Wszyscy jesteśmy mordercami

by Max Czornyj

Wszyscy jesteśmy mordercami, czyż nie?

Idealne życie profesora etyki Klausa Martina legło w gruzach, gdy oboje z żoną padli ofiarami brutalnej napaści. To zdarzenie pociąga za sobą falę dramatycznych wydarzeń. Gniewu zrozpaczonego człowieka nie da się powstrzymać, on musi się wypalić w ogniu zemsty.

Gniewu zrozpaczonego człowieka nie da się powstrzymać, on musi się wypalić w ogniu zemsty.

Najlepszy, najbardziej etyczny człowiek może złamać swoje zasady. Nigdy nie wiemy kim jesteśmy naprawdę. Każdy z nas jest zdolny do zbrodni. Wy również. Jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości, stracicie je po lekturze tej książki. Przekonajcie się sami. Ta książka pogrywa z czytelnikiem, każąc mu stanąć twarzą w twarz z własną moralnością.

Genres: Crime, Audiobook

320 pages, Paperback

First published May 15, 2024

About the author

Adwokat, praktykował prawo w Polsce i we Włoszech. Niczym w dowcipie lubi stare wino, spleśniałe sery i samochody bez dachu. W prozie - seryjny morderca. „Grzech” to jego pierwsza zbrodnia.

"Przez lata pisałem opowiadania, ale na studiach zarzuciłem je i moje natręctwo porządkowania myśli skupiło się na artykułach naukowych, a później siłą rzeczy także na pismach procesowych. Jednak chęć opowiadania historii przez cały ten czas narastała. Jednocześnie wciąż podsycała ją wyobraźnia. Gdy miałem stabilną sytuację zawodową wyobraźnia ciągle upominała się o przelanie na papier. Zamknąłem wszystkie inne sprawy i uznałem, że ten jeden, przy tym ostatni raz, spróbuję zmierzyć się z długą formą. Nie miałem opracowanego planu, rozpisanych wydarzeń ani drabinki bohaterów. Pisałem scena po scenie, bo tak wydarzenia podrzucał mi umysł. Właściwie musiałem jedynie spisać film, który oglądałem oczyma wyobraźni. W ten sposób powstał „Grzech”, a wkrótce okazało się, że to dopiero początek."
trescjestnajwazniejsza.pl

Reviews

[Donaam · Rating 1 out of 5]

1,5/5⭐️

Historia tej fabuły jest niesamowicie odrealniona, wręcz abstrakcyjna tak, że aż to boli i razi. W drugiej połowie to już w ogóle brakuje prawdziwości, odlot totalny.
W tej lekturze absurd goni absurd i inaczej tego nie jestem w stanie opisać. Zakończenie jest również irrealne.
Rzekomy „żart” był dla mnie nie do zaakceptowania.
Jakby okej, bo pan Czornyj w końcu zaserwował coś innego a nie oklepany przez niego schemat, ale ja totalnie tego nie kupuję.
Domyślam się co autor chciał przekazać, ale według mnie nie tędy droga i poszło to w złym kierunku.

[Asia · Rating 1 out of 5]

Ta książka jest bez sensu

[Ignacy · Rating 1 out of 5]

✨1.25✨

[Logana · Rating 5 out of 5]

"Cza­sem wy­god­niej jest my­śleć o sobie tak, jak byśmy chcie­li, a nie tak, jak po­win­ni­śmy. Nie je­ste­śmy szcze­rzy w dia­lo­gu z wła­snym su­mie­niem i zgry­wa­my przed sobą kogoś, kim nie je­ste­śmy. Za­kła­da­my maski, nawet gdy spo­glą­da­my w lu­stro."

Klaus Martin jest wykładowcą etyki. Poznajemy go, podczas jego przedstawienia, eksperymentu. Czytelnik nie do końca rozumie, co się właściwie wydarzyło. Scena jest oczywista, ale grę występujących aktorów można zrozumieć dopiero w finale. W kolejnych rozdziałach czytelnik zostaje przeniesiony do wydarzeń poprzedzających nietypowy wykład, do dnia, w którym Martin zostaje wyciągnięty z zajęć przez żonę Różę, a syn Eryk nie wykazuje symptomów choroby. Jeden spacer zmienia trajektorię ułożonego, szczęśliwego życia, które odtąd wkracza na kurs kolizyjny z moralnością.
Druga perspektywa ukazuje, nie tak idealne życie nadkomisarz policji, Poli Ordo. Chce się rozwieść z mężem, a nastoletnia córka wyprowadza ją z równowagi. Czytając o poczynaniach Diany, miałam ochotę własnoręcznie rozprawić się z gówniarą.

