Saga um eitraða karlmennsku, ofbeldi, vanrækslu, geðsjúkdóma. Mæli með
Ferskur andblær í íslenska bókmenntasenu. Þrátt fyrir að bókin fjalli að miklu leyti um geðsjúkdóma og vansæld eins og allar aðrar íslenskar bækur virðast gera, þá gerði hún það á bráðfyndinn og áhugaverðan máta. Fyrri hluti bókarinnar er næstum því eins og uppistand, ég hló svo mikið. Frá upphafi er hún ágætis ádeila á slaufunarmenningu og hjarðhegðun og þegar líður á bókina fer hún meira inn í samskipti kynjanna, andlegt ofbeldi og hvernig æska og uppeldi mótar okkur.
En þetta er ein af þessum bókum sem er jafn djúp og þú vilt að hún sé. Þú getur notið ferðalagsins í stuttar 183 bls. og ekkert spáð neitt frekar í henni, en þetta gæti líka verið skemmtileg bókaklúbbsbók, því hér er margt sem hægt er að ræða.
En ég mæli amk heilsugar með þessari! Besta íslenska bók sem ég hef lesið í ár. 8,5/10.