What do you think?
Rate this book
Der 35. Mai oder Konrad reitet in die Südsee
Donnerstags besucht Konrad immer seinen Onkel, den Apotheker Ringelhuth. Dann gibt es nur verrücktes Zeug zum Mittagessen: Kochschinken mit Sahne, Fleischsalat mit Himbeersaft oder gar Kirschkuchen mit englischem Senf. Wenn den beiden davon nicht schlecht geworden ist, turnen sie über die Möbel und springen vom Bücherschrank, bis Mühlbergs Kronleuchter von der Decke fällt. Am Donnerstag, den 35. Mai ist alles ein wenig anders. Schon auf der Straße werden Onkel und Neffe von dem rollschuhlaufenden Zirkuspferd Negro Kaballo angesprochen. Ein ausgesucht höfliches Tier. Da Konrad als Hausaufgabe für phantasielose Kinder einen Aufsatz über die Südsee schreiben muss, bietet es sich natürlich an, einen kleinen Ausritt dorthin zu unternehmen. Und was Onkel Ringelhuth und Konrad an diesem Nachmittag erleben, das kann wirklich nur an einem 35. Mai passieren.
160 pages, Hardcover
First published November 1, 1932
25 people are currently reading
477 people want to read
About the author
Erich Kästner
299 books612 followersErich Kästner (1899–1974) was a German author, poet, screenwriter and satirist, known for his humorous, socially astute poetry and children's literature.
A stout pacifist and democrat, he was expelled from the national writers' guild during the Nazi era, with many of his books being burned in public. Today, he is widely regarded as one of Germany's most prolific and beloved children's book authors.
AKA:
Έριχ Καίστνερ (Greek)
A stout pacifist and democrat, he was expelled from the national writers' guild during the Nazi era, with many of his books being burned in public. Today, he is widely regarded as one of Germany's most prolific and beloved children's book authors.
AKA:
Έριχ Καίστνερ (Greek)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 78 reviews
October 12, 2015
This book by Erich Kästner, a left-wing, pacifist author writing in 1931 Germany, is compared by many reviewers to Carroll's Alice in Wonderland; to me, it came across as more like the first half of Vian's L'écume des jours, a manic surrealist dream that's just about to turn into a nightmare. Konrad, his amiably mad uncle Ringelhuth and the rollerskating circus horse Negro Caballo go through the magic wardrobe and end up in a series of bizarre worlds: a tropical island where the inhabitants are pursued by a giant landgoing whale; a medieval city where the great generals of history fight out campaigns with toy soldiers ("I'll go on as long as I have one man left standing, our honor is at stake"); a Metropolis-like collection of skysrapers where no one has to work and everything is done by all-powerful computers which haven't even been invented yet.
The most powerful image comes from "Electropolis". An entirely mechanized farm, where thousands of cows are herded into the opening of a huge machine; without human intervention, they are slaughtered, cut into pieces and turned into wurst, schnitzel, whipped cream, suitcases and leather shoes, which pour out onto conveyor belts at the other end.
Two years after Kästner published it, Hitler came to power and started publicly burning his books...
The most powerful image comes from "Electropolis". An entirely mechanized farm, where thousands of cows are herded into the opening of a huge machine; without human intervention, they are slaughtered, cut into pieces and turned into wurst, schnitzel, whipped cream, suitcases and leather shoes, which pour out onto conveyor belts at the other end.
Two years after Kästner published it, Hitler came to power and started publicly burning his books...
January 25, 2024
I used to love Erich Kästner’s crazy books when I was much younger. This one especially, I must have read it dozens of times. I remember much of the book over fifty years later. Kästner was one of the most imaginative children’s authors.
November 11, 2021
The clock struck 35.
Oh, wait, it was the calendar.
This is a light fantasy book for children. Notable because the characters enter a fantasy world via a wardrobe, long before the Narnia books. Konrad and his uncle travel with a talking horse (no relation) who is a world-champion roller skater (quadruped division).
I found a French copy by chance, so that is what I read. The English title is "The 35th of May", but it is pretty much unknown, and that's ok. There are many better children's fantasy books. The horse is named "Negro Caballo", which literally means "Black Horse", but feels a little uncomfortable to read today. More uncomfortable is that there is a child with checkerboard skin, the result of a Black father and a White mother. I think it was meant as harmless silliness, and Kaestner was an outspoken enemy of the Nazis, but lets leave this book in the past.
By the way, just typing "The 35th of May" can get you banned from Chinese internet. I can live with that.
Oh, wait, it was the calendar.
This is a light fantasy book for children. Notable because the characters enter a fantasy world via a wardrobe, long before the Narnia books. Konrad and his uncle travel with a talking horse (no relation) who is a world-champion roller skater (quadruped division).
I found a French copy by chance, so that is what I read. The English title is "The 35th of May", but it is pretty much unknown, and that's ok. There are many better children's fantasy books. The horse is named "Negro Caballo", which literally means "Black Horse", but feels a little uncomfortable to read today. More uncomfortable is that there is a child with checkerboard skin, the result of a Black father and a White mother. I think it was meant as harmless silliness, and Kaestner was an outspoken enemy of the Nazis, but lets leave this book in the past.
By the way, just typing "The 35th of May" can get you banned from Chinese internet. I can live with that.
November 23, 2009
This is the oldest book that I own, it's a Dutch translation and it's not dated so I'm not really sure about how old it is.
I got this book from my great-grandmother and I remember reading this over and over again when I was a kid.
I got this book from my great-grandmother and I remember reading this over and over again when I was a kid.
April 16, 2023
postoje dječje knjige od kojih ti -bez obzira jesi li ih čitao u djetinjstvu ili ne- srce zatreperi i bude ti milo u duši i osmijeh ti titra od dragosti.
ovo nije jedna od tih knjiga.
ovo nije jedna od tih knjiga.
September 10, 2022
A boy and his uncle go on a fantastic adventure, visiting the country of lazy people, a school for wayward parents, a castle of kings and generals from history, an automatized city, and finally the South Seas. It reminds a bit of Alice in Wonderland.
January 24, 2017
Детска книжка, прескачаща границите на абсурда и носеща доста добри послания, заради които не би било възможно издаването и днес.
Автора соли много сериозно дебелаците и мардите. Има и негри човекоядци, тъпи родители, говорещи коне на кънки, както и едно момиченце на черни и бели квадрати, защото баща и е вожд, а майка и - обикновена машинописка. :P
Автора соли много сериозно дебелаците и мардите. Има и негри човекоядци, тъпи родители, говорещи коне на кънки, както и едно момиченце на черни и бели квадрати, защото баща и е вожд, а майка и - обикновена машинописка. :P
May 27, 2019
Като приказка. Изключително детска. През цялото време си представях как се чете на малко дете и то се киска :)
May 13, 2023
احتمالاً من هم ۳۰ سال دیگه میشم یکی عینهو عمو رینگلهوت. پیر و سینگل و از هفت دولت آزاد :))
February 5, 2023
O carte extrem de amuzantă! 🤣🤣🤣
April 25, 2020
Elképesztő kis képtelenség, ami csak május 35-én történhet meg. :)
Konrád a Csendes-óceánhoz lovagol, némi Narnia-hangulattal egy szekrényen át, a bácsikájával és egy Negro Caballo nevű görkorcsolyázó lóval együtt. Útközben érintik Eldorádót, elektromos várost, a fordított világot, és számos csudabogárral találkoznak. Gyerekeknek kacagtató, de felnőtteknek is felnevetős. Mondjuk a sallerok, meg a fura beszélgetés Konrád szülei és a nagybácsi között ma már nemigen férnének bele a kötetbe, a helyesírási hibáktól kínzóan hemzsegő, rémes dolgozatot pedig én biztos lehagytam volna inkább a végéről...
Kicsit talán felnőttszemmel olvastam -merthogy az volnék -, de próbáltam levenni azért ezt a felnőttszemüveget, és élvezni az agyament kalandokat.