Max Czornyj chyba wszystkich swoich czytelników przyzwyczaił do mocnych, drastycznych, makabrycznych fabuł. Historii, w których czytelnik wsiąka w umysł kolejnego zwyrodnialca. Byłam pewna, że jestem w stanie rozpoznać budowę powieści, formę i styl autora. Autor wyprowadził mnie z błędu tą książką. Nic nie było jak w dotychczasowych thrillerach spod ręki pisarza. "Wszyscy jesteśmy mordercami" zbudowana jest z "odcinków", które dodatkowo dzielą się na rozdziały. Te nie kończą się tak widocznymi cliffhangerami. Jest to znacznie subtelniejsze, a rozdziały należące do Klausa Martina oraz Poli Ordo zazębiają się, a nie urywają. Autor nie ukazuje postaci jako oczywiście złych, czy dobrych. Mają w sobie oba pierwiastki, a to, co wydaje się brutalne, opiera się na indywidualnym poczuciu moralności.

"Tak na­praw­dę cała ludz­kość to jeden organizm zdol­ny do wszel­kich czy­nów. Dobro i zło to tylko su­biek­tyw­ne aksjomaty."

W posłowiu autor ujął dosłownie wszystko, o czym myślałam, żeby napisać w tej recenzji. Jedyną różnicą jest to, że ja szybko zorientowałam się, że nie potrzebuje on ani jed­ne­go opisu ma­ka­bry w klasycznym jej znaczeniu, by ukazać najbardziej przerażający obraz. Przerażający, bo kryjący się w mrocznych zakamarkach umysłu. Tytułem autor postawił tezę, którą na nieco ponad 300 stronach udowodnił. Pewnie zdecydowana większość, widząc tytuł, powie, że na pewno on mordercą nie jest. Każdemu, kto tak stwierdzi polecam przeczytać powieść i zweryfikować swoje przekonanie. Może się okazać, że śmierć nie jest niczym złym, a jedynie aktem łaski.

Zmieniam swoją opinię. Dotychczas uważałam, że autor najlepiej sprawdza się i jest niezrównany w tworzeniu klimatów grozy, bestialstwa, krwawych jatek. Tą książką udowodnił, że potrafi utrzymać poziom napięcia bez oczywistego motywu danse macabre.

[Nadia · Rating 4 out of 5]

Nie mam pojęcia ile gwiazdek tutaj dać ale czuję że autor zasługuje na uznanie.
Świetna budowa fabuły tutaj jest akt zaskoczenia i rozmyślenia na temat ludzkiej egzystencji, które bardzo doceniam.
Części zachowań głównego bohatera nie rozumiem ale przecież nie muszę.
Ciekawa koncepcja , wydaje mi sie ze jeszcze wrócę kiedyś do tego autora.

[Asia · Rating 5 out of 5]

Wspaniała

[Wiktoria · Rating 3 out of 5]

to było strasznie dziwne. Trochę chyba nie rozumiem o czym dokładnie jest ta książka, a sama historia wydaje mi się przesadzona. Zdecydowanie najsłabsza książka Czornyja jaką czytałam

[Agata Górska · Rating 4 out of 5]

Z czym kojarzycie książki Maxa Czornyja? Ja z brutalnymi, krwawymi scenami oraz inteligentnymi opisami. Thriller psychologiczny "Wszyscy jesteśmy mordercami" także jest brutalny. Jest również inteligentny i naprawdę mocny. Ale nie w znaczeniu, które znamy z typowych thrillerów. Jego siła tkwi w brutalnej analizie ludzkiej psychiki i moralnych dylematów w sytuacjach skrajnych.

"Wszyscy jesteśmy mordercami" to książka, którą można pochłonąć na jeden raz. Jest krótka, napisana w przystępnym stylu, a akcja jest dynamiczna. Śledząc losy głównego bohatera wydaje się, że gorzej już być nie może, że teraz właśnie dotarł do granicy. A jednak – jedno wydarzenie wywołuje lawinę kolejnych, z których każde zmusza go do decyzji, o które by się nie podejrzewał. Max Czornyj pisze tak, że z łatwością możemy wczuć się w sytuacje, w jakich znalazł się Klaus Martin, chociaż są one ekstremalne i pewnie większość z nas nigdy nie będzie musiała się z podobnymi zmagać.

Max Czornyj nie tylko kreuje przerażające sceny, ale przede wszystkim zmusza czytelnika do zastanowienia się, co kryje się w głębi każdego z nas. Jakie decyzje jesteśmy w stanie podjąć w ekstremalnych sytuacjach? Czy każdy z nas, postawiony w podobnych okolicznościach, byłby zdolny do tego, co zrobił bohater? I to właśnie ta bezkompromisowa eksploracja ludzkiej natury sprawia, że książka "Wszyscy jesteśmy mordercami" okazuje się tak brutalna – pomimo braku krwawych scen.

Max Czornyj pozytywnie zaskoczył mnie tą książką. Autor pokazał, że potrafi jednocześnie stworzyć trzymającą w napięciu historię, a także postawić pytania, na które będziemy szukać w sobie odpowiedzi i zastanawiać się nad własnymi moralnymi granicami. Co ważne – sam Autor nie pokazuje jednoznacznych odpowiedzi ani nie moralizuje. Polecam z czystym sumieniem!

