Ο τίτλος της παρούσας συλλογής είναι μια λέξη που δεν υπάρχει και δεν έχει τη θέση της σε κανένα λεξικό εκτός από εκείνο της φαντασίας. Τα εσανθήματα - όπως τα εξανθήματα - αν αγνοηθούν εξαπλώνονται. Απαιτούν αναγνώριση, προσοχή και φροντίδα. Στην περίπτωσή τους, η ύφεση και η ανακούφιση επιτυγχάνεται με τις λέξεις. Τις λέξεις και το φως που τρεμίζει μέσα τους. - [...]ξεγλιστρώ από του φόβου τ' αγκίστρι και τσακίζομαι στα τοιχώματα της γυάλας
χτενίζω το μυαλό τρις ημερησίως λευκές χωρίστρες επιμελώς τραβώ πάνω στο μαύρο[...]
Το κορίτσι αυτό το αγαπώ πολύ! Είναι μία εξαιρετική ποιήτρια και ένα υπέροχο, νεραιδενιο πλάσμα! Μας συστήθηκε πριν δύο χρόνια με την ποιητική συλλογή "Στάσου λίγο"(εκδόσεις Ελκυστής) αφήνοντας προσωπικά σε μένα τις καλύτερες εντυπώσεις. Εδώ και λίγους μήνες επανέρχεται με μία νέα συλλογή που έχει τον ευφάνταστο τίτλο "εσανθήματα" (εκδόσεις Συρτάρι) και είναι ένα λογοτεχνικό διαμαντακι! Δε περίμενα τίποτα λιγότερο είναι η αλήθεια! Η Καλλιόπη μεταφέρει στο χαρτί αριστοτεχνικά νοήματα και συναισθήματα μέσα σε λίγες γραμμές, χωρίς πομπώδεις εκφράσεις και χωρίς υπερβολές. Την αγαπώ και για έναν ακόμα λόγο. Γιατί με ένα μαγικό τρόπο, χωρίς να το γνωρίζει, καταφέρνει και γράφει ποιήματα τα οποία με εκφράζουν απόλυτα! Σας συστήνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε ολόκληρο το έργο της! Συγχαρητήρια πολλά!