Грибные места

by Дар’я Трайдэн, Дарья Трайден

Переживая безответную любовь, автогероиня романа Дарьи Трайден покупает деревенский дом в Беларуси и начинает ремонт. Преобразовывать и обживать собственное пространство на родной земле — стратегия сохранения смысла для героини. Размышляя о теле, идентичности, бедности, насилии и семье, авторка ищет и переизобретает свои корни. Будучи в равной степени о любви и о доме, книга рассказывает, как больно разбивают сердце situationships, и каково это — оставаться, когда все уезжают.

Genres: Fiction

88 pages, ebook

Published April 11, 2024

About the author

Russian: Дарья Трайден

Reviews

[Darya · Rating 5 out of 5]

Калі б гэтую кнігу трэба было параўнаць з музычным трэкам, для мяне яна дакладна гучала б як ЛСП, Грязь «Расскажи мне о любви». Такая ж аголеная, нервовая, балючая і вельмі шчырая, не фільтраваная. Як кажуць «колькі жа яны плакалі, каб мы гэтым захапляліся».

Без усялякіх ваганняў — пяць зорак. І, напэўна, гэта першая сучасная беларуская кніга за доўгі час, пра якую мне хочацца сказаць: яе абавязкова трэба перакласці на англійскую і як мага больш іншых моў, каб пра Беларусь пазнавалі яшчэ і праз такія тэксты, настолькі яны моцныя, эмацыйныя, выдатна напісаныя.

Гэта яшчэ і адна з вельмі нешматлікіх кніг, якую я адразу пасля прачытання купіла ў падарунак некалькім сяброўкам і сябрам, нібы люстэрка — look, we are the same, we are normal!

Здаецца, менавіта дзякуючы «Грыбным местам» я па-сапраўднаму зразумела, у чым сіла добрага аўтафікшну. Не ў тым, што аўтарка распавядае пра ўласнае жыццё (гэтага надта мала), а ў тым, што яна адважваецца быць настолькі безабароннай, настолькі адкрытай у сваіх страхах, болі, каханні і слабасці, што я як чытачка ўжо не магу не пазнаць у гэтым сябе. І менавіта ў гэтым збліжэнні нараджаецца магія, бо не хочацца шкадаваць аўтарку, хочацца суперажываць ёй, эмпаціраваць і бясконца ківаць галавой, пасміхацца і ўсхліпваць ва ўнісон, бо ты таксама там была, ты таксама так кахала, ты таксама бясконца перабірала ў галаве кожны позірк, кожнае маўчанне, кожную выпадкова сказаную фразу. Ты таксама саромелася сваёй уразлівасці (і будзеш яшчэ не адзін раз!)

Для мяне гэта адна з найлепшых гісторый пра закаханасць, якія я калі-небудзь чытала, але яшчэ і пра карані кахання. Пра тое, як маладая жанчына закахваецца ў іншую жанчыну. Пра тое, колькі сямейнай гісторыі, беднасці, хатняга гвалту, адсутнасці дому як бяспечнага месца, колькі мараў пра простыя рэчы — пра вазу з садавінай на ўласнай кухні — насамрэч схавана ў нашым разуменні таго, што значыць быць каханай.

Тут дзве гісторыі, якія пастаянна становяцца фонам адна для адной. Гісторыя кахання і гісторыя сталення не існуюць паасобку — яны ўвесь час тлумачаць адна адну. Таму гэты тэкст урэшце не столькі пра адносіны, колькі пра пошук чалавека, побач з якім нарэшце можна перастаць заслужваць любоў, бо сапраўднае каханне прыходзіць не да ідэальных людзей, яно прыходзіць да (дастаткова) добрых, да тых, з кім можна падзяліць узаемную ўразлівасць і больш не баяцца быць сабой.

Асабліва мяне ўразіла, як Дар’я знаходзіць словы для пачуццяў, пра якія мы звычайна маўчым. Для эмоцый, якіх саромеемся. Для сумневаў, якія будзем яшчэ доўга перабіраць пасля кожнага вялікага кахання.