[Vic · Rating 5 out of 5]

5/5 ⭐
Z całą pewnością ta książka ze mną pogrywała. Praktycznie cały czas łapałxm się na lawirowaniu pomiędzy pewnością, że działania danego bohatera są w pełni usprawiedliwione a kompletnym skreśleniem go. Na głównego bohatera patrzyłxm to ze współczuciem żeby zaraz zostało w tego wyłącznie obrzydzenie.
Kto ma prawo wyznaczać ramy moralności i etyki? Skąd możemy mieć pewność, że coś jest w pełni złe albo dobre? Czy w ogóle zło i dobro istnieje naprawdę, a może są to zwykłe mżonki wymyślone kiedyś przez kogoś byśmy wszyscy nie popadli w kompletne szaleństwo?
Jedno jest pewne, wszyscy jesteśmy mordercami. Każdy człowiek, jeśli zostanie odpowiednie popchnięty, jest w stanie zabić.
A jeśli ktoś się z tym nie zgadza, po przeczytaniu tej książki z pewnością nabierze poważnych wątpliwości.

[Hania · Rating 4 out of 5]

książka, która porusza szeroko pojęte kwestie moralności oraz etyki, obecności dobra i zła w świecie, a również tego, że zło tak naprawdę nie zawsze jest złem i dobro także nie zawsze jest dobrem. autor podejmuje tematykę życia i śmiertelności, wiary oraz losu, i robi to w genialny sposób, zmuszając czytelnika do zastanowienia nad samym sobą. fabularnie historia również niesamowita i zmuszająca do postawienia siebie na miejscu głównego bohatera. czy postąpilibyśmy tak samo jak on? jakie byłoby nasze zachowanie w takiej sytuacji?
jedyna kwestia, z którą nieco niezręcznie się czułam czytając tę pozycję, to fakt, że narrator w wielu momentach zwraca się bezpośrednio do nas, czytelników, w stylu „a co wy byście zrobili?” itp.
zakończenie nie do końca mi się podobało, było zrobione tak „na szybko” według mnie i to, nad czym się zastanawiam, to co stało się z …

❗️⚠️UWAGA, OGROMNY SPOJLER⚠️❗️

… dzieckiem Róży po tym jak wybudziła się ze śpiączki? urodziła je? zmarło? to nie zostało wyjaśnione, a szkoda, bo jednak ta ciąża była bardzo istotnym elementem całej fabuły

[Anarchy · Rating 1 out of 5]

Jedna z najgorszych książek jakie w życiu przeczytałam. Przez nierealność wszystkiego co się tam działo, nie czułam żadnego przywiązania do bohaterów ani nie zostałam wciągnięta w całą opowieść. Zwrot akcji jest zbyt nagły, a główny bohater przez całą książkę dochodzi do wniosków które odkrywają dzieci w wieku ośmiu lat i nazywa się wielkim profesorem filozofii. Strona po stronie historia bohaterów stawała się coraz bardziej tragiczna aż w końcu odechciało się tego czytać, bo przecież wiadomo było że nic się nie poprawi, a zamiast tego dostaniemy znowu jakiś absurdalny punkt fabularny. Perspektywa pani policjant dodawała do fabuły tak właściwie tyle co nic. To, jak Klaus stał się mordercą także zostało źle przeprowadzone, z dnia na dzień postanowił po prostu kogoś zabić i kontynuował tak jak leciało. Mówiąc kompletnie szczerze, nie zdziwiłabym się gdyby autor nie edytował szkicu tej książki i po prostu wydał. Nie mówię, że zamysł tej książki nie miał potencjału, bo miał. Po prostu zostało to źle napisane.

[feliks · Rating 3 out of 5]

takie 3,5/5
moja pierwsza ksiazka Czornyja, i, nie wiem, moze mialem wygorowane oczekiwania ze wzgledu na znajoma ktora defacto uswiadomila mnie ze istnieje taki pisarz jak Max Czornyj

jesli chodzi o styl podobala mi sie jego prostota, mimo licznych filozoficznych rozwazan. ot
jesli chodzi o fabule, mam wrazenie, ze byla pisana glownie pod to, aby umiescic w ksoazce jak najwiecej wczesniej wspomnianych rozwazan natury etycznej - sama w sobie byla malo... sensowna? okrutnie duzo zbiegow okolicznosci tu bylo mam wrazenie

nie wiem czy jestem przewrazliwiony ale to, co mialo z poczatku byc "zartem" bylo prze-kurwa-obrzydliwe. stracilem cala sympatie do klausa po tym jednym fragmencie

rozumiem ze Czornyj chcial pokazac, ze czlowiek popchniety w niewlasciwym kierunku zdradzi swoje idealy, ale mozna bylo to zrobic... lepiej. z sensem

do autora wroce, jako ze podoba mi sie styl, oraz zeby zobaczyc jakie pisze ksiazki normalnie (bo z tego co rozumiem, ta jest odstepstwem od reguly)

