De Christiemoorden

by Dominique Biebau

In het ingedommelde dorpje Mollendaal gebeurt zelden wat. Dat verandert wanneer de lokale bibliotheek enkele anonieme pakketjes ontvangt met daarin boeken van de Britse schrijver Agatha Christie. Wat eerst het werk lijkt van een flauwe grappenmaker, wordt al gauw bittere ernst als in het dorp misdaden plaatsvinden die ontegensprekelijk iets met de boeken te maken hebben.

De dames van leesclub Met Thrillende Vingers werpen zich op de zaak. Kunnen zij voorkomen dat er doden vallen?



De Christiemoorden is een vernuftige misdaadroman met een vette knipoog naar de Queen of Crime.

Dominique Biebau (1977) heeft intussen welverdiend zijn plekje veroverd in de Nederlandstalige thrillerwereld. Met Russisch voor beginners won hij zowel de Knack Hercule Poirotprijs 2019 als de Gouden Strop 2020. Zijn recentste boek Het mollenfeest werd eveneens lovend onthaald en kwam op tal van shortlists terecht.

Genres: Thriller

233 pages, Kindle Edition

First published April 22, 2024

Reviews

[Bianca | biancs.books · Rating 3 out of 5]

Dit was gewoon een fijn verhaal waar ik me heel erg mee vermaakt heb.

[Justine Hermans · Rating 5 out of 5]

Zowel ‘Russisch voor beginners’ als ‘de Christiemoorden’ enorm graag, en bijgevolg razendsnel, gelezen 🤩

[Helena De Wachter · Rating 5 out of 5]

Net als de andere boeken van Biebau, heb ik deze met enorm veel plezier gelezen en bijgevolg verslonden. Ik kijk met veel spanning en enthousiasme uit naar meer werk! En dan is het misschien nu tijd om die Agatha Christie die al jaren op de plank staat eens open te slaan. :)

[MJ · Rating 3 out of 5]

Vermakelijk en ontspannend. Voor een slimme plot is good old Agatha echter nauwelijks te overtreffen.

[Kimberly Koper · Rating 3 out of 5]

De Christie Moorden van Dominique Biebau was een heel leuk boek. Ik heb me er echt mee vermaakt en het leest heerlijk weg — perfect als een tussendoortje tussen zwaardere boeken door. Het was niet super spannend, maar ik vond het geweldig dat er een boekenclub in zat die hielp bij het oplossen van de moord. Dat gaf het verhaal net wat extra charme.

[Leesdame · Rating 5 out of 5]

Met veel knipogen naar het werk van Agatha Christie, scherpe dialogen en een vleugje spanning leest ‘De Christiemoorden’ als een trein! Mollendaal (kwam ook al voorbij in ‘Het mollenfeest’) is een typisch gehucht vol markante mensen. Al snel zat ik er al helemaal in en puzzelde ik met Judith en de leesclub mee.

Lees verder op mijn blog

[Martine Geerardyn · Rating 3 out of 5]

Grappig geschreven, ideale lectuur voor een examenperiode, ontspannend.

[Mem · Rating 3 out of 5]

3,5*

[Lauren | laurenbetweenthelines · Rating 5 out of 5]

Enkele jaren terug las ik ‘Het mollenfeest’, een boek waar ik nog steeds heel enthousiast over ben. Ondertussen ligt ‘De Christiemoorden’ in de boekhandel en reizen we opnieuw af naar Mollendaal, een dorp dat geen E40 verbinding waardig was, maar wel wemelt van de interessante personages.
Ik was vier pagina’s ver en alweer verkocht. Dominique weet opnieuw een sterke verhaallijn met aandoenlijke personages uit zijn mouw te schudden en het hele verhaal van een dikke laag humor te voorzien. ‘De Christiemoorden’ lees je liefst in één ruk uit, om je daarna een beetje verdrietig te voelen omdat je het boek zo snel verslonden hebt.

Wat een geweldig personage is Judith. Een bibliothecaresse van middelbare leeftijd met de nodige issues, een sterke eigen mening en de drang om zich af en toe te laten gelden, heerlijk.

Tegelijkertijd maken we kennis met een onbekend, donker personage dat Christieboeken dropt in de inleverbus van de bib. Het mysterie begint… Het anders slapende Mollendaal ontwaakt en krijgt te maken met een reeks bizarre gebeurtenissen en moorden.

