Όταν η λογοτεχνία επιστημονικής φαντασίας συναντά τη φιλοσοφία, σ’ ένα βιβλίο που έρχεται από το μέλλον! Αρχές του 27ου αιώνα.
Η υπερσυσσώρευση πλούτου από μια μικροσκοπική κάστα ολίγων έχει ωθήσει κάθε κοινωνία της Γης στο χείλος της κατάρρευσης. Οι έχοντες έχουν πλέον τη δυνατότητα να ζουν για αιώνες, παρατείνοντας τη μιζέρια όλων των υπολοίπων, διαγωνιζόμενοι χωρίς καμία επαφή με την πραγματικότητα για το ποιος θα γίνει πλουσιότερος. Οι πολλοί αδυνατούν να αντιδράσουν, φυτοζωώντας, όντας ελεγχόμενοι, αδύναμοι και παρατημένοι στην τύχη τους. Η ανθρωπότητα μπορεί μόνο να ελπίζει αόριστα και να ονειρεύεται. Τίποτα δεν δείχνει ικανό να αντιστρέψει το υπάρχον status quo, μέχρι τη στιγμή που μια αναπάντεχη αλλαγή στο κλίμα απειλεί το κυρίαρχο είδος του πλανήτη με αφανισμό.
Κάτω από την πίεση της απόλυτης καταστροφής, ένας οραματιστής αναλαμβάνει να κινήσει τα νήματα προκειμένου να διασωθεί ο ανθρώπινος πολιτισμός. Το μέσο επίτευξης αυτού του στόχου είναι μία διαστημική κιβωτός που θα ταξιδέψει σε έναν μακρινό συμβατό πλανήτη, προκειμένου να ξαναχτιστεί εκεί ο πολιτισμός μας.
Πίσω όμως από τις καλές προθέσεις, πάντα κρύβεται ο διάβολος και η μόνιμη ανθρώπινη εμμονή για εξουσία. Μικρές ιστορίες καθημερινών ανθρώπων και μυστηριώδεις συμπτώσεις μεταξύ των πρωταγωνιστών θα αποκαλύψουν σύντομα το ποιος ή ποιοι θα προσπαθήσουν ή και θα καταφέρουν να χειραγωγήσουν την ανθρωπότητα.
Μελλοντική δυστοπία ή μια υπερρεαλιστική απεικόνιση της σύγχρονης πραγματικότητας; Τι συμβαίνει όταν η φιλοσοφία συναντάει τη λογοτεχνία φαντασίας; Η απάντηση βρίσκεται ήδη στα χέρια σου και ξεκινάει από την πρώτη σελίδα!
Μεταφερόμαστε στις αρχές του 27ου αιώνα όπου μία διαστημική κιβωτός θα ταξιδέψει σε έναν μακρινό συμβατό πλανήτη, προκειμένου να ξαναχτιστεί εκεί ο πολιτισμός μας. Το βιβλίο είναι κυρίως plot driven, με ενδιέφερε περισσότερο η εξέλιξη της ιστορίας και εάν πράγματι αποικήσουν στον νέο συμβατό πλανήτη, αλλά σταδιακά γίνεται και character driven γιατί με απασχολούσε εάν οι βασικοί ήρωες (Χάτζι-Φίσερ-Τζούντι) θα επιζήσουν και θα κατοικήσουν με ασφάλεια στον νέο τόπο. Βρήκα πολύ ταιριαστό το κυνικό και πνευματώδες ύφος σε ορισμένα σημεία όταν κυριαρχεί ο φόβος και η ανασφάλεια. Παράλληλα, ο συγγραφέας προβληματίζει για την προεπιλογή των ‘’κατάλληλων’’ ατόμων στη Νέα Γη, τις συνέπειες των κλιματικών αλλαγών και την ηθική σήψη. Υπογράφει ένα αγωνιώδες, δυστοπικό μυθιστόρημα για το ταξίδι στο διάστημα, χαρίζοντας μία κινηματογραφική εμπειρία στους αναγνώστες.
Είχα καιρό να διαβάσω τόσο καλό βιβλίο μάλιστα από έναν νέο Συγγραφέα.
Πρωτότυπη ιδέα που ξεφεύγει από τις συνηθισμένες ιστορίες επιστημονικής φαντασίας και αντιστρέφει τους ρόλους. Αντί να βάλει την ανθρωπότητα αντιμέτωπη με τους γνωστούς φόβους μας, καλούμαστε να σταθούμε απέναντι στην απογυμνωμένη σκληρή ανθρώπινη φύση. Διαβάζοντάς το, δημιουργεί πολλά ερωτήματα, προβληματίζει ενώ ταυτόχρονα διασκεδάζει και ταξιδεύει. Γεμάτο περιπέτεια και ανατροπές, συναρπάζει μέχρι το τέλος.
I haven’t read such a good book by a new writer in a long time. Its idea is original and it differs a great deal from the usual science fiction stories. It also reverses the roles... Instead of confronting humanity with our usual fears, we are called to face the naked cruel human nature. Reading this book is a thought provoking experience and raises a lot of questions, but it also entertains and takes the reader on a wonderful journey. Full of adventure and twist and turns, this book fascinates to the end.
Τι διάβασα;; Τι ήταν τούτο;; Ξεκίνησα με high hopes μεν, αλλά και με φόβο μιας και δεν ήξερα τι να περιμένω από έναν πρωτοεμφανιζόμενο Έλληνα συγγραφέα... αν είχε 6ο αστεράκι, θα το έβαζα κι αυτό!
Μόνον τα καλύτερα έχω να πω, αναμένω με ΑΓΩΝΙΑ τον δεύτερο τόμο. Καλογραμμένο, με έντονη δόση φιλοσοφικών ανησυχιών ως οφείλει να κάνει ένα δυστοπικό έργο, δράση, ανατροπές, επιστημονικό porn και μπόλικη φαντασία!
Ο συγγραφέας αξίζει να μεταφραστεί, και να βρει τον δρόμο του στο είδος σε διεθνές επίπεδο.
Παρά την πρόθεση του συγγραφέα για ένα πρωτότυπο, δυστοπικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, το τελικό αποτέλεσμα θυμίζει περισσότερο πρόχειρο κινηματογραφικό σενάριο. Αν και η ιδέα έχει ενδιαφέρον, η εκτέλεση δεν με ικανοποιήσε, καθώς δεν κατάφερε να μου κρατήσει αμείωτη την προσοχή· η εξέλιξη της ιστορίας συχνά έμοιαζε προβλέψιμη και βεβιασμένη. Αυτό που μου άρεσε σίγουρα είναι οι κοινωνικοπολιτικοί προβληματισμοί του συγγραφέα, όπως το πρόβλημα της κλιματική κρίσης, που σε αφήνουν με μία σκέψη τελειώνοντας το έργο του.