Zapiski z nocnych dyżurów

by Jacek Baczak

Zapiski z nocnych dyzurow

Genres: Nonfiction

88 pages, Hardcover

First published January 1, 1995

About the author

For his book Zapiski z nocnych dyżurów he got Kościelscy Award in 1996

Reviews

[Paya]

Bardzo poruszająca książka. Poruszająca tematycznie, poruszająca językowo. To taka książka, która dotyka czegoś we mnie w środku i która pozwoliła mi się wyciszyć. To książka pogranicza – okien, drzwi, murów, życia, śmierci, wierzchołków gór i jaskiń… Ale Baczak chyba nie szuka niczego pośrodku. On szuka właśnie tych punktów stycznych, przeciwieństw, szukając w nich jakiegoś sensu. A przynajmniej ja to tak widziałam.

[Edzia]

Nie umiem i nie chcę patrzeć na tę książkę krytycznym okiem.

[madzia]

Nawet nie mam pojęcia co mogę tu napisać. Zaledwie kilkadziesiąt stron, a czuję jakby wyżarło mi duszę.

[Daria]

4.6
Boli mnie serce

[Aneta]

Ta książka dotyka duszy.

[Patrycja]

JAKA TO BYŁA NIESAMOWITA KSIĄŻKA. Płakałam przez jej większą część, a zaznaczyć należy że ma tylko 89 stron. Pełna (mimo wszystko) empatii. Opowieść o umieraniu, o zanikaniu podstawowych ludzkich umiejętności i o próbach radzenia sobie z tym faktem przez osoby starsze. Opowieść o tym, jak dopiero po codziennym kontakcie ze śmiercią, docierają do człowieka niektóre rzeczy. Opowieść o tym jak wstydliwe sprawy w takich miejscach przestają być wstydliwe, i co tak naprawdę najbardziej na końcu drogi życia człowieka zawstydza. Opowieść o ludziach pod koniec życia absolutnie nieświadomych i o tych, którzy mimo uwięzienia w niedziałających ciałach, dalej w jakiś sposób pokazują, że świadomi są całkowicie wszystkiego co się z nimi dzieje. Opowieść o tym, że niektórych z nich pamięta się już na zawsze, a niektórzy zostają tylko na chwilę i znikają, zwalniając łóżko następnym.

"A Genek patrzył oczami kogoś, kto wie, gdzie jest i w jakim stanie. I może dlatego przykuwały uwagę - czyste i smutne. Było w nich cierpienie, zmęczenie ciągłym bólem, zmęczenie po prostu. Wzrok człowieka, który ma dość, ale nie może nic zrobić, tylko czekać."

[Asomi]

Sentymentalna, dołująca podróż przez "dom opieki", będący umieralnią. Wycinki, każdy po stronę, mają skłaniać do refleksji o przemijalności, jak bardzo unikamy śmierci, jak w przypadku wycinku o "babci", co umarła niedługo po wyjściu bohatera z pokoju, tak jakby nie chciała umrzeć w samotności. Pokazują też, jak dane osoby przeżywają to, iż lada moment ich podróż na tym świecie dobiegnie końca. Pełna bezradności i łamiąca serce.

[Olo]

4.5

[Anna Jarnutowska]

6⭐

[Aleksandra Czyz]

Top, mocno we mnie zarezonowała, raz, że są mi bliskie tematy związane z seniorami, a dwa, mam osobiste doświadczenia jeśli chodzi o opiekę na osobami starszymi....

[Agata]

Przepiękna. Poruszająca. Książka którą się czyta po jednej stronie, przeżywa.

[Marcela]

Obcowanie ze śmiercią, z sakrum

[Felicja]

nie umiem napisać nic ani ocenić

śmierć jest po prostu niekomfortowa