[berry]

ta książka to nie jest na moją głowę. nie wiem jak jeszcze mam ją ocenić, ale totalnie ja jej nie rozumiem. ta historia miała potencjał i może faktycznie go ma lecz ja go nie umiem wyczuć. to już druga książka autora z którą mam problem, szkoda bo pierwszą jaką przeczytałam od niego była bardzo dobra i wtedy naprawdę polubiłam styl pisania. no cóż tak czasami bywa, ale nie zamykam się na dalsze książki pana Maxa :)

[ever · Rating 4 out of 5]

kocham pojebane książki

[mommy_and_books · Rating 5 out of 5]

" [...] Cza­sem wy­god­niej jest my­śleć o sobie tak, jak byśmy chcie­li, a nie tak, jak po­win­ni­śmy. Nie je­ste­śmy szcze­rzy w dia­lo­gu z wła­snym su­mie­niem i zgrywamy przed sobą kogoś, kim nie je­ste­śmy. [...]

Max Czornyj potrafi zaskakiwać swojego czytelnika. Tym razem stworzył dzieło, które pokazało mi, że każdy z nas może zostać mordercą. Dlaczego? Po przeczytaniu początku, jak i całej lektury będziecie wiedzieli, dlaczego moglibyście zostać mordercami. Autor pokazuje nam ekstremalne przypadki, które złamałyby niejednego człowieka.
Książkę "Wszyscy jesteśmy mordercami" pochłonęłam w ciągu jednego dnia. Max Czornyj ostro grał na moich emocjach. Doświadczyłam bólu stworzonych przez niego postaci. Szczerze mówiąc, nie chciałabym się znaleźć na ich miejscu. Prawdopodobnie pod wpływem adrenaliny zachowałabym się podobnie jak profesor etyki Klaus Martin.
Czy wierzycie, że jedno tragiczne wydarzenie ma wpływ na dalsze życie? Klausa Martina właśnie coś takiego spotkało. Miał idealne życie. Kochającą żonę, cudownego syna i świetną pracę. Wszystko jednak zmieniło się pod wpływem tragicznego i zupełnie niepotrzebnego wydarzenia. Jego życie totalnie się zmieniło. Czy jesteście gotowi poznać jego historię?
Pod wpływem silnych emocji człowiek jest zdolny dosłownie do wszystkiego. Autor w idealny sposób to udowodnił.
Postawcie się w sytuacji takiej: Jedzie rozpędzone auto, a wy możecie uratować tylko jedną osobę. Czy od śmierci uratowalibyście małe dziecko, czy seryjnego mordercę? Macie dosłownie sekundę na podjęcie decyzji. Co robicie? Komu pozwolicie żyć, a kogo skarzecie na śmierć? Oczywiście dla mnie wybór jest prosty, logiczny i oczywisty. Czy w takim przypadku jestem morderczynią?
Inny przypadek, który również jest ekstremalny. Możecie uratować życie seryjnemu gwałcicielowi. Aktualnie się wykrwawia. Wasza pomoc może spowodować, że przeżyje. Wasza bierność spowoduje jego śmierć. Co robicie? Opcja pierwsza spowoduje, że za jakiś czas ponownie zrobi komuś krzywdę. Opcja druga oczyści świat z brudu, ale sprawi u was ogromne poczucie winy. Jaki jest wasz wybór?
Pod podobnymi wyzwaniami stawia nas Max Czornyj w swoim najnowszym dziele "Wszyscy jesteśmy mordercami".
Cieszę się, że autor poruszył tak ważny i często zamiatany pod dywan temat. Nie ma ludzi idealnych. Każdy z nas ma jakąś skazę. Wszyscy pod wpływem szoku, adrenaliny lub traumy możemy stać się mordercami. Idealny profesor może zamienić się w potwora.
Czy postąpilibyście podobnie jak Klaus Martin? Na to pytanie odpowiecie dopiero po przeczytaniu tej książki. Wtedy będziecie mogli postawić się w jego sytuacji.
Ja jestem zachwycona książką Maxa Czornyja pod tytułem "Wszyscy jesteśmy mordercami".
Jak myślicie, czy zemsta zawsze jest słodka?
Miłośnikom pióra Maxa Czornyja polecam tę powieść. Jego najnowsza historia pozostanie ze mną na długo.

[Azyno · Rating 3 out of 5]

Wszyscy jesteśmy mordercami czyż nie?


Życie profesora etyki obraca się o 180° po tym jak razem z żoną padają ofiarami napaści. Wtedy na własnej skórze Klaus doświadcza dylematów, które do tej pory tylko omawiał na wykładach. Póki coś nie dotyczy naszego życia nie zwracamy na to aż takiej uwagi.

