In Tricky Tijden legt corporate antropoloog Jitske Kramer uit hoe er vanuit de antropologie wordt gekeken naar verandering, met name in relatie tot de samenleving en culturen. Ze trekt verbanden tussen de antropologie, psychotherapie en hoe bepaalde fenomenen ons als samenleving in de ban houden. Al met al is het een interessant boek, dat aanzet tot denken en door de schrijfstijl aanzet om paralellen te trekken met je eigen ervaringen.
Hieronder een samenvatting:
Aan alle kanten ontwikkelt de samenleving zich en dat op een razendsnel tempo: de vrijemarkt economie maakt dat we allen gefocust zijn op groei, groei, groei. In de tegenwoordige tijd, lijkt ook niks af te zijn. Kramer pleit dat we ons momenteel in een liminale fase bevinden; de tussentijd, een overgangsperiode waarin het fundament onzekerder is, omdat er aan alle kanten aan getrokken wordt. Er worden vragen gesteld bij de vanzelfsprekendheden, het bestaande denken wordt losgelaten, grenzen worden vloeibaar en er is veel ruimte om te innoveren.
De ideale tijd voor Tricksters om in te spelen op de emoties van de veranderende mens, de wilde verhalen die de rondte kunnen doen, de machtsstructuren te verschuiven, maar ook voor de mens om in de liminale tijd te verdwalen omdat de pijn van de transformatie wordt ontweken en er niet doorgezet wordt op de daadwerkelijke verandering.
Daarnaast is er ook nog het culturele narratief wat in de liminale fase onduidelijker wordt: hoe geef je betekenis aan een gebeurtenis, als dat narratief in twijfel wordt getrokken? De mens heeft de drang een samenhangend, zinvol narratief te ontwikkelen, en als dat niet lukt, kan dat leiden tot verlies van perspectief. In de overweldigende informatieload, kiezen we ook eerder voor het meest overtuigende verhaal, of informatie die het beste past bij wat we al weten.
Om de verandering vooruit te helpen, zijn overgangsrituelen belangrijk om te doen bij de overgang van de ene naar de andere fase. Elke persoon gaat op een eigen moment door de verschillende emoties en pijn van veranderen heen; een overgangsritueel biedt een universele ervaring van de verandering, waarbij de ceremoniemeester een cruciale rol speelt in het succes van de gehele transformatie.
Bijkomstig is ook de statusangst: binnen een maatschappij heb je te maken met verschillende rangen waar iemand 'op ingeschaald wordt' op basis van aangeboren en verworven kenmerken, zoals sekse, leeftijd, afkomst, en kennis en vaardigheden. Dat gevoel van status heeft invloed en impact op het waarnemings- en inlevingsvermogen van een persoon - als daar verandering in komt, gaat men ook gekke sprongen maken om de status te behouden. Quote: De hoop is dat door mensen aan te vallen, wat ze te melden hebben ook verdwijnt.
Omdat het (vaak) niet bekend is hoe lang de liminale fase duurt, is het belangrijk om je rust tussendoor te pakken, en de verbinding met elkaar te blijven zoeken. Wees eerlijk, maak ruimte voor de emoties die je voelt en waar je doorheen moet, en probeer de weg niet te vooraf uit te stippelen, maar sta er open voor om het gewoon te ontdekken. Pas daarbij op voor misleidingen en misinformatie, maar sluit verhalen ook niet te snel uit.