Konrád a Csendes-óceánhoz lovagol, némi Narnia-hangulattal egy szekrényen át, a bácsikájával és egy Negro Caballo nevű görkorcsolyázó lóval együtt. Útközben érintik Eldorádót, elektromos várost, a fordított világot, és számos csudabogárral találkoznak. Gyerekeknek kacagtató, de felnőtteknek is felnevetős. Mondjuk a sallerok, meg a fura beszélgetés Konrád szülei és a nagybácsi között ma már nemigen férnének bele a kötetbe, a helyesírási hibáktól kínzóan hemzsegő, rémes dolgozatot pedig én biztos lehagytam volna inkább a végéről...
Kicsit talán felnőttszemmel olvastam -merthogy az volnék -, de próbáltam levenni azért ezt a felnőttszemüveget, és élvezni az agyament kalandokat.
November 6, 2010
I cried laughing.
February 13, 2015
Très rigolo et amusant, c'est une version améliorée d'Alice in Wonderland
November 24, 2019
Ich liebe ja sonst meine Dosis Erich Kästner, aber der 35. Mai war mir dann doch eine Spur zu überdreht. Auch wenn seine Kritikpunkte zu den historischen Personen bzw. Sozialsituationen allgemein zum Teil goldrichtig sind, und wirklich auch zukunftsweisend für die damalige Zeit, so war mein Leseerlebnis nicht wirklich freudig.
Believathon 2019: Read a book with an animal character.
Buzzword Readathon_Round 5: buzzword_numbers
Believathon 2019: Read a book with an animal character.
Buzzword Readathon_Round 5: buzzword_numbers
May 23, 2024
silly, goofy, dużo piwa
September 13, 2019
Der 35. Mai is a day where crazy things happen - especially to Konrad and his uncle Mr Ringelhuth.
On this day they meet a horse (Negro Kaballo) who talks and comes with them through Ringelhuth's cupboard into a place where everything seems to be the opposite from everything they know and to the Southsea.
There were interesting things mentioned in here like the "land of plenty" or the 'wrong world'.
There was a scence, where the children take over the responsibilities of an adult, tyrannical adults are however sent to a conduct school.
It's adventurous, hilarious and blatantly "futuristic" in Erich Kaestner's writing. Indeed, it does remind me a bit of Alice in Wonderland but not sure which one I like better as they both have a surreal world that I love. Definitely worth re-reading!
In German:
Der 35. Mai ist ein Tag, an dem verrückte Dinge passieren - besonders für Konrad und seinen Onkel Mr. Ringelhuth.
An diesem Tag begegnen sie einem Pferd, Negro Kaballo, das spricht und mit ihnen durch Ringelhuths Schrank gehen. Die kommen an einen Ort an, wo alles das Gegenteil ist was die "normalerweise wissen". Und es geht in die Richtung Sueden.
Es wurden interessante Dinge erwähnt, wie das "Land der Fülle" oder die "falsche Welt".
Es gab eine Szene, in der die Kinder die Verantwortung eines Erwachsenen übernehmen, tyrannische Erwachsene jedoch auf eine Dirigentenschule geschickt werden.
Abenteuerlich, urkomisch und geradezu "futuristisch" schreibt Erich Kaestner. In der Tat erinnert es mich ein bisschen an Alice im Wunderland, aber ich bin mir nicht sicher, welches ich besser mag, da beide eine surreale Welt haben, die ich liebe. Auf jeden Fall wieder lesen!
On this day they meet a horse (Negro Kaballo) who talks and comes with them through Ringelhuth's cupboard into a place where everything seems to be the opposite from everything they know and to the Southsea.
There were interesting things mentioned in here like the "land of plenty" or the 'wrong world'.
There was a scence, where the children take over the responsibilities of an adult, tyrannical adults are however sent to a conduct school.
It's adventurous, hilarious and blatantly "futuristic" in Erich Kaestner's writing. Indeed, it does remind me a bit of Alice in Wonderland but not sure which one I like better as they both have a surreal world that I love. Definitely worth re-reading!
In German:
Der 35. Mai ist ein Tag, an dem verrückte Dinge passieren - besonders für Konrad und seinen Onkel Mr. Ringelhuth.
An diesem Tag begegnen sie einem Pferd, Negro Kaballo, das spricht und mit ihnen durch Ringelhuths Schrank gehen. Die kommen an einen Ort an, wo alles das Gegenteil ist was die "normalerweise wissen". Und es geht in die Richtung Sueden.
Es wurden interessante Dinge erwähnt, wie das "Land der Fülle" oder die "falsche Welt".
Es gab eine Szene, in der die Kinder die Verantwortung eines Erwachsenen übernehmen, tyrannische Erwachsene jedoch auf eine Dirigentenschule geschickt werden.
Abenteuerlich, urkomisch und geradezu "futuristisch" schreibt Erich Kaestner. In der Tat erinnert es mich ein bisschen an Alice im Wunderland, aber ich bin mir nicht sicher, welches ich besser mag, da beide eine surreale Welt haben, die ich liebe. Auf jeden Fall wieder lesen!
June 7, 2011
Very funny, highly absurd, I didn't know this as a child, but I would have loved it.
I liked the last part best, when they finally meet the girl called Petersilie (and discover the whale in the forest), it's really fun and I just love this typical Kästner language immensely. The way they talk is just too funny.
(I seem to have read way too much Kästner - and later on too much Tucholsky and watched too much Loriot... - because when I talk (German), people tend not to "get" me, I'm using absurd words or strange expressions, and reading Kästner, or Tucholsky for that matter, still amuses me much.)
But it is also a rather uncoordinated mixture of maybe too many different things at a time, so it is not Kästner's best for me. But still very enjoyable!
This is my favorite quote:
"Konrad war nicht fähig, etwas zu erwidern. Denn das Mädchen, das Petersilie hieß, war schwarz und weiß kariert! 'Mensch', sagte er schließlich. 'Auf dir kann man ja Schach spielen!' " ("Konrad was unable to respond. Because the girl called Parsley was checkered black and white. 'Gosh', he finally said. 'One can play chess on you!'")
I liked the last part best, when they finally meet the girl called Petersilie (and discover the whale in the forest), it's really fun and I just love this typical Kästner language immensely. The way they talk is just too funny.
(I seem to have read way too much Kästner - and later on too much Tucholsky and watched too much Loriot... - because when I talk (German), people tend not to "get" me, I'm using absurd words or strange expressions, and reading Kästner, or Tucholsky for that matter, still amuses me much.)
But it is also a rather uncoordinated mixture of maybe too many different things at a time, so it is not Kästner's best for me. But still very enjoyable!
This is my favorite quote:
"Konrad war nicht fähig, etwas zu erwidern. Denn das Mädchen, das Petersilie hieß, war schwarz und weiß kariert! 'Mensch', sagte er schließlich. 'Auf dir kann man ja Schach spielen!' " ("Konrad was unable to respond. Because the girl called Parsley was checkered black and white. 'Gosh', he finally said. 'One can play chess on you!'")
June 4, 2025
سلام. چطورید؟ بیاید ببرمتون به یه سفر جادویی. میپرسید کجا ؟ قراره بریم دریای جنوب.
تنها؟ معلومه که نه؛ با عمو رینگل هوت، کنراد و یه اسب!
شاید تعجب کرده باشید، باید بگم که طبیعیه.
پشت جلد این کتابو که خوندم گفتم چقدر شبیه نارنیاست.
خلاصه بگم، کنراد یه بچهایه که باید انشا راجع به دریای جنوب بنویسه. و طبیعتاً تا حالا به دریای جنوب نرفته. پس چطور یه انشا خوب بنویسه؟
خب نوشتن انشا تخیل میخواد. که .. متاسفانه کنراد ما نداره😂.
پس اینجاست که یک اسب دوستداشتنی ظاهر میشه که ما رو ببره دریای جنوب. دیوونه شدی؟ بریم دریای جنوب؟ فردا باید برم مدرسه. و انشا ام رو بخونم.
-بابا کاری نداره که، از کمد میریم.
عمو، کنراد و اسب راه افتادن داخل کمد تا برسن به دریای جنوب...
تنها؟ معلومه که نه؛ با عمو رینگل هوت، کنراد و یه اسب!
