Κόκκινος Πίθηκος

by Ελπίδα Πέτροβα

Ένας νέος θανατηφόρος Ιός, απειλεί την ανθρωπότητα και προκαλεί τον θάνατο πολλών ανθρώπων. Το Συνδικάτο που κυβερνά, βρίσκει την ευκαιρία να στηρίξει την άρχουσα τάξη, στερώντας την φαρμακευτική και επισιτιστική βοήθεια στα κατώτερα στρώματα. Ο κόσμος ζει σε Περιοχές που έχει ορίσει το Συνδικάτο, με πιο υποβαθμισμένη την Γκρι Περιοχή. Οι κάτοικοί της είναι καταδικασμένοι σε θάνατο και δεν έχουν καμία ελπίδα να επιβιώσουν. Ένα πρωί όλα θα αλλάξουν όταν θα αντικρίσουν ένα επαναστατικό σύνθημα πάνω στον τοίχο με την υπογραφή του Κόκκινου Πίθηκου που θα τους δώσει κουράγιο.
Την ταυτότητα του Κόκκινου Πίθηκου θα αναλάβει να ανακαλύψει, η Σοφί, μια νεαρή δημοσιογράφος. Στη διάρκεια της έρευνάς της θα συναντήσει πολλά εμπόδια και θα κληθεί να διαχειριστεί μυστικά του παρελθόντος που αφορούν τη ζωή της. Θα έρθει αντιμέτωπη με τη βία αλλά και με την τρυφερότητα. Θα προσπαθήσει να πετύχει τον στόχο της.
Άραγε θα τα καταφέρει;

278 pages, Paperback

Published December 1, 2023

Reviews

[Άνδρεα Αρβανιτιδου · Rating 5 out of 5]

Αυτή η κατηγορία του βιβλίου η δυστοπία δεν είναι καθόλου στο είδος που διαβάζω και δύσκολα θα διαβάσω, η Ελπίδα όμως έχει ένα στυλ γραφής μοναδικό που με κερδίζει κάθε φορά. Έχω διαβάσει διηγήματα της και το έχει και σε άλλα ήδη γραφής. Πολλές φορές έμεινα με το στόμα ανοιχτό σε διηγήματα της και σε άλλα πάλι έκλαψα από συγκίνηση. Ο κόκκινος πίθηκος είναι μια ιστορία πλέον θα την πω σύγχρονη. Ξεκίνησα να το διαβάζω με δυσπιστία. Αλλά με κέρδισε από τις πρώτες σελίδες η γραφή της. Είναι μια ιστορία που κυλάει, απλή γραφή που δεν κουράζει και δημιουργεί με την πένα της πολλές εικόνες με τις εύστοχες περιγραφές της. Η Σόφι η ηρωίδα του βιβλίου προσπαθεί να προσαρμοστεί με τα νέα δεδομένα ζωής μετά από έναν θανατηφόρο ιό, όπως και όλος ο κόσμος γύρω τις. Είναι μια ιστορία πολύ καλά δομημένη και κυλάει αβίαστα, θέλεις να μάθεις τι γίνεται στην συνέχεια. Έχει ανατροπή, έχει περιπέτεια, αγωνία και έρωτα όπως ακριβώς είναι η ζωή. Τολμάει θα πω με την αγάπη που περιγράφει. Δημιουργεί έναν κόσμο ρεαλιστικό. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι θα ήθελα λίγο ακόμα μετά το τέλος. Ένα άρτιο βιβλίο, η Ελπίδα έχει να μας δώσει πολλά και σε άλλα είδη. Ανυπομονώ μετά από αυτό το ταξίδι για το επόμενο βιβλίο. Καλοτάξιδο με κάθε επιτυχία και είμαι σίγουρη ότι θα ταξιδέψει μακριά.

[Νέλλη Κουρκούλη · Rating 5 out of 5]

"Καλημέρα Πολίτες της Γκρι Περιοχής. Η ώρα είναι επτά. Πεντακόσιοι νέοι Μολυσμένοι, πεντακόσιες Καθαρσεις. Υπενθυμίζουμε σε πέντε μέρες την υποχρεωτική προσέλευσή σας στο Ιατρικό κέντρο για εξετάσεις. Το Συνδικάτο φροντίζει για την απόλυτη τάξη των πραγμάτων. Είστε τυχεροί."

Σε μια δυστοπική κοινωνία (του μέλλοντος;) ο κόσμος έχει χωριστεί σε πολιτείες που διοικούνται από ένα Συνδικάτο στρατιωτικών. Υπό την απειλή ενός θανατηφόρου ιού, το καθεστώς διαχωρίζει τους πολίτες σε προνομιούχους και μη, υγιείς και μελλοθάνατους, υποχρεώνοντάς να ζουν σε περιοχές με την Γκρι να είναι η πιο υποβαθμισμένη.
Δικαιώματα καταπατούνται, η αξιοπρέπεια είναι πολυτέλεια κι έννοιες όπως δικαιοσύνη και ισότητα είναι από καιρό λησμονημένες.
Και ο κόσμος παρόλα αυτά συνεχίζει να "ζει" παραδομένος σε αυτήν την εφιαλτική ρουτίνα.
Ώσπου ένα σύνθημα σε έναν τοίχο θα ανατρέψει τα πάντα. Ο Κόκκινος Πίθηκος δίνει ξανά ελπίδα στους ανθρώπους και οι στρατηγοί περνούν στην αντεπίθεση.
Η Σοφί, η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, ως δημοσιογράφος, κάνει αυτό που δεν πράττουν οι δημοσιογράφοι στην πραγματικότητα. Ψάχνει για την αλήθεια και εναντιώνεται στην αδικία. Μέσα από την αγάπη και την απώλεια παίρνει θάρρος και γίνεται η κινητήριος δύναμη του βιβλίου.
Όμως δεν είναι μόνη. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες είναι εξίσου δυνατοί, ενδιαφέροντες και κινούν τα νήματα της ιστορίας. Τους παρακολουθούμε να περνούν τα σύνορα της Κόκκινης Περιοχής, εκεί όπου όλα επιτρέπονται, και να εγκλωβίζονται σε έναν λαβύρινθο φτιαγμένο από συνομωσίες, μυστικά και φθόνο.
Οι σελίδες γυρνούν γρήγορα και ο απόηχος των λέξεων φωνάζει ένα πράγμα: Επανάσταση!
Θέλω να κάνω μια μικρή αναφορά στον χαρακτήρα του Συνταγματάρχη, ίσως τον πιο αμφιλεγόμενο χαρακτήρα που έχω διαβάσει σε βιβλίο.

[Κωνσταντίνος Ζαχαράκης · Rating 4 out of 5]

Ποιός είναι ο Κόκκινος Πίθηκος;

Στρατιωτικές δυνάμεις εκμεταλλεύονται την επέκταση του Ιου για να επιβάλλουν την εξουσία τους. Επαναστάτες, Στρατιωτικοί, Δημοσιογράφοι εμπλέκονται στη μυστηριώδη εμφάνιση του Κόκκινου Πιθήκου που ταράζει την Πολιτεία 52.

Θα ξεκινήσω με κάποια σχόλια για να κλείσω με όσα απόλαυσα

Η επιμέλεια είχε θεματάκια αλλά δε με ενόχλησε ιδιαίτερα. Είχα ένα πρόβλημα με τη σελιδοποίηση γιατί κάθε παράγραφος έμοιαζε με αλλαγή σκηνής, κάτι που δεν είχα συνηθίσει. Υπήρχαν περιπτώσεις που γινόταν υπέρ-επεξήγηση χωρίς να χρειάζεται. Δεν μάθαμε πολλα πραγματα για τον Ιό. Αφέθηκε λίγο στη φαντασία του αναγνώστη. Και τέλος, πιστεύω πως ορισμένες σκηνές έπρεπε να αναπτυχθούν πολυ περισσότερο - ειδικά σε σημεία που επηρέαζαν σε μεγάλο βαθμό την πλοκή ή την εξέλιξη ενός χαρακτήρα, γιατί κάποια πράγματα έσκαγαν κάπως απότομα.

Λάτρεψα τη σχέση εξουσίας - παρακρατικων που ανέπτυξε η συγγραφέας. Και αυτό που το απογείωσε ήταν η εναλλαγή σκηνών που μας βυθιζαν στα μυαλά πιο απλών ανθρώπων, που πασχιζαν να βρουν τρόπους να ανελιχθουν στο σαπισμενο συστημα - ή να επιβιώσουν εντός του. Οι περισσοτεροι χαρακτηρες δεν ήταν καθόλου μονοδιάστατοι. Ηθικοι χαρακτήρες έριχναν την αξιοπρέπεια τους για να καταφέρουν να τα βγάλουν πέρα. Ανήθικοι χαρακτήρες άφηναν μια στάλα ανθρωπιάς να στάξει στις σελίδες. Η ροή επίσης είναι καταπληκτικη. Δεν κατάλαβα ποτε τελείωσε.

Αν σας αρεσουν τα δυστοπικα sci-fi με μυστήριο προτείνω να ρίξετε μια ματιά!

[Μαρία Πρινάρη-Καρκαβατσάκη · Rating 5 out of 5]

Μυθιστόρημα: Κόκκινος Πίθηκος
Συγγραφέας: Elpida Petrova
Εκδόσεις: 24γράμματα / Εκδoτικός Οίκος

Με πραγματική έκπληξη διαπίστωσα από τις πρώτες κιόλας σελίδες ότι αυτό το βιβλίο με κέρδιζε όλο και περισσότερο. Γιατί με έκπληξη; Επειδή τα δυστοπικά μυθιστορήματα δεν είναι το είδος που αγαπώ ιδιαίτερα και που θα επιλέξω εύκολα να διαβάσω, για αυτό και έχω διαβάσει πολύ λίγα και για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Πιο συγκεκριμένα, επειδή αγαπώ ή εκτιμώ τον συγγραφέα. Στην περίπτωση της συγγραφέως του Κόκκινου Πιθηκου, ισχύουν και τα δύο. Δεν γνώριζα καλά την γραφή της καθώς είχα διαβάσει μόνο μια μικρή αυτοτελή ιστορία φαντασίας από την συμμετοχή της σε ένα συλλογικό βιβλίο κι έτσι τώρα αυτό το βιβλίο της ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Η γραφή της είναι εξαιρετική, ζωντανή σε πλημμυρίζει εικόνες και συναισθήματα.
Όταν αρχίζεις να διαβάζεις ένα δυστοπικό μυθιστόρημα, μοιραία περιμένεις να νιώσεις απαισιοδοξία και φόβο, μην τύχει και στο μέλλον βιώσεις αυτά που τώρα διαβάζεις. Η συγγραφέας όμως δεν επιτρέπει να συμβεί αυτό. Έχει φροντίσει μέσα στο γκρι περιβάλλον που ζουν οι ήρωες της να βάλει και λίγο χρώμα. Μέσα στο σκοτάδι, αφήνει να εισχωρήσουν αχτίδες φωτός, με τον έρωτα, τη φιλία, την τρυφερότητα και την αλληλεγγύη να εμφανίζονται εκεί που δεν τα περιμένεις, κρατώντας την ελπίδα ζωντανή.
Η ιστορία σίγουρα σε προβληματίζει. Τι θα γίνει αν όλα αυτά συμβούν στο μέλλον; Εγώ τουλάχιστον αναρωτήθηκα μήπως κάποιες από αυτές τις καταστάσεις που περιγράφει τις έχουμε ήδη βιώσει σ'έναν βαθμό...


Ένας θανατηφόρος ιός απειλεί την ανθρωπότητα και προκαλεί τον θάνατο πολλών ανθρώπων. Το Συνδικάτο που κυβερνά, βρίσκει ευκαιρία να στηρίξει την άρχουσα τάξη στερώντας την φαρμακευτική αγωγή και τροφή στα κατώτερα στρώματα. Ο κόσμος ζει σε περιοχές που έχει ορίσει το Συνδικάτο με πιο υποβαθμισμένη την Γκρι Περιοχή, χωρίς να μπορούν να περάσουν σε άλλη περιοχή αν δεν πληρώσουν κάποιο αντίτιμο. Ένα πρωί όμως ξαφνικά, ένα σύνθημα γραμμένο σε τοίχο με την υπογραφή Κόκκινος Πίθηκος, λέει ότι υπάρχει εμβόλιο, τους δίνει κουράγιο κι έτσι αρχίζει η δράση. Άραγε τί θα γίνει στο τέλος;

Αναπόφευκτα θυμήθηκα όλα αυτά που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια με την καραντίνα για τον covid 19. Αρνηθήκαμε την αγκαλιά των αγαπημένων και των φίλων μας. Για κάθε μετακίνησή μας ήμασταν υποχρεωμένοι να στείλουμε μήνυμα και να πάρουμε άδεια. Για ένα διάστημα δεν μπορούσαμε να βγούμε από τα όρια του Δήμου που κατοικούμε. Έπρεπε να δηλώσουμε αν ήρθαμε σε επαφή με κάποιον που νοσουσε και να βάλουμε τον εαυτό μας σε καραντίνα έχοντας πάντα την πιθανότητα και τον φόβο του ελέγχου και των συνεπειών. Πολλοί άνθρωποι δεν μπόρεσαν ούτε τους νεκρούς τους να αποχαιρετήσουν. Εν τέλει, εύχεσαι όλα αυτά να τα διαβάζουμε μόνο σε δυστοπικά μυθιστορήματα και να μην τα ζήσουμε ποτέ ξανά. Αν μάλιστα είναι γραμμένα με τον τρόπο που γράφει η Ελπίδα Πέτροβα, διαβάζονται ευχάριστα. Πραγματικά, έγινε αυτό που δεν ήταν το αναμενόμενο με την ανάγνωση αυτού του βιβλίου. Περίμενα με αγωνία να διαβάσω τη συνέχεια κι όταν έφτασα στο τέλος, ένιωσα πως θα ήθελα κι άλλο...
Για αυτό Ελπίδα μου, συνέχισε, περιμένουμε το επόμενο έργο σου. Θα ήθελα να σου πω ότι μπορείς σίγουρα να γράψεις το ίδιο εξαιρετικά κι άλλο είδος, κοινωνικό ή και αστυνομικό και θα το περιμένω!!
Ελπίδα μου, συγχαρητήρια και καλοτάξιδο!

[Antigoni · Rating 5 out of 5]

Ο Κόκκινος Πίθηκ��ς, της Ελπίδας Πέτροβα είναι ένα βιβλίο όπου η ιστορία του διαδραματίζεται σε ένα δυστοπικό μέλλον όπου η απολυταρχική κυβέρνηση του Συνδικάτου στηρίζει την άρχουσα τάξη, ενώ ένας θανατηφόρος Ιός απειλεί όλη την ανθρωπότητα.
Η ανάγνωση του βιβλίου είναι καθηλωτική. Οι περιγραφές αγγίζουν τα όρια της κυνικότητας και αποτυπώνουν με ρεαλισμό την επικρατούσα κατάσταση. Η απειλή κάτω από την οποία ζουν τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα είναι χειρότερη και από τον Ιό. Τα στόματα του κόσμου είναι ερμητικά κλειστά και κανείς όσο και να το σκέφτεται δεν τολμά να αντιδράσει.
Ανάμεσα σε αυτές τις ζοφερές σκηνές, αφήνει σαν ακτίδες ήλιου, τον έρωτα να τρυπώνει στις ψυχές των ηρώων και να ξυπνά τα συναισθήματα. Οι ήρωες του βιβλίου είναι καλοστημένοι και υπηρετούν πιστά τον ρόλο τους χωρίς να αφήνουν απορίες.
Και κάπου εκεί, όταν όλα δείχνουν πως η ελπίδα έχει χαθεί, ένα σύνθημα από τον Κόκκινο πίθηκο είναι αρκετό για να αρχίσει η επανάσταση.
Η συγγραφέας αντιμετωπίζει με ευαισθησία όλους τους χαρακτήρες της ακόμα και τους «κακούς» και δίνει στον αναγνώστη να καταλάβει τον λόγο που συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο.
Ο Κόκκινος Πίθηκος είναι ένα βιβλίο που θα σας συνεπάρει από την πρώτη σελίδα. Θα σας ταξιδέψει, θα σας προβληματίσει, θα σας τρομάξει και θα σας ευαισθητοποιήσει.

[Desp_gk · Rating 4 out of 5]

Ένας θανατηφόρος ιός έχει χτυπήσει την ανθρωπότητα.Το Συνδικάτο το οποίο κυβερνά χωρίζει τον κόσμο σε χρωματικές περιοχές και για να περάσουν από περιοχή σε περιοχή πληρώνουν αντίτιμο. Η γκρι περιοχή είναι η πιο υποβαθμισμένη και οι κάτοικοι της είναι καταδικασμένοι να πεθάνουν αφού ουτε τρόφιμα,ούτε φάρμακα εχουν.Τους μολυσμένους τους αποτεφρώνουν και ποσό φρικτό είναι να ανοίγεις το παράθυρο να πάρεις ανάσα και να μυρίζεις μόνο καμένη σάρκα.
Ένα πρωί θα αντικρίσουν όλοι ένα επαναστατικό μήνυμα γραμμένο σε τοίχο με υπογραφή Κόκκινος πίθηκος.
Η Σοφι μια νέαρη δημοσιογράφος και ανήσυχο πνεύμα θα αναλάβει να ανακαλύψει ποιος κρυβεται πίσω από τον Κόκκινο Πίθηκο.
Αγαθέ θα τα καταφέρει και τι εμπόδια θα συναντήσει;
Ο κόκκινος πίθηκος είναι το πρώτο βιβλίο της Ελπίδας Πετροβα,πρόκειται για ένα δυστοπικο βιβλίο με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας.Αν και δεν έχω μεγάλη εμπειρία στα δυστοπικα μπορώ να πω ότι δεν το ενιωσα τοσο βαρυ δυστοπικο ,για αυτό η αναγνωση του κυλούσε γρήγορα.
Κάποιες σκηνές τις ενιωσα τοσο ζωντανές που ενιωσα μισος,αποτροπιασμό και βουρκωσα.
Κακοι και σκληροί χαρακτήρες να εμφανίζουν κάποια ψήγματα ανθρωπιάς και τρυφερότητας που πολλές φορές με προβλημάτισαν στο αν πραγματικά ήταν κακοί.
Θίγει κοινωνικά ζητήματα όπως της ομοφυλοφιλίας,της πατριαρχίας και το θεσμό της οικογένειας κατά κάποιο τρόπο θα ελεγα.

Το βιβλίο θα είναι υποψήφιο για τα βραβεία Εβερλι-Hellenic fantasy Awards.

[Nikos Theohardis]

Σιδερένια δυστοπία. Ασφυκτικές πιθανότητες σε ορατό μέλλον. Γρήγορη ροή που σπάει κατάλληλα, για να εμβαθύνει, στα συναισθήματα των χαρακτήρων. Γρήγορο ανάγνωσμα.
Δυνατοί οι ήρωες σε διατηρούν εκεί, μαζί τους. Δεν ξεφεύγεις. Πολύπλοκες οι σχέσεις τους. Ανάβουν φώτα στα υποσυνείδητα μας, οι πράξεις τους. Κουβαλάνε κάτι από εμάς οι ήρωες της.
Η συγγραφέας δεν φλυαρεί. Δε σε νοιάζει ο γύρο κόσμος. Εκείνος ο σάπιος τεχνοκρατικός βίαιος κόσμος, εκφράζεται και συμπυκνώνεται μέσα από τις δράσεις των πρωταγωνιστών. Όχι με άπειρες σελίδες χωρίς ουσία. Γίνεται κομμάτι οργανικό της εξέλιξης της πλοκής.
Μεστή γραφή. Υπηρετεί την ταχύτητα των σελίδων.
Η απουσία χιλιοειπομένων λεπτομερειών, απολαυστική.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις υπήρχαν, και η θλίψη με την αγάπη θα τα βρίσκανε σε κάποια σημεία.
Πίσω από τις γραμμές ο Κόκκινος Πίθηκος, ματωμένο σύμβολο. Ζωώδης παρουσία ενστίκτων βίας. Με ένα ωραίο τέχνασμα μας κλείνει το μάτι. Τι θα γινόταν αν αντιστρέφαμε τα είδωλα ; Να κοιτούν από την άλλη.
Επειδή ο στόχος της συγγραφέως, είναι να μείνει κάτι.
Να μείνει κάτι γαμώτο, ώστε όταν το χρειαστούμε, να το αναγνωρίσουμε.

[Giotopoulou Urania · Rating 5 out of 5]

Η συγγραφέας δεν με "έπεισε" μονάχα να διαβάσω δυστοπία ενώ ήδη δεν τα πηγαίνω καλά με αυτό το στυλ, αλλά με έκανε να αγαπήσω το βιβλιο και την ιστορία της! Παρότι δυστοπία, πολύ ρεαλιστικό, καθόλου κουραστικό ή με επαναλήψεις σχετικά με τις συνθήκες στις οποίες διαδραματίζονται όλα, δυνατοί χαρακτήρες, εξαιρετική πολύ γρήγορη γραφή που σε κάνει να μη θέλεις να αφήσεις το βιβλίο. Μυστήριο που σε κρατά σε εγρήγορση και ροή που κυλά αβίαστα. Αναμένω νεότερα συγγραφικά πονήματα της Ελπίδας και γιατί όχι τη συνέχεια της ιστορίας του κόκκινου πιθήκου!

[Kalliopi Giakoumi · Rating 5 out of 5]

Το πρωτόλειο μυθιστόρημα της Ελπίδας Πέτροβα, ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΠΙΘΗΚΟΣ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις 24 Γράμματα, είναι ένα βιβλίο που σε κερδίζει από την πρώτη σελίδα, όχι γιατί το διαβάζεις ξέπνοα, αλλά γιατί ακόμα και όταν το τελειώσεις, συνεχίζεις να το σκέφτεσαι.. Είναι τόση η τροφή για σκέψη που προσφέρει απλόχερα, που είναι αδύνατον να την καταναλώσεις και να τη “χωνέψεις”, εύκολα και γρήγορα.

Δεν διαβάζω συχνά δυστοπικά μυθιστορήματα-πρέπει να παραδεχτώ-το κάνω υπό προϋποθέσεις και με βάση ενός δικού μου κριτήριου. Πρέπει να έχουν κάτι ρεαλιστικό, να πατάνε σε μια πραγματικότητα που τη ξέρω και την αποδέχομαι, θα με γοητέψουν μόνο αν αντανακλούν στοιχεία του δικού μας κόσμου. Πιστεύω ότι τα καλά δυστοπικά βιβλία κατασκευάζουν έναν κόσμο αλλόκοτα οικείο αλλά και πιο τρομακτικό από τη δική μας πραγματικότητα, αλλά αυτό δεν θέλω να με ξενίζει με “κινηματογραφικές φανφάρες” και υπερβολές. Όλα αυτά, αυτό το βιβλίο τα ΄χει, γι΄αυτό και το διάβασα ευχάριστα και απνευστί.

Η ανθρωπότητα απειλείται και πάλι από ένα θανατηφόρο ιό. Οι ζωές των ανθρώπων όχι μόνο κινδυνεύουν, αλλά αλλάζουν προς το χειρότερο, γιατί η άρχουσα τάξη ορίζει δικούς τις νόμους και κανόνες, πολλούς περιορισμούς και χωρίζει τους πολίτες σε κατηγορίες. Τα κατώτερα στρώματα ζουν στην Γκρι περιοχή, εκεί, όλοι είναι αναλώσιμοι. Ξαφνικά όμως κάτι αλλάζει, ένας Κόκκινος Πίθηκος βρυχάται, θυμώνει και απαιτεί αντίσταση. Το κόκκινο υποδηλώνει πως θέλει μια γρήγορη αντίσταση και παθιασμένη.
Αυτό φυσικά δεν θα ΄ναι εύκολο, αλλά θα ΄ναι σίγουρα πολύ επικίνδυνο..

Ποιος είναι ο Κόκκινος Πίθηκος; Τι επιδιώκει; Τι θα πετύχει; Τι τίμημα θα χρειαστεί θα πληρώσει; Άραγε θα αξίζει η προσπάθεια ή η τύχη κάποιων είναι ήδη προδιαγραμμένη, όχι από το σύμπαν, αλλά από τις αποφάσεις κάποιων;

Θα ήταν κρίμα να σας στερήσω από την απόλαυση των απρόοπτων αποκαλύψεων και ανατροπών που επιφυλάσσει στους αναγνώστες η Ελπίδα Πέτροβα καθώς θα διαβάζεται το βιβλίο της, και γι΄αυτό θα σταματήσω εδώ να σας γράφω για την υπόθεση.

Θα σταθώ στους αφηγηματικούς τρόπους που χρησιμοποιεί και που κάνουν το βιβλίο τόσο ξεχωριστό, κυριολεκτικά καθηλωτικό. Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που χειρίζεται το παρελθόν, μικρές και μεγάλες ιστορίες που τρυπώνουν απροειδοποίητα στην κύρια αφήγηση και φωτίζουν τις πτυχές των χαρακτήρων. Συνδυάζει αριστουργηματικά τη σημαντικότητα του κοινωνικού βιβλίου, τη σκοτεινή ατμόσφαιρα και την αγωνία ενός καλού δυστοπικού μυθιστορήματος με το βάθος, και την γοητεία μιας μυθιστορίας, που συναρπάζει, δεν κουράζει, και δεν χωλαίνει πουθενά.

Οι ήρωές της είναι ευάλωτοι και ταυτόχρονα δυνατοί, ασφαλώς ενδιαφέροντες και πλασμένοι από αληθινά υλικά, έτσι ώστε να γίνονται συμπαθείς ακόμα και μέσα από την παραβατικότητά τους.

Απόλυτα ρεαλιστικό σε κάθε πτυχή του, από την πλοκή και τα πρόσωπα μέχρι τη γλώσσα και τους διαλόγους, το βιβλίο αυτό, αποτελεί έναν σπαρακτικό ύμνο στην απώλεια της ανθρωπιάς μας, είναι από τις πιο αποκαλυπτικές, τις πιο διεισδυτικές και οξείες ματιές σε ό,τι αφαιρεί αυτή την αξία και το νόημα, από την ουσία της ύπαρξης μας. Η Ελπίδα Πέτροβα δεν δημιουργεί απλά ένα περιβάλλον το οποίο μοιάζει να μην απέχει πολύ από μία μελλοντική πραγματικότητα. Αντιθέτως, αντιλαμβανόμενη πλήρως το μέγεθος της εκμηδένισης της αξίας της ανθρώπινης ζωής, την κατάργηση των ατομικών ελευθεριών μας, την αλλοτρίωση των ονείρων μας, την ολοένα και αυξανόμενη έλλειψη ποιότητας από τον τρόπο που διαβιώνουμε, πράγματα που συντελούνται ακόμα και στις μέρες μας, δημιουργεί ένα περιβάλλον για τους ήρωές της, που είναι μεν ζοφερό και σκοτεινό –οπωσδήποτε πολύ χειρότερο από το σημερινό–, αλλά δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Με τον τρόπο αυτό, καταφέρνει να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου στους αναγνώστες της. Εξάλλου πρόσφατα βιώσαμε και μάθαμε καλά, πως το απίθανο, τελικά είναι δυνατόν να συμβεί. Μέσα από την ιστορία που μας αφηγείται, καταφέρνει να δώσει το θεατό και το αθέατο σε μια κοινωνία γεμάτη ανισότητες, μια κοινωνία πολύ οικεία σε μας, γιατί μας περιβάλλει και εντασσόμαστε σε αυτήν, ήδη..

Το λογοτεχνικό της χάρισμα και η εξαίρετη αφηγηματική της ικανότητα, είναι αμέσως εμφανή και αυταπόδειχτα. Ο λόγος της πυκνός, περιεκτικός, μα συγχρόνως λυρικός και με μια απλότητα που διευκολύνει πολύ στη μετάδοση των μηνυμάτων τη��, χωρίς να τους στερεί τη σπουδαιότητα τους. Υπέροχες περιγραφές τόσο των τόπων, των γεγονότων, των προσώπων, όσο και των συναισθηματικών εξάρσεων που οι χαρακτήρες βιώνουν. Θα ήθελα να σταθώ και στην επιμέλεια του βιβλίου, άψογη. Πολύ μου άρεσαν επίσης τα μικρά κεφάλαια αλλά και η εικονογράφηση στην αρχή τους.

Βιβλίο σκέψης, επομένως, ο Κόκκινος Πίθηκος και αφορμή για προβληματισμό για πολλά καυτά κοινωνικά ζητήματα, που μας αφορούν όλους. Αξίζει να διαβαστεί.

[Ιφιγένεια Μπακογιάννη · Rating 5 out of 5]

«Πόσο ανόητη ήμουν και τα θεωρούσα όλα δεδομένα; Την οικογένεια, τους φίλους, την αγάπη, τη ζωή;»

Σε ένα δυστοπικό περιβάλλον όπου έχει εξαπλωθεί ένας ιος και ο κόσμος έχει χωριστεί σε περιοχές και ζώνες διαφορετικού βιοτικού επιπέδου και μεταχείρισης, η κεντρική μας πρωταγωνίστρια είναι η Σοφί που χάνει όλα τα μέλη της οικογένειάς της εξαιτίας της αρρώστιας. Έχοντας το μικρόβιο της δημοσιογράφου θα παλέψει να ανακαλύψει πολλά μυστικά που κάνουν την εμφάνισή τους με έναν άγνωστο επαναστάτη, τον Κόκκινο Πίθηκο, μέχρι που θα σκοντάψει και στα δικά της.

🐵 Είναι η πρώτη φορά που διαβάζω δυστοπία και ομολογώ πως το αγάπησα πολύ! Με μία γλώσσα απλή και κατανοητή η Ελπίδα μου μετέφερε μαεστρικά όλες τις μουντές εικόνες από τη ζωή των ανθρώπων στην Γκρίζα Περιοχή. Σχεδόν μπορούσα να μυρίσω την καμένη ανθρώπινη σάρκα από τους Χώρους Κάθαρσης και το Αλκοόλ από την Κόκκινη Περιοχή όπου όλα μπορούν να συμβούν.

🙉 Όλοι οι χαρακτήρες κατά την άποψή μου έχουν τις αποχρώσεις τους και βρίσκονται πολύ μακριά από την τελειότητα πράγμα που τους προσδίδει αληθοφάνεια. Η Μαίρη, η Μαιρούλα είναι αιώνιο θύμα των ανδρικών ορέξεων, το ίδιο εν μέρει και η Κλάρα. Έπειτα όμως έχουμε και ήρωες που παρουσιάζονται με ψευδώνυμα όπως ο Καπετάνιος, ο Ιππότης ή ένας εξίσου βασικός ο Συνταγματάρχης. Ο τελευταίος με δυσκόλεψε αρκετά καθώς δεν ήξερα πώς έπρεπε να νιώσω. Κατέληξα ωστόσο πως το δικό του γκρίζο έγερνε προς το μαύρο και ας ήταν ένας από τους αγαπημένους μου μαζί με τη Σοφί. Όλοι τους έχουν βάθος και ιστορία, ενώ παλεύουν να βρουν τη θέση τους και τον σκοπό τους στη νέα πραγματικότητα.

🙊 Η ιστορία νομίζω μας είναι λίγο οικεία έπειτα από τη δυστοπία του Κόβιντ που βιώσαμε! Μας διδάσκει να ζούμε την κάθε στιγμή και τίποτε να μη θεωρούμε δεδομένο. Μας διδάσκει επίσης πως ένας ανώνυμος επαναστάτης, όπως ο Κόκκινος Πίθηκος, έστω και σαν ιδέα μπορεί να ενώσει τον κόσμο και να δώσει ελπίδα όταν όλα καταρρέουν. Το τέλος κατά την άποψή μου αφήνει περιθώριο και για συνέχεια…;)

Ελπιδάκι μου μπράβο σου🙈🙈

[Αλεξάνδρα Τσότσου · Rating 5 out of 5]

🐒 Η πλοκή του έργου έχει να κάνει με έναν θανατηφόρο ιό που η πολιτεία έχει χωριστεί σε ζώνες.
🐒Το έχουν χαρακτηρίσει δυστοπικό, εγώ λέω όχι και το στηρίζω στο γεγονός πως είναι άλλο concept ιστορίας από αυτό που έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε. Μην ξεχνάτε τι ζήσαμε στην καραντίνα, μια περιορισμένη ζωή .. αλλά κοινωνική.
🐒Μου αρέσε το κλίμα που επικρατούσε, μου άρεσε, η ιστορία που εξελισσόταν με τις ζώνες, με αυτούς που είχαν εξουσία και ασκούσαν εξουσία, κάποιες φορές και καταχρηστική.
🐒Μου άρεσε η αγωνία που δημιουργείται κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες επιβίωσης, κάτι που η συγγραφέας μου το πέρασε πολύ εύκολα
🐒 Οι διάλογοι και οι εκφράσεις της ήταν αρκετά έντονοι και παραστατικός σε σημείο που ξεχνιομουν ότι διάβαζα βιβλίο κι αυτό για μένα είναι επιτυχία από έναν συγγραφέα να σε κάνει να βλέπεις εικόνες ενώ διαβάζεις ..
🐒Υπήρχαν φορές, παρασυρμένη από γνωστές σειρές να εμφανιστεί το κουφάρι ενός αιμοδιψή να κυνηγάει τους ήρωες, αλλά δεν είχε...κάτι που το είπα και προσωπικά στην αγαπημένη μου Ελπίδα...😉
🐒 η γραφή της πολύ καλή και με τόσα βραβεία, λογικό
🐒Μου άρεσε το τέλος, είχε αποκαλύψεις και ομολογώ πως ίσως να έχουμε και δεύτερο βιβλίο...
🐒 Φυσικά το έχω ενυπόγραφο ✒️
🐒Την αγάπη μου, να είναι καλόταξιδο ❤️

[Γιώργος Τσιβελέκος · Rating 4 out of 5]

Ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα δυστοπίας που κυλάει γρήγορα και ξεκούραστα. Μπορεί να διαβαστεί μέσα σε μία ημέρα. Γενικά, είναι καλά δομημένο, τόσο, που μοιάζει αληθοφανές. Κάλλιστα θα μπορούσε να είναι ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα όπως αυτά που έλαβαν μέρος κατά τη διάρκεια της επιδημίας του κορωνοϊού. Μάλιστα, τολμάει να θίξει και ζητήματα που αφορούν την εξουσία και τη νοσηρή θέληση για απόλυτη κυριαρχία, την καταπίεση του λαού, τη διαφθορά, την επανάσταση, τον έρωτα ανάμεσα σε δύο γυναίκες, τη σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση της γυναίκας κ.ά., περνώντας φυσικά τα ανάλογα σημαντικά μηνύματα.
Πάντως, πιστεύω πως θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο σε έκταση ή να συνεχίζεται. Επίσης, θα μπορούσε να έχει καλύτερη φιλολογική επιμέλεια, αφού υπάρχουν αρκετά ορθογραφικά λάθη και λάθη στα σημεία στίξης και στους τόνους.

[Λένα Ψύχα · Rating 5 out of 5]

Πολύ όμορφο και δυνατό. Σε παρασέρνει γρήγορα στην ιστορία του, χωρίς περιττές σκηνές. Νιώθω πως ίσως να υπάρχει και συνέχεια, αφού το κλείσιμο αφήνει κάποια ανοιχτά χαρτιά. Το προτείνω σε όσους αγαπάνε δυστοπικούς κόσμους.

[Αλέξανδρος Τριανταφύλλου · Rating 4 out of 5]

Γρήγορο, δυστοπικό, δράση.
Δουλεμένη ιστορία, διαφορετικοί χαρακτήρες που ξεχωρίζουν, γεμάτες σκηνές.
Πλοκή 10/10
Ιστορία 10/10
Μηνύματα 10/10
Χαρακτήρες 10/10
Πολύ καλό βιβλίο για τα ελληνικά δεδομένα και εξαιρετικό για πρώτη κυκλοφορία της συγγραφέως. Το ρίχνει η ανύπαρκτη επιμέλεια.