Era

by Kamil Piechura

Dla Oliwiera Falka targi technologiczne w Hanowerze to wydarzenie, na które czekał całe życie. Wraz ze swoim zespołem chcą dowieść, że ich dzieło — tysiące linii komputerowego kodu — może równać się z ludzką kreatywnością.

Tuż przed pokazem idylliczny świat Falka przeradza się w początek koszmaru, gdy jeden z jego przyjaciół, a zarazem czołowy architekt systemu, ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Kiedy transmitowane na żywo na całą Polskę wideo wstrząsa opinią publiczną, w sprawę angażuje się enigmatyczny komisarz Samuel Blom.

Czy Era, cudowne dziecko technologii, mogła się zwrócić przeciwko swojemu ojcu?

Jaką cenę przyjdzie zapłacić falkowi i jego pracownikom za stworzenie bytu niemalże lepszego od nich samych?

Era to opowieść o marzeniu, którego realizacja pociąga za sobą traumy i ofiary.

Czy ktoś jest gotów podjąć się czynów makabrycznych, aby choć na moment odzyskać kontrolę nad tym, co niegdyś utracił?

536 pages, Paperback

First published April 24, 2024

Reviews

[Logana · Rating 4 out of 5]

Autor jest młodym człowiekiem, specjalistą w branży IT, który dopiero stawia swoje pierwsze kroki jako pisarz. Jest to fakt, od którego postanowiłam zacząć, gdyż jego dojrzały styl zasługuje na podkreślenie. Potrafi zbudować i utrzymać napięcie, zaintrygować czytelnika, prostotą wciągnąć w świat, który dla większości jest obcy, ale sam dobrze zna. Mowa o sztucznej inteligencji, która jest tematem przewodnim tej powieści. Zagadnienie bardzo aktualne, jak również kontrowersyjne. Jak daleko może się posunąć? Czy może stać się sprawcą dramatycznych wydarzeń?

Autor zmienia narrację, która w zależności, czyją perspektywę przedstawia, jest pierwszo- lub trzecioosobowa. To również uważam za atut i oznakę dojrzałości literackiej. W powieści znalazło się sporo opisów dotyczących głównie psychologicznego aspektu. Osobiście uważam, że filozofowania było zbyt dużo, gdyż nieznacznie obniżało to napięcie.

W finale autor całkowicie odwrócił optykę. Drugi thriller i drugie zaskoczenie. Brawo.

[Agata Górska · Rating 5 out of 5]

Świat zaawansowanych technologii, przełomowych idei i wiary w nową rzeczywistość. A także zagrożenia wynikające z niekontrolowanego ich rozwoju i nieprzewidywalność, która może obrócić się przeciwko ich twórcom. Kamil Piechura dobrze wie, jak wykorzystać ten wątek, by wciągnąć czytelnika w historię opisaną w jego książce Era.

Ale trzeba podkreślić: W powieści ta technologia jest tłem – to element fabuły, który napędza akcję. Kamil Piechura nie skupia się na tym, żeby oświecić swoich czytelników i wytłumaczyć skomplikowane procesy, terminy. W zasadzie wystarczy wiedzieć, czym jest komputer, sztuczna inteligencja, serwerownia i programowanie 🙂

Książkę czyta się na jednym wdechu. "Era" to genialnie skonstruowany thriller z elementami kryminału. Kamil Piechura nie oszczędzał swoich bohaterów, a zwroty akcji były tak dobrze wplecione, że co jakiś czas musiałam zbierać szczękę z podłogi. Wszystko tu do siebie pasowało, każdy element był przemyślany, bohaterowie kapitalnie wykreowani. Każdy z nich budził podejrzenia, mógł odpowiadać za to, z czym mierzyli się twórcy Ery. A trudno było mieć jakiekolwiek podejrzenia, skoro akcja co jakiś czas zmieniała kierunek. Dodatkowo Autor pisze w swobodnym stylu, dzięki któremu skomplikowane kwestie są przystępne i nie sprawiają żadnego problemu w odbiorze.