شاید تعجب کرده باشید، باید بگم که طبیعیه.
پشت جلد این کتابو که خوندم گفتم چقدر شبیه نارنیاست.
خلاصه بگم، کنراد یه بچهایه که باید انشا راجع به دریای جنوب بنویسه. و طبیعتاً تا حالا به دریای جنوب نرفته. پس چطور یه انشا خوب بنویسه؟
خب نوشتن انشا تخیل میخواد. که .. متاسفانه کنراد ما نداره😂.
پس اینجاست که یک اسب دوستداشتنی ظاهر میشه که ما رو ببره دریای جنوب. دیوونه شدی؟ بریم دریای جنوب؟ فردا باید برم مدرسه. و انشا ام رو بخونم.
-بابا کاری نداره که، از کمد میریم.
عمو، کنراد و اسب راه افتادن داخل کمد تا برسن به دریای جنوب...
July 7, 2018
Surrealistyczna opowieść, która wciągnęła i dzieciaki i mnie. Choć nie historia jest w tej opowieści najważniejsza, a humor. Świetne, abstrakcyjne poczucie humoru Kästnera, a dodatkowo fantastyczne ilustracje Butenki. Gorąco polecamy do wspólnej lektury!
April 11, 2021
Lectura sencilla. Es un libro de 1931, y se nota. De ahí que sea tan fascinante cómo ven el futuro y cómo se relacionan las diferentes personas que salen en él. Me ha gustado bastante. Y más leerlo en la edición de Alfaguara Juvenil de los años 80.
March 20, 2018
Sehr lustig für einen Science-Fiction-Roman. Ich mag es.
May 13, 2019
Детство мое, въображение мое... Къде останахте? :)
March 6, 2025
Geilstes Kinderbuch
April 18, 2025
Ein ziemlicher Fiebertraum. Ein paar wilde und auch süße Ideen dabei, teilweise aber völlig überzogen und stellenweise leider ziemlich rassistisch.
November 14, 2015
A cute, funny, classical kids book.
I read this because we're going to be performing this with our theater group.
I read this because we're going to be performing this with our theater group.
August 11, 2024
عموی کنراد یک داروخانهدار مجرد است و کنراد پنجشنبهها بعد از مدرسه به خانه او میرود و تا شب پیش او میماند. آنها این بعدازظهرها را به بازی و پختن و خوردن غذاهای عجیب مشغول میشوند. اما این پنجشنبه، عجیبتر از همیشه است. آنها در راه برگشت به خانه اسبی سیاه را میبینند که کارش در سیرک را از دست داده و از آنها تقاضای قند میکند. در خانه به او قند میدهند و با هم به بازی مشغول میشوند تا اینکه اسب میفهمد کنراد باید برای فردا انشایی درباره سرزمین دریای جنوب بنویسد با اینکه هیچ چیزی درباره آنجا نمیداند.
اسب با یکی از دوستان قدیمیاش تلفنی صحبت میکند و راهی برای رسیدن به سرزمین دریای جنوب در دو ساعت برایشان مهیا میکند. داستان این کتاب، درباره عبور این سه از سرزمینهای عجیب و مختلف و رسیدن به سرزمین دریای جنوب در طول یک نصفهروز است.
یکی از موارد جالبی که من گاهی در کتابخوانی بهش برخورد میکنم اینه که سر نخهایی از ارتباط بین کتابها و فیلمها و سریالهایی که به هم ربطی ندارند پیدا میکنم. اینکه میفهمم کدام کتاب یا فیلم ایده بخشی از داستانش رو از کجا گرفته. مثلا در اوایل این کتاب میبینیم که این سه از طریق یه کمد جالباسی قدیمی در راهروی خانه عمو رینگلهوت به دنیایی جادویی وارد میشن که به سرزمین دریای جنوب میرسه.
اولین کتاب مجموعه نارنیا نوشته سی اس لوئیس (The Lion, the Witch and the Wardrobe) در سال ۱۹۵۰ در انگلیس منتشر شده و اونجا هم کاراکترهای داستان از یه کمد قدیمی جالباسی وارد سرزمین نارنیا میشن. سیوپنجم ماه مه در سال ۱۹۳۰ منتشر شده. طبیعیه که نتیجه بگیریم لوئیس ایدهش رو از کتاب اریش کستنر گرفته
نسخهای که مطالعه کردم که بدست هورست لمکه تصویرسازی شده بود. تصویرها زیبا هستند و به جذابیت کتاب میافزایند
Horst Lemke
---
Onkel Ringelhuth und sein Neffe Konrad
Negro Kaballo, Zirkus Sarrasani, mit der Rollschuh
Schlaraffenland سرزمین خوشی
der Dicke Seidelbast رییس جمهور اون کشور، همکلاسی سابقش
die Versuchsstation, Zurück, marschmarsch!
Kaiser Karl der große دربان قلعه
Wallenstein
Hannibal
Verkehrte Welt دنیایی که در آن کودکان همه کاره بودند
Babette, Ministerialrat für Erziehung und Unterricht همکلاسیش
Clemens Waffelbruch, seiner junge Arthur صاحبخانه عموئه
Elektropolis شهر اتوماتیک
Äquator خط استوا
Petersilie دختر شطرنجی
der Walfisch نهنگه
der Häuptling Rabenaas = die Schnelle Post
---
aufhaben =
wear, be open, to have homework =
پوشیدن (معمولا کلاه)، باز گذاشتن، مشق داشتن
Ich habe einen Aufsatz über die Südsee auf.
es mit jemandem zu tun kriegen / bekommen: mit jemandem Ärger bekommen.
Wenn Sie mir meinen Onkel kaputtmachen«, rief er, »kriegen Sie's mit mir zu tun.«( Seite 14)
اگر به عموم صدمه ای بزنی با من طرفی
der Allerwertesten = نشیمنگاه
jdm zu nahe treten =to offend sb
Ich habe vergessen, wie er aussah. یادم رفته او چه شکلی بود
Ich muss die Hunde streicheln.
Eintritt auf eigene Gefahr = با مسئولیت خودتان وارد شوید
Ich hab ihm die Zunge herausgestreckt. (Seite 128) = من بهش زباندرازی کردم، زبانم رو درآوردم
nicht der Rede wert (Seite 131) = not worth mentioning
Wir wollen seinem Glück nicht im Wege stehen! = ما نمی خوایم مانع خوشبختیش باشیم
Das muss ihm der Neid lassen = You have to give him credit for that
wohl oder übel = خواه ناخواه، چه بخوای چه نخوای
---
خلاصه زیر برای خودم نوشته شده و تمام داستان را لو میدهد:
عمو رینگلهوت در داروخانه کار میکند و چون مجرد است پنجشنبهها برادرزادهاش را از مدرسه به خانه خودش میبرد. این روز هم در راه اسب سیاه سخنگویی میبینند که از انها قند میخواد ولی میگن نداریم. بعدا هم در خانه بعد از اینکه بازی کردند و لوستر مولبرگها (همسایه طبقه پایینی) را انداختند زنگ خانه به صدا در میآید و اسبه که خودش را نگرو کابالا معرفی کند بهشان سر زده و میگوید شما با من مهربان بودید و اینا هم دعوتش میکنن به خانه و قنددان را بهش تعارف میکنند که بیشترش را یکنفس میخوره.
