What do you think?
Rate this book
Mutige Frauen zwischen Kunst und Liebe #15
Miss Guggenheim: Roman over het leven van kunst-verzamelaarster Peggy Guggenheim
Lissabon, 1941: kunstverzamelaarster en mecenas Peggy Guggenheim en haar nieuwe liefde, de schilder Max Ernst, slagen er eindelijk in om de oorlog in Europa te ontvluchten en naar de VS te emigreren. Maar zodra hij in New York aankomt, wordt Max gearresteerd als een vijandig vreemdeling, en vreest Peggy dat haar minnaar terug naar Duitsland wordt gestuurd.
Tegelijkertijd doet ze er alles aan om haar grote droom waar te maken: haar eigen galerie, Art of This Century, opzetten, waar ze haar collectie Europese moderne kunst wil exposeren. De weerstand waartegen Peggy moet vechten is groot, en haar relatie met Max dreigt daaraan ten onder te gaan…
Miss Guggenheim is een ontroerende roman over het bijzondere en veelbewogen leven van Peggy Guggenheim, de fascinerende en moedige galeriehoudster die de abstracte kunst hielp doorbreken in de Verenigde Staten.
Tegelijkertijd doet ze er alles aan om haar grote droom waar te maken: haar eigen galerie, Art of This Century, opzetten, waar ze haar collectie Europese moderne kunst wil exposeren. De weerstand waartegen Peggy moet vechten is groot, en haar relatie met Max dreigt daaraan ten onder te gaan…
Miss Guggenheim is een ontroerende roman over het bijzondere en veelbewogen leven van Peggy Guggenheim, de fascinerende en moedige galeriehoudster die de abstracte kunst hielp doorbreken in de Verenigde Staten.
352 pages, Paperback
Published July 1, 2023
15 people are currently reading
264 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 30 reviews
January 13, 2023
🌺 Esta es la biografía novelada de Peggy Guggenheim, la famosísima sobrina de Solomon R. Guggenheim, bautizado el museo Guggenheim de Nueva York en su honor.
Peggy proviene de una riquísima familia judía del mundo empresarial y amantes del arte, tanto que dejaron los negocios para dedicarse a ello.
🌺La autora en esta biografía se centra en la vida de Peggy, en su madurez, la novela arranca en 1958 en Venecia cuando está con Frederick Kiesler, gran amigo suyo y arquitecto, y rememora su vida pero se centra en los años que pasó con Max Ernst, cuando consigue escapar de Europa, se instalan en EEUU y allí inician un romance tormentoso, de idas y venidas, celos e infidelidades. Además nos cuenta como crea la gran obra de Peggy, su galería Art of This Century, su gran pasión el arte, apoyando a artistas europeos que huían de la guerra, lo que hace que la novela esté contada a dos tiempo.
🌺Es una novela ambientada en en distintas partes del mundo, como Marsella, Venecia o Nueva York.
🌺Ha sido una maravilla conocer de la mano de esta biografía novelada no solo una parte de la vida de esta gran mujer y mecenas del arte, sino también toda una serie de artistas y obras de arte de mitad del S.XX y en concreto el arte abstracto tan desconocido para mí.
Peggy proviene de una riquísima familia judía del mundo empresarial y amantes del arte, tanto que dejaron los negocios para dedicarse a ello.
🌺La autora en esta biografía se centra en la vida de Peggy, en su madurez, la novela arranca en 1958 en Venecia cuando está con Frederick Kiesler, gran amigo suyo y arquitecto, y rememora su vida pero se centra en los años que pasó con Max Ernst, cuando consigue escapar de Europa, se instalan en EEUU y allí inician un romance tormentoso, de idas y venidas