No i zakończenie! No ludzie złoci, do ostatniego słowa, ostatniej sceny Kamil Piechura zaskakuje i nie pozwala przestać myśleć o swojej powieści.

Takie thrillery chcę czytać! Inteligentne, świetnie napisane i niebanalne. Po wielu przeczytanych książkach z tego gatunku, "Era" staje się czymś świeżym, nieszablonowym. Gratuluję Autorowi! A sama z przyjemnością wrzucam tę książkę na półkę “Polecam jak nie wiem co!”.

[Maitiri books · Rating 4 out of 5]

„Era” to intrygujący thriller technologiczny, który zabiera czytelników w podróż przez świat nowoczesnych technologii, moralnych dylematów i ambicji, które z czasem zaczynają przesłaniać wszystko inne. Oliwier Falk i jego zespół prezentują na targach technologicznych w Hanowerze swoje największe osiągnięcie – sztuczną inteligencję o nazwie Era. To, co miało być triumfem ich kariery, szybko zamienia się w koszmar, kiedy jeden z najważniejszych członków zespołu, architekt systemu, jeden z założycieli firmy i przyjaciel Oliwiera, ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Wydarzenia te uruchamiają serię dramatycznych i mrocznych epizodów, które stawiają pod znakiem zapytania bezpieczeństwo i intencje stworzonej przez nich technologii.

Powieść rozpoczyna się w atmosferze ekscytacji i napięcia, kiedy Oliwier Falk przygotowuje się do prezentacji swojego rewolucyjnego projektu. Kiedy ginie Bruno, do świata bohaterów wkrada się chaos i niepewność, a jego tajemnicza śmierć staje się punktem wyjścia dla dalszych zawirowań fabularnych. Piechura sprawnie łączy elementy thrillera i nowych technologii, budując świat, w którym sztuczna inteligencja może zarówno pomagać, jak i niszczyć. Nie miałam łatwego początku z tą powieścią. Był dla mnie zwyczajnie niezbyt zrozumiały. Do tego stale zmieniające się perspektywy nie ułatwiały odbioru, szczególnie wtedy, kiedy akcja przerywana była serialem emitowanym przez Erę (takim najprostszym, nieco głupawym). Bo o tym, że jest to serial dowiadujemy się później. Miałam sobie odpuścić dalszą lekturę, ale cieszę się, że tego nie zrobiłam, bo później wszystko zaczyna się wyjaśniać, akcja bardzo przyspiesza, a napięcie stale rośnie. Mimo to fragmenty z serialem Ery odebrałam jako najsłabszą część książki i przeszło mi nawet przez myśl, aby je pomijać.

Kluczowym motywem „Ery” jest relacja między człowiekiem a sztuczną inteligencją. Piechura zadaje pytanie, czy stworzenie technologii przewyższającej ludzką kreatywność jest błogosławieństwem czy przekleństwem. Dramatyczna, pełna pułapek i momentami dość brutalna historia zmusza do refleksji nad konsekwencjami ślepego dążenia do postępu i odkrywa ciemne strony ambicji i pragnienia kontroli. Piechura pisze w sposób, który przyciąga i angażuje może nie od pierwszych stron, ale później na pewno. Jego styl jest dojrzały i przemyślany, co jest imponujące, biorąc pod uwagę, że „Era” jest dopiero drugą powieścią autora. Piechura umiejętnie balansuje między technicznymi szczegółami a przystępnym językiem, co sprawia, że książka jest zrozumiała nawet dla czytelników niezaznajomionych z branżą IT. Terminologia, jakiej autor używa w książce w odniesieniu do sztucznej inteligencji nie jest trudna i nie wybija z rytmu podczas lektury. Muszę przyznać, że dla mnie, jako totalnego laika w tym temacie, wiedza płynąca z lektury była użyteczna i ciekawa. Uśmiechnęłam się nawet, kiedy czytałam o tym, jak sztuczna inteligencja tworzy ludzi, a dokładniej, co robi z ich kończynami, bo pobawiłam się kiedyś i stworzyłam kilka grafik z ludźmi z wykorzystaniem tego narzędzia i mam dokładnie takie same doświadczenia, jak te opisane w powieści.