بعدش از بالکن سر میکنه بیرون و گلهای همسابه را میخوره و سرایدار از پایین میبینه و قاطی میکنه و این هم گلدان خالی را میندازه رو سرش اون هم ساکت میشه و میره. بعدش با هم بازی میکنند و وسط بازی کنراد میشینه در دایرهالمعارف دنبال دریای جنوب میگرده چون معلمش گفته اونایی که ریاضی و محاسباتشان خوبه باید یه انشا درباره دریای جنوب بنویسن و این ناراحته چون چیزی درباره دریای جنوب نمیدونه. اسبه که میفهمه تلفن رو برمیداره زنگ میزنه دوست قدیمش در نمیدانم چیه اسبهای سیرکها و به اینا میگه یه کمد قدیمی توی راهروتونه، اگر برین توش و مستقیم حرکت کنید در دو ساعت میرسید به دریای جنوب
اینها هم میرن توش اولش به باغی با گلهای غولآسا میرسن و بعدش یه دیوار که روش نوشته اشلارافانلند. بزرگسالان ورودش رایگانه و بچهها نصف قیمت. پسره میره بالای دیوار و سیلی میخوره و عموئه میگه اینا تنبلن از دیوار که بالا نمیرن، با صدای بلند میگه ما همینجا استراحت میکنیم و در باز میشه و یکی روی تخت میگه من مرزبانم چی میخواین. و وقتی میفهمه میگه مستقیم برین جلو تا به دریای جنوب برسین. در مسیر درخت دستگاه اتوماتدار را میبینن، مرغایی که ماهیتابه دارن و تخممرغ و شینکن میزارن و محوطهای که خانهها روی کالسکهن و صاحبخانهها با بلندگو با هم حرف میزنن. یکیشان به اون یکی میگه پرزیدنت اینها هم میرن از پنجره نگاه میکنن ببینن کیه کنراد میگه این سایدلبست چاقه س. یازده سال در پایه سوم مردود شده بود آخرش ازدواج کرد و رفت روی زمین کار کنه. این هم میشناسدشان و میگه تا مرز همراهتان میام ولی قبلش غذا بخورم. یک سری قرصمیخوره و قبلش تصویر غذاها روی دیوار نمایش داده میشه. بعدش میگه فرزوخاشتاتسیونمان را نشانتان بدم که خودم طراحیش کردم در راه باران میگیره و چترها از زمین در میان و اینا میگیرن دست. باران که تمام میشه دوباره جمع میشن و برمیگردن زمین.
به فرزوخاشتاتسیون میرسن که در اونجا آدما رو تخت به چیزی فکر میکنن و ظاهر میشه و با گفتن زوروک مارشمارش میشه از بینش برد. زنی که پدربزرگش را به یاد میآورد یا پسری که گاوی دوسره یا مردی که یک شیر و رمز برگرداندنش را یادش رفت تا جاییکه اخرش گفتش. اسبه هم رسید و اسکیتای چهارچرخش را آرزو کرد.
اونجا عمو رینگلهوت را کنراد کوچک کرد تا اندازه عکس اتاق هالشان بشه و عمو هم اون را به سر بزرگ و موی سبز. بعد هر دو طلسم همدیگه را شکستن و سوار اسب از مرز رد شدن تا به قلعهای قدیمی رسیدن که باید ترومپت سه بار میزدی تا باز بشه و عمو با دهن زد و در باز شد
اونجاییکه ژولیوس سزار به ناپلئون میگه اگر من جای تو بودم حرف اینا رو قبول نمیکردم و ناپلئون با ترشرویی بر میگرده میگه:
»Ohne Armee können Sie da gar nichts machen, Kollege«
شاید اشاره داره به اینکه در نبرد واترلو، نیروهای کمکی دیر بهش رسیدن و شکست خورد
و اونجایی که هانیبال، سردار بزرگ کارتاژ داره با والنشتاین، دوک فریدلند با مهرههای سرباز حلبی بازی میکنه، اونجا هم سرچ کردم تا ببینم جایی اصرار بر عقبنشینی نکردن داشته یا نه ولی چیز خاصی نبود. مگر اینکه این مسئله رو در نظر بگیریم که لج کرده بود و از مسیر اسپانیا تا رم رو رفت و هر چی سیاستمدارای کارتاژ بهش گفتن برگرد برنگشت. ولی این یک نبرد نبود و سالها طول کشید
اونجا فکر کنم کارل بزرگ دم در بود با زره و شمشیر زنگزده بهشان گفت مستقیم برن ولی جلوتر المپیک هم هست. اینا رفتن کنار ژولیوس سزار و ناپلئون نشستن که صندلی اینا را گرفته بودن و کمی مسابقه دیدن و بعدش بیرون رفتن و کنار پرچینی، هانیبال و والنشتین را دیدن که در حیاط پشتی خانهشان با سربازای کوچیک بازی جنگ میکردن و هانیبال میباخت که گفت دارم مریض میشم بریم تو ادامهش برای فردا. دوباره راه افتادن سوار اسبه و از یه سرزمینی رد شدن پر از بادبادک و طوطی و اسباببازی و اینا. عمو چشمای کنراد را بست و به اسبه گفت تند برو تا رد شدن
سرزمین بعدی را دیدن که همه جا پر از بچه س. دم در عمو رینگلهوت را گرفتن بردن و گفتن در مدرسه میتانین پیداش کنین. رفتن دنبال مدرسه، اونجا پائولا را دیدن که همکلاسی سابق کنراد بود و اینجا معاون وزیر آموزش بود و گفت اینجام چون مادرم بهم بیتوجهی کرده و همیشه گرسنه م و حالا داره تنبیه میشه و میگه ما همه همزمان هم اینجاییم و هم در اون دنیا و صاحبخانه عموئه هم به خاطر نگه داشتن پسرش در بالکن داره تنبیه میشه و میگه عموی تو خوب بود حتما سوءتفاهم شده و میبردش کلاس عموئه و از اونجا خارج میشن و بیرون میرن سوار مترو میشن و سرعتش زیاده و اینا میترسن و به هم میگن اگر مردم فلان چیز برای تو. از مترو که پیاده میشن و میرن بالا یه شهر با آسمانخراشهای الومینیومی بزرگ، پیادهروهای متحرک و ماشینهای خودران میبینن.
و همینطوری کارخانه ای که گاوها از یکطرف وارد قیف مکنده ای میشن و از طرف دیگر پنیر و کره و شیر و کفش و کیف و سوسیس و گوشت یخزده خارج میشه و داخل واگن های قطار باری میریزه. کارخانه فقط یک نگهبان داره که هفتهای یکساعت سر میزنه، در آسمان هم روزنامه هر روز نمایش داده میشه. نگهبان میگه برق شهر از آبشار نیاگارا میاد و اینکه چند وقتیه آب آمده بالا و فشار به دستگاههای تولید برق آمده و ما نگرانیم. ناگهان کارخانه برعکس میکشه و پیادهروها دیوانهوار حرکت میکنن و ماشینها هم و آسمان روزنامه پسفردا را نشان میده و اینها سوار اسبه میشن و از شهر فرار میکنن و از دور میبینن که آسانسورها از سقف خانهها به بیرون میزنن. از تپههایی میگذرن تا به ساحل دریا میرسن و یه نوار فلزی دو متری میبینن که از ساحل به دریا کشیده شده تا جایی که چشم کار میکنه. یک زن هم داره روی نوار را طی میکشه. میگن چه میکنی میگه دارم نوار استوا را طی میکشم چون صبح طوفان بود و آب آمده بالاش و اگر زنگ بزنه میشکنه و سیاره نصف میشه. میگن خب چرا رنگ ضدزنگ بهش نمیزنین میگه اون موقع دیگه من بیکار میشم. معذرتخواهی میکنن و از کنارش حرکت میکنن. وسط دریا کوسهها میخوان عمو را بخورن ولی کنراد با مشت میزنه فک کوسه. عموئه ازش تعریف می کنه ولی کنراد میگه ترجیح این قدردانی بصورت عملی نشان داده بشه، مثلا با خرید یه ماشین اسباببازی بخار. به سرزمین دریای جنوب میرسن، میمونها دارن روی درخت جیغ و داد میکنن و یه فیل هم هست بعد در جنگل یه گروه کانگورو میبینن که مردا کارت بازی میکنن و زنها دارن با کاموا چیزی میبافن و بچهها بازی میکنن که یهو همه در میرن و سه تا ببر میاد و عموئه عصاش را میاره بالا مثل تفنگ و ببرها دستمال سفید درمیارن و تسلیم میشن و فرار میکنن. اونجا اسبه به ببرها میگه زوروک مارشمارش و اسکیتای چرخدارش غیب میشن. جلوتر صدای گریه میاد و کنراد میبینه یک دختر شطرنجی (از پدر سیاهپوست و مادر هلندی) روی یه درخت نشسته و آناناس میخوره و میگه یه شاهزاده س و گریه میکنه چون از نهنگ میترسه چون بهش زباندرازی کرده و نهنگه بهش توهین شده و کنراد میگه نهنگ که وسط جنگل نمیاد و اون میگه نهنگا پستاندارن و اشتباهی توی دریان و اینجا هم میتانن بیان.
