Blauwe achten

by Kim Pauwels

Achten zijn oneindig. Ik gebruik ze als symbool voor wat ik nooit meer mag vergeten. Of voor wanneer ik iets niet kan vatten. Als het te moeilijk of te groot is om in mijn hersenen te passen. Dan voelt het alsof ik toch nog grip heb op wat onwerkelijk is.'
Niet elk kind groeit zorgeloos op. In blauwe achten volgen we Esmée. Haar ouders zijn gescheiden. Met een moeder die er amper in slaagt om haar eigen leven op de rails te houden en een vader die in de eerste plaats een bedreiging vormt in het leven van zijn dochters, is het zoeken naar houvast. Die vindt Esmée een tijdlang in haar knuffelbeer en haar verbeeldingskracht, bij haar beste vriendin Arisa en haar oudere zus Nel, maar uiteindelijk vooral in een hardnekkig verlangen om te verdwijnen.

329 pages, Paperback

Published April 16, 2024

Reviews

[Laura Van Oorschot · Rating 4 out of 5]

Een prachtig geschreven boek over de nachtmerrie van elk meisje, vrouw en ouder. Ik heb het met een knoop in mijn maag gelezen. Tekstueel zit het sterk in elkaar, met bijzonder mooie passages en charmante woordkeuzes. 10 punten voor de schrijfstijl, 7-8 punten voor het verhaal. Het komt mij net te dichtbij.

[Sofie · Rating 4 out of 5]

Heel mooi debuut. Ontzettend droevig. Een personage waarvoor je wilt zorgen, dat je wilt ontzorgen. Mooie beelden en rake observaties. Poëtische taal voor gruwelijke dingen.

“Alleen zijn met de tijd en de honger is veilig en voorspelbaar. Het is pas straks, als ik weer omringd ben, dat het gevaar begint. Gevaar is niet weten wat je overkomen kan. Daarom houd ik van de leegte. Als je jezelf leeg probeert te maken, dik je de tijd in. Die wordt stroperig en traag. Alles wordt langzaam omdat je zelf zo licht en behendig geworden bent, los van de zwaartekracht, dat je niet meer past in het ritmische draaien van de tijd.”

[Lotte Van Der Wijk · Rating 5 out of 5]

Dit boek zal ik niet snel vergeten.. wat goed in elkaar gezet met prachtige zinnen en metaforen. Dikke aanrader, maar leg de zakdoeken klaar

[Anna Helena · Rating 4 out of 5]

4,5 sterren. Dit debuut wist me meteen te raken. Met rake zinnen, onuitgesproken woorden, een ik-personage die onder je huid kruipt …Het verhaal van Esmée is er een dat je niemand toewenst; het boek lezen is absoluut een aanrader.

[simo ·˚ ༘ · Rating 4 out of 5]

4.5, zo prachtig geschreven

[Jeanet Tiemessen · Rating 4 out of 5]

blauwe achten – Kim Pauwels

‘Achten zijn oneindig. Ik gebruik ze als symbool voor wat ik nooit meer mag vergeten. Of voor wanneer ik iets niet kan vatten. Als het te moeilijk of te groot is om in mijn hersenen te passen. Dan voelt het alsof ik toch nog grip heb op wat onwerkelijk is.'

Niet elk kind groeit zorgeloos op. In blauwe achten volgen we Esmée. Haar ouders zijn gescheiden. Met een moeder die er amper in slaagt om haar eigen leven op de rails te houden en een vader die in de eerste plaats een bedreiging vormt in het leven van zijn dochters, is het zoeken naar houvast. Die vindt Esmée een tijdlang in haar knuffelhond en haar verbeeldingskracht, bij haar beste vriendin Arisa en haar oudere zus Nel, maar uiteindelijk vooral in een hardnekkig verlangen om te verdwijnen.

De mooie strakke cover van ‘blauwe achten’ trekt meteen de aandacht en ook de achterflap heeft meteen mijn interesse.

Kim Pauwels is naast leerkracht ook schrijfster en heeft al een dichtbundel (Tweelingstrijd) op haar naam staan. Ook zijn diverse van haar gedichten verschenen in tijdschriften en bloemlezingen. ‘blauwe achten’ is haar debuutroman.

Door de prettige schrijfstijl met veel mooie, soms bijna poëtische zinnen laat het verhaal zich, ondanks de heftige thema’s, vlot lezen.

‘Ik kan ruiken dat ze gedronken heeft. De kriebel, die zonet nog kietelachtig aanvoelde, trekt samen in mijn maag en doet mijn spieren vanaf mijn middenrif tot aan mijn hoofd samenballen. Ik slik, maar het helpt niet. Het lijkt of er een pit in mijn keel zit.’

Gaandeweg het verhaal, dat verteld wordt vanuit Esmee en afgewisseld wordt met dagboekfragmenten, raak je steeds meer betrokken bij het jonge meisje Esmée. Je wil haar en haar knuffelhond Samenwel omarmen en troosten.

‘blauwe achten’ is een heftig en indrukwekkend, maar ook ongelooflijk triest verhaal. Het heeft me geraakt en een blauwe plek bij me achter gelaten.

4,5 ★

Bedankt Borgerhoff & Lamberigts en New Book Collective voor dit recensieboek.

[Katelijne · Rating 4 out of 5]

Straf boek!
Originele, afwisselende schrijfstijl zonder dat het artificieel aanvoelt. Het is best een heftig verhaal, maar er zitten zo'n mooie beelden in. Ik leefde erg mee met het hoofdpersonage Esmee. Heel benieuwd naar meer!

[Ruth · Rating 5 out of 5]

Zo intens krachtig voor een debuutroman. Vanaf moment één tranen in m'n ogen

[Kiki · Rating 4 out of 5]

4.5 ⭐️ meeslepend en droevig boek

[Elize De Ryck · Rating 5 out of 5]

Dit is het allermooiste en het allerpijnlijkste boek dat ik ooit gelezen heb

[Jade Franken · Rating 4 out of 5]

Ik wens dit verhaal aan niemand toe.Heftig, hartverscheurend en erg triestig. Mooi geschreven!

[Noemie Cloquet · Rating 5 out of 5]

6

[Maren · Rating 5 out of 5]

Een ontzettend triest verhaal dat prachtig geschreven is.

[Samantha Scherps (Samantha's Boekenhoekje) · Rating 4 out of 5]

Blauwe achten is een heel intens boek, zoals je al kan afleiden uit de korte samenvatting. Niet alleen qua thema's is dit boek heftig, maar ook door de manier waarop Kim Pauwels het boek schrijft komt het boek heel erg binnen. Je zit gedurende het hele boek in het hoofd van Esmée, een lagereschoolkind, wat ik persoonlijk best vermoeiend vond. Haar perspectief is wel heel goed weergegeven door de kinderlijke logica, de taal, de behoeftes en de prioriteiten van Esmée, maar voor mij had het perspectief gebroken mogen worden door ook andere personages (lees: volwassenen) aan het woord te laten. Ik had regelmatig de behoefte om het boek weg te leggen en even iets anders te gaan doen.

Dit boek biedt een kijkje in een huis waar de deuren meestal gesloten blijven. Ik vond het heel boeiend om te zien hoe Esmée haar situatie eruitzag, hoe haar omgeving reageerde, haar leerkrachten, vriendjes en vriendinnetjes op school... Het was leerrijk en ik heb sommige dingen vanuit een ander perspectief leren bekijken. Het kostte me wel wat energie om het boek te lezen, maar ik kreeg er wel wat voor terug. Toch raad ik dit boek zeker niet zomaar aan iedereen aan. Bekijk op voorhand de trigger warnings en stel jezelf de vraag of dit een boek voor jou zou zijn.

[Cynthia · Rating 5 out of 5]

Ik las de flaptekst van dit boek en zag de mooie, simpele cover met de vogels en werd erg nieuwsgierig. Ik heb dit boek in een keer uitgelezen, wat een prachtig, ontroerend en verdrietig verhaal. Je leeft zo mee met Esmee, wat dat meisje allemaal meemaakt en hoe ze een manier zoekt om er mee om te gaan, zo aangrijpend en ondanks de mensen om haar heen is ze zo eenzaam. Ik heb er niet veel woorden voor eigenlijk, alleen maar: Ga dit mooie boek lezen.

[Karen Steyaert · Rating 5 out of 5]

Achterflap : Achten zijn oneindig. Ik gebruik ze als symbool voor wat ik nooit meer mag vergeten. Of voor wanneer ik iets niet kan vatten. Als het te moeilijk of te groot is om in mijn hersenen te passen. Dan voelt het alsof ik toch nog grip heb op wat onwerkelijk is.' Niet elk kind groeit zorgeloos op. In blauwe achten volgen we Esmée. Haar ouders zijn gescheiden. Met een moeder die er amper in slaagt om haar eigen leven op de rails te houden en een vader die in de eerste plaats een bedreiging vormt in het leven van zijn dochters, is het zoeken naar houvast. Die vindt Esmée een tijdlang in haar knuffelbeer en haar verbeeldingskracht, bij haar beste vriendin Arisa en haar oudere zus Nel, maar uiteindelijk vooral in een hardnekkig verlangen om te verdwijnen.

Het boek, opgedeeld in twee delen, neemt ons mee in het leven van Esmée. Vanuit haar perspectief beleven we een emotioneel verhaal dat diep weet te raken en hier en daar stevig aan de ribben blijft plakken.
Met eenvoudig, maar beeldend taalgebruik schetst de auteur een wereld die even pijnlijk als herkenbaar is. De thematiek is zwaar, maar op een eerlijke en integere manier uitgewerkt. Verlies, verdriet, eenzaamheid en ongelukkig zijn vormen de rode draad doorheen het verhaal, maar toch sluimert er onder alles een sprankel hoop.
Het boek dwingt de lezer om stil te staan bij menselijke emoties en toont hoe kwetsbaar, maar ook hoe veerkrachtig we kunnen zijn. Dit is een verhaal dat blijft nazinderen, lang nadat de laatste bladzijde omgeslagen is. Een aanrader voor wie niet bang is om geraakt te worden.

[Rayna · Rating 4 out of 5]

Ik heb echt heel hard gehuild tijdens het lezen van dit boek. Zelden heb ik een boek gelezen waarin ik zoveel van mijzelf herkende en nog nooit heb ik een boek gelezen waarin zo accuraat werd weergegeven hoe het is om in een eetstoornis te belanden. Ik vind het echt bewonderenswaardig hoe de auteur heeft kunnen weergeven wat ik al die jaren geleden altijd heb gevoeld, maar zelf nooit onder woorden heb kunnen brengen. Het gevoel te willen loskoppelen van jezelf na alles wat je hebt meegemaakt, het gevoel te willen verdwijnen. Dit is echt een boek dat je raakt en je bijblijft.

Hoewel ik een heel ander leven dan Esmée heb gehad in aanleiding naar mijn eetstoornis, droeg zij gedurende dit boek altijd een stukje van mij bij haar en zal ik nu ook altijd een stukje van haar bij mij dragen. Van haar knuffel Samenwel tot het schrijven/lezen/de creativiteit als uitlaatklep. Esmée is een ode aan alle meisjes die het niet makkelijk hebben en die alles eraan doen om te kunnen ontsnappen. Ik ben dankbaar voor dit boek en voor deze bijzondere leeservaring.

[Booksieman · Rating 4 out of 5]

Dit boek is realistische tristesse. Het vertelt het verhaal van twee zussen die geen goeie thuissituatie hebben. Mama is suïcidaal, papa is ... - > in het boek kom je dit te weten.

Het boek toont hoe de zussen omgaan met deze situatie. De schrijfstijl is poëtisch en raakt je daardoor des te meer.

[Mandy · Rating 3 out of 5]

Na veel positieve reviews wilde ik hem zelf lezen. Helaas viel hij voor mij een beetje tegen. Ik was heel erg meegaand met het meisje in het verhaal maar er zat verder helemaal geen diepgang in die ik wel had verwacht. Te oppervlakkig dus en het einde kwam te snel.

[MoosReadings · Rating 4 out of 5]

Waar moet je heen als niemand je ziet en hoort of je juist te veel ziet. Mooie symbolische link met emotionele verwaarlozing / misbruik en eetproblematiek. Leest makkelijk. Wel een beetje inkomen in het Vlaams 😊

[Kirsten Masschelier · Rating 3 out of 5]

Juni 2024 - heavy

[Ann · Rating 5 out of 5]

Een boek om eventjes stil van te worden

[Jo Albrecht · Rating 4 out of 5]

Meeslepend, het verhaal en de personages bleven nog dagen in mijn hoofd spoken.

[Amber · Rating 3 out of 5]

Prachtig boek. Je zou zo voor Esmee willen zorgen. Haar in je armen nemen en niet meer los laten..
zonder veel grafische details kon ik me heel goed voor stellen wat voor een kut leven Esmee had..

[Angelique · Rating 4 out of 5]

Meeslepend verhaal prachtig geschreven.

[Romy Muilerman · Rating 5 out of 5]

Erg mooi geschreven. Heeft me geraakt.

[Lotte Voermans · Rating 4 out of 5]

Mooi boek met een treurig verhaal. Interessant hoe dat de schrijfstijl/denkwijze van Esmée (het accent is belangrijk) veranderd naarmate ze ouder wordt terwijl de situatie dat helaas niet doet.

[Sanne Nijhoff · Rating 5 out of 5]

Wat een boek, jammer dat die uit is.. Ontzettend triest maar zo treffend geschreven vanuit perspectief van een jong meisje.