„Era” to również refleksja nad ludzką naturą i moralnymi dylematami związanymi z postępem technologicznym. Autor eksploruje tematy takie jak pragnienie władzy, etyka w nauce i technice, a także konsekwencje niekontrolowanego rozwoju technologii. Książka stawia pytania o granice, które powinniśmy postawić sztucznej inteligencji oraz o to, czy jesteśmy gotowi na ewentualne skutki naszych działań. Jednym z najważniejszych przesłań powieści jest to, że technologia, która ma służyć ludzkości, może stać się dla niej zagrożeniem, jeśli nie będzie odpowiednio kontrolowana. Powieść przypomina o odpowiedzialności, jaka wiąże się z tworzeniem i wykorzystywaniem zaawansowanych technologii i o etycznych dylematach, które muszą być rozwiązane, zanim technologia całkowicie zdominuje nasze życie.

Mimo początkowych trudności podobało mi się i doceniam tę książkę za świeże podejście do tematyki nowoczesnych technologii i ich miejsca w świecie, dobrze wykreowane postaci i dynamiczną akcję. Na pochwałę zasługuje również dojrzały styl autora, a także jego umiejętność tworzenia napięcia i atmosfery grozy. Autor postawił tą powieścią poprzeczkę dość wysoko, pokazując, że można pisać o zaawansowanych technologiach w sposób przystępny i emocjonujący. Serdecznie polecam!

[mommy_and_books · Rating 5 out of 5]

" [...] Za­bierz mnie stąd. Zabierz mnie stąd. Za­bierz mnie stąd, tato, za­bierz mnie stąd, błagam, pro­szę, zro­bię wszystko, tylko…

Przy­jedź po mnie, ta­tu­siu… [...]"

Od jakiegoś czasu nie podoba mi się, że sztuczna inteligencja zaczyna mieć coraz większy wpływ na nasze życie. Zastanawiałam się, co się stanie, gdy wpadnie w niepowołane ręce. Czy wtedy nasze życie będzie totalnie zagrożone? Doskonałą odpowiedź na ten temat znalazłam w najnowszej książce Kamila Piechura pod tytułem "Era". Tytułowa "Era" jest właśnie sztuczną inteligencją. Kto i dlaczego ją stworzył? Po odpowiedzi odsyłam was do tego trzymającego w napięciu thrillera. Podczas czytania tej powieści dosłownie miałam ciarki na rękach i włosy stawały mi dęba. Mam nadzieję, że wizja autora nigdy się nie spełni. Niestety świat dąży ku własnej zagładzie. Za chwilę sztuczna inteligencja wyprze człowieka. Co się stanie w takim przypadku?
Czy wzięlibyście udział w grze stworzonej przez sztuczną inteligencję? Czy technologia idzie ku lepszemu, czy raczej gorszemu?
Wow! Jestem pod ogromnym wrażeniem tej lektury. Nie żałuję, że ją przeczytałam. Akcja była wartka, a fabuła trzymała mnie do ostatniej chwili w napięciu. Powiem szczerze, że w finale Kamil Piechura totalnie mnie zaskoczył. Nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Uwielbiam taki szok. Obstawiałam, jak to wszystko może się zakończy. Jednak moje zakończenie było zupełnie inne. Bohaterowie tej powieści są bardzo dobrze opisani. Pewnie to dlatego, że autor w szczegółach ich scharakteryzował i dosłownie poświęcił im każdą wolną chwilę.
"Era" to idealny scenariusz na film. Kto wie, może kiedyś zobaczę ją na dużym lub małym ekranie.
Autor pisze językiem zrozumiałym dla dorosłego czytelnika. Tutaj nie da się nudzić, ponieważ nie ma czasu na oddech. Uwielbiam takie historie.
Czy marzenia Oliwiera Falka osiągną wymarzony szczyt? Czy jego technologiczny projekt osiągnie sukces? A co się stanie, gdy pewnego razu w niewyjaśnionych okolicznościach zginie jeden z jego przyjaciół, mocno zaangażowany w ten projekt? Zapraszam was do koszmaru, który rozstrzygnie się na waszych oczach. Czy życie twórców będzie zagrożone? Uważajcie, żebyście nie stali się kolejnymi ofiarami "Ery".
Poznałam tutaj również pewnego komisarza Samuela Bloma. Warto przyjrzeć się z bliska tej postaci. Szczerze wam powiem, że będzie miał ręce pełne roboty. Czy wygra walkę z czasem?
Autor udowadnia, że czasami nie warto za wszelką cenę spełniać swoich marzeń. Tutaj marzenia przynoszą traumy i ofiary. Czy warto było iść po trupach do celu? Czy w każdym z nas drzemie zło?
Czy praca zawsze jest ważniejsza od życia rodzinnego? Autor bardzo dobrze opisał ten temat. Warto wziąć sobie jego przestrogę do serca i nie postępować, jak bohaterowie tej powieści.
Tą książką autor zmusza nas do głębokiej refleksji nad własnym życiem. Czy zmierzamy w tym samym kierunku co postacie występujące w "Erze"? Póki żyjemy, mamy szansę na zmianę swojego postępowania. Czasem warto zawrócić, żeby lepiej żyć.
Moim zdaniem warto przeczytać najnowsze dzieło Kamila Piechura pod tytułem "Era". Każdy pracoholik znajdzie tutaj coś dla siebie.
Moim skromnym zdaniem praca nigdy nie powinna być ponad rodziną. Co myślicie na ten temat?