میاد پایین و صدای شکستن درختا میاد و دو تایی درمیرن پیش عمو و اسبه و اونجا نهنگه از درختا میاد بیرون و عموئه دوباره عصاش را میزاره روی شان مثل تفنگ ولی نهنگه گول نمیخوره که یهو صدای تیر میاد و نهنگه میترسه و دور میزنه در میره. و برمیگردن میبینن یه آقاییه با لنگ از برگ درخت پالم و اسمش رابناسه و میگه با چاقوش و سیب پخته صدای تیر را درآورده و اینا با پترزیلی میرن پیش مردمش و غروب با اونا غذاهای عجیب غریب میخورن و بعدش پترزیلی میگه باید بره چون مروارید روی تاج پدرش گم شده و باید با الماسی جایگزین بشه و این باید بره الماس را از تراشکار تحویل بگیره و بعد رفتنش کنراد ناراحت میشه و میگه ما هم کمکم باید بریم و میرن سراغ اسبه که با یه اسب سفید رفته داره نیشکر میخوره و میگه من نمیام و مخام همینجا با این اسب سفید ازدواج کنم و خانواده تشکیل بدم و سیرک و اسکیت چرخدار را فراموش کنم و قسم میخورم دیگه یک کلمه حرف نزنم. هرچه عموئه اصرار میکنه و بهش فحش میده که آخه ما بی تو چطور این همه راه را با پا برگردیم اسبه هیچی نمیگه و اینا با پا تو جنگل راه میفتن و ساعت نزدیک هفت غروبه و عموئه میگه کاش معجزهای میشد و الآن کمد راهروی خانهم اینجا بود یارو رابناس یهو از پشتشان پیدا میشه و میگه معجزه برای اونایی که از دیدنش متعجب نمیشن میتانه اتفاق بیفته و کمده ظاهر میشه و اینا میرن توش و در خانه عموئه میان بیرون. کنراد میره خانه و عموئه خانه خودش را مرتب میکنه و شب میره خانه کنراد و بهشان سر میزنه. پدر و مادرش میپرسن چه کارایی کردین امروز و این حقیقت را میگه و اونا فکر میکنن خل شده. بعد میره سر میزنه به کنراد که در اتاقش خوابیده و انشاش درباره دریای جنوب را میخوانه.
اسب با یکی از دوستان قدیمیاش تلفنی صحبت میکند و راهی برای رسیدن به سرزمین دریای جنوب در دو ساعت برایشان مهیا میکند. داستان این کتاب، درباره عبور این سه از سرزمینهای عجیب و مختلف و رسیدن به سرزمین دریای جنوب در طول یک نصفهروز است.
یکی از موارد جالبی که من گاهی در کتابخوانی بهش برخورد میکنم اینه که سر نخهایی از ارتباط بین کتابها و فیلمها و سریالهایی که به هم ربطی ندارند پیدا میکنم. اینکه میفهمم کدام کتاب یا فیلم ایده بخشی از داستانش رو از کجا گرفته. مثلا در اوایل این کتاب میبینیم که این سه از طریق یه کمد جالباسی قدیمی در راهروی خانه عمو رینگلهوت به دنیایی جادویی وارد میشن که به سرزمین دریای جنوب میرسه.
اولین کتاب مجموعه نارنیا نوشته سی اس لوئیس (The Lion, the Witch and the Wardrobe) در سال ۱۹۵۰ در انگلیس منتشر شده و اونجا هم کاراکترهای داستان از یه کمد قدیمی جالباسی وارد سرزمین نارنیا میشن. سیوپنجم ماه مه در سال ۱۹۳۰ منتشر شده. طبیعیه که نتیجه بگیریم لوئیس ایدهش رو از کتاب اریش کستنر گرفته
نسخهای که مطالعه کردم که بدست هورست لمکه تصویرسازی شده بود. تصویرها زیبا هستند و به جذابیت کتاب میافزایند
Horst Lemke
---
Onkel Ringelhuth und sein Neffe Konrad
Negro Kaballo, Zirkus Sarrasani, mit der Rollschuh
Schlaraffenland سرزمین خوشی
der Dicke Seidelbast رییس جمهور اون کشور، همکلاسی سابقش
die Versuchsstation, Zurück, marschmarsch!
Kaiser Karl der große دربان قلعه
Wallenstein
Hannibal
Verkehrte Welt دنیایی که در آن کودکان همه کاره بودند
Babette, Ministerialrat für Erziehung und Unterricht همکلاسیش
Clemens Waffelbruch, seiner junge Arthur صاحبخانه عموئه
Elektropolis شهر اتوماتیک
Äquator خط استوا
Petersilie دختر شطرنجی
der Walfisch نهنگه
der Häuptling Rabenaas = die Schnelle Post
---
aufhaben =
wear, be open, to have homework =
پوشیدن (معمولا کلاه)، باز گذاشتن، مشق داشتن
Ich habe einen Aufsatz über die Südsee auf.
es mit jemandem zu tun kriegen / bekommen: mit jemandem Ärger bekommen.
Wenn Sie mir meinen Onkel kaputtmachen«, rief er, »kriegen Sie's mit mir zu tun.«( Seite 14)
اگر به عموم صدمه ای بزنی با من طرفی
der Allerwertesten = نشیمنگاه
jdm zu nahe treten =to offend sb
Ich habe vergessen, wie er aussah. یادم رفته او چه شکلی بود
Ich muss die Hunde streicheln.
Eintritt auf eigene Gefahr = با مسئولیت خودتان وارد شوید
Ich hab ihm die Zunge herausgestreckt. (Seite 128) = من بهش زباندرازی کردم، زبانم رو درآوردم
nicht der Rede wert (Seite 131) = not worth mentioning
Wir wollen seinem Glück nicht im Wege stehen! = ما نمی خوایم مانع خوشبختیش باشیم
Das muss ihm der Neid lassen = You have to give him credit for that
wohl oder übel = خواه ناخواه، چه بخوای چه نخوای
---
خلاصه زیر برای خودم نوشته شده و تمام داستان را لو میدهد:
عمو رینگلهوت در داروخانه کار میکند و چون مجرد است پنجشنبهها برادرزادهاش را از مدرسه به خانه خودش میبرد. این روز هم در راه اسب سیاه سخنگویی میبینند که از انها قند میخواد ولی میگن نداریم. بعدا هم در خانه بعد از اینکه بازی کردند و لوستر مولبرگها (همسایه طبقه پایینی) را انداختند زنگ خانه به صدا در میآید و اسبه که خودش را نگرو کابالا معرفی کند بهشان سر زده و میگوید شما با من مهربان بودید و اینا هم دعوتش میکنن به خانه و قنددان را بهش تعارف میکنند که بیشترش را یکنفس میخوره.