Het motief van de moorden en hoe alles uiteindelijk in elkaar klikt wist mij te verrassen. Het was aangenaam om met enkele personages op speurtocht te gaan en hen af en toe ook een stapje voor te zijn.

De boeken van Dominique veroveren stilaan een vaste plaats in mijn boekenkast en ik hoop dat de collectie met nog een aantal stuks mag uitbreiden. Ik ben fan.

“Judith had nog geen gelegenheid gehad om zich een mening te vormen over mensen die hun lichaamsdelen een naam gaven, maar nam zich voor dat diezelfde avond nog te doen. In haar sofa met een gigantische gin-tonic moest dat wel lukken.”

“Isabelle vroeg zich af waarom de burgemeester zo opgewonden klonk. Toegegeven, Andries was bij de partij Groen. De mogelijkheden waren dus eindeloos. Wie blij werd van een broodje hummus verwachtte niet zo heel veel van het leven.”

[Nadra Hagen - Krook · Rating 3 out of 5]

De Christiemoorden van Dominique Biebau werd gelezen en besproken in het kader van de "Lees eens wat anders" leesclub op Hebban.
Het verhaal neemt ons mee naar Molendaal, een idyllisch stadje waar een boekenleesclub genaamd De Thrillervingers regelmatig samenkomt. Wanneer de leden van deze club een oud, mysterieus manuscript ontdekken, raken ze gefascineerd door een vergeten geheim dat diep verborgen ligt in de geschiedenis van hun gemeenschap.

Het manuscript onthult een raadselachtig verhaal met cryptische aanwijzingen en verborgen verwijzingen naar gebeurtenissen uit het verleden. Geïnspireerd door hun favoriete auteur, beginnen de leesclubleden aan een avontuurlijke zoektocht om het mysterie te ontrafelen en de waarheid achter de 'Christiemoorden' te achterhalen.

Terwijl ze samen puzzels oplossen en oude geheimen onthullen, worden de leesclubleden geconfronteerd met onverwachte ontdekkingen en verrassende plotwendingen. De sfeer van het boek roept herinneringen op aan de klassieke mysteries van Agatha Christie, waarbij elk detail en elke aanwijzing cruciaal blijkt te zijn voor het ontrafelen van het intrigerende mysterie.

"De Christiemoorden" biedt een boeiende en meeslepende leeservaring voor liefhebbers van mysterie en detectiveverhalen. De combinatie van een historische setting, een geheimzinnig manuscript en een groep vastberaden amateurdetectives zorgt voor een verhaal vol suspense en onthullingen.

Als je houdt van mysteries die je uitdagen om zelf mee te denken en te raden, dan kan "De Christiemoorden" een interessante keuze zijn binnen het genre van spannende boeken met een vleugje historie en literatuur.

[Samsboeken · Rating 5 out of 5]

Wat fijn om de boeken van Agatha Christie weer tot leven te zien komen, hoewel, niet letterlijk dan.
Biebau heeft een zeer fijne schrijfstijl. Door de korte hoofdstukken die aangeven vanuit welke POV je leest, blijft het verhaal overzichtelijk en vlieg je er doorheen.

Voor de zomer deed ik in de drukste periode van het jaar een poging om het boek te lezen, maar liep ik stuk op de Belgische taal.
Vandaag pakte ik het boek opnieuw op en begon weer vooraan in het boek. Vandaag las ik het boek in één ruk uit in slechts 4 uurtjes. Ik denk dat dat genoeg zegt op zichzelf.

Pagina voor pagina krijg je wat puzzelstukjes in deze whodunnit. Het verhaal verloopt zeer vloeiend en natuurlijk. Met wat oplettendheid zou je kunnen ontdekken wie de dader is.

Een aanrader voor de liefhebber van de whodunnits en Agatha Christie!

