مسخ و درباره‌ مسخ

by Franz Kafka, فرزانه طاهری (Translator), Vladimir Nabokov (contributor)

144 pages, Paperback

Published January 1, 1975

About the author

Franz Kafka was a German-speaking writer from Prague whose work became one of the foundations of modern literature, even though he published only a small part of his writing during his lifetime. Born into a middle-class Jewish family in Prague, then part of the Austro-Hungarian Empire, Kafka grew up amid German, Czech, and Jewish cultural influences that shaped his sense of displacement and linguistic precision. His difficult relationship with his authoritarian father left a lasting mark, fostering feelings of guilt, anxiety, and inadequacy that became central themes in his fiction and personal writings.
Kafka studied law at the German University in Prague, earning a doctorate in 1906. He chose law for practical reasons rather than personal inclination, a compromise that troubled him throughout his life. After university, he worked for several insurance institutions, most notably the Workers Accident Insurance Institute for the Kingdom of Bohemia. His duties included assessing industrial accidents and drafting legal reports, work he carried out competently and responsibly. Nevertheless, Kafka regarded his professional life as an obstacle to his true vocation, and most of his writing was done at night or during periods of illness and leave. Kafka began publishing short prose pieces in his early adulthood, later collected in volumes such as Contemplation and A Country Doctor. These works attracted little attention at the time but already displayed the hallmarks of his mature style, including precise language, emotional restraint, and the application of calm logic to deeply unsettling situations. His major novels The Trial, The Castle, and Amerika were left unfinished and unpublished during his lifetime. They depict protagonists trapped within opaque systems of authority, facing accusations, rules, or hierarchies that remain unexplained and unreachable. Themes of alienation, guilt, bureaucracy, law, and punishment run throughout Kafka’s work. His characters often respond to absurd or terrifying circumstances with obedience or resignation, reflecting his own conflicted relationship with authority and obligation. Kafka’s prose avoids overt symbolism, yet his narratives function as powerful metaphors through structure, repetition, and tone. Ordinary environments gradually become nightmarish without losing their internal coherence. Kafka’s personal life was marked by emotional conflict, chronic self-doubt, and recurring illness. He formed intense but troubled romantic relationships, including engagements that he repeatedly broke off, fearing that marriage would interfere with his writing. His extensive correspondence and diaries reveal a relentless self-critic, deeply concerned with morality, spirituality, and the demands of artistic integrity. In his later years, Kafka’s health deteriorated due to tuberculosis, forcing him to withdraw from work and spend long periods in sanatoriums. Despite his illness, he continued writing when possible. He died young, leaving behind a large body of unpublished manuscripts. Before his death, he instructed his close friend Max Brod to destroy all of his remaining work. Brod ignored this request and instead edited and published Kafka’s novels, stories, and diaries, ensuring his posthumous reputation.
The publication of Kafka’s work after his death established him as one of the most influential writers of the twentieth century. The term Kafkaesque entered common usage to describe situations marked by oppressive bureaucracy, absurd logic, and existential anxiety. His writing has been interpreted through existential, religious, psychological, and political perspectives, though Kafka himself resisted definitive meanings. His enduring power lies in his ability to articulate modern anxiety with clarity and restraint.

Reviews

[Maral Malek · Rating 5 out of 5]

حاوی اسپویل
گابریل گارسیا مارکز بعد از خوندن مسخ شروع کردن به داستان‌نویسی. به گفته خودش بعد از خوندن این کتاب فهمید حق داره همچین چیزهایی بنویسه!
استعاره‌هایی که در مسخ به‌کار برده شد واقعا تفکر برانگیز و جذاب بود. توصیف نویسنده از شرایطی که گرگور قبل از مسخ شدنش در بین خانواده محبوب -و در عین حال طرد شده- بود چرا که نان‌آور خونه بود واقعا جای تحسین داشت. گرگور بعد از مسخ شدنش به ارزش خواهرش پی برد که بسیار هوای حشره بدبخت ما رو داشت و همراهش بود، ولی در طی داستان می‌بینیم که خواهرش با بزرگتر شدن و رسیدن به یک بلوغ و شاغل شدن، برادرش رو کنار می‌گذاره و در دسته کسایی قرار می‌گیره که درمقابل گرگور وایسادن و درنهایت خودش اولین کسیه که به پدر و مادرش پیشنهاد بیرون انداختن گرگور از خونه و فراموش کردنش بعنوان عضوی از خانواده رو می‌ده. از اینها به این نتیجه می‌رسیم که درطول داستان، تنها کسی که هویت انسانی داره، همون کسیه که تبدیل به حشره شده! می‌شه گفت این حشره نشسته و جمعی از "انسان‌های مسخ شده" رو می‌بینه، چون در واقع اونها کسایی هستن که مسخ شدن و هویت انسانی و همدلی‌شون رو از دست دادن و می‌شه گفت تنها انسانِ حقیقی داستان، همین گرگور بود که تبدیل به حشره شده بود!
گرگور با گرسنگی باعث مرگ خودخواسته خودش شد و خانوادش بعد از یکم ناراحتی، تصمیم گرفتن از آزادیشون استفاده کنن و باهم برن سفر و بدون گرگور -که چه بسا قبل از مسخ شدنش هم لکه ننگشون بود- خوش بگذرونن! به نگاه من شخصیت گرگور بازتاب عظیمی بود از خودِ کافکا: طرد شده.
و درنهایت، چیزی که مطمئنم برا همه خواننده‌های کتاب صدق می‌کنه اینه که همه‌مون تا خط آخر منتظر یه معجزه بودیم که گرگور به حالت عادیش برگرده. ولی نه دوستان، آدمی که طرد شده تا ابد طرد شده باقی می‌مونه، چه بسا با خانوادش سر یک سفره غذا بخوره و بصورت فیزیکی کنارشون باشه. امیدوارم لذت ببرید🤍