بعدش از بالکن سر میکنه بیرون و گلهای همسابه را میخوره و سرایدار از پایین میبینه و قاطی میکنه و این هم گلدان خالی را میندازه رو سرش اون هم ساکت میشه و میره. بعدش با هم بازی میکنند و وسط بازی کنراد میشینه در دایرهالمعارف دنبال دریای جنوب میگرده چون معلمش گفته اونایی که ریاضی و محاسباتشان خوبه باید یه انشا درباره دریای جنوب بنویسن و این ناراحته چون چیزی درباره دریای جنوب نمیدونه. اسبه که میفهمه تلفن رو برمیداره زنگ میزنه دوست قدیمش در نمیدانم چیه اسبهای سیرکها و به اینا میگه یه کمد قدیمی توی راهروتونه، اگر برین توش و مستقیم حرکت کنید در دو ساعت میرسید به دریای جنوب
اینها هم میرن توش اولش به باغی با گلهای غولآسا میرسن و بعدش یه دیوار که روش نوشته اشلارافانلند. بزرگسالان ورودش رایگانه و بچهها نصف قیمت. پسره میره بالای دیوار و سیلی میخوره و عموئه میگه اینا تنبلن از دیوار که بالا نمیرن، با صدای بلند میگه ما همینجا استراحت میکنیم و در باز میشه و یکی روی تخت میگه من مرزبانم چی میخواین. و وقتی میفهمه میگه مستقیم برین جلو تا به دریای جنوب برسین. در مسیر درخت دستگاه اتوماتدار را میبینن، مرغایی که ماهیتابه دارن و تخممرغ و شینکن میزارن و محوطهای که خانهها روی کالسکهن و صاحبخانهها با بلندگو با هم حرف میزنن. یکیشان به اون یکی میگه پرزیدنت اینها هم میرن از پنجره نگاه میکنن ببینن کیه کنراد میگه این سایدلبست چاقه س. یازده سال در پایه سوم مردود شده بود آخرش ازدواج کرد و رفت روی زمین کار کنه. این هم میشناسدشان و میگه تا مرز همراهتان میام ولی قبلش غذا بخورم. یک سری قرصمیخوره و قبلش تصویر غذاها روی دیوار نمایش داده میشه. بعدش میگه فرزوخاشتاتسیونمان را نشانتان بدم که خودم طراحیش کردم در راه باران میگیره و چترها از زمین در میان و اینا میگیرن دست. باران که تمام میشه دوباره جمع میشن و برمیگردن زمین.
به فرزوخاشتاتسیون میرسن که در اونجا آدما رو تخت به چیزی فکر میکنن و ظاهر میشه و با گفتن زوروک مارشمارش میشه از بینش برد. زنی که پدربزرگش را به یاد میآورد یا پسری که گاوی دوسره یا مردی که یک شیر و رمز برگرداندنش را یادش رفت تا جاییکه اخرش گفتش. اسبه هم رسید و اسکیتای چهارچرخش را آرزو کرد.
اونجا عمو رینگلهوت را کنراد کوچک کرد تا اندازه عکس اتاق هالشان بشه و عمو هم اون را به سر بزرگ و موی سبز. بعد هر دو طلسم همدیگه را شکستن و سوار اسب از مرز رد شدن تا به قلعهای قدیمی رسیدن که باید ترومپت سه بار میزدی تا باز بشه و عمو با دهن زد و در باز شد
اونجاییکه ژولیوس سزار به ناپلئون میگه اگر من جای تو بودم حرف اینا رو قبول نمیکردم و ناپلئون با ترشرویی بر میگرده میگه:
»Ohne Armee können Sie da gar nichts machen, Kollege«
شاید اشاره داره به اینکه در نبرد واترلو، نیروهای کمکی دیر بهش رسیدن و شکست خورد
و اونجایی که هانیبال، سردار بزرگ کارتاژ داره با والنشتاین، دوک فریدلند با مهرههای سرباز حلبی بازی میکنه، اونجا هم سرچ کردم تا ببینم جایی اصرار بر عقبنشینی نکردن داشته یا نه ولی چیز خاصی نبود. مگر اینکه این مسئله رو در نظر بگیریم که لج کرده بود و از مسیر اسپانیا تا رم رو رفت و هر چی سیاستمدارای کارتاژ بهش گفتن برگرد برنگشت. ولی این یک نبرد نبود و سالها طول کشید
اونجا فکر کنم کارل بزرگ دم در بود با زره و شمشیر زنگزده بهشان گفت مستقیم برن ولی جلوتر المپیک هم هست. اینا رفتن کنار ژولیوس سزار و ناپلئون نشستن که صندلی اینا را گرفته بودن و کمی مسابقه دیدن و بعدش بیرون رفتن و کنار پرچینی، هانیبال و والنشتین را دیدن که در حیاط پشتی خانهشان با سربازای کوچیک بازی جنگ میکردن و هانیبال میباخت که گفت دارم مریض میشم بریم تو ادامهش برای فردا. دوباره راه افتادن سوار اسبه و از یه سرزمینی رد شدن پر از بادبادک و طوطی و اسباببازی و اینا. عمو چشمای کنراد را بست و به اسبه گفت تند برو تا رد شدن
سرزمین بعدی را دیدن که همه جا پر از بچه س. دم در عمو رینگلهوت را گرفتن بردن و گفتن در مدرسه میتانین پیداش کنین. رفتن دنبال مدرسه، اونجا پائولا را دیدن که همکلاسی سابق کنراد بود و اینجا معاون وزیر آموزش بود و گفت اینجام چون مادرم بهم بیتوجهی کرده و همیشه گرسنه م و حالا داره تنبیه میشه و میگه ما همه همزمان هم اینجاییم و هم در اون دنیا و صاحبخانه عموئه هم به خاطر نگه داشتن پسرش در بالکن داره تنبیه میشه و میگه عموی تو خوب بود حتما سوءتفاهم شده و میبردش کلاس عموئه و از اونجا خارج میشن و بیرون میرن سوار مترو میشن و سرعتش زیاده و اینا میترسن و به هم میگن اگر مردم فلان چیز برای تو. از مترو که پیاده میشن و میرن بالا یه شهر با آسمانخراشهای الومینیومی بزرگ، پیادهروهای متحرک و ماشینهای خودران میبینن.
و همینطوری کارخانه ای که گاوها از یکطرف وارد قیف مکنده ای میشن و از طرف دیگر پنیر و کره و شیر و کفش و کیف و سوسیس و گوشت یخزده خارج میشه و داخل واگن های قطار باری میریزه. کارخانه فقط یک نگهبان داره که هفتهای یکساعت سر میزنه، در آسمان هم روزنامه هر روز نمایش داده میشه. نگهبان میگه برق شهر از آبشار نیاگارا میاد و اینکه چند وقتیه آب آمده بالا و فشار به دستگاههای تولید برق آمده و ما نگرانیم. ناگهان کارخانه برعکس میکشه و پیادهروها دیوانهوار حرکت میکنن و ماشینها هم و آسمان روزنامه پسفردا را نشان میده و اینها سوار اسبه میشن و از شهر فرار میکنن و از دور میبینن که آسانسورها از سقف خانهها به بیرون میزنن. از تپههایی میگذرن تا به ساحل دریا میرسن و یه نوار فلزی دو متری میبینن که از ساحل به دریا کشیده شده تا جایی که چشم کار میکنه. یک زن هم داره روی نوار را طی میکشه. میگن چه میکنی میگه دارم نوار استوا را طی میکشم چون صبح طوفان بود و آب آمده بالاش و اگر زنگ بزنه میشکنه و سیاره نصف میشه. میگن خب چرا رنگ ضدزنگ بهش نمیزنین میگه اون موقع دیگه من بیکار میشم. معذرتخواهی میکنن و از کنارش حرکت میکنن. وسط دریا کوسهها میخوان عمو را بخورن ولی کنراد با مشت میزنه فک کوسه. عموئه ازش تعریف می کنه ولی کنراد میگه ترجیح این قدردانی بصورت عملی نشان داده بشه، مثلا با خرید یه ماشین اسباببازی بخار. به سرزمین دریای جنوب میرسن، میمونها دارن روی درخت جیغ و داد میکنن و یه فیل هم هست بعد در جنگل یه گروه کانگورو میبینن که مردا کارت بازی میکنن و زنها دارن با کاموا چیزی میبافن و بچهها بازی میکنن که یهو همه در میرن و سه تا ببر میاد و عموئه عصاش را میاره بالا مثل تفنگ و ببرها دستمال سفید درمیارن و تسلیم میشن و فرار میکنن. اونجا اسبه به ببرها میگه زوروک مارشمارش و اسکیتای چرخدارش غیب میشن. جلوتر صدای گریه میاد و کنراد میبینه یک دختر شطرنجی (از پدر سیاهپوست و مادر هلندی) روی یه درخت نشسته و آناناس میخوره و میگه یه شاهزاده س و گریه میکنه چون از نهنگ میترسه چون بهش زباندرازی کرده و نهنگه بهش توهین شده و کنراد میگه نهنگ که وسط جنگل نمیاد و اون میگه نهنگا پستاندارن و اشتباهی توی دریان و اینجا هم میتانن بیان.
