What do you think?
Rate this book
Saga kresowa #2
Na moście pożegnań
Z marzeń zostaną tylko cienie.
Jest rok 1941, na tereny Kresów wkraczają Niemcy, początkowo witani przez mieszkańców Baranowicz jako wybawiciele od „czerwonej zarazy” jak nazywano Rosjan. Stefania cieszy się, że Janka wreszcie uwolniła się od zakochanego w niej rosyjskiego sołdata i teraz będzie bezpieczna. Odetchnęła również rodzina Żyda Schlechtera.
Jednak Niemcy szybko wprowadzają kolejne restrykcje. Zakładają getto, do którego, mimo pomocy Janki, trafia jej przyjaciółka Hania wraz z matką i bratem.
Między Janką a jej „fikcyjnym mężem” Stachem powoli rodzi się uczucie, na świat przychodzi ich syn. Wydaje się, że wojna zmierza ku końcowi, na Kresy wracają Sowieci. Życie „za drugiego Sowieta” jest spokojniejsze, ale rodziny rozdziela kolejna mobilizacja. Powołanie do wojska otrzymuje również Stach. Kobiety zostają same z małym dzieckiem. I właśnie wtedy dowiadują się o akcie podziału Polski, w wyniku którego mieszkają już nie w Polsce, ale na terenach ZSRR. Mają wybór, mogą pozostać u siebie i przyjąć obywatelstwo rosyjskie, bądź w ramach akcji ekspatriacyjnej wyjechać na Ziemie Odzyskane. Z ciężkim sercem decydują się na to drugie rozwiązanie.
Jest rok 1941, na tereny Kresów wkraczają Niemcy, początkowo witani przez mieszkańców Baranowicz jako wybawiciele od „czerwonej zarazy” jak nazywano Rosjan. Stefania cieszy się, że Janka wreszcie uwolniła się od zakochanego w niej rosyjskiego sołdata i teraz będzie bezpieczna. Odetchnęła również rodzina Żyda Schlechtera.
Jednak Niemcy szybko wprowadzają kolejne restrykcje. Zakładają getto, do którego, mimo pomocy Janki, trafia jej przyjaciółka Hania wraz z matką i bratem.
Między Janką a jej „fikcyjnym mężem” Stachem powoli rodzi się uczucie, na świat przychodzi ich syn. Wydaje się, że wojna zmierza ku końcowi, na Kresy wracają Sowieci. Życie „za drugiego Sowieta” jest spokojniejsze, ale rodziny rozdziela kolejna mobilizacja. Powołanie do wojska otrzymuje również Stach. Kobiety zostają same z małym dzieckiem. I właśnie wtedy dowiadują się o akcie podziału Polski, w wyniku którego mieszkają już nie w Polsce, ale na terenach ZSRR. Mają wybór, mogą pozostać u siebie i przyjąć obywatelstwo rosyjskie, bądź w ramach akcji ekspatriacyjnej wyjechać na Ziemie Odzyskane. Z ciężkim sercem decydują się na to drugie rozwiązanie.
304 pages, Paperback
First published March 26, 2024
1 person is currently reading
8 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
September 8, 2024
„Na moście pożegnań” to drugi tom Sagi kresowej autorstwa Katarzyny Majewskiej-Ziemby, sagi, którą pokochałam całym sercem od pierwszych stron pierwszego tomu „Cienie zostaną za nami”. Historie, które napisało życie, zawsze wzbudzają we mnie głębsze i mocno skrywane emocje. Nie należę do osób, którym zdarza się uronić łzy podczas lektury, jednak czytając „Na moście pożegnań”, nie miałam najmniejszych szans ze wzbierającymi się pod powiekami łzami.
„Mam nasze zdjęcie. Stoimy na nim uśmiechnięte, w szkolnych fartuchach, pełne wiary w to, co przed nami. Żadna jeszcze nie wie, że z tych marzeń zostaną cienie.”.
Rok 1941 przynosi wiele zmian dla mieszkańców Baranowicz. Na tereny Kresów wkraczają Niemcy, a wraz z nimi nadzieja na lepsze życie. Jednak bardzo szybko okupant wprowadza restrykcje. W mieście powstaje getto, do którego pomimo wielu starań i próśb Janki, trafia Hania wraz z matką i bratem.
Mijają dni, miesiące, lata. Między Janką a Stachem rodzi się uczucie, którego owocem jest syn. Wydaje się, że upragniony koniec wojny jest blisko, na Kresy wracają Sowieci. I choć tym razem życie na Kresach wydaje się łatwiejsze, rodziny rozdziela mobilizacja. Powołanie do wojska nie omija również Stacha, który zmuszony jest wyruszyć na front i pozostawić ukochaną wraz z dzieckiem. Niedługo potem kobiety dowiadują się o podziale Polski, teren, który zamieszkują, należy do ZSRR. Stoją przed trudnymi wyborem, zostać i przyjąć obywatelstwo rosyjskie, bądź wyjechać na Ziemie Odzyskane. Stefania i Janka, z krwawiącym serem pozostawiają dom, a wraz z nim mogiły bliskich i wyruszają w długą podróż, z nadzieją na lepsze życie.