Tak naprawdę książka zaczęła się bardzo dobrze ale od 178 strony coś zaczęło się psuć. Pomijając fakt że przypadkowe zabicie korkociągiem brzmi po prostu śmiesznie to jeszcze bardziej nie rozumiem czemu Klaus nie zadzwonił po policję. Autor przedstawił to jako wypadek więc nie rozumiem co takiego zadziałało się w głowie bohatera że postanowił ukryć zwłoki i jak je ukrył bo tego też nie wiemy.

Później Klaus cały czas mówi o planie ale nie wiemy jakim co też jest irytującym zabiegiem. W końcu okazuje się że jedzie po narkotyki i tu tym bardziej ciężko mi uwierzyć w fabrykę narkotyków na dziesiątej. Na prawdę nie mam pojęcia czy to dlatego że akcja dzieje się w Polsce i to w moim rodzinnym mieście ale po prostu cała scena mająca miejsce w tym budynku jest odrealniona.

Nie rozumiem też po jaką cholerę Adrian i Igor weszli do samochodu typa, któremu zgwałcili żonę i to na dodatek przed sądem. Czego oni się spodziewali że piątkę im przybije?

Nie podoba mi się zabieg że napaść i gwałt miały być upozorowanym żartem w odwecie za żart jego żony, problem w tym że według mnie sam pomysł był stuknięty i jeszcze nie poszedł zgodnie z planem. Denerwuje mnie to że o niektórych rzeczach mamy wspomniane o wiele później jakby nagle autor sobie przypomniał jak np. o tym liście.

Sam wątek komisarz Ordo jest tak szczerze bez większego sensu. Ma jakąś historię, która ma pokazać że ona też nie ma łatwego życia ale tak szczerze to mało co o niej wiemy. Mimo że książka jest dwuwątkowa to wątek Klausa jest bardziej rozbudowany. Mam wrażenie że wątek pani komisarz był tylko po to żeby opisać niektóre sceny z perspektywy Klausa, a potem jej. Innymi słowy była potrzebna tylko bo narracja była jednoosobowa.

Nie tego się spodziewałam po tej książce. Niezrozumiałe jest dla mnie czemu Klaus stał się jakimś bohaterem miastowym. Ale sama próba poruszenia dylematu wagonika bardzo ciekawa. Przemyślenia w tej książce są w porządku ale nie wpływają na ocenę fabuły

[Anna Rydzewska · Rating 5 out of 5]

Moralność człowieka to jedno z podstawowych pojęć etyki, które wbrew pozorom nie daje się zamknąć szczelnymi ramami czy zasadami. Wszystko zależy bowiem od zaistniałych okoliczności, a te potrafią wielokrotnie przekroczyć ludzkie skale wytrzymałości. Gdzie kończy się granica bycia dobrym człowiekiem? Jak bardzo życie potrafi przeorać zwykłych ludzi, pozbawiając tym samym przyswojonego kodeksu postępowania, zacierając granicę i zaburzając percepcję, stawiając na ich drodze wyjątkowo ciężkie, wręcz nierozwiązywalne dylematy, tym samym czyniąc z nich najokrutniejszych zbrodniarzy? Czy rzeczywiście każdy z nas może w „odpowiednich” warunkach stać się mordercą? A Ty? Ile byłbyś w stanie poświęcić dla rodziny?

Max Czornyj nie zawodzi i ponownie funduje swoim czytelnikom mistrzowską, mroczną ucztę literacką, która z każdą kolejną stroną coraz mocniej kaleczy psychikę. Tym razem jednak bohaterami są najzwyklejsi ludzie, co jest jeszcze bardziej przerażające. Autor dosadnie udowadnia, iż nie trzeba makabrycznych opisów czy bestialskich charakterów, wystarczy sam szyderczy los, by zmienić codzienność w istne piekło.

Ta książka to istne szaleństwo i mistrzostwo literackie w jednym. Max Czornyj włada nadzwyczaj sugestywnym piórem, dlatego otumaniony czytelnik połyka kolejne słowa w zawrotnym tempie, z drżącymi dłońmi i wypiekami na twarzy. Lęk, jakimi demonami jeszcze nas zszokuje, silnie uderza do głowy. Naszkicowana historia jest zarazem nieprawdopodobna, jak i przerażająco namacalna, dlatego zachwyci fanów mocnych wrażeń.

„Wszyscy jesteśmy mordercami” zabiera czytelników w wyjątkowo mroczną podróż do najgłębszych, przerażających zakamarków ludzkiej psychiki, gdzie moralność jest pojęciem absolutnie względnym. Dopracowana, nieobliczalna, powalająca, a zarazem bardzo życiowa, zwyczajna fabuła, mistrzowsko nakreślone portrety psychologiczne, mroczna atmosfera, angażująca wszystkie zmysły i zakończenie, po którym nie sposób się otrząsnąć. Książka ukazująca kwintesencję zła, a może jednak powieść o wyjątkowo cierpiącym i boleśnie pokiereszowanym przez los człowieku? Przekonajcie się sami! Polecam całym sercem!

