Wydanie zawiera "Psie serce", "Fatalne jaja" i "Diaboliadę". Bułhakow w opowiadaniach zgrabnie łączy elementy fantastyczne z głęboką analizą ludzkiej natury, tworząc dzieła, które wciąż fascynują czytelników na całym świecie. Często oscyluje między realizmem magicznym a groteską, a czytelnik jest wprowadzany w surrealistyczny świat pełen absurdalnych sytuacji i postaci.
Mikhail Afanasyevich Bulgakov (Russian: Михаил Булгаков) was a Russian writer, medical doctor, and playwright. His novel The Master and Margarita, published posthumously, has been called one of the masterpieces of the 20th century.
He also wrote the novel The White Guard and the plays Ivan Vasilievich, Flight (also called The Run), and The Days of the Turbins. He wrote mostly about the horrors of the Russian Civil War and about the fate of Russian intellectuals and officers of the Tsarist Army caught up in revolution and Civil War.
Some of his works (Flight, all his works between the years 1922 and 1926, and others) were banned by the Soviet government, and personally by Joseph Stalin, after it was decided by them that they "glorified emigration and White generals". On the other hand, Stalin loved The Days of the Turbins (also called The Turbin Brothers) very much and reportedly saw it at least 15 times.
Bardzo oryginalne historie napisane ręką mistrza prozy.Szczegolnie spodobało mi się "Psie serce".I jak na groteskę przystało wydarzenia są przejaskrawione,przesadzone,czasami na granicy absurdu.To widać najbardziej w "Diaboladzie". Ale Bulhakow nie mógł pisać wprost,by skrytykować ustrój państwa radzieckiego. Fantasy i groteska to sposoby, by przejść przez cenzurę.
Psie serce – 5/5, genialne opowiadanie, do którego kiedyś wrócę. Groteskowe, mroczne, bardzo w stylu Bułhakowa.
Fatalne jaja – 3,5/5, większość opowiadania dłużyła mi się niemiłosiernie i tylko czekałam, aż się skończy. Końcówka jednak, kiedy te fatalne jaja się wykluły, trzymała w napięciu i sprawiła, że jednak nie oceniam tej historii tak nisko, jak oceniałam z początku.
Diaboliada – ???/5, absolutnie nic nie zrozumiałam. Poziom absurdu wywalił poza mój móżdżek, a to już coś znaczy, skoro uwielbiam powieści Gombrowicza. Prawdopodobnie muszę poczytać jakieś artykuły, które wytłumaczą mi na chłopski rozum, o co w tym w ogóle chodzi.
Bardzo lubię sposób, w jaki Bułhakow przedstawia Rosję. „Psie serce” to zdecydowanie topka. Jeżeli czytaliście kiedyś „Mistrza i Małgorzatę” i mieliście w głowie same znaki zapytania, bo niewiadomo o co Panu Michałkowi chodzi, to z „Diaboliadą” będzie podobnie, tylko 3x bardziej.
Akcja trzech zamieszczonych w zbiorze opowiadań rozgrywa się w latach 20 XX wieku w Rosji . Autor w dokonały sposób opisał problemy palące społeczeństwo (brak mieszkań, dokwaterowywania lokatoròw, donosy, szantaże, wyłudzenia, problemy z zaopatrzeniem, biurokracja) obnażając przy tym mechanizmy działania systemu i słabość ludzkiej psychiki. Całość wzbogacona została pełne absurdu, groteskowe opisy , które wywolają uśmiech na twarzy wymagajacego czytelnika.