Diaboliada i inne opowiadania

by Mikhail Bulgakov, Jan Cichocki (Translator)

Wydanie zawiera "Psie serce", "Fatalne jaja" i "Diaboliadę". Bułhakow w opowiadaniach zgrabnie łączy elementy fantastyczne z głęboką analizą ludzkiej natury, tworząc dzieła, które wciąż fascynują czytelników na całym świecie. Często oscyluje między realizmem magicznym a groteską, a czytelnik jest wprowadzany w surrealistyczny świat pełen absurdalnych sytuacji i postaci.

286 pages, Hardcover

Published March 27, 2024

About the author

Mikhail Afanasyevich Bulgakov (Russian: Михаил Булгаков) was a Russian writer, medical doctor, and playwright. His novel The Master and Margarita , published posthumously, has been called one of the masterpieces of the 20th century.

He also wrote the novel The White Guard and the plays Ivan Vasilievich, Flight (also called The Run ), and The Days of the Turbins . He wrote mostly about the horrors of the Russian Civil War and about the fate of Russian intellectuals and officers of the Tsarist Army caught up in revolution and Civil War.

Some of his works ( Flight , all his works between the years 1922 and 1926, and others) were banned by the Soviet government, and personally by Joseph Stalin, after it was decided by them that they "glorified emigration and White generals". On the other hand, Stalin loved The Days of the Turbins (also called The Turbin Brothers ) very much and reportedly saw it at least 15 times.

Reviews

[paula]

nie mam pojecia co sie odpierdolilo w diaboliadzie

[Joanna Fonfara-Gręziak]

Bardzo oryginalne historie napisane ręką mistrza prozy.Szczegolnie spodobało mi się "Psie serce".I jak na groteskę przystało wydarzenia są przejaskrawione,przesadzone,czasami na granicy absurdu.To widać najbardziej w "Diaboladzie". Ale Bulhakow nie mógł pisać wprost,by skrytykować ustrój państwa radzieckiego. Fantasy i groteska to sposoby, by przejść przez cenzurę.

[Julek]

Choć trudno wybierać mi ulubieńców, twórczość Bułhakowa niezmiennie pozostaje na podium...

[Agata Asenhajmer]

Psie serce mocno creepy,.

Fatalne jaja faktycznie fatalne, ale przynajmniej ze szczęśliwym (w miarę) zakończeniem.

Chociaż moja młodsza wersja mnie udawałaby, że podziwia i docenia autora za napisanie Diaboliady, tak aktualnie zwyczajnie przyznam, że z Diaboliady to nic nie zrozumiałam.

[Canis]

Psie serce – 5/5, genialne opowiadanie, do którego kiedyś wrócę. Groteskowe, mroczne, bardzo w stylu Bułhakowa.

Fatalne jaja – 3,5/5, większość opowiadania dłużyła mi się niemiłosiernie i tylko czekałam, aż się skończy. Końcówka jednak, kiedy te fatalne jaja się wykluły, trzymała w napięciu i sprawiła, że jednak nie oceniam tej historii tak nisko, jak oceniałam z początku.

Diaboliada – ???/5, absolutnie nic nie zrozumiałam. Poziom absurdu wywalił poza mój móżdżek, a to już coś znaczy, skoro uwielbiam powieści Gombrowicza. Prawdopodobnie muszę poczytać jakieś artykuły, które wytłumaczą mi na chłopski rozum, o co w tym w ogóle chodzi.

[Helena]

Świetna zabawa, bardzo trafia do mnie humor Bułhakowa. Ciekawe zestawienie tych trzech opowiadań. Najbardziej podobało mi się Psie serce, uważam że można z niego najwięcej wyciągnąć. Gdyby nie żartobliwy ton opowiadania byłoby ono naprawdę okrutne (wow groteska!). Fatalne jaja były dość do przewidzenia, od razu wiedziałam, że będzie tragedia, ale nie sprawiło to, że bawiłam się gorzej. Bardzo podobała mi się przypadkowość tego wszystkiego, zarówno „wynalezienie” promienia, jak i pomyłka z jajami. Mimo absurdu, bardzo ludzkie. Diaboliada była dla mnie trochę jak Proces Kafki na dragach, chętnie sobie przypomnę Proces żeby je bardziej porównać.

[Julia Dąbek]

Bardzo lubię sposób, w jaki Bułhakow przedstawia Rosję. „Psie serce” to zdecydowanie topka. Jeżeli czytaliście kiedyś „Mistrza i Małgorzatę” i mieliście w głowie same znaki zapytania, bo niewiadomo o co Panu Michałkowi chodzi, to z „Diaboliadą” będzie podobnie, tylko 3x bardziej.

[Ewa K]

Akcja trzech zamieszczonych w zbiorze opowiadań rozgrywa się w latach 20 XX wieku w Rosji . Autor w dokonały sposób opisał problemy palące społeczeństwo (brak mieszkań, dokwaterowywania lokatoròw, donosy, szantaże, wyłudzenia, problemy z zaopatrzeniem, biurokracja) obnażając przy tym mechanizmy działania systemu i słabość ludzkiej psychiki. Całość wzbogacona została pełne absurdu, groteskowe opisy , które wywolają uśmiech na twarzy wymagajacego czytelnika.

[Lost.Girl767]

Dzielę się moją opinią tylko na temat „Diaboliady”, bo reszty opowiadań nie czytałam.

Czytając „Diaboliadę”, momentami można samemu zwariować. Wszystko jest tak absurdalne, chaotyczne i momentami kompletnie oderwane od rzeczywistości, że czasem naprawdę nie wiedziałam, co się dzieje. Z drugiej strony właśnie ten absurd sprawia, że książka ma swój charakter. Nie czytałam tego jakoś przyjemnie. Miała być satyrą krytykującą biurokracje radziecką i tym właśnie była. Nie w moim guście.

[Amelia]

"Psie serce" - moje ulubione opowiadanie, jeszcze nigdy nie czytalam książki z perspektywy psa
"Fatalne jaja" - bardzo długo sie rozkręcało, troche sie nudziłam czytając
"Diaboliada" - co tu sie odpierdolilo, fever dream, Bułhakow co brałeś jak to pisałeś?

[Karolina]

Psie serce 5⭐️
Fatalne jaja 3.5 ⭐️
Diaboliada 4.5 ⭐️

[Brychcio]

W to psycholog też nie uwierzy....

[Hante]

Bulhakow jak to bulhakow. Rozumiesz wszystko i nie rozumiesz nic.