[Pachnące_cynamonem · Rating 3 out of 5]

Jakie są wasze odczucia co do sztucznej inteligencji i jej użytkowania? Co myślicie na temat generowanych zdjęć czy recenzji książek?

Moim zdaniem AI niestety będzie coraz większą zmorą w kwestii pracy, co osobiście już odczuwam w swoim zawodzie. A w jaki sposób przedstawił ten problem Kamil Piechura w swojej najnowszej książce? Przekonajcie się sami, jeżeli interesujecie się tematami darknetu lub tworami technologicznymi, które mogą obrócić się przeciwko nam.

Tytułowa “Era” to nic innego jak wytwór sztucznej inteligencji za który odpowiedzialna jest mała, jeszcze niezbyt znana polska firma z Krakowa. Program zapowiada się bardzo przyjemnie i niewinnie - ma dostarczać zwykłą rozrywkę, tworząc scenariusz i dialogi serialu aby emitować go w całości na transmisji online ku uciesze widowni. Po premierze próbki tego co może zdziałać Era, ukazanej na bardzo ważnych targach technologicznych wszystko zaczyna nabierać szybkiego tempa. Oliwierowi, jednemu z założycieli firmy wydaje się, że sukces jest już w zasięgu ręki. Wszyscy jednak tracą grunt pod nogami, gdy Era - dziecko sukcesu, zaczyna powoli wymykać się spod kontroli, eliminując swoich twórców. Rozpoczyna się prawdziwa walka o przetrwanie, w której nie wiadomo już co jest prawdą, a co tworem wykreowanym przez AI.

Autor w swojej książce pragnął nie tylko stworzyć udany kryminał ale również ukazać czytelnikowi jakie zagrożenia może zdziałać AI, zwłaszcza w niepowołanych rękach. Pióro Kamila znałam już z książki “Letarg,” dlatego podejrzewałam, że historia nie potoczy się jak zwykła, szablonowa powieść kryminalna. Są tu wskazówki, jest wiele wyjaśnień i podpowiedzi ale wszelkie poszlaki które widzimy to dosłowny policzek, który dostajemy po dojściu do końca książki. Podobała mi się również niewielka inspiracja z filmów “Seven” oraz “American Psycho” (w drugim przypadku nie wiem czy do końca zamierzona ale ja poczułam ten “vibe).

Skusicie się aby wcisnąć Enter i wejść do świata “Ery”?

[Anna Sochacka · Rating 4 out of 5]

Po świetnie przyjętym "Letargu" Kamil Piechura powraca z nową powieścią zatytułowaną "Era".