[Daria · Rating 4 out of 5]

Są książki, które nic nie wnoszą do naszego życia. Są też takie, których treść wciska się niechciana w najgłębsze zakamarki naszego umysłu. Taka właśnie jest nowa książka @maxczornyj . "Wszyscy jesteśmy mordercami" to historia, która brutalnie sprawdza ile człowiek potrafi unieść na swych barkach. Nic nie jest oczywiste. Najpierw mamy psychologiczną pogadankę z przykładem zabójstwa. Później jest podejrzana akcja podczas wykładu... Wszystko to sprawia, że nie wiemy do końca co się dzieje. Jednak cała książka została napisana tak, że stopniowo uświadamiamy sobie coś strasznego...

Autor posłużył się narracją pierwszoosobową co sprawiło, że miałam ciarki na plecach. Czułam, że wszystkie słowa skierowane są bezpośrednio do mnie, co było momentami przerażające.

Autor nie owija w bawełnę. Nie boi się poruszać kontrowersyjnych tematów ani używać prostych zwrotów, jak flaki, fragmenty ciał i wiele innych. Szanuję to, bo lubię książki, w których wszystko jest przedstawione w najprostszy możliwy sposób, tak by dotarło do czytelnika.

Przyznam, że zaangażowanie czytelnika w całą fabułę zrobiło na mnie duże wrażenie. Łapałam się na tym, że moje myśli wędrowały w dość niebezpieczne zakamarki mojej psychiki. Tam, gdzie zupełnie nie powinny. To tylko świadczy o tym, jak wielką zdolność manipulacji ma autor i jak potrafi w pisanie.

A Ty? Do czego jesteś w stanie się posunąć w obliczu wielkiej tragedii? Byłbyś w stanie zabić drugiego człowieka? Myślę, że tak. Każdy byłby do tego zdolny.

[Joanna Mucha · Rating 5 out of 5]

Czy ofiara może być katem?

Idealne życie profesora etyki Klausa Martina legło w gruzach, gdy oboje z żoną padli ofiarami brutalnej napaści. To zdarzenie pociąga za sobą falę dramatycznych wydarzeń. Gniewu zrozpaczonego człowieka nie da się powstrzymać, on musi się wypalić w ogniu zemsty. Najlepszy, najbardziej etyczny człowiek może złamać swoje zasady. Nigdy nie wiemy kim jesteśmy naprawdę. Każdy z nas jest zdolny do zbrodni. Wy również. Jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości, stracicie je po lekturze tej książki.

Gniew, który czuć w każdym zdaniu. Ból, którego nie można zatrzymać. Prawo, które powinno stać po stronie obywatela, okazuje się być katem. Rozpacz, która popycha bohatera w najciemniejsze zakamarki umysłu. Jedna kostka domina, która popchnęła kolejną.

Pierwszoosobowa narracja jak zwykle przytłacza i pobudza wyobraźnie. Wchodzimy w rolę człowieka, który rozważa etykę w każdym elemencie życia. Kierowanie się zasadami, które mają pomóc, a jednak przeszkadzają. Zachowanie, które budzi wstręt, ale znajduje usprawiedliwienie w krzywdzie. W obliczu tragedii, człowiek jest w stanie wiele zrobić.

Książka, która jest brutalna, ale nie przez makabryczne opisy. Ich jest niewiele. Autor postawił na motywację i działanie bohatera. Jego myśli, które przesiąknięte są zemstą. Nie potrzebujemy rozlewu krwi, aby czuć wstręt. Zakończenie, które pozostawia domysły.

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

Z przyjemnością sięgam po książki Maxa Czornyja, gdyż wiem, że historia zawarta na kartach powieści dostarczy mi mnóstwo emocji. Autor, bowiem słynie z historii brutalnych, mocnych, krwawych. Tym razem jednak oddał w nasze ręce powieść inną niż dotychczas – thriller psychologiczny, w którym autor dosłownie zaprasza nas do wykreowanego świata.

„Czasem wygodniej jest myśleć o sobie tak, jak byśmy chcieli, a nie tak, jak powinniśmy. Nie jestem szczerzy w dialogu z własnym sumieniem i zgrywamy przed sobą kogoś, kim nie jesteśmy. Zakładamy maski, nawet gdy spoglądamy w lustro.”.

Idealne życie profesora etyki Klausa Martina legło w gruzach w momencie, kiedy wraz z żoną oboje stali się ofiarami brutalnej napaści. To jedno zdarzenie zapoczątkowało fale kolejnych dramatycznych wydarzeń.