میاد پایین و صدای شکستن درختا میاد و دو تایی درمیرن پیش عمو و اسبه و اونجا نهنگه از درختا میاد بیرون و عموئه دوباره عصاش را میزاره روی شان مثل تفنگ ولی نهنگه گول نمیخوره که یهو صدای تیر میاد و نهنگه میترسه و دور میزنه در میره. و برمیگردن میبینن یه آقاییه با لنگ از برگ درخت پالم و اسمش رابناسه و میگه با چاقوش و سیب پخته صدای تیر را درآورده و اینا با پترزیلی میرن پیش مردمش و غروب با اونا غذاهای عجیب غریب میخورن و بعدش پترزیلی میگه باید بره چون مروارید روی تاج پدرش گم شده و باید با الماسی جایگزین بشه و این باید بره الماس را از تراشکار تحویل بگیره و بعد رفتنش کنراد ناراحت میشه و میگه ما هم کمکم باید بریم و میرن سراغ اسبه که با یه اسب سفید رفته داره نیشکر میخوره و میگه من نمیام و مخام همینجا با این اسب سفید ازدواج کنم و خانواده تشکیل بدم و سیرک و اسکیت چرخدار را فراموش کنم و قسم میخورم دیگه یک کلمه حرف نزنم. هرچه عموئه اصرار میکنه و بهش فحش میده که آخه ما بی تو چطور این همه راه را با پا برگردیم اسبه هیچی نمیگه و اینا با پا تو جنگل راه میفتن و ساعت نزدیک هفت غروبه و عموئه میگه کاش معجزهای میشد و الآن کمد راهروی خانهم اینجا بود یارو رابناس یهو از پشتشان پیدا میشه و میگه معجزه برای اونایی که از دیدنش متعجب نمیشن میتانه اتفاق بیفته و کمده ظاهر میشه و اینا میرن توش و در خانه عموئه میان بیرون. کنراد میره خانه و عموئه خانه خودش را مرتب میکنه و شب میره خانه کنراد و بهشان سر میزنه. پدر و مادرش میپرسن چه کارایی کردین امروز و این حقیقت را میگه و اونا فکر میکنن خل شده. بعد میره سر میزنه به کنراد که در اتاقش خوابیده و انشاش درباره دریای جنوب را میخوانه.
March 8, 2019
Jakoś tak niespodziewanie natchnęło mnie aby sięgnąć po książkę Ericha Kästnera "35 Maja". Kilka lat temu słuchałem słuchowisko w języku niemieckim oparte na tej książce, tym razem postanowiłem przesłuchać audiobooka w języku polskim w wykonaniu lektorskim Piotra Fronczewskiego. Przyznam, że Piotr Fronczewski to świetny lektor i dobrze słucha się słucha książek w jego wykonaniu. W tym przypadku również tak było, nie był to pierwszy audiobook w jego wykonaniu którego przesłuchałem.
Erich Kästner to wybitny pisarz, jeśli chodzi o literaturę dziecięcą i młodzieżową na pewno należy do najlepszych. Jego książki nie tylko pobudzają fantazję i kreatywność, ale również są bardzo dydaktyczne, ciepłe, pozytywne, optymistyczne. Wpływają dobrze na rozwój psychiczny i emocjonalny dziecka. W przypadku osoby dorosłej, przynajmniej w moim przypadku pozwalają się zrelaksować, odbyć podróż w świat który jest pewnym odbiciem lustrzanym naszego świata, czasem to odbicie lustrzane pochodzi z krzywego zwierciadła.
Jak sam tytuł wskazuje "35 Maja" dotyczy jakiejś abstrakcyjnej rzeczywistości, świata który istnieje tylko w naszej wyobraźni. Głównym bohaterem opowieści jest chłopiec imieniem Konrad oraz jego wujek. Wyruszają oni pewnego dnia w podróż do mórz południowych. Po drodze spotykają bezrobotnego, opuszczonego konia potrafiącego mówić ludzkim głosem oraz jeżdżącego na wrotkach. Ponieważ koń również zainteresowany jest dotarciem do południowego morza oferuje że zabierze Konrada oraz jego wujka na własnym grzbiecie w dalszą podróż.
Po drodze do południowego morza odwiedzają oni różne krainy. Krainę pasibrzuchów, krainę w której rządzą dzieci. Trochę mi to przypomniało opowieśc "o dwóch takich co ukradli księżyc" Kornela Makuszyńskiego. W swojej podróży też odwiedzali różne światy. Chociaż opowieść Kästnera jest bardzie umiarkowana i z założenia chłpiec który jest głównym bohaterem nie jest leniuchem jak Jacek i Placek i nie wymaga nauczki życiowej podczas podróży aby "byli z niego ludzie". Konrad z "35 maja" od samego początku jest porządnym, miłym, pozytywnie i radośnie nastawionym do życia chłopcem.
Ciekawostką jest, że książka została napisana na początku lat 30tych, niewiele później niż "Emil i detektywi". Zresztą na początku "Emila i detektywów" autor wspomina iż zamierza napisać książkę o podróży do mórz południowych. W końcu mu się to udało. Film na podstawie tej książki na pewno były świetny i biorąc pod uwagę możliwości efektów specjalnych jakie mamy dzisiaj na pewno mógłby też obrazować niesamowity świat. Chciałbym naprawdę kiedyś gadającego konia jeżdżącego na wrotkach.
Erich Kästner to wybitny pisarz, jeśli chodzi o literaturę dziecięcą i młodzieżową na pewno należy do najlepszych. Jego książki nie tylko pobudzają fantazję i kreatywność, ale również są bardzo dydaktyczne, ciepłe, pozytywne, optymistyczne. Wpływają dobrze na rozwój psychiczny i emocjonalny dziecka. W przypadku osoby dorosłej, przynajmniej w moim przypadku pozwalają się zrelaksować, odbyć podróż w świat który jest pewnym odbiciem lustrzanym naszego świata, czasem to odbicie lustrzane pochodzi z krzywego zwierciadła.
Jak sam tytuł wskazuje "35 Maja" dotyczy jakiejś abstrakcyjnej rzeczywistości, świata który istnieje tylko w naszej wyobraźni. Głównym bohaterem opowieści jest chłopiec imieniem Konrad oraz jego wujek. Wyruszają oni pewnego dnia w podróż do mórz południowych. Po drodze spotykają bezrobotnego, opuszczonego konia potrafiącego mówić ludzkim głosem oraz jeżdżącego na wrotkach. Ponieważ koń również zainteresowany jest dotarciem do południowego morza oferuje że zabierze Konrada oraz jego wujka na własnym grzbiecie w dalszą podróż.
Po drodze do południowego morza odwiedzają oni różne krainy. Krainę pasibrzuchów, krainę w której rządzą dzieci. Trochę mi to przypomniało opowieśc "o dwóch takich co ukradli księżyc" Kornela Makuszyńskiego. W swojej podróży też odwiedzali różne światy. Chociaż opowieść Kästnera jest bardzie umiarkowana i z założenia chłpiec który jest głównym bohaterem nie jest leniuchem jak Jacek i Placek i nie wymaga nauczki życiowej podczas podróży aby "byli z niego ludzie". Konrad z "35 maja" od samego początku jest porządnym, miłym, pozytywnie i radośnie nastawionym do życia chłopcem.
Ciekawostką jest, że książka została napisana na początku lat 30tych, niewiele później niż "Emil i detektywi". Zresztą na początku "Emila i detektywów" autor wspomina iż zamierza napisać książkę o podróży do mórz południowych. W końcu mu się to udało. Film na podstawie tej książki na pewno były świetny i biorąc pod uwagę możliwości efektów specjalnych jakie mamy dzisiaj na pewno mógłby też obrazować niesamowity świat. Chciałbym naprawdę kiedyś gadającego konia jeżdżącego na wrotkach.