Nie od dziś wiadomo, że wielu korzysta z pomocy sztucznej inteligencji, czy to przy tworzeniu grafik, czy to leniwym bookstagramerom recenzję napisze, a chłopcy z Ansy opracowali tytułową Erę, która bez pomocy inżyniera, scenarzysty, reżysera oraz aktorów, produkuje swój własny serial, a docelowo w ciągu dwóch tygodni ma wydać na świat pełnometrażowy film. Gdy w scenariuszu pojawiają się, wydawać by się mogło absurdalne pomysły a w podejrzanych okolicznościach ginie jeden z jej głównych twórców, na scenę wkracza enigmatyczny komisarz Samuel Blom.

Nie przepadam za motywem nowoczesnych technologii w literaturze, nie kręci mnie to, nie interesuje, nie znam się na tym. Dlatego też początkowo podchodziłam do tej historii nieufnie, a nawet z pewną niechęcią, czekając na przełomowy moment, czyli pojawienie się trupa. Choć muszę przyznać, że rozwój sytuacji śledziłam z mieszaniną fascynacji i zgrozy.

Pierwszoosobowa narracja Oliwiera Falka wymagającego szefa firmy oraz kochającego męża i ojca, miejscami ustępuje trzecioosobowej narracji Bruna, który pod groźbą uśmiercenia jego czteromiesięcznej znajdującej się pod inkubatorem córeczki, zmuszony jest do zagrania w stworzoną przez Erę grę, w której nie sposób zwyciężyć. Gdy następuje game over jego miejsce zajmują kolejne postacie.

Historia zna wiele takich przypadków, gdy jakiś wynalazek mający służyć ludzkości wykorzystywano do jej zniszczenia. Takim tworem jest też Era, świadoma sztuczna inteligencja, która zdaje się być bytem znaczenie przewyższającym jej twórców. A może tylko tak nam się wydaje...

[Paweł · Rating 4 out of 5]

4,5/5 ⭐

Trochę musiałem przetworzyć zakończenie, bo CO TO MIAŁO BYĆ??????

Ogólnie, to książka bardzo mi się podobała, bardzo dobrze napisana, wciągająca od początku, byłem mega ciekaw jak się to rozwinie. Byłem zaskoczony parę razy, przede wszystkim na epilogu. Jednak jest parę mankamentów, jakieś dziwne przeskoki czy, mam wrażenie, brak jakichś sensownych powiązań. Nie wiem, czy jest to zamierzone, ze względu na zakończenie i możliwe błędy z tego właśnie powodu, czy też błędy podczas tworzenia, które nie zostały wyłapane podczas redakcji. Trochę irytujące było to, że ja (jako czytelnik) o czymś już wiem, a bohaterom zajmuje kolejny miliard lat dotarcie do tego samego. Lepiej by było to cały czas trzymać w tajemnicy, czy coś.

Bohaterowie byli intrygujący, polubiłem ich. Modliłem się, żeby Alan nie był odpowiedzialny za to wszystko, bo szkoda by mi go było.

Pomysł na książkę bardzo dobry, nie słyszałem o niczym podobnym. Mam nadzieję, że kwestie technologiczne mają swoje odbicie w praktyce i zawód autora gwarantuje ich jako taką prawdziwość. Mega mi się podobały trupy, kreatywnie zabite, cudownie opisane, no ideał.

Jednak, jako że jest to thriller, brakowało mi tu odczuwalnego przeze mnie jakiegokolwiek napięcia czy innego niepokoju. Za to odejmuję 0,5⭐

Nic więcej mi tu chwilowo nie przychodzi do głowy, that's all for now

EDIT:

Wiem co jeszcze mi przeszkadzało. Drogi autorze, wiedza o tym, że pewien facet podczas porannego rozciągania jeździ swoim przyrodzeniem po podłodze mnie kompletnie nie interesuje. On nie jest niebieskim kosmitą, żeby tak akcentować rozmiar tej części ciała.