[Marnix Verplancke · Rating 4 out of 5]

Dit is cosy crime van de bovenste plank, grappig, spits en met alle ingrediënten die het genre zo leuk maken, waaronder de obligate bejaarden- of leesclub waarvan de leden op hun kousenvoeten achter hun rollator aan schuifelend de moordenaar weten te strikken. Wat Biebau veel beter doet dan gemiddeld is zijn verhaal gevat houden. Een misdaadroman lijkt wel vierhonderd pagina's te moeten zijn om serieus genomen te worden, wat over het algemeen tot verschrikkelijk uitgesponnen epistels leidt waarin alles tot in de kleinste details uitgelegd wordt. Biebau begint ook met zo'n boek, vertelde hij onlangs tijdens een interview, waarna hij er de helft uit schrapt. Waren er maar meer misdaadschrijvers die dit deden.

[Jana Stiers · Rating 4 out of 5]

3.7! altijd enthousiast voor een nieuw Biebau boek maar please eens een plot waar moeders niet zo'n grote rol spelen!!!

[Chris Leest · Rating 4 out of 5]

Snedig!

[looneybooks79 · Rating 4 out of 5]

https://looneybooks79.blog/2024/05/18...

In het kleine slaperige dorpje Mollendaal gebeurt nooit of zelden wat. Judith baat de bibliotheek uit, Isabelle is de rechercheur van het dorp, en de dames Eline & Sien hebben hun eigen boekenclub, Met Thrillende Vingers maar dat is intussen meer een roddelgroepje geworden dan echt nog een boekenclub.

Judith heeft net een nieuwe assistent bij gekregen, Geoffrey, die haar meer irriteert dan helpt. En dan zijn er de 'Fluisterbejaarden', de senioren die de bibliotheek gebruiken als tijdsverdrijf en zich bezighouden met het lezen van de krant en het invullen van de puzzels in die kranten. En dan krijgt Judith een boek via de inruilbus, waar mensen hun boeken in kunnen deponeren als de bibliotheek gesloten is, dat niet tot de collectie van de bib hoort. Een oude Agatha Christie, De Zaak Styles, in de Accoladereeks, een reeks die vanaf de jaren vijftig in het Nederlands verscheen. Ze snapt er niks van, ook niet van het begeleidende briefje. Maar elke week belandt zo'n boek in de bus met een briefje en dan blijkt dat in Mollendaal plots allerlei misdaden worden gepleegd, moordaanslagen op bepaalde mensen.

Judith schakelt haar thrillerboekclub in om samen met haar op zoek te gaan naar een link tussen de boeken en de misdaden in het dorp. Maar al snel blijkt dat niet alleen iedereen verdacht is die in haar buurt komt, maar ook dat het héél persoonlijk dreigt te worden. De dames van de boekenclub beleven echter de tijd van hun leven en samen met Isabelle proberen ze de zaak uit te spitten!

Met de nodige dosis humor schrijft Dominique Biebau hier een heel herkenbaar en toch origineel misdaadverhaal met de 'Queen of Crime' als leidraad in het verhaal. Zijn personages in het boek zijn stuk voor stuk 'karakterkes' met hun eigen hebbelijkheden en principes (vooral Judith dan) en de twee dames uit de boekenclub kunnen eigenlijk uit eender welk misdaadserie of -boek gekropen zijn. Het verhaal doet me ook een beetje denken (de schrijver verwijst er trouwens zelf naar in zijn verhaal) aan de 'Thursday Murder Club' boeken van Richard Osman. En net als Agatha Christie heb ik ook die nog niet gelezen, maar dat plan ik dus wel (van beide auteurs, ooit...)!

Ik heb dit boek op een mum van tijd uitgelezen dus het leest heel vlot en door de heel korte hoofdstukken leest het echt snel.

Je waant je in dit boek bijna in één of andere Britse tv-serie zoals Midsomer Murders of Vera of noem maar op... de geest van Agatha Christie leeft heel mooi door in dit boek!

Het was het eerste boek van Biebau dat ik las, en ik moet Uitgeverij Vrijdag bedanken om me dit exemplaar op te sturen, maar ik ben ervan overtuigd (en ik hoorde al positieve geluiden) dat ik nog wel tijd zal vrijmaken om zijn andere boeken zo snel mogelijk ook eens te bemachtigen en te lezen!