„Przypomniała sobie słowa przyjaciółki, że w kolejce po śmierć będą stali przy Zielonym Moście. Zrobiło się jej smutno, że to już. Trzymała matkę za rękę i pomyślała, że razem przejdą Mostem Pożegnania.”.
.
„Na moście pożegnań” to drugi tom opartej na prawdziwych wydarzeniach niezwykle emocjonującej, poruszającej najczulsze strony serca Sagi kresowej. Po lekturze pierwszego tomu, który pozostawił mnie z wieloma pytaniami, przepełnionych bólem sercem, ale również i nadzieją, z ogromną ciekawością sięgnęłam po kontynuację, by móc poznać dalsze losy bohaterów, których los tak bardzo doświadczył.
Z fascynacją, a jednocześnie z ogromną obawą kartkowałam kolejne strony powieści. Mocno przeżywałam wydarzenia zawarte na kartach powieści. Katarzyna Majewska-Ziemba z niezwykłą precyzją i dbałością o szczegóły kreśli przed nami realistyczny obraz życia podczas okupacji niemieckiej. Uczucia towarzyszące bohaterom są tak namacalne, że całą sobą odczuwałam ich ból, cierpienie, strach.
„Na moście pożegnań” to bardzo trudna, przejmująca historia, ale również piękna, ukazująca nam, że pomimo strachu i ogromnego bólu, pod wpływem dobra i miłości jesteśmy w stanie przetrwać najgorsze zło. Katarzyna Majewska-Ziemba ma tak wspaniały kunszt pisarski, potrafi wprost oczarować czytelnika wykreowaną fabułą i choć historia nie należy do łatwych, dużo w niej tragedii i cierpienia, to lekki i przyjemny w odbiorze styl Pani Kasi sprawia, że książkę dosłownie się pochłania, a my wspólnie z bohaterami przeżywamy kolejne wydarzenia i z nadzieją patrzymy w przyszłość. Z całego serca polecam tę sagę wszystkim miłośnikom powieści historycznych.
„Mam nasze zdjęcie. Stoimy na nim uśmiechnięte, w szkolnych fartuchach, pełne wiary w to, co przed nami. Żadna jeszcze nie wie, że z tych marzeń zostaną cienie.”.
Rok 1941 przynosi wiele zmian dla mieszkańców Baranowicz. Na tereny Kresów wkraczają Niemcy, a wraz z nimi nadzieja na lepsze życie. Jednak bardzo szybko okupant wprowadza restrykcje. W mieście powstaje getto, do którego pomimo wielu starań i próśb Janki, trafia Hania wraz z matką i bratem.
Mijają dni, miesiące, lata. Między Janką a Stachem rodzi się uczucie, którego owocem jest syn. Wydaje się, że upragniony koniec wojny jest blisko, na Kresy wracają Sowieci. I choć tym razem życie na Kresach wydaje się łatwiejsze, rodziny rozdziela mobilizacja. Powołanie do wojska nie omija również Stacha, który zmuszony jest wyruszyć na front i pozostawić ukochaną wraz z dzieckiem. Niedługo potem kobiety dowiadują się o podziale Polski, teren, który zamieszkują, należy do ZSRR. Stoją przed trudnymi wyborem, zostać i przyjąć obywatelstwo rosyjskie, bądź wyjechać na Ziemie Odzyskane. Stefania i Janka, z krwawiącym serem pozostawiają dom, a wraz z nim mogiły bliskich i wyruszają w długą podróż, z nadzieją na lepsze życie.
„Przypomniała sobie słowa przyjaciółki, że w kolejce po śmierć będą stali przy Zielonym Moście. Zrobiło się jej smutno, że to już. Trzymała matkę za rękę i pomyślała, że razem przejdą Mostem Pożegnania.”.
.
„Na moście pożegnań” to drugi tom opartej na prawdziwych wydarzeniach niezwykle emocjonującej, poruszającej najczulsze strony serca Sagi kresowej. Po lekturze pierwszego tomu, który pozostawił mnie z wieloma pytaniami, przepełnionych bólem sercem, ale również i nadzieją, z ogromną ciekawością sięgnęłam po kontynuację, by móc poznać dalsze losy bohaterów, których los tak bardzo doświadczył.
Z fascynacją, a jednocześnie z ogromną obawą kartkowałam kolejne strony powieści. Mocno przeżywałam wydarzenia zawarte na kartach powieści. Katarzyna Majewska-Ziemba z niezwykłą precyzją i dbałością o szczegóły kreśli przed nami realistyczny obraz życia podczas okupacji niemieckiej. Uczucia towarzyszące bohaterom są tak namacalne, że całą sobą odczuwałam ich ból, cierpienie, strach.