Ależ to była fenomenalna lektura. Od pierwszych stron czytelnik wciąga się w fabułę tak mocno, że staje się niemal bohaterem powieści. Z każdą kolejną przeczytaną stroną budziły się we mnie przeróżne emocje, złapałam się nawet na tym, że sama sobie zaczęłam zadawać pytanie, co ja bym zrobiła na miejscu głównego bohatera.
Autor umiejętnie buduje napięcie, niejednokrotnie próbowałam postawić się na miejscu głównych bohaterów i wspólnie z nimi podejmowałam trudne decyzje. Historia Klausa i jego rodziny jest wstrząsająca, ale za sprawą lekkiego pióra Czornyja i krótkich rozdziałów, czyta się ją zaskakująco szybko. Przyznać również muszę, że autor ma wyjątkowy talent do tworzenia wciągających historii, potrafi zaintrygować czytelnika i sprawić, że trudno oderwać się od lektury.
„Wszyscy jesteśmy mordercami” to powieść inna niż dotychczasowe historie Maxa Czornyja, ale tak samo mocna i dobra. Śmiem twierdzić, że nawet jedna z lepszych książek, jakie wyszły spod pióra autora – mocno psychologiczna, w której autor skupił się w głównej mierze na analizie ludzkiej psychiki, pozostawiając nas na koniec z wieloma pytaniami. Polecam!

[Anna Sochacka · Rating 5 out of 5]

Od dawna zastanawia mnie czy wystarczy szczególny zbieg okoliczności, by obudzić w nas mordercę? W swojej najnowszej książce "Wszyscy jesteśmy mordercami" Max Czornyj udowadnia, że tak właśnie jest.

Brutalna napaść na profesora etyki Klausa Martina i jego żonę, pociąga za sobą nieoczekiwane i dramatyczne konsekwencje.

Duży druk i krótkie rozdziały nadają pędu i tak dynamicznej już akcji. Wydarzenia toczą się dwutorowo: pierwsza z perspektyw dotyczy małżeństwa Martinów, a druga przybliża nam osobę pani nadkomisarz Polę Ordo i jej rodzinę.
Powieść, która na początku wydała się całkiem zmyślnym thrillerem w stylu mojego ukochanego Sebastiana Fitzeka, niepostrzeżenie przekształciła się w thriller kryminalny. Muszę przyznać, że właśnie to oblicze Maxa Czornyja polubiłam najbardziej. Ta książka skłoni Was do wielu trudnych moralnie rozważań, a pobicie i gwałt to tylko początek ponurego ciągu dalszego, bo takie właśnie jest życie: zawsze może być gorzej.

[MiędzyKsiążkami · Rating 3 out of 5]

Martin Klaus jest profesorem etyki. Gdy podczas spaceru z żoną zostają napadnięci, życie Klausa w jednej chwili legło w gruzach. To jedno wydarzenie pociągnie za sobą mnóstwo dramatycznych wydarzeń. "Wszyscy jesteśmy mordercami" jest to książka która zdecydowanie skłania czytelnika do myślenia. Niejednokrotnie podczas czytania zastanawiałam się co bym zrobiła na miejscu Martina. Ile jesteśmy w stanie zrobić, aby pomścić osobę którą kochamy? Czy bylibyśmy w stanie zabić dla drugiej osoby?
Książka momentami przygnębiająca, dająca do myślenia. Każdy kto czytał książki Maxa Czornyja ten wie, że autor nie szczędzi na krwawych opisach. W przypadku tej książki nastawcie się na mocne wrażenia. Książka czyta się praktycznie sama, znajdziecie w niej mnóstwo momentów, które wprawiają Was w osłupienie.
Ja zdecydowanie polecam!

[Assayah · Rating 1 out of 5]

1.5⭐
❗TW: morderstwa, gwa*t, poruszony temat aborcji, przemoc

Lubię twórczość Czornyja i chętnie sięgam po jego książki, chociażby ze względu na to, że szybko się je czyta. Tu zainteresował mnie tytuł...ale niestety nie treść.

Samo skłanianie czytelnika do rozważań, jak i rozważania bohatera o tym, co jest dobre, co złe i jak powinno się postępować, było ciekawe. Tyle że do mnie nie trafiło. Główne tematy (które ja wychwyciłam i uznałam za te najważniejsze) dotyczyły tego, czy
1) zabicie kogoś, kto dokonał poważnego przestępstwa jest okej
2) czy zabicie kogoś, kto nie chce żyć z powodu choroby jest okej
3) czy przerwanie ciąży jest okej
Może to kwestia tego, że te tematy obecne są w mediach od wielu lat, zawsze są dwie strony, zawsze te same argumenty i zawsze kończy się wnioskiem, że każdy ma jakieś zdanie, które należy uszanować, sprawiły, że chciałam tę książkę jak najszybciej zakończyć. Może też w jakiś sposób wpłyną na to fakt, że nie lubię polityki zarówno w życiu, jak i w literaturze.