[Marvin · Rating 5 out of 5]

Dominique Biebau (1977) is ondertussen al lang geen beginnend auteur meer. Sinds hij in 2013, na gedurende zo’n tien jaar hier en daar een kortverhaal te hebben gepubliceerd, echt debuteerde als romanschrijver, levert hij met De Christiemoorden immers zijn zesde boek af. Zijn boeken zijn nooit erg dik, maar blijken altijd een waar feestje voor wie van subtiele humor houdt die bestaat uit korte woordgrapjes of rake oneliners. De vier spannende boeken uit dit rijtje van zes zitten bovendien vol tips en hints waarmee lezers die dat wensen zelf aan het puzzelen kunnen gaan. Zijn debuut heette heel toepasselijk Trage wegen. Toepasselijk, omdat de boeken die later kwamen, van dat “traag” een handelsmerk maakten. De verhalen bouwen zich bij aanvang traag op, en als lezer word je aangespoord om elk boek traag te consumeren, want niets van wat Biebau schrijft, gaat verloren. Als je een los eindje meent te hebben gevonden, is het waarschijnlijker dat je een hint hebt gemist. Wellicht mede daarom wist Biebau al prestigieuze prijzen als de Hercule Poirotprijs en de Gouden Strop in de wacht te slepen en haalde hij shortlists van onder andere de Hebban Thrillerprijs.

De Christiemoorden speelt zich opnieuw af in Mollendaal, het dorp op [citaat uit het boek:] breedtegraad 051.2 en nog wat noorderbreedte, en lengtegraad 004.9 en nog wat oosterlengte, dat fictief klinkt maar dat je wel gewoon in Google Maps kan invoeren en terugvinden. Vier jaar na de gebeurtenissen uit Het mollenfeest keert Isabelle naar Mollendaal terug om er na deze lange sabbatical haar functie bij de politie opnieuw op te nemen. Ondertussen begint Judith, de bibliothecaresse, op maandagen pakjes te ontvangen. Het zijn boeken die in het teruggeefluik worden gedropt maar die helemaal nooit in de bibliotheek werden uitgeleend. De boeken zijn van Agatha Christie en zijn vergezeld van een mysterieuze nota. Enige tijd later realiseert ze zich dat kort daarop altijd een misdaad plaatsvindt die met de boeken verband lijkt te houden.

Hoewel het boek zich weer in Mollendaal afspeelt, is het geen vervolg op Het mollenfeest. Op politievrouw Isabella na zijn alle personages nieuw, en over het eerste boek wordt met geen woord gerept, tenzij een kort zinnetje hier en daar dat niet bepalend is voor het verhaal. Wie Het mollenfeest niet las, mist niks, maar het is wel fijn voor de herkenning om het toch eerst gelezen te hebben. Het verhaal wordt rustig op gang getrapt. We staan aan het begin van een warme zomer en Mollendaal lijkt ingeslapen. Biebau gebruikt bij aanvang tumbleweed en een mondharmonica om de sfeer op te wekken van de doodse stadjes uit oude Amerikaanse westerns, en dat werkt heel goed. Dit is de eerste, maar lang niet de enige beeldende vergelijking in het boek. De auteur toont zich scherpzinnig en weet wel vaker met een eenvoudige zin een hele scène te plaatsen. Soms laten die fijne vondsten de lezers die van spitsvondige taal of een scherpe observatie houden, even glimlachen.

Een volledige laadbeurt [van Marleens elektrische auto] nam al gauw acht uur in beslag, een tijdsduur die haar buurman niet was ontgaan. ‘Je weet toch dat kindjes in Afrika daarvoor in de mijn werken?’ zei hij dan. Alsof zijn benzine uit Disneyland kwam.

De grote hoofdrol in het boek is weggelegd voor de reeds genoemde Judith, een wat tegenstrijdige vrouw die zich enerzijds profileert als een typische grijze bibliothecaresse die liever boeken ziet dan mensen, en anderzijds toch al een keer is opgepakt voor het roken van wiet. Samen met enkele dames van leesclub Met Thrillende Vingers, die zich de Moordwijven noemen, probeert ze de vele raadsels op te lossen die de misdadiger haar via verwijzingen naar Agatha Christie bezorgt. De twee sterkhouders van de leesclub zijn dames op leeftijd, en hun personages zijn op zichzelf al een ode aan Christie. Je ontkomt er niet aan om in de twee bemoeizieke vrouwen hedendaagse Miss Marples te zien. Een van hen, Sien, heeft zo haar mening over de boeken van Agatha Christie:

‘Nou, mocht je ooit vragen hebben,’ zei Sien, ‘dan weet je waar je moet zijn. Zolang het maar niet over de Tommy en Tuppence-boeken gaat. Die zijn achterlijk slecht.’