„Na moście pożegnań” to bardzo trudna, przejmująca historia, ale również piękna, ukazująca nam, że pomimo strachu i ogromnego bólu, pod wpływem dobra i miłości jesteśmy w stanie przetrwać najgorsze zło. Katarzyna Majewska-Ziemba ma tak wspaniały kunszt pisarski, potrafi wprost oczarować czytelnika wykreowaną fabułą i choć historia nie należy do łatwych, dużo w niej tragedii i cierpienia, to lekki i przyjemny w odbiorze styl Pani Kasi sprawia, że książkę dosłownie się pochłania, a my wspólnie z bohaterami przeżywamy kolejne wydarzenia i z nadzieją patrzymy w przyszłość. Z całego serca polecam tę sagę wszystkim miłośnikom powieści historycznych.
August 16, 2024
"Na moście pożegnań" Katarzyny Majewskiej-Ziemby, to drugi tom Sagi kresowej i dalsze losy rodziny Stefanii, ich znajomych i przyjaciół.
Wojna trwa kolejny rok, coraz ciężej jest związać koniec z końcem, ale każdy radzi sobie jak umie, bo w tym ciężkim czasie trzeba się jakoś organizować.
Na miejsce Sowietów wkraczają Niemcy. Początkowo wydaje się, że terror będzie mniejszy, ale szybko okazuje się, jakie porządki wprowadza nowy okupant.
Tymczasem między Janką a Stachem, który miał być mężem na papierze, stanowiąc pewnego rodzaju ochronę dla Janki, rodzi się uczucie i wkrótce na świat przychodzi ich syn.
Ale gdzie pojawia się nowe życia, tam też niejedno zostaje stracone.
Los nie oszczędza naszych bohaterów - Szlechterowie trafią do getta i słuch o nich ginie, chociaż Janka obdarzona wyjątkowym darem po babce ma pewność, że już nigdy nie zobaczy swojej przyjaciółki Hanki i jej bliskich.
Mijają kolejne tygodnie i miesiące, znów zmienia się okupant, Stach zostaje zmobilizowany do wojska, a tam, gdzie jeszcze kilka lat temu była Polska teraz będzie ZSRR.
Stefania z Janką podejmują decyzje o wyjeździe na nieznane Ziemie Odzyskane, tylko czy tam, gdzie zmierzają będzie żyło się im lepiej i czy uda się im wszystkim szczęśliwie odnaleźć?
Kolejny tom wzruszającej, chwytającej za serce historii. Tę sagę czyta się tak, jakby była opowiadana przez same bohaterki. Jakby się siedziało w fotelu i słuchało wspomnień sprzed lat. Może tak odbieram tę książkę dzięki wplecionemu w fabułę pamiętnikowi Stefanii i Janki.
Bardzo polecam Wam tę sagę.
Wojna trwa kolejny rok, coraz ciężej jest związać koniec z końcem, ale każdy radzi sobie jak umie, bo w tym ciężkim czasie trzeba się jakoś organizować.
Na miejsce Sowietów wkraczają Niemcy. Początkowo wydaje się, że terror będzie mniejszy, ale szybko okazuje się, jakie porządki wprowadza nowy okupant.
Tymczasem między Janką a Stachem, który miał być mężem na papierze, stanowiąc pewnego rodzaju ochronę dla Janki, rodzi się uczucie i wkrótce na świat przychodzi ich syn.
Ale gdzie pojawia się nowe życia, tam też niejedno zostaje stracone.
Los nie oszczędza naszych bohaterów - Szlechterowie trafią do getta i słuch o nich ginie, chociaż Janka obdarzona wyjątkowym darem po babce ma pewność, że już nigdy nie zobaczy swojej przyjaciółki Hanki i jej bliskich.
Mijają kolejne tygodnie i miesiące, znów zmienia się okupant, Stach zostaje zmobilizowany do wojska, a tam, gdzie jeszcze kilka lat temu była Polska teraz będzie ZSRR.
Stefania z Janką podejmują decyzje o wyjeździe na nieznane Ziemie Odzyskane, tylko czy tam, gdzie zmierzają będzie żyło się im lepiej i czy uda się im wszystkim szczęśliwie odnaleźć?
Kolejny tom wzruszającej, chwytającej za serce historii. Tę sagę czyta się tak, jakby była opowiadana przez same bohaterki. Jakby się siedziało w fotelu i słuchało wspomnień sprzed lat. Może tak odbieram tę książkę dzięki wplecionemu w fabułę pamiętnikowi Stefanii i Janki.
Bardzo polecam Wam tę sagę.
May 30, 2024
The second book in this series as good as the first one! The author takes readers to the Polish Easter Borderlands telling the story about German occupation. Beautiful and really moving story. Can't wait for third part!
Displaying 1 - 3 of 3 reviews