Zmiana bohatera w "złego", wydała mi się absurdalna i ciężko mi uwierzyć, że w prawdziwym życiu ktoś nagle postanowiłby brutalnie mordować ludzi, bo ktoś zgwa*cił jego żonę. Raczej taka osoba -jeśli już - w odwecie sięgnęła by co najwyżej po nóż? Nie wiem, nie znam się na morderstwach, ale nie zmienia to faktu, że brakowało mi tu realizmu.

To, co wyróżnia tę książkę na tle innych autora, to niski poziom brutalności, nie było tu brutalnych opisów i wylewających się wnętrzności. Stąd też mój wniosek, że książka trafi do osób, które lubią filozofować, ale niekoniecznie do tych, którzy liczą na wciągający thriller.

[ainer_books · Rating 3 out of 5]

3,5
Po takim początku spodziewałam się mocnej historii. Dostałam thriller psychologiczny, bez mocnych i krwawych scen, ale na pewno mocno działający na wyobraźnię.
Po zakończeniu chwilę się zastanawiałam czy wszyscy jesteśmy zdolni do zbrodni? Co może z Nami zrobić gniew? Czy Ci etyczni ludzie są dobrzy, czy właśnie są największymi potworami?
Czytałam z zaciekawieniem, to muszę przyznać, tylko spodziewałam się chyba czegoś innego. Chociaż takie zaskoczenia też są dobre. No i było kilka momentów zaskoczenia o zwrotów akcji, których się nie spodziewałam. To właśnie one dały tej książce lepszą ocenę. Całość dla mojej wyobraźni jest mało realna i chyba to mi przeszkadzało…
Jeśli ktoś lubi thrillery psychologiczne bez krwawej jatki to myślę, że będzie zadowolony ☺️

[Sm00k Sm00czek · Rating 4 out of 5]

Ciekawa forma książki. Ciekawie postawiona teza i mocne argumenty. To jedna z tych książek, przy których człowiek sam zadaje sobie pytania. Wyczuwają, się w Klausa, można dojść do wniosku, że nasze problemy, to żadne problemy. To mocna historia, mocne dylematy, mocne opisy. Opisy, które zapadają w pamięć. I ciągle kołaczące się pytanie 'co Ty byś zrobił na jego miejscu?'. A na koniec 'co Ty byś zrobił na jej miejscu'?. Na jego - no może podobnie. Nie wiem. Ale wiem, że na jej miejscu nie czekałabym. Ale wszystko zawsze jest kwestia indywidualnej moralności.

[Gosiaczek Prosiaczek · Rating 2 out of 5]

Brakowało tylko pościgów i wybuchów, aby powstał scenariusz słabego filmu Hollywood… lub „Dlaczego ja?”

Fabuła była nierealna i nielogiczna. Autor co rusz próbował nam zaserwować tragedie rodzinną, która doprowadzała do mordu, który prowadził do kolejnej tragedii, ta do kolejnego mordu i kolejnego i kolejnego itp itd

Plot twist gonił plot twist na tyle często, że stawało się to nudne i męczące. Główny bohater antypatyczny. Rozważania etyczne mogłyby być ciekawe, ale są opisane po łebkach.

[marysia:) · Rating 3 out of 5]

3/5⭐️
Hmmm nie powiem ale mam bardzo mieszane uczucia co do tej książki. Początek wydawał się bardzo dobry, przyjemne wprowadzenie i fabuła dość ciekawie się zapowiadała, ale idąc dalej następuje ogromny chaos. Chaos który został tak absurdalnie opisany że aż ciężko mi jest to wytłumaczyć. Ale mimo tego w jakiś chory sposób szybko się w nią wkręciłam i chciałam jak najprędzej dowiedzieć się co dalej nastąpi.

[Paulina · Rating 3 out of 5]

Max Czornyj ma świetnie pióro, jednak tutaj wszystkie filozoficzne przemyślenia to wręcz banał. Historia nie jest zbyt zaskakująca, lecz pozwala nieco zagłębić się w psychikę Klausa Martina. Nie usatysfakcjonowało mnie jedynie zakończenie i jakby niedomknięcie wątku Poli, mimo wszystko nie żałuję sięgnięcia po powieść.

[Karolina · Rating 4 out of 5]

Kolejna książka Czornyja, przy której nie wiem jaką dać ocenę.
Autor przez wszystkie lata twórczości zdążył nas przyzwyczaić do obszernych brutalnych treści, ale w tej pozycji nie natrafimy na typowe “ręka, noga, mózg na ścianie”, lecz na złożone treści związane z moralnością oraz etyką człowieka.
Zabrakło mi rozwinięcia kilku wątków, jeden z najważniejszych nie otrzymał żadnej odpowiedzi.

[Liliana · Rating 5 out of 5]

Ta książka wciągnęła mnie tak bardzo, że skończyłam ją w jeden wieczór. Fabuła jest tak doskonale poprowadzona, że trudno było mi się od niej oderwać nawet na chwilę. Z całego serca polecam, ponieważ czytało mi się ją niezwykle przyjemnie i ani przez moment nie odczułam nudy.