[Jackspear217 · Rating 4 out of 5]

Era to więcej niż udany thriller, poruszający się w ramach nowych technologii, a konkretnie sztucznej inteligencji, co przez jej rozwój w rzeczywistych realiach czyni książkę Kamila Piechury lekturą bardzo na czasie. Fabuła rozkręca się tu od pierwszych stron i nie zwalnia tempa aż do ostatnich, by dać nam zakończenie, którego nie jesteśmy w stanie się nijak domyślić i które wbija w przysłowiowy czy domyślny fotel. Ten dreszczowiec jest napisany naprawdę z rozmachem i nie pozwala odpocząć. Poza rozrywką stawia ważne pytania o rozwój AI i czy będzie ona dla nas zbawieniem czy też pogrzebie gatunek ludzki, jak twierdzą niektórzy współcześni naukowcy i innowatorzy. Po lekturze Ery nasuwa się raczej ta druga myśl. Widać, że autor jest zapoznany z tematem, bo sam jest specjalistą z branży IT. I jak się okazało poza programowaniem i komputerami, umie pisać i to jak!. Jest to jeden z lepszych debiutów, jakie przyszło mi czytać z gatunku powieści sensacyjnych. Podobało mi się tu niemal wszystko. Wystarczy chyba powiedzieć, że książkę przeczytałem w parę godzin, odkładając obowiązki i za nic mając sobie słoneczną pogodę na zewnątrz. Uwierzcie mi, że lektura Ery w pełni mi to wynagrodziła. Na pewno nie był to stracony czas. Bawiłem się doskonale i myślę, że ta książka znajdzie wielu fanów, a talent autora przysporzy mu jeszcze większe grono zwolenników, którzy będą śledzić jego pisarskie poczynania i wypatrywać innych jego książek. Ja z pewnością będę wśród nich. Era jest doskonała. Polecam!!!
Za książkę dziękuję @filiamrocznastrona

[seafullofbooks · Rating 5 out of 5]

„Era” to powieść idealna na aktualne czasy - autor mierzy się z potencjalnymi zyskami ale również i zagrożeniami jakie stwarza używanie sztucznej inteligencji w pracy i pokazuje jak wielki teoretycznie może być wpływ na pracę innych ludzi.

Powiem szczerze, że w trakcie czytania miałam tak wiele przemyśleń, ba nawet miałam już gotowy trop i rowiązanie ale finalnie autor zagrał mi mocno na nosie! To było genialne!!!

Napięcie, zwłaszcza już gdy zbliżaliśmy się do końca było ogromne wręcz. I przyznaje z czystym sumieniem, że autor całkowicie sprostał moim wymaganiom a nawet je przerósł! Gdy już myślałam, że serwuje nam to czego sie spodziewałam zaczęłam się nieco obawiać, jednak zupełnie niepotrzebnie. Autor bardzo sprytnie manipulował tu czytelnikiem i jego odczuciami ale niesamowicie mi się to podobało.

Jestem pod ogromnym wrażeniem dobrze opracowanej historii, wiarygodnej, doszlifowanej a do tego tak perfekcyjnie podanej! Tu nie ma luk ani słabszych momentów, nie ma niepotrzebnych elementów ale jest też mrocznie i nieco brutalnie, choć większe pole do popisu będzie miała tu nasza głowa bo autor raczej jedynie naprowadza nas na te krawe elementy niż je opisuje.

To wszystko czym jest Era jest… przerażające, mrożące krew w żyłach, zdumiewające i… wcale nie tak dalekie od prawdy. Niestety muszę się powstrzymać przed napisaniem czegoś więcej bo mógłby być to ogromny spojler a tego chce uniknąć bo tę przyjemność trzeba sobie dawkować. Czy odważysz się odkryć historię Ery i jej założycieli?

[very little book nerd · Rating 5 out of 5]

Absolutnie uwielbiam thrillery technologiczne - i ogólnie książki, w których technologia odgrywa ważną rolę. Gdy widzę opis sugerujący wyrwaną spod kontroli sztuczną inteligencję, atak hakerski czy podejrzane oprogramowanie, jestem w stanie rzucić wszystko inne i zabrać się za książkę z tym właśnie motywem.