Гэта вельмі гарачае, вельмі трапяткое сэрца, ператворанае ў літаратуру.

І калі ў розных пакаленняў былі аўтаркі і аўтары, якія станавіліся іх голасам, то мне вельмі хочацца верыць, што голасам пакалення маладых беларусак можа стаць менавіта Дар’я Трайдэн.

[Katsiaryna Paliakova · Rating 4 out of 5]

Этим абзацом можно подытожить вообще всё, что касается разбитого сердца от невзаимной любви.

Наш последний большой разговор тоже был о любви. Ты пересказала мне глупые слова С., и я разрыдалась, вдруг поняв, как чудесно и жалко ты её любишь, как всепрощающе и великодушно. Я кричала тебе: "Она безумно тупая, она настолько хуже меня". Вероятно, это чистая правда, но это ничему не поможет.

[Olya Grigoreva · Rating 5 out of 5]

для меня это оказался самый чувственный роман о любви этого лета! а еще это текст про родину, корни, семью и Беларусь последней пятилетки. Важная хроника своего времени

[Alexandra Bazhenova-Sorokina]

Жыве Беларусь! Грустная и при этом с надеждой книга

[Hania Frogova · Rating 5 out of 5]

в книге много смешных моментов, остроумных панчей, которые перемежаются с историями о насилии, бедности, черной дыре ремонта дома, миграции близких и терпком чувстве безответной влюбленности.

все когда-то были безответно влюблены, стыдились и боялись об этом говорить вслух. "грибные места" - подарок и успокоение для каждой из нас

[Kristina Bobrova · Rating 5 out of 5]

Какая прекрасная книга, особенно части про ремонт мне так отзываются 🥹 хочу больше автофикшена о покупке дома и ремонте! Меланхоличное настроение попало в самое сердечко ♥️

[Olga Vlasenko · Rating 4 out of 5]

много красивого! что-то в меня попадало, что-то нет, так бывает. выделила много цитат. вообще в последние годы автофикшн меня не качает — за редким исключением. а тут я что-то почувствовала местами — и то было славно.

[Лайма · Rating 5 out of 5]

страсть как хорошо написано – полкниги растащила на цитаты. очаровалась ещë на фразе "карты создавались в бабушке и дедушке чувственно", а дальше становилось только лучше. авторка так чутко, глубоко, осязаемо описывает опыт невзаимной любви, что внутри всë физически ноет. местами написано сумбурно, конечно, но всë искупается еë тотальной эмоциональной наготой, которая совершенно себя не стесняется и заставляет и тебя обнажиться тоже (хотя бы и только перед самой собой).

[Liza · Rating 2 out of 5]

То ли я устала от автофикшена, то автофикшен уже не моё, то ли писательницы устали его писать, но движутся по инерции. Заявлен хороший роман — лесбийская безответная любовь, дача, копание в земле, но по факту — микс цитат из портфеля почившего No Kidding Press, мало искренности и выворачивания души, много интеллектуализации и романтизации этой самой интеллектуализации.

А может, в меня просто не попало. Увы, жанр автофикшена перестал для меня быть гарантом хорошо проведенного времени. Пойду обратно слушать про колдуна.

[Vitaly · Rating 4 out of 5]

Меланхолия оставшейся в Беларуси автогероини и проживание of an abruptly ended situationship на фоне времени — и возвращения к земле. Очень понравилось письмо, наполненное субъектностью и такой что ли трезвой грустью.

[Wola D · Rating 3 out of 5]

Калі я думаю, пра гэтую кнігу, слова, якое настойліва верціцца ў галаве - напыщенный. Бясконцыя пералічэнні ў кожным абзацы моцна стамляюць. Для мяне гэты твор як быццам не пра ўнутранае, а пра знешняе

[57 hours later · Rating 4 out of 5]

родная як мая апошняя стужка з Беларусі з кадрам імглістага восеньскага поля на Хмелеўцы