[Fatemeh.Sadat · Rating 4 out of 5]

مسخ رو خوندم. سر کلاس‌های کسالت‌بار بهداشت که این کسالت قطعا شرف داره به بیمارستان و کشیک وایستادن! ولی شروعش برمی‌گرده به آخرین کشیک‌های شب طب اورژانس:) وقتی نیمه شب به بعد، توی اورژانس مرغ پر نمی‌زد و فقط باید زمان رو می‌گذروندم تا تموم بشه.

خیلی خوب بود. ناباکوف می‌گه برای فهم بهتر یک اثر هنری باید یک فاصله‌ای رو باهاش حفظ کرد. من خیلی نمی‌فهمم اینو. وقتی می‌خوندمش دلم کباب می‌شد برای گرگور. که هرچی می‌گذشت رقیق‌بودن و فداکاریش بیش‌تر دلم رو ریش می‌کرد. خانواده‌ش زالوهایی بودن که شیره‌ی جانش رو می‌مکیدن. مسخ‌شده‌های واقعی بودن. امان از خواهرش. اولش منم گول خوردم. کافکا اینقدر خوب ذهنیت مثبت گرگور نسبت به خونواده‌ش رو شکل داده‌بود که واقعا تا آخر که خواهرش ضربه‌ی نهایی رو زد من هنوز به انسانیت و مهربونیش باور داشتم. لعنت بهش! شرح ریش‌شدگی دلم برای گرگور و طفلکی‌بودنش یکم سخته. اینقدر گرگور در نقش فداکار ایثارگر فرو رفته‌بود که همون اول صبح که تبدیل شده‌بود باز به فکر این بود که اگه نرم سرکار خانواده‌م چه‌طور سر کنن! بخت‌برگشته... قسمت دیگه‌ای از داستان که رقیقم کرد صحنه‌ی ویولون زدن خواهر نامردش بود. اینکه گرگور داشت فکر می‌کرد اگه این اتفاق نمی‌افتاد می‌خواست خواهرش رو به کالج موسیقی بفرسته. و خب صحنه‌ی آخر داستان یه جوری بود برام. احساس کردم این بار خواهرش قراره طعمه‌ای بشه برای پدر و مادرش تا شیره‌ی جانش رو بکشن و ازش استفاده کنن! برداشت من این بود. نمی‌دونم درسته یا نه.
و در نهایت الان که دارم فکر می‌کنم، شاید گرگور هم علاوه بر خونواده‌ش به نحوی مسخ‌ شده‌بود. مسخ شده بود که نمی‌دید چه ظلمی بهش روا شده. و فرو رفته بود در نقش اشتباهش.
چهارشنبه ۴ مهر ۱۴۰۳ داستان رو تموم کردم و یک‌شنبه ۸ مهر هم قسمت درباره‌ی مسخ که از نابوکف بود.

[Dariudates · Rating 4 out of 5]

برداشت من از این کتاب این بود که هر چقدرم برای افراد زندگیت کار انجام بدی براشون کافی نیستی پس سخت نگیر.

[Atena · Rating 4 out of 5]

آخر چون دیگران حرف‌های او را نمی‌فهمیدند، به مغز هیچکس خطور نکرد که او می‌تواند حرف آن‌ها را بفهمد.
مسخ، فرانتس کافکا

[Solmaz · Rating 3 out of 5]

فکر کن صبح که از خواب پا میشی سوسک شده باشی
چه حسی داری؟
اولین سوالت چیه؟
اولین فکرت چیه؟
داستان مسخ خیلی چیزی برای درک کردن نداره
کتاب با حشره شدن قهرمان داستان شروع میشه ولی بزرگترین و عمیق ترین افکار گرگور معطوف به خودش نیست بلکه در مورده کارشه
گرگور قربانی خونواده اس چون باید سخت کار کنه و بدهی پدرش رو پرداخت کنه با وجود اینکه بخشی از پولی که میاره پس انداز میشه و گرگور این رو نمیدونه وقتی میفهمه فکر میکنه که این پول می تونست اون رو زودتر از شر کار لعنتیش خلاص کنه
توی کتاب با حشره شدن در واقع به گرگور امکان رهایی از حس قربانی شدن و کاری که ازش متنفره داده میشه
امکان بیرون اومدن از زندگی برده وار
آزاد شدن از قید زمانی که همیشه درگیرش بوده
ولی بیرون رفتن از شرایط موجود چندان دلپذیر و خوب نیست و بعضی وقت ها حتی باعث میشه آدم حالش از خودش بهم بخوره

[Atoosa · Rating 5 out of 5]

بهترین ترجمه مسخ بر خلاف اون چرتی که از صادق هدایت داریم

[Amirmb · Rating 5 out of 5]

"فکر کرد: «کاش دوباره کمی می‌خوابیدم تا همه‌ی این مزخرفات را فراموش بکنم!»"

[مهران · Rating 5 out of 5]

وای از زامزا

[Atoosa Noori · Rating 5 out of 5]

مسخ کافکا و درباره مسخ والادیمیر ناباکوف