De raadsels die de lezer worden voorgeschoteld, zijn niet bijzonder ingewikkeld. Achteraf gezien dan, want vaak ontbreekt een cruciaal stukje informatie om het raadsel meteen te kunnen oplossen, waarna pas later die fameuze aha-erlebnis volgt. Een paar keer doorzag ik de hint toch nog voor de hoofdpersonages en dat deed me beseffen dat ik onbewust flink aan het meespeuren was. Het maakt het boek een klein beetje interactief voor wie daarvoor openstaat, en dat is een meerwaarde.

Driekwart van het boek bestaat uit een opeenvolging van gebeurtenissen – raadsels en misdaden voornamelijk – die je niet op het puntje van je stoel zetten. Wel wordt op die manier langzaam maar zeker de puzzel gelegd. Het laatste kwart neemt de spanning evenwel toe en dat loopt enigszins gelijk met de ernst van de misdaden. Het is vanaf dan nog moeilijk om het boek opzij te leggen. Wanneer je zover bent, wil je echt wel weten hoe de vork in de steel zit. En die clou is nog erg verrassend, hoewel de ondertussen geoefende speurder-lezer misschien al een aardig vermoeden begint te krijgen.

Twee en een half jaar na zijn vorige boek weet Biebau zodoende opnieuw een heel fijne leeservaring uit zijn pen te toveren. In tegenstelling tot bij het vorige boek, toen Uitgeverij Vrijdag het een literaire thriller noemde, staat er dit keer prominent misdaadroman bovenaan de cover. Het is een term die de lading van Biebaus boeken veel beter dekt. Hij schept meer passende verwachtingen bij de lezers en trekt ook het juiste doelpubliek aan. Sommigen zullen hierin een cosy crime zien, en dat is het ook. Agatha Christie wordt een van de pioniers van dit genre genoemd, dus hoeveel toepasselijker kan je het hebben? De auteur laat zich niet verleiden door het opbod van steeds gruwelijkere misdaden en dito beschrijvingen in thrillers, maar blijft zich richten op waar het echt om draait: een solide, goedgeschreven plot. Daarom 4,5 sterren, afgerond naar boven.

[André · Rating 5 out of 5]

De Christiemoorden
Dominique Biebau
Nederlands Paperback 9789464342352 22 april 2024 232 pagina's

Dominique Biebau schrijft romans en literaire thrillers. Zijn debuut de roman Trage wegen verscheen in 2013 en werd genomineerd voor de Debuutprijs 2014. In 2015 liet hij zijn lezers genieten van de schitterende thriller IJslands gambiet en in 2019 won hij met Russisch voor beginners de Hercules Poirotprijs en tevens de Gouden Strop 2020.
In zijn nieuwe boek De Christiemoorden spelen boeken van Agatha Christie (vandaar ook de titel) een niet te onderschatten rol. De auteur heeft heel intelligent de rol van de Christieboeken doorheen het niet alledaagse verhaal verwerkt!
In het dorpje Mollendaal gebeurt eigenlijk nooit iets. Maar op een (blauwe) maandag worden er oude boeken van Agatha Christie ingeleverd bij de plaatselijke bibliotheek. Judith die daar bibliothecaris is en haar asistent Christophe weten eigenlijk niet zo goed wat ze met de boeken aan moeten vangen. Het zijn geen bibliotheekboeken en daarnaast worden ze anoniem elke maandag in de inleverbox gegooid. In elk boek zit bovendien ook nog een klein briefje met tekst. In het begin lijkt het op een misplaatse grap, totdat er misdaden gepleegd worden die te linken zijn aan de boeken.
Het verhaal wordt verteld vanuit vele personages die merkwaardig genoeg allen sterk uit de verf komen. Judith is duidelijk het hoofdpersonage. Hoofdinspecteur Isabelle levert het echte speurwerk af en wordt hierin bijgestaan door Eline en Sien, de oprichtsters van de leesclub Met Thrillende Vingers.Dominique Biebau bouwt de plot heel geraffineerd op en op het einde vallen alle puzzelstukjes verrassend knap in elkaar.
Ook dit keer heeft de auteur weer een sterk verhaal afgeleveerd dat in een prachtige literaire verpakking zit.

[Hermi Van Waas · Rating 3 out of 5]

Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek de Christiemoorden, gdeschreven door Dominique Biebau, gelezen. Judith werkt als bibliothecaresse in de bibliotheek van Mollendaal. Mollendaal is een klein slaperig plaatsje, waar zelden tot nooit wat gebeurt. Judith houdt van haar werk en de rust in de bibliotheek. Maar dan opeens wijzigen er wat zaken. Allereerst krijgt ze hulp in de bibliotheek. Ze heeft hier wel wat moeite mee, want de zaken gaan dan in de bibliotheek niet helemaal zoals zij dat graag wil. Daarnaast worden er in de bibliotheek pakjes bezorgt met daarin boeken van de Britse schrijfster Agatha Christie. In eerste instantie lijkt het iemand te zijn die graag grappig wil zijn en Judith legt de boeken naast zich neer. Niet helemaal wetend wat ze met die boekjes aan moet. Maar dan vinden er opeens misdaden in het dorp plaats die toch iets met de bezorgde boeken te maken blijken te hebben. De dames van de leesclub Met Thrillende Vingers werpen zich op de zaak. Kunnen zij voorkomen dat er nog meer misdaden in Mollendaal gaan plaats vinden?
De cover is in mooi rood uitgevoerd, het lijkt een deur met een brievenbus door een stuk van een boek uit steekt. Het idee om titels van boeken van Agatha Christie te verwerken in dit boek is leuk gevonden. Het verhaal leest vlot en de hoofdpersonages zijn verschillende types, alhoewel ze zo af en toe net iets te weinig zijn uitgediept. Waar ik met de boeken van Agatha Christie wat meer mee kon puzzelen wie nu de daadwerkelijke dader was, miste ik dit toch in dit boek wat. Het puzzelen naar de dader werd meer gedaan door de dames van de leesclub. Maar verder al met al een leuk en plezierig boek. Het is mijn eerste kennismaking met de schrijver Dominique Biebau. Ik heb begrepen dat hij al meerdere boeken heeft geschreven en ik ben zeer zeker ook benieuwd naar zijn andere boeken.

3,5 *

[Sarah · Rating 3 out of 5]

'De Christiemoorden' speelt zich af in het dorpje Mollendaal, een plaats waar doorgaans weinig interessante gebeurtenissen plaatsvinden. Dit verandert echter wanneer bibliothecaresse Judith onverwachts anonieme pakketjes ontvangt. Deze pakketjes, bezorgd bij de lokale bibliotheek, bevatten oude exemplaren van Agatha Christie verhalen. In de boeken bevinden zich ook briefjes met cryptische teksten.

De vraag rijst: wie stuurt deze boeken en waarom worden ze juist bij Judith bezorgd? Wat is het uiteindelijke doel van deze afzender?

Gedreven door nieuwsgierigheid en een groeiend gevoel van onbehagen, besluit Judith samen met de leden van de leesclub 'Met Thrillende Vingers' een onderzoek te starten.

Zal het hen lukken om het mysterie te ontrafelen?

"De Christiemoorden" is een vermakelijke misdaadroman met een vleugje humor die door de vlotte schrijfstijl van de auteur voor een prettige leeservaring zorgt.

Het boek bestaat uit korte hoofdstukken en wisselt voortdurend van perspectief. Elke hoofdstuktitel maakt meteen duidelijk welk personage centraal staat, waardoor het verhaal ondanks de vele personages overzichtelijk blijft.

De personages zijn goed uitgewerkt en hun verschillende karakters worden mooi uitgediept. Zelfs de dader krijgt regelmatig een stem, wat op de juiste momenten spanning toevoegt aan het verhaal.

Als lezer ben je voortdurend aan het meepuzzelen, op zoek naar de dader en het ontrafelen van de plot. Aan het einde vallen alle puzzelstukjes perfect in elkaar, wat het meepuzzelen extra leuk maakt.

[Gert Erauw · Rating 5 out of 5]

Een pageturner die verrast door zijn eenvoud en finesse.
In De Christiemoorden neemt Dominique Biebau je mee naar een ogenschijnlijk slaperig dorp, waar de rust abrupt wordt verstoord door een reeks mysterieuze gebeurtenissen. Het leven van de introverte, "laat-me-vooral-met-rust"-bibliothecaresse en de rest van de dorpsgemeenschap raakt volledig ontregeld. De premisse – een bibliotheek die anonieme pakjes ontvangt met Agatha Christie-boeken, gevolgd door misdaden die er ogenschijnlijk geen verband mee hebben – is origineel en vernuftig.
Wat direct opvalt, is Biebau’s meeslepende schrijfstijl. Zijn zinnen zijn soepel en sierlijk, en ze geven het verhaal een scherp randje en onverwachte diepgang zonder ooit pretentieus te worden. Sommige passages zijn echte juweeltjes:
"Je hebt mensen die golven maken en mensen die de getijden ondergaan."
"Zelf was hij geen turnzaalmateriaal: mager, bleek en astmatisch diende hij hooguit om de fysiek van zijn vrienden extra in de verf te zetten."
De Christiemoorden is een boek dat perfect thuishoort op een regenachtige avond bij het haardvuur. De vlotte stijl, subtiele en licht cynische humor, het crescendo van het verhaal en vooral de onweerstaanbare charme van de dames van leesclub Met Thrillende Vingers zorgen ervoor dat je blijft doorlezen.

[Leen · Rating 2 out of 5]

Gezellig boek met grappige uitspraken.
Het verhaal was me wel wat dunnetjes en ongeloofwaardig.
P. 6 Je lichaam verplaatsen deed je per auto, trein, bus of wat dan ook, maar als je wilde dat ook je geest meekwam, moest je te voet.
P. 7 Isabelle. Wat haatte ze die naam. Het was een naam die stonk naar balletjes, ponykamp en roze diadeem. Haar moeder noemde haar 'Belleke', een herinnering aan het feit dat het altijd nog erger kon.
P. 22 Nu en dan communiceerden ze met elkaar op fluistertonen die klonken als het geritsel van crêpepapier.
P. 34 Bovendien ging het bij Geoffrey om een hangsnor met de levenslust van een dode marmot, waar altijd wel wat in hing: kruimels, klodders yoghurt en een keer zelfs iets wat verdacht veel op een post-it had geleken.
P. 91 Eline was ondertussen al Judiths boekenkast aan het inspecteren. Met onverholen afkeer haalde ze Een weeffout in onze sterren uit de kast. 'Met deze boeken lees je je alleen maar een depressie in.'
P. 94 Baader-Meinhof-fenomeen. Als je je eenmaal op bepaalde dingen begon te focussen, zag je die overal.
P. 122 Haar fantasie had nog maar eens wolven van poedels gemaakt.

[Geroen · Rating 3 out of 5]

Leuk verhaal, zeer vlot leesbaar - in minder dan 48u was ik erdoor. Dat spreekt voor de schrijfstijl: eenvoudig - wat niet negatief is - en ik kan de soms sarcastische mopjes wel smaken. Waar ik wel zonder kon, en daarom maar 3 sterren, is de typische "Vlaamse miserie" stijl, zoals ik dat dan noem: alle karakters zijn eigenlijk gefaald in het leven, en zien klaarblijkelijk op tegen elke seconde op deze planeet - buiten dat zijn ze vlak en vaal. Typisch Vlaams, en de reden waarom ik quasi in de regel Vlaamse auteurs mijd.

Het verhaal zelf zit goed in elkaar, al zijn er een paar erg onrealistische deus ex machina momenten. Ik weet zelf niet of ik de referentie naar Christie leuk en goed gevonden vind, dan wel platte marketing "clickbait". Er zit wel een gigantische spoiler in voor fans van Poirot die nog niet alle boeken gelezen hebben!

Al bij al: tof boek voor de vakantie, dat je in 1 ruk uitleest. Laat je niet te hard verleiden door "Knack Hercule Poirotprijs" blabla - Knack (en gelijkaardige media) herkennen amper een goed boek als het hun in de ogen staart.

[Katrien · Rating 5 out of 5]

Ik kijk steeds reikhalzend uit naar een nieuw boek van Dominique Biebau. De Christiemoorden lost terug alle verwachtingen in. Dominique schrijft over herkenbare zaken bv. wat een bibliotheek voor een kind kan betekenen en steeds is er die ironische ondertoon (het oneigenlijk gebruik van een dankbaarheidsdagboek is een goed voorbeeld)
Veel van zijn personages zou je zo in je vriendenkring willen hebben, alhoewel ze wel eens wolven van poedels durven maken volgens de schrijver (of net daarom).
En de plot? Daar is weer geen speld tussen te krijgen. De afwisseling tussen momenten waarop je als lezer meer weet dan de personages (allez, zien zij dat nu niet?) en momenten waarop zij sneller van begrip zijn dan jijzelf, zorgt voor een goede spanning.
Een grote aanrader. Ga er eens goed voor zitten en geniet. Vijf sterren.

[Martine · Rating 4 out of 5]

De single bibliothecaresse Judith, ontvangt in haar lokale bib in Mollendaal elke dag een boek van Agatha Christie met verwijzingen naar moorden die plaatsvinden of zullen plaatsvinden. Wanneer ze een nieuwe assistent krijgt toebedeeld werkt die haar enorm op de zenuwen en gaat ze ook hem verdenken. Tegelijkertijd gebeuren er rare dingen in Mollendaal, tot moordaanslagen aan toe.
Samen met het leesclubje ‘ Met Trillende Vingers ‘ -what’s in a name- gaat Judith op onderzoek uit. Hierbij geholpen door Isabelle die , na vier jaar afwezigheid terugkeert naar het politiebureau van Mollendaal. Het boek is geschreven in ware Christie stijl en is bijzonder aangenaam om te lezen. Korte hoofstukken, afwisselende perspectieven en ook heel wat humor bij de twee oude dametjes.

[Niesten Tanja · Rating 1 out of 5]

Venijn en haat, sarcasme door het hele boek.

Ik vond de schrijfstijl in dit boek alles behalve aangenaam. Het kwam op mij over als geschreven door een gefrustreerde auteur die al zijn sarcasme van zich al wil schrijven in een niet al te samenhangend detective verhaal.

Elk personage wordt negatief beschreven, geen enkele letter positiviteit straalt uit.

Het verhaal is niet echt boeiend, het is zelfs zo dat op het einde bepaalde moordpogingen niet meer besproken worden, bij het ontrafelen van het mysterie. Je krijgt ook geen echt fraai beeld van de twee hoofdpersonages. Een kabbelend verhaal, onsamenhangend en eigenlijk niet waard veel woorden over te schrijven.

[Marly · Rating 3 out of 5]

Voor liefhebbers van Agatha Christie en beschrijvingen van kneuterige dorpjes in de stijl van Midsommer Murders maar dan zonder de weelderige bloementuinen, cricket of Koningsdagactivigeiten. Het is een onderhoudend mysterie met soms grappige observaties door de verschillende personages (redelijk wat, in het begin is het ietwat onoverzichtelijk maar dat komt helemaal goed). Vermakelijk, maar niet briljant. Een tussendoortje.

[Wouter Lezer · Rating 3 out of 5]

Clever story with a fairly unusual cast, trying to solve a sequence of strange events in a small village. The book is very accessible, quick to read, and most importantly, fun. Sure, you might guess who's behind it all, but that doesn't take away any of the pleasure. Don't expect earth shattering insights or views on life, but in case you just want to read something for fun, this is recommended.

[Kat · Rating 4 out of 5]

Dit was een aangename kennismaking met een voor mij nog ongekende auteur!
Het boek leest heel vlot , mede door de korte hoofdstukken en de verwijzingen naar verschillende Agatha Christie boeken(die ik bijna allemaal gelezen heb).

[Lezers van bibliotheek de Priool · Rating 4 out of 5]

Detectiveverhaal met een goedgevonden invalshoek voor de verhaallijn.
Gebaseerd op boeken van Agatha Christie. Het verhaal wordt op een amusante en grappige manier verteld.
"Review door een lezer van Bibliotheek 'de Priool' -"Bocholt"

[Yasmien · Rating 4 out of 5]

Perfect quirky detective novel for summer