Τα άπαντα

by Γεώργιος Σουρής

Με χώριζαν απ’αυτόν τριάντα χρόνια ηλικίας, μεσουρανούσε, όταν εγώ τρυπούσα τα παντελόνια μου στα μαθητικά θρανία.Ήτανε μεταξύ των σαρανταπέντε και πενήντα χρονών, όταν τον πρωτοαντίκρυσα, στο Φάληρο, στην άκρη των τραπεζιών του μεγάλου ξενοδοχείου του Σταθμού.Δυό ήτανε τότε οι μεγάλοι αστέρες που συγκέντρωναν την κοινή προσοχή, σ’ακρογιάλι, που, το καλοκαίρι, γινόταν η βιτρίνα της αθηναϊκής αφρόκρεμας: Ο Γεώργιος Θεοτόκης και ο Γεώργιος Σουρής.Ο ένας κομψευόμενος, ο άλλος μποέμ.ο ένας με αψεγάδιαστη χωρίστρα στρωμένη με μπριλλιαντίνη, ο άλλος αναμαλλιάρης και γενάτος, απ΄λός και αφρόντιστος,ο ένας κύριος του κόσμου και της πολιτικής, ο άλλος κύριος της Κοινής Γνώμης…Ο κόσμος όμως-για μεγάλη τιμή της εποχής-θαύμαζε περισσότερο τον ποιητή παρά τον κομψευόμενο πρωθυπουργό….Οι άνθρωποι μαζεύονταν σε κάποιαν απόσταση από το τραπέζι και τον χάζευαν σαν αξιοπερίεργο φαινόμενο, αν τύχαινε, μάλιστα, το τελευταίο Σάββατο να είχε γράψει τίποτα τσουχτερά τετράστιχα στο «Φασουλής και Περκλέτος ο καθένας νέτος-σκέτος»… Σε μια τέτοια ομάδα στάθηκα κι εγώ ένα βράδυ.Ήταν μια μορφή σημιτική και τσιφούτικη, κάτι που κυμάτιζε μεταξύ Εβραίου Τραπεζίτη και Αποστόλου του Γκρέκο, δραπετευμένη από την πινακοθήκη του Τολέδο.Τα μάτια του, αλλά και το βλέμμα του είχανε το χρώμα του ατσαλιού-ενός ατσαλιουύ, που λύγιζε και στην ελαφρότατη αντίσταση.
Σπύρος Μελάς

1200 pages, Hardcover

Published January 1, 1954

About the author

Ο Γεώργιος Σουρής (Ερμούπολη, 2 Φεβρουαρίου 1853 - Νέο Φάληρο, 26 Αυγούστου 1919) ήταν Έλληνας σατιρικός ποιητής και ένας από τους σπουδαιότερους της νεότερης Ελλάδας, έχοντας χαρακτηριστεί ως «σύγχρονος Αριστοφάνης». Κατά τη διάρκεια της ζωής του προτάθηκε για Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας συνολικά 5 φορές.