Ik las dit boek na ‘de vloek van de nootmuskaat’. Beide boeken vullen elkaar mooi aan. Hemels groen geeft mooie exegetische lijnen die voldoende concreet worden gemaakt om er over door te kunnen denken of praten. Het laatste nummer Theologia Reformata is een reactie op dit boek. Ik ben benieuwd.
Wat een goed boek! God schiep de mens en de Aarde en riep ze allebei op om God te loven. Mens en aarde staan daarom niet tegenover elkaar, maar naast elkaar als bondgenoten. We zijn niet de overheersers van de natuur, maar mogen haar eerder zien als zuster Aarde (zoals Franciscus haar eens noemde).
Boek om even de tijd voor te nemen. Wat heeft de bijbel te melden over onze omgang met de schepping. Dan blijkt dat de Bijbel een kritische reflectie geeft: God geeft om heel de schepping en de mens is bestemd om zorg daarvoor te dragen. Het is een sterk en veelzijdig tegengeluid tegen allerlei vormen van menselijk machtsdenken.
Letterlijk een nieuw licht op duurzaamheid als Bijbels thema. Een soms verrassende uitleg die misschien oncomfortabel is maar wel heel plausibel. Soms wel erg diep ingaand op verschillende uitleggen.