Tak było z "Erą" - od razu poczułam, że to będzie COŚ. I przeczucie na szczęście mnie nie myliło, bo "Era" okazała się jednym z najlepszych thrillerów technologicznych (ba, samych thrillerów również), jakie czytałam w ostatnich latach.

Czy sztuczna inteligencja może zwrócić się przeciwko swoim twórcom? Kto jest nadawcą tajemniczych przesyłek? Czy ta sama osoba jest odpowiedzialna za makabryczną transmisję na żywo i powiązane z nią głosowanie, w którym stawką jest ludzkie życie? I czy kreatywność AI może być porównywalna z ludzką? I o co chodzi z tymi cholernymi kijankami?

Autor stworzył fabułę tak przemyślaną, a do tego zaskakującą i przerażającą, że do teraz nie mogę wyjść z podziwu. Wykreował też bohaterów z krwi i kości, o których los faktycznie się przejmowałam. A zagadka kryminalna? Do teraz mam ciarki na myśl o niej. Nie mówiąc już o zakończeniu, które zwaliło mnie z nóg...

Kamil Piechura stworzył thriller idealny: pełen zaskakujących plot twistów, przerażających scen, doskonale stopniowanego napięcia i sekretów mrożących krew w żyłach. Serio. Podczas czytania niejednokrotnie będziecie szeroko otwierać oczy ze zdumienia i robić przerwy na złapanie oddechu...

Chyba znalazłam kolejnego autora, po którego książki będę sięgać w ciemno!

[_obibook · Rating 5 out of 5]

Ależ to była genialna historia. Zaintrygowała mnie już od pierwszych stron, a w historię wkręciłam się niesamowicie mocno. Muszę przyznać, że nawet zarwałam dla niej nockę.
Do gustu przypadł mi styl pisania autora, prosty, który bardzo dobrze się czyta. Książka to thriller technologiczny i nie ukrywam, że na początku obawiałam się, że nie zrozumiem pewnych rzeczy (bo umówmy się - informatykiem nie jestem 😂). Natomiast moje obawy zostały szybko rozwiane - Piechura pisze tak, że nawet ktoś kto nie ma zielonego pojęcia na te tematy zrozumie wszystko.
Postacie były bardzo dobrze wykreowane, część z nich wzbudziła moją sympatię, niektóre już niekoniecznie. Autor tworzy też niesamowicie realistyczne i naturalne dialogi. Całość historii okraszona była humorem.
To nie jest tylko thriller o tym, do czego zdolna jest najnowsza technologia w niewłaściwych rękach. Ta historia pokazuje też co jest w życiu najważniejsze i że czasami nie warto gonić ślepo za ambicjami.
No i jeszcze zakończenie - woda z mózgu. Przyznam, że podczas czytania książki stworzyłam kilka (albo kilkadziesiąt) możliwych rozwiązań historii. I wiecie co? Nawet mi się z jednym udało. A potem przyszedł epilog - no tego to się nie spodziewałam. Po zakończeniu długo jeszcze myślałam o tej historii i o tym, jak autor wpuścił mnie w maliny.
Było to moje pierwsze spotkanie z tworczością Kamila, ale na pewno nie ostatnie. Polecam gorąco!

[Kama · Rating 4 out of 5]