March 22, 2023
Sunt curios cum ar arăta o întâlnire între Konrad, puștiul din romanul lui Erich Kästner, și un băiat din zilele noastre. Cei doi ar fi despărțiți de o sută de ani de progres tehnologic, dar chiar nu-mi dau seama cu ce l-ar putea tenta băiatul modern pe Konrad...
Cu un telefon mobil? “35 Mai” a fost publicată în anul 1931, dar pe la jumătatea cărții am descoperit că “un domn care se lăsa purtat de trotuar… scoase din buzunarul trenciului un receptor telefonic” așa că mai curând Konrad l-ar fi impresionat cu trotuarul rulant pe băiatul din zilele noastre…
Jocurile pe calculator? Ce să facă Konrad cu ele? Să piardă vremea în casă, când afară îl așteaptă Ringelhuth, cel mai amuzant unchi din lume, și Negro Caballo, cel mai deștept cal din lume, care merge pe patine cu rotile și te duce unde vrei cât ai clipi?
Ce să mai, Konrad are tot ce și-ar putea dori un copil de vârsta lui, și a fost deja în atâtea locuri uimitoare… A colindat prin Țara Huzurului și prin Lumea Anapoda, a vizitat incredibilul oraș Electropolis, s-a plimbat pe insulele din Mările Sudului și mai mult decât atât, a ajuns incredibil de repede în aceste locuri trecând pur și simplu prin dulapul său fermecat, la fel cum se duceau în Narnia și eroii din cărțile scrise de C. S. Lewis, tot printr-un astfel de dulap…
Eu nu am avut așa ceva, ce enervant… Probabil că ai mei nu se pricepeau la ales dulapuri, ce aveam noi prin casă era doar mobilă clasică, cu placaj în spate prin care nu se putea trece nicăieri pentru că era bătut în cuie… Așa că dacă eu aș fi fost cel care s-ar fi întâlnit cu Konrad, mă gândesc că poate i-aș fi putut stârni interesul doar cu cubul meu Rubik, nu cred că avea așa ceva, dar mi-e teamă că după numai câteva minute s-ar fi plictisit și ar fi șters-o iar prin dulapul lui fermecat, off, ce buni prieteni aș fi vrut să fim noi doi…
http://www.bucurestifm.ro/2023/03/22/...
Cu un telefon mobil? “35 Mai” a fost publicată în anul 1931, dar pe la jumătatea cărții am descoperit că “un domn care se lăsa purtat de trotuar… scoase din buzunarul trenciului un receptor telefonic” așa că mai curând Konrad l-ar fi impresionat cu trotuarul rulant pe băiatul din zilele noastre…
Jocurile pe calculator? Ce să facă Konrad cu ele? Să piardă vremea în casă, când afară îl așteaptă Ringelhuth, cel mai amuzant unchi din lume, și Negro Caballo, cel mai deștept cal din lume, care merge pe patine cu rotile și te duce unde vrei cât ai clipi?
Ce să mai, Konrad are tot ce și-ar putea dori un copil de vârsta lui, și a fost deja în atâtea locuri uimitoare… A colindat prin Țara Huzurului și prin Lumea Anapoda, a vizitat incredibilul oraș Electropolis, s-a plimbat pe insulele din Mările Sudului și mai mult decât atât, a ajuns incredibil de repede în aceste locuri trecând pur și simplu prin dulapul său fermecat, la fel cum se duceau în Narnia și eroii din cărțile scrise de C. S. Lewis, tot printr-un astfel de dulap…
Eu nu am avut așa ceva, ce enervant… Probabil că ai mei nu se pricepeau la ales dulapuri, ce aveam noi prin casă era doar mobilă clasică, cu placaj în spate prin care nu se putea trece nicăieri pentru că era bătut în cuie… Așa că dacă eu aș fi fost cel care s-ar fi întâlnit cu Konrad, mă gândesc că poate i-aș fi putut stârni interesul doar cu cubul meu Rubik, nu cred că avea așa ceva, dar mi-e teamă că după numai câteva minute s-ar fi plictisit și ar fi șters-o iar prin dulapul lui fermecat, off, ce buni prieteni aș fi vrut să fim noi doi…
http://www.bucurestifm.ro/2023/03/22/...
May 7, 2023
Aus gegebenem Anlass (ich bat einen Kunden die Deadline doch bitte auf den 35. Mai zu legen woraufhin er sofort mit Schlaraffenland, einem Pferd auf Rollschuhen und dem 2 m breiten Äquator zur Südsee antwortete) habe ich diesen wenig gelesenen Klassiker von Erich Kästner nach 50 Jahren noch einmal gelesen.
Wohlan: es ist eine Kinderbuch voller überschäumender Fantasie, eine Mischung aus Alice im Wunderland und Gullivers Reisen. Absurd, albern, kind-gerecht und sehr lustig.
Kästner hat es 1931 geschrieben und erwies seinen Scharfsinn. Beim Besuch im Schlaraffenland wird gefragt, ob man nicht all die Arbeitslosen aus den anderen Ländern hierhin schicken könnte, was aber abgelehnt wird, da die ja arbeiten wollten und so etwas im Schlaraffenland nicht brauchbar sei.
Oder seine ersaunlich akurate Vorhersage von autonomen Autos und Handys in der durchmaschinisierten Stadt. (nebst Vorhersage des Kollapses wg. Ressourcenverschwendung und Energiekrise (hegeljanisch auf den Kopf gestellt).
EIn großartiges Vergnügen.
ABER: heute so nicht mehr unkommentiert les- und vorlesbar, da die zeittypischen Stereotypen über schwarz-weiß-karierte Süddseemischlingsmenschen mit Baströckchen und das zeittypische Frauenbild allenthalben völlig ungebrochen durchbrechen.
Wohlan: es ist eine Kinderbuch voller überschäumender Fantasie, eine Mischung aus Alice im Wunderland und Gullivers Reisen. Absurd, albern, kind-gerecht und sehr lustig.
Kästner hat es 1931 geschrieben und erwies seinen Scharfsinn. Beim Besuch im Schlaraffenland wird gefragt, ob man nicht all die Arbeitslosen aus den anderen Ländern hierhin schicken könnte, was aber abgelehnt wird, da die ja arbeiten wollten und so etwas im Schlaraffenland nicht brauchbar sei.
Oder seine ersaunlich akurate Vorhersage von autonomen Autos und Handys in der durchmaschinisierten Stadt. (nebst Vorhersage des Kollapses wg. Ressourcenverschwendung und Energiekrise (hegeljanisch auf den Kopf gestellt).
EIn großartiges Vergnügen.
ABER: heute so nicht mehr unkommentiert les- und vorlesbar, da die zeittypischen Stereotypen über schwarz-weiß-karierte Süddseemischlingsmenschen mit Baströckchen und das zeittypische Frauenbild allenthalben völlig ungebrochen durchbrechen.
December 25, 2024
Posiadam 1. wydanie tej książki (z 1957 r. o nakładzie 20.000 egz.!) w autoryzowanym tłumaczeniu Stefanii Baczyńskiej (matki Krzysztofa Kamila), która zmarła w 1953 r., zatem tekst polski musiał chyba przeleżeć kilka lat w redakcji Naszej Księgarni, zanim ukazał się drukiem.
Z kolei opracowanie graficzne Butenki - brawurowe, jak to u niego - podobno tak zachwyciło samego Kästnera, że uznał je za najlepsze z wszelkich ówczesnych podjeść do zilustrowania tej zwariowanej książki.
Można więc uznać, że obcowałam z wyjątkowym, unikalnym tytułem w historii polskiego edytorstwa dla dzieci
Z kolei opracowanie graficzne Butenki - brawurowe, jak to u niego - podobno tak zachwyciło samego Kästnera, że uznał je za najlepsze z wszelkich ówczesnych podjeść do zilustrowania tej zwariowanej książki.
Można więc uznać, że obcowałam z wyjątkowym, unikalnym tytułem w historii polskiego edytorstwa dla dzieci
Displaying 1 - 30 of 78 reviews