Op een natuurkamp wordt Jutta stapelverliefd op een jongen in haar groep. Zonder het te weten is de liefde ook wederzijds. Anton en Jutta beginnen stilaan een relatie. Voor Jutta is het de eerste keer dat ze de echte liefde tegenkomt, en dus ook een grote ervaring. In tegenstelling tot Anton, ‘de player’.
Maar deze keer heeft hij het ook serieus te pakken. Ze worden verliefd tot over hun oren en genieten er met volle teugen van. Maar zes maanden daarna beginnen de meningsverschillen de kop op te steken. Anton vindt dat Jutta zo zwijgzaam en teruggetrokken is tegenover hem en heeft schrik. Na een fikse ruzie stapt Jutta op en is de liefde gedaan.
Anton gaat op zoek naar vragen en vindt die bij oma. Zij vertelt dat Jutta’s vader vroeger haar en haar moeder heeft verlaten. Jutta heeft dus verlatingsangst, angst dat iemand weggaat vanaf het ogenblik ze van die persoon houdt. Anton probeert terug contact op te zoeken met haar vader om alles terug bij te leggen, en met succes. De familie wordt terug verenigd en de verliefden ook.
een 'young adult' boek van toen ik nog in die categorie viel, zonder vampieren en andere paranormale dingen. een beetje realistischer dan dat. ik heb juist dit boek, dat ik als tiener graag las, juist nog eens herlezen (leuk zo, een boek in 2 uur uitlezen, da's lang geleden). het verhaal valt me iets meer tegen, maar waar ik nog altijd van geniet is Marita De Sterck's poetische manier van schrijven. zo sober, maar ook ontroerend en pakkend, en vol eenvoudige metaforen.
het verhaal gaat over Jutta en Anton. Zij, een opgeschrikt vogeltje dat vooral aan de kant staat en het leven bekijkt. Hij, grote bek, veel getater die helemaal in haar verstrikt raakt. Het boek wordt afwisseld door haar en door hem vertelt, dus je ziet vaak dezelfde belevenissen van twee standpunten, wat het krachtiger maakt. mijn enige puntje van kritiek hier is dat het duidelijk is dat beide standpunten eigenlijk toch door dezelfde zijn geschreven. daarmee bedoel ik: anton en jutta klinken vaak teveel hetzelfde. dat geeft soms mooie momenten, en parallelen in de metaforen, maar tegelijk doet het eigenlijk af aan het twee-standpunten-verhaal.
hieronder een paar quotes uit het boek, om de poetische stijl van Marita De Sterck te illustreren. (let op, deze bevatten eventueel een heel kleine spoiler)
"Toen was er alleen maar later. Toen was later nog wat onze dromen ervan maakten.
"Ik werd razend op hem. Zag hij het dan niet? Zeeën van tijd had Jutta nog nodig, maar hij moest zo nodig de wekker zetten. Veel te vroeg. Voor Jutta moet het nog nacht geweest zijn en bijtend koud."
"Je bent een liegbeest. Ik wil je nooit meer zien! Dat was toch ons lieveligsspelletje? Jouw handen voor mijn ogen. Ze bedekten bijna mijn hele gezicht. Had je me toen maar meteen verteld dat je 't ooit echt zou doen. Dat het geen spel was, maar een oefening."
Ik vind het een goed boek, alleen soms een beetje verwarrend omdat het geschreven is vanuit 2 personages. De oneven hoofdstukken zijn de belevenissen van ‘Jutta’, de even hoofdstukken zijn dan weer die van ‘Anton’. Dit is soms heel verwarrend omdat je niet altijd doorhebt wie er nu voor zichzelf spreekt. Uiteindelijk heb je toch wel door dat het hoofdpersonage ‘Jutta’ is.
Ik vind wel dat de auteur het verhaal zeer mooi verwoord heeft, met de echte gevoelens zoals die ook zijn bij de eerste liefde, de eerste keer, … Maar ook qua taal vind ik het zeer goed verwoord. De jongerentaal kun je er echt in terugvinden, zoals: bingo, knetter, yes,… Dit vind ik wel een pluspunt naar de doelgroep toe. Dus het boek is echt wel een aanrader voor jongeren.
Anderzijds vind ik het boek zeker een aanrader voor de jeugd, maar niet echt voor mij. Ik vond mijzelf er niet echt in terug in het verhaal, maar kan mij wel voorstellen dat veel mensen dat wel zouden doen. Dus ik ga hem zeker aanraden later.
I re-read this story I have owned for years (since second grade of sec.school), and I still kinda like it. Though it's not really a romantic or very exciting love story, I find it very true. The story iskind of blunt written, a bit vague but straight to the point. There really is a difference in english written novel -I have read- and this I think very characteristic Dutch novel.
I liked the pairing of the birdie Jutta and adventurer Anton. They are differen but still alike, everyday teen romance.