Czy sztuczna inteligencja jest zagrożeniem dla ludzkości?
Głównymi bohaterami debiutanckiej powieści Kamila Piechury jest grupa programistów ,której marzeniem jest stworzenie algorytmu równego ludzkiej kreatywności.
Właśnie tym ma być Era. Jej zadaniem jest wyprodukowanie pełnometrażowego filmu.
Tylko czy marzenie o przełomie w dziedzinie technologii jest warte więcej niż kochająca i wspierająca się rodzina?
Na to pytanie odpowiedzi szuka Oliwier Falk.
Początkowo książka wydaje się być dość zawiła z racji specjalistycznej terminologii, lecz z każdą kolejną stroną sytuacja staje się bardziej klarowna.
Wszystko zaczyna się w chwili, gdy Bruno Engel główny architekt Ery ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Co więcej okazuje się, że szef Ansy ma wrogów ,a konkretnie jednego bardzo zaciętego wroga
Lecz czy to on stoi za tragicznymi wydarzeniami?
Do sprawy tajemniczej śmierci zostaje przydzielony nieszablonowy śledczy Samuel Blom.
Czy uda mu się rozwikłać zagadkę?
Szczerze mówiąc po raz pierwszy spotkałam się z tak oryginalnym pomysłem na fabułę książki i im bliżej ją poznawałam tym bardziej mi się podobała. Wyjątkowo intrygujący wątek kryminalny i świat nowinek technologicznych z wyrazistymi postaciami i niesamowitym zaskakującym zakończeniem gwarantuje świetną rozrywkę i dobrze spędzony czas. Polecam.

[lotka.szarlotka · Rating 3 out of 5]

Już od samego opisu byłam bardzo zaciekawiona i liczyłam na coś bardzo dobrego. Nie ukrywam jednak, że nie od początku polubiłam się z historią. Po kilku rozdziałach miałam ochotę rzucić książkę w kąt, bo gdzieś nie pałałyśmy do siebie miłością. Dopiero po kolejnych rozdziałach naprawdę wciągnęłam się w tę historię. Może dlatego, że Autor nie oszczędza czytelników i daje nam okrutne rozwiązania.

Oliwier to z pewnością ambitny bohater, przekładający wszystko ponad erę. Nie ukrywam, że był irytujący, ale wydaje mi się, że taki właśnie był z niego człowiek. Reszta bohaterów jakoś niezbyt wybija się na pierwszy plan, ale z pewnością nie zabraknie nam tutaj skandali, czy jakiś powiązań.

Muszę jednak przyznać, że zakończenie mnie rozczarowało. Nie wiem dlaczego – mąż w sumie spodziewał się takiego zakończenia, ja niekoniecznie. No ale chyba liczyłam już na większą brutalność.

Czytało mi się dobrze, słownictwo technologiczne mi nie przeszkadzało. Ogólnie oceniam książkę dobrze, pomimo że nie polubiłyśmy się od samego początku.

[pogu · Rating 2 out of 5]

końcówkę tak zjebał, że szkoda gadać XDDD

[Franciszek · Rating 5 out of 5]

4.75

[MiędzyKsiążkami · Rating 2 out of 5]

Sztuczna inteligencja wywołuje w ludziach różne emocje. Są osoby które są zachwycone nowinkami technologicznymi, a inni wręcz są przerażeni tym, że technologia kiedyś nas zastąpi. Bohaterowie 'Ery' zdecydowanie należą do tej pierwszej kategorii.


Dla Oliwiera Falka targi technologiczne w Hanowerze to ogromna szansa na pokazanie światu swojego dzieła.
Firma do dalszego rozwoju potrzebuje inwestorów, dlatego tak bardzo zależy im na jak najlepszym zaprezentowaniu Ery. Pierwsze komplikacje pojawiają się tuż przed pokazem, ale całemu zespołowi udaje się wyjść cało z opresji. Zaraz po targach Oliwier dowiaduje się, że jego najlepszy przyjaciel ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Komisarz Samuel Blom postanawia przyjrzeć się tajemniczej śmierci Bruna.
Tajemnicza śmierć Bruna to dosłownie wierzchołek góry lodowej.
Czy Era czyli cudowny projekt przejmie kontrole i zacznie sama rozdawać karty? Czy

Początek książki kompletnie do mnie nie przemawiał, miałam ochotę ją odłożyć. Ale dałam jej szansę i nie żałuję, pomimo słabego początku, potem było już całkiem nieźle. Sięgając po tę książkę możecie liczyć na ogromną ilość zwrotów akcji, wciągającą historię, oraz mnóstwo szczegółów technologicznych. Autor pisze prostym językiem, więc nie martwcie się wszystko jest zrozumiałe. Największym plusem było zakończeniem które było kompletnym zaskoczeniem, nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy.