What do you think?
Rate this book
En velskapt pike
En ung kvinne har levd i et heterofilt kjæresteforhold siden hun var i slutten av tenårene. Hun orker ikke være den hun er. Når hun en dag erkjenner sitt innerste, vekker det en angst som er så dyp at det ikke er mulig å fortsette.
Det finnes mange fortellinger om å ikke bli akseptert av andre, om omgivelser som ikke forstår og som forsøker å endre på unge mennesker. I denne romanen er det hovedpersonen selv som går til ytterpunkter for å opphøre å være, og å bli en annen.
Pia Edvardsen har skrevet en dypt personlig roman, basert på egne erfaringer med konverteringsterapi.
Det finnes mange fortellinger om å ikke bli akseptert av andre, om omgivelser som ikke forstår og som forsøker å endre på unge mennesker. I denne romanen er det hovedpersonen selv som går til ytterpunkter for å opphøre å være, og å bli en annen.
Pia Edvardsen har skrevet en dypt personlig roman, basert på egne erfaringer med konverteringsterapi.
174 pages, Hardcover
First published January 1, 2024
11 people are currently reading
511 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 53 reviews
January 6, 2025
En vond og sår bok om seksualitet og identitet.
Hva gjør du når ideen du har om deg selv og hvilket liv du vil leve ikke stemmer med følelsene dine? Når du helst vil at følelsene dine bare skal innordne seg identiteten din?
I et forsøk på å håndtere de uønskede følelsene rundt kvinner, går hovedpersonen blant annet i konverteringsterapi. Dette var det ganske fascinerende, men først og fremst veldig provoserende å lese om.
Tenk å si i fullt alvor at å være skeiv er en form for tvangslidelse. Eller det psykodynamiske tullet om at forholdet til mor gjør deg lesbisk.
Bra det er blitt forbudt, si.
Apropos provoserende, så vil jeg også si at jeg ble litt provosert av hovedpersonens holdninger til skeive og pride, og hvor mørkt hun så på seg selv. Dette er imidlertid ikke noe negativt, snarere tvert imot.
Jeg vil heller lese om hva folk faktisk tenker, enn hva de burde tenke. Det er jo ærlige og ufiltrerte tanker som er interessante, og de gjør i tillegg at du får utfordret dine egne holdninger og idéer.
Jeg syns i hvert fall at det fungerte bra i denne boka.
Eneste ting jeg ikke likte (en veldig liten ting!) er at det var noen repetisjoner som ikke føltes helt nødvendige. Eks: Dette med at skeive lever på storsamfunnets nåde (elns), kom opp litt vel mange ganger. På den annen side, satt kanskje hovedpersonen litt fast i denne tanken?
Hva gjør du når ideen du har om deg selv og hvilket liv du vil leve ikke stemmer med følelsene dine? Når du helst vil at følelsene dine bare skal innordne seg identiteten din?
I et forsøk på å håndtere de uønskede følelsene rundt kvinner, går hovedpersonen blant annet i konverteringsterapi. Dette var det ganske fascinerende, men først og fremst veldig provoserende å lese om.
Tenk å si i fullt alvor at å være skeiv er en form for tvangslidelse. Eller det psykodynamiske tullet om at forholdet til mor gjør deg lesbisk.
Bra det er blitt forbudt, si.
Apropos provoserende, så vil jeg også si at jeg ble litt provosert av hovedpersonens holdninger til skeive og pride, og hvor mørkt hun så på seg selv. Dette er imidlertid ikke noe negativt, snarere tvert imot.
Jeg vil heller lese om hva folk faktisk tenker, enn hva de burde tenke. Det er jo ærlige og ufiltrerte tanker som er interessante, og de gjør i tillegg at du får utfordret dine egne holdninger og idéer.
Jeg syns i hvert fall at det fungerte bra i denne boka.
Eneste ting jeg ikke likte (en veldig liten ting!) er at det var noen repetisjoner som ikke føltes helt nødvendige. Eks: Dette med at skeive lever på storsamfunnets nåde (elns), kom opp litt vel mange ganger. På den annen side, satt kanskje hovedpersonen litt fast i denne tanken?
May 25, 2025
Un libro durísimo. Creo que especialmente te toca si perteneces al colectivo LGTBI. Esperaba un poco más del final. Además, he pensado mucho mientras lo leía en las semejanzas de lo que narra con mi propia experiencia y en que me gustaría que lo leyese mi madre.
August 26, 2025
sobre el dolor de ser lesbiana en un mundo en el
que la violencia contra los cuerpos queer existe y marca las vidas de quienes los encarnan. sobre cómo el miedo a recibir esa violencia puede ser tan grande que una prefiere vivir de espaldas a su identidad, paralizada por la posibilidad de ser señalada o maltratada. sobre la incredulidad hacia la posibilidad de una vida sáfica no bordada por el odio ajeno. sobre las exigencias de la feminidad y el binarismo.
qué durísimo leer que hay quienes todavía no se sienten seguras para dejarse ser, aun cuando sus contextos no están especialmente atravesados por la lgtbiaqfobia. qué doloroso ver cómo se puede llegar a atentar contra una misma en tantos sentidos, con tal de librarse de la violencia externa. y qué rabia ver cómo hay quienes se aprovechan de ese miedo y ese dolor y prometen una vida tranquila una vez se haga desaparecer el deseo lésbico.
me ha hecho pensar muchísimo en la importancia de tener referentas sáficas felices, tranquilas, orgullosas y dignas. me he reconocido en el miedo al rechazo, en el miedo a decepcionar a los padres, a no ser lo que esperaban de una. yo también tuve miedo a esa violencia y supongo que por eso tardé en reconocer ese deseo ahora tan evidente, si echo la vista atrás. qué alivio haber tenido yo esas referentas y haber atravesado el miedo para abrazar quien soy.
se lee facilísimo y rapidísimo, hay algo que engancha y que mantiene en vilo, quizás el hilito de vida y de esperanza que aún sostiene a la protagonista. la cubierta, además, es perfecta.
“El lenguaje sobre mí misma nunca ha sido un lenguaje que se haya desarrollado”. (la importancia del relato, once again).
4,5/5
que la violencia contra los cuerpos queer existe y marca las vidas de quienes los encarnan. sobre cómo el miedo a recibir esa violencia puede ser tan grande que una prefiere vivir de espaldas a su identidad, paralizada por la posibilidad de ser señalada o maltratada. sobre la incredulidad hacia la posibilidad de una vida sáfica no bordada por el odio ajeno. sobre las exigencias de la feminidad y el binarismo.
qué durísimo leer que hay quienes todavía no se sienten seguras para dejarse ser, aun cuando sus contextos no están especialmente atravesados por la lgtbiaqfobia. qué doloroso ver cómo se puede llegar a atentar contra una misma en tantos sentidos, con tal de librarse de la violencia externa. y qué rabia ver cómo hay quienes se aprovechan de ese miedo y ese dolor y prometen una vida tranquila una vez se haga desaparecer el deseo lésbico.
me ha hecho pensar muchísimo en la importancia de tener referentas sáficas felices, tranquilas, orgullosas y dignas. me he reconocido en el miedo al rechazo, en el miedo a decepcionar a los padres, a no ser lo que esperaban de una. yo también tuve miedo a esa violencia y supongo que por eso tardé en reconocer ese deseo ahora tan evidente, si echo la vista atrás. qué alivio haber tenido yo esas referentas y haber atravesado el miedo para abrazar quien soy.
se lee facilísimo y rapidísimo, hay algo que engancha y que mantiene en vilo, quizás el hilito de vida y de esperanza que aún sostiene a la protagonista. la cubierta, además, es perfecta.
“El lenguaje sobre mí misma nunca ha sido un lenguaje que se haya desarrollado”. (la importancia del relato, once again).
4,5/5
March 15, 2025
4 🌟 En velskapt pike—eller bare en pike som prøver å overleve?
Noen bøker leser du med hjertet i halsen. En velskapt pike er en av dem. Jeg måtte ta pauser. Ikke fordi språket var vanskelig, men fordi det gjorde vondt. Fordi det var så rått og nakent at jeg flere ganger måtte legge boken fra meg og bare stirre tomt ut i luften. Pia Edvardsen skriver om en kvinne som ikke orker å være den hun er—og som derfor prøver å utslette seg selv, bit for bit, tanke for tanke.
Det er en grusom lesning, ikke på grunn av vold eller store dramatiske hendelser, men fordi hovedpersonens indre liv er en krigssone av skam, selvforakt og desperasjon etter å passe inn i en mal hun aldri skulle vært tvunget inn i. Hun er både offer og overgriper mot seg selv, og det er nettopp det som gjør det så smertefullt.
Jeg gremmes, jeg føler på avmakt, og jeg blir forbannet. På et samfunn som har lært henne at hun må omskape seg selv for å være verdig kjærlighet. På en verden der konverteringsterapi fortsatt eksisterer. På tanken om hvor mange andre historier som denne som aldri blir fortalt.
Men mest av alt beundrer jeg Pia Edvardsen for å ha skrevet dette. En velskapt pike er ikke en bok du leser for hygge eller underholdning. Det er en bok du leser fordi den er nødvendig. Og fordi den nekter å slippe taket i deg.
Noen bøker leser du med hjertet i halsen. En velskapt pike er en av dem. Jeg måtte ta pauser. Ikke fordi språket var vanskelig, men fordi det gjorde vondt. Fordi det var så rått og nakent at jeg flere ganger måtte legge boken fra meg og bare stirre tomt ut i luften. Pia Edvardsen skriver om en kvinne som ikke orker å være den hun er—og som derfor prøver å utslette seg selv, bit for bit, tanke for tanke.
Det er en grusom lesning, ikke på grunn av vold eller store dramatiske hendelser, men fordi hovedpersonens indre liv er en krigssone av skam, selvforakt og desperasjon etter å passe inn i en mal hun aldri skulle vært tvunget inn i. Hun er både offer og overgriper mot seg selv, og det er nettopp det som gjør det så smertefullt.
Jeg gremmes, jeg føler på avmakt, og jeg blir forbannet. På et samfunn som har lært henne at hun må omskape seg selv for å være verdig kjærlighet. På en verden der konverteringsterapi fortsatt eksisterer. På tanken om hvor mange andre historier som denne som aldri blir fortalt.
Men mest av alt beundrer jeg Pia Edvardsen for å ha skrevet dette. En velskapt pike er ikke en bok du leser for hygge eller underholdning. Det er en bok du leser fordi den er nødvendig. Og fordi den nekter å slippe taket i deg.
November 9, 2025
Pia lleva 11 años con su novio y tiene su vida encaminada, pero siempre lo ha sabido aunque no se atreva a nombrarlo: le gustan las mujeres.
Una niña hecha y derecha comienza cuando esa verdad se impone y amenaza con romperlo todo —el amor, el futuro, la identidad construida—. La protagonista se niega a aceptar que para encontrarse tenga que perderlo todo y decide someterse a terapias de conversión.
Una novela sobre el miedo a traicionar la vida que soñaste, cuando descubrirte significa derribarla por completo. Lo que podría parecer una denuncia desde el trauma es, en cambio, un retrato devastador sobre la docilidad: sobre el deseo de encajar incluso cuando el molde no te cabe.
Qué difícil, Pia. Y qué vértigo empatizar con quien renuncia a sí misma para seguir siendo la hija, la novia, la mujer ejemplar. Romper es heroico solo cuando se elige; cuando no, es injusto y doloroso. Este libro te enfrenta a la posibilidad de entender algo que preferirías condenar.
Leerlo es acompañarla en ese conflicto íntimo y destructivo, donde cada gesto de autenticidad parece traición y cada duda una culpa nueva. Ay, Pia. Qué dolor tan quieto y tan humano el de querer seguir siendo quien eras, incluso cuando ya no puedes.
Una niña hecha y derecha comienza cuando esa verdad se impone y amenaza con romperlo todo —el amor, el futuro, la identidad construida—. La protagonista se niega a aceptar que para encontrarse tenga que perderlo todo y decide someterse a terapias de conversión.
Una novela sobre el miedo a traicionar la vida que soñaste, cuando descubrirte significa derribarla por completo. Lo que podría parecer una denuncia desde el trauma es, en cambio, un retrato devastador sobre la docilidad: sobre el deseo de encajar incluso cuando el molde no te cabe.
Qué difícil, Pia. Y qué vértigo empatizar con quien renuncia a sí misma para seguir siendo la hija, la novia, la mujer ejemplar. Romper es heroico solo cuando se elige; cuando no, es injusto y doloroso. Este libro te enfrenta a la posibilidad de entender algo que preferirías condenar.
Leerlo es acompañarla en ese conflicto íntimo y destructivo, donde cada gesto de autenticidad parece traición y cada duda una culpa nueva. Ay, Pia. Qué dolor tan quieto y tan humano el de querer seguir siendo quien eras, incluso cuando ya no puedes.
July 15, 2025
Etter å ha lest denne boka følte jeg meg i en skvis. Jeg har stor forståelse for at mange skeive kan synes det er vanskelig å akseptere seg selv og sin legning på tross av at omgivelsene rundt aksepterer en. Det er et viktig perspektiv som jeg er glad denne boken belyser, og som jeg selv trengte en vekker rundt. Jeg likte også den delen som tok for seg konverteringsterapi. Skulle ønske det var viet mer plass til den delen, for hallo så hårreisende.
Personlig ble jeg nok litt provosert av den pessimistiske og fastlåste tankegangen hos hovedkarakteren. Hun opplevdes mest opptatt av å klandre verden rundt seg med svart-hvitt-tanker av typen: «alle skeive har selvmordstanker, og ingen kjemper de skeives kamp». Det er langt fra min opplevelse, og boka ble derfor litt for klagete for meg. (Men igjen, full forståelse for at noen kan kjenne på en slik dysterhet i møte med sin seksualitet) Kanskje er det jeg som er for naiv og godtroende rundt mennesker og menneskets evne til å endre sitt eget tankesett mot et bedre liv?
Totalt opplevdes denne boka som unyansert, og litt «på overflaten»; som at den ikke gikk helt ordentlig inn i de ulike momentene, men bare streifet innom og ikke benyttet seg av potensialet til å bli en skikkelig viktig skeiv bok. Nå oppleves boka ganske rotete og uforløst, og selv om perspektivet er superviktig, nådde den ikke helt hjem hos meg.
Personlig ble jeg nok litt provosert av den pessimistiske og fastlåste tankegangen hos hovedkarakteren. Hun opplevdes mest opptatt av å klandre verden rundt seg med svart-hvitt-tanker av typen: «alle skeive har selvmordstanker, og ingen kjemper de skeives kamp». Det er langt fra min opplevelse, og boka ble derfor litt for klagete for meg. (Men igjen, full forståelse for at noen kan kjenne på en slik dysterhet i møte med sin seksualitet) Kanskje er det jeg som er for naiv og godtroende rundt mennesker og menneskets evne til å endre sitt eget tankesett mot et bedre liv?
Totalt opplevdes denne boka som unyansert, og litt «på overflaten»; som at den ikke gikk helt ordentlig inn i de ulike momentene, men bare streifet innom og ikke benyttet seg av potensialet til å bli en skikkelig viktig skeiv bok. Nå oppleves boka ganske rotete og uforløst, og selv om perspektivet er superviktig, nådde den ikke helt hjem hos meg.
June 25, 2024
«En velskapt pike» er en sår og vond bok om det å ikke ville være den man egentlig er. Denne boka er litt annerledes enn andre bøker jeg har lest om homofili, fordi her handler det ikke så mye om at man ikke blir akseptert av andre, men hva om man ikke aksepterer seg selv?
Det var vondt, frustrerende og til tider irriterende å lese om, men når man tenker over hvor mange som faktisk lever og har det som dette får jeg rett og slett vondt i magen. Å høre på debatten som har gått nå i vår om å ikke ville heise pride-flagg på skoler og offentlige bygg har gjort meg veldig sint, og jeg synes synd på de homofile som må sitte og høre på at de ikke blir akseptert, noe som igjen vil føre til at de føler på skam og frykt og kanskje ikke ønsker at de hadde en homofil legning. Denne boka fikk meg til å tenke en god del, og setter lys på mange viktige temaer.
Boka er litt kort, men likevel evner den å fortelle ganske mye. Det er et godt språk i boka, og det var vanskelig å legge den fra seg.
Det var vondt, frustrerende og til tider irriterende å lese om, men når man tenker over hvor mange som faktisk lever og har det som dette får jeg rett og slett vondt i magen. Å høre på debatten som har gått nå i vår om å ikke ville heise pride-flagg på skoler og offentlige bygg har gjort meg veldig sint, og jeg synes synd på de homofile som må sitte og høre på at de ikke blir akseptert, noe som igjen vil føre til at de føler på skam og frykt og kanskje ikke ønsker at de hadde en homofil legning. Denne boka fikk meg til å tenke en god del, og setter lys på mange viktige temaer.
Boka er litt kort, men likevel evner den å fortelle ganske mye. Det er et godt språk i boka, og det var vanskelig å legge den fra seg.
January 11, 2025
Denne boka var skikkelig godt skrevet! Språket var helt utrolig. Det er en veldig sår og tung bok, den handler om en kvinne som sliter veldig med tanken på at hun skal leve et liv som lesbisk. Aller helst skulle hun ønske at hun kunne forandre seg og bli noe annet. Det er til tider ganske dystre skildringer og det gjør vondt å lese. Dette er en veldig personlig bok for forfatteren, på baksiden står det at boken er basert på hennes egne erfaringer med konverteringsterapi.
March 26, 2025
Synes dette var en ganske vanskelig bok! Veldig harde opplevelser og tanker som blir skildret, og føler ikke boken tydeliggjør hvilken side man burde lene seg til.. og føler personen som leser kanskje burde være et litt trygt sted når det gjelder identitet og legning når man leser denne? Men synes det var mye viktig og et interessant perspektiv jeg ikke har lest om på denne måten før.
Er litt usikker på om jeg egentlig burde ha lest den? Vet ikke helt!
Er litt usikker på om jeg egentlig burde ha lest den? Vet ikke helt!
July 13, 2025
Grønn bok i sommerbingoen
December 15, 2025
Un libro totalmente necesario.
Cuando creemos que el camino recorrido en la consecución de derechos para el colectivo LGBT avanza imparable (aunque siempre con amenazas) en el continente europeo viene Pía Edvardsen y nos da una bofetada de realidad.
Durísimo acompañamiento de la autora en su descubrimiento de su orientación sexual.
Cuando creemos que el camino recorrido en la consecución de derechos para el colectivo LGBT avanza imparable (aunque siempre con amenazas) en el continente europeo viene Pía Edvardsen y nos da una bofetada de realidad.
Durísimo acompañamiento de la autora en su descubrimiento de su orientación sexual.
August 17, 2025
4.5/5
Pía, amore. Yo pensaba que lo de ser maricón ya lo tenía superado, pero ya tuviste que venir a tocar los cojones.
Pía, amore. Yo pensaba que lo de ser maricón ya lo tenía superado, pero ya tuviste que venir a tocar los cojones.
October 16, 2024
Sterkt og vondt å lese!
May 28, 2025
Denne traff! En vond og sår bok om det å være skeiv når man så gjerne vil være hetero, for da er alt så mye enklere og tryggere. Denne boka fikk meg til å føle, og jeg satt igjen helt paff når den var over. 10/10.
March 25, 2025
det første kapitlet traff meg ganske hardt, på et personlig nivå, og jeg gråt. det var en pangstart fyllt med så mange tanker og følelser jeg har kjent og kjenner i meg selv, følelsen av å skimte noe man tenker på som ulikheter og en annerledeshet i seg selv i noen andre, er så trøstende og er noe jeg underbevisst konstant søker til, trolig pga følelsen av utenforskap som er så innebygd i blodårene mine. videre i boken, kunne jeg ikke se meg selv like mye, noe som egentlig var godt fordi jeg kunne oppleve boken og utforske protagonisten på en avstand fra meg selv, uten å lete etter likheter, selvom små likheter dukket opp igjen stadig, særlig hvordan Pia har opplevd forholdet til foreldrene sine, og hvordan hun alltid har prøvd å korrigere seg selv. Jeg er jo på et ganske annet livs-stadie enn hovedkarakteren, kanskje om jeg plukker denne boken opp igjen om ti år, kan jeg finne andre speilpunkt?
Jeg anser meg selv som aseksuell lesbisk, jeg har ikke opplevd og opplever ikke lysten til det intime og lysten på en annen kvinnes kropp, men tankene har dukket opp i min reise også (en reise som trolig nok ikke er over? når vet man hvem man er egentlig?), og skammen og forakten som beskrevet forstår jeg så alt for godt. Følelsen av, og frykten for, å være ekkel og bli gjennomskuet, og det at man forteller om sitt sex-liv bare ved å eksistere som homofil, den er så reell.
det å kunne se meg selv i historien, samtidig som det er en avstand, var fin. jeg likte boken.
Jeg anser meg selv som aseksuell lesbisk, jeg har ikke opplevd og opplever ikke lysten til det intime og lysten på en annen kvinnes kropp, men tankene har dukket opp i min reise også (en reise som trolig nok ikke er over? når vet man hvem man er egentlig?), og skammen og forakten som beskrevet forstår jeg så alt for godt. Følelsen av, og frykten for, å være ekkel og bli gjennomskuet, og det at man forteller om sitt sex-liv bare ved å eksistere som homofil, den er så reell.
det å kunne se meg selv i historien, samtidig som det er en avstand, var fin. jeg likte boken.
March 27, 2025
Et overflod av internalisert homofobi, selvhat og anti-pride-holdninger. Særlig behandles konverteringsterapi på en lite kritisk måte, noe som tidvis gjorde lesingen nokså frustrerende.
Selv om jeg forstår at skildringen skal reflektere karakterens indre kamp, opplevdes den noe ensidig og monoton. Karakteren fremsto for meg nesten uten utvikling.
Selv om jeg forstår at skildringen skal reflektere karakterens indre kamp, opplevdes den noe ensidig og monoton. Karakteren fremsto for meg nesten uten utvikling.
June 6, 2025
corto, conciso, pensamientos muy directos. sigo sin saber si es memoir o no
January 21, 2026
Creo que es de los libros que más me han conmovido. No tendrás una lectura igual, no puedes pasar por esta historia de puntillas. Ha marcado un antes y un después. Lo he leído con un pellizco en el pecho desde la primera hasta la última página.
He de confesar que tenía otra expectativa ante la historia y me enfadé al principio de la lectura, porque no entendía el enfoque. Realmente me ha hecho reflexionar de cosas muy profundas e internas que tenemos como sociedad.
En cuanto a la narración, me ha encantado. Impecable. Me encanta que esté escrito en primera persona y cómo en los diálogos explica todo lo que quisiera decir que no dice, pero sí nos cuenta. Algo que me ha acariciado profundamente ha sido su forma de contradecirse, abrirse y contar sus deseos y pensamientos más íntimos, además de la descripción de los cuerpos y la piel.
Un libro para releer y desmembrar poco a poco.
He de confesar que tenía otra expectativa ante la historia y me enfadé al principio de la lectura, porque no entendía el enfoque. Realmente me ha hecho reflexionar de cosas muy profundas e internas que tenemos como sociedad.
En cuanto a la narración, me ha encantado. Impecable. Me encanta que esté escrito en primera persona y cómo en los diálogos explica todo lo que quisiera decir que no dice, pero sí nos cuenta. Algo que me ha acariciado profundamente ha sido su forma de contradecirse, abrirse y contar sus deseos y pensamientos más íntimos, además de la descripción de los cuerpos y la piel.
Un libro para releer y desmembrar poco a poco.
July 18, 2025
Denne ble litt for pessimistisk, selvhatende og tragisk for min del. Jeg hadde trengt mer karakterutvikling som fører til et kritisk blikk på konverteringsterapi og internalisert homofobi. Det begynner såvidt på slutten, men var ikke nok til å endre meningen min - i tillegg til at det blir holdt vagt og åpent, med mulighet for at hun faller tilbake i samme tankemønster.
Jeg skjønner at dette er basert på forfatterens opplevelse, men hadde jeg ikke googlet og funnet ut av det ville jeg trodd det var en bok skrevet for heterofile. Den typen skeivt selvhat og skeiv tragedie som blir populær blant cishets (tenk brokeback mountain og moonlight feks)
Jeg skjønner at dette er basert på forfatterens opplevelse, men hadde jeg ikke googlet og funnet ut av det ville jeg trodd det var en bok skrevet for heterofile. Den typen skeivt selvhat og skeiv tragedie som blir populær blant cishets (tenk brokeback mountain og moonlight feks)
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 22, 2025
un libro muy honesto y muy valiente, duro y que resuena dentro como desearías que no lo hiciera. me ha parecido un detalle cuco estar leyendo menciones a los corzos aquí y a la vez en canto yo y la montaña baila.
"mi madre está delante de mí y está deseando que la deje entrar, pero yo no tengo ningún lenguaje para traerla más cerca de mí. para ser cercanas se tiene que ser honestas, y yo no sé cómo se es eso"
"no creo a mi madre cuando dice que no lo han sabido, como si toda mi infancia hubiera sido un paisaje vetado para ellos"
"¿quién soy yo, quién puedo ser, si no tengo un lenguaje sobre mí misma?"
"mi madre está delante de mí y está deseando que la deje entrar, pero yo no tengo ningún lenguaje para traerla más cerca de mí. para ser cercanas se tiene que ser honestas, y yo no sé cómo se es eso"
"no creo a mi madre cuando dice que no lo han sabido, como si toda mi infancia hubiera sido un paisaje vetado para ellos"
"¿quién soy yo, quién puedo ser, si no tengo un lenguaje sobre mí misma?"
August 31, 2025
es duro pensar que hay mujeres ahí fuera que se sienten incómodas con su cuerpo, su deseo y su sexualidad, que llegan a darse asco y no conciben un futuro siendo lesbiana, pero, al mismo tiempo, es tan necesario leer testimonios así para que sigamos, para que no paremos hasta que todas y cada una de las mujeres de este planeta vivan su sexualidad libremente sin complejos.
August 15, 2025
En algunos tramos es algo repetitivo pero eso no quita que sea un buen relato sobre la homofobia interiorizada hasta puntos enfermizos.
Un retrato perfecto de la ansiedad y el auto desprecio.
Bastante triste por momentos.
Un retrato perfecto de la ansiedad y el auto desprecio.
Bastante triste por momentos.
November 13, 2024
Herre min så bra. Så vond, så trist, så fin, og så skikkelig, skikkelig bra!
June 4, 2025
Una novela que pone en el punto de mira si de verdad hay igualdad entre el colectivi LGTBIQ+ y las personas homosexuales. Me ha gustado mucho.
August 9, 2025
lo que me gusta a mi una tia completamente insana que no formula ni un pensamiento lógico you go girl
June 26, 2025
he descubierto este libro por casualidad porque me había quedado sin lecturas de viaje y me llamó la atención por el título, no tenía muchas expectativas y me ha gustado mucho!!
me encanta como está escrito y la crudeza y sencillez con la que cuenta todo, he leído gran parte del libro con un nudo en el estómago pero ha valido la pena!! os lo recomiendo 100% empatizas tanto con ella… que difícil es aceptar lo que una es
me encanta como está escrito y la crudeza y sencillez con la que cuenta todo, he leído gran parte del libro con un nudo en el estómago pero ha valido la pena!! os lo recomiendo 100% empatizas tanto con ella… que difícil es aceptar lo que una es
July 28, 2024
3,5
Dette er nok en viktig bok for de som har kjent på skam over egen legning. Selv har jeg ikke samme erfaring, så dette blir litt fremmed for meg og lite gjenkjennelig. Men det er viktig å prøve å forstå den internaliserte homofobien som mange sliter med, og denne boka er med på å gi et innblikk i hvordan noen skeive har det.
Dette er nok en viktig bok for de som har kjent på skam over egen legning. Selv har jeg ikke samme erfaring, så dette blir litt fremmed for meg og lite gjenkjennelig. Men det er viktig å prøve å forstå den internaliserte homofobien som mange sliter med, og denne boka er med på å gi et innblikk i hvordan noen skeive har det.
January 20, 2026
Denne boken handler en en dame som lever i stå stor fornektelse overfor egen seksualitet, at hun utvikler alvorlig angst og depresjon. Hun kjenner at kroppen begynner å gi opp.
Boken er dyster og tidvis frustrerende å lese. Hvorfor kan hun ikke bare akseptere seg selv? Foreldrene hennes er jo aksepterende overfor homofile? Det viser seg å ikke være så enkelt. Hun husker en tid før 2024, der samfunnet var alt annet enn aksepterende. Hun opplever en samtidig lengsel etter kvinnekroppen, og avsky for homofile lyster. Hun synes på en måte at det er en feil eller svakhet å være homofil, og på en annen side at det er urettferdig at staten kan bestemme om homofile kan få barn, og hvordan de kan få det.
Jeg synes boken tilfører et tragisk men nødvendig perspektiv på hvordan det kan være å utforske egen legning. Vi lever i en tid som heldigvis er generelt aksepterende, men det betyr ikke at alle føler seg inkludert og anerkjent. Frykten for å være annerledes kan trumfe generelle prinsipper. Å leve som homofil er ikke bare en pridefest for alle. Noen lever med traumer og dyp selvforakt. Selv om boken ikke skildrer det vi ønsker å se, skildrer den noe ekte. Forfatteren deler en sterk, usminket, modig og dypt personlig historie.
Dette er ikke en morsom bok å lese, men jeg tror den er viktig! Det er ikke meningen at man skal være enig med hovedpersonen. Man kan lese om hennes opplevelse uten å dømme den.
Boken er dyster og tidvis frustrerende å lese. Hvorfor kan hun ikke bare akseptere seg selv? Foreldrene hennes er jo aksepterende overfor homofile? Det viser seg å ikke være så enkelt. Hun husker en tid før 2024, der samfunnet var alt annet enn aksepterende. Hun opplever en samtidig lengsel etter kvinnekroppen, og avsky for homofile lyster. Hun synes på en måte at det er en feil eller svakhet å være homofil, og på en annen side at det er urettferdig at staten kan bestemme om homofile kan få barn, og hvordan de kan få det.
Jeg synes boken tilfører et tragisk men nødvendig perspektiv på hvordan det kan være å utforske egen legning. Vi lever i en tid som heldigvis er generelt aksepterende, men det betyr ikke at alle føler seg inkludert og anerkjent. Frykten for å være annerledes kan trumfe generelle prinsipper. Å leve som homofil er ikke bare en pridefest for alle. Noen lever med traumer og dyp selvforakt. Selv om boken ikke skildrer det vi ønsker å se, skildrer den noe ekte. Forfatteren deler en sterk, usminket, modig og dypt personlig historie.
Dette er ikke en morsom bok å lese, men jeg tror den er viktig! Det er ikke meningen at man skal være enig med hovedpersonen. Man kan lese om hennes opplevelse uten å dømme den.
October 1, 2025
Cruda y despiadada, esta historia narra en primera persona el rechazo absoluto hacia una misma, hacia el hecho de ser lesbiana: el propio cuerpo, el deseo, la vida entera.
Pia Edvardsen comparte su experiencia en "Una niña hecha y derecha", donde el desprecio hacia sí misma es tan feroz que la conduce a desear ser otra, incluso a someterse a una terapia de conversión en una Noruega supuestamente progresista, rodeada de una familia “maja” y bienintencionada.
Desmonta de alguna manera la idea de que la diversidad está plenamente aceptada. A ratos parece más ficción que una historia real, y eso la vuelve aún más perturbadora.
Las máscaras que construye para sobrevivir son tantas que quitárselas supone arrancarse partes de sí misma. Es un relato duro, casi insoportable en ocasiones. Terrible.
Yo me quedo con la alegría y la purpurina y con la celebración de las vidas lesbianas. Los armarios a las hogueras.
*
*
"No paraba desde por la mañana temprano hasta por la noche, todo por intentar quitarme del cuerpo esa sensación que se sentía como un error".
Pia Edvardsen comparte su experiencia en "Una niña hecha y derecha", donde el desprecio hacia sí misma es tan feroz que la conduce a desear ser otra, incluso a someterse a una terapia de conversión en una Noruega supuestamente progresista, rodeada de una familia “maja” y bienintencionada.
Desmonta de alguna manera la idea de que la diversidad está plenamente aceptada. A ratos parece más ficción que una historia real, y eso la vuelve aún más perturbadora.
Las máscaras que construye para sobrevivir son tantas que quitárselas supone arrancarse partes de sí misma. Es un relato duro, casi insoportable en ocasiones. Terrible.
Yo me quedo con la alegría y la purpurina y con la celebración de las vidas lesbianas. Los armarios a las hogueras.
*
*
"No paraba desde por la mañana temprano hasta por la noche, todo por intentar quitarme del cuerpo esa sensación que se sentía como un error".
Displaying 1 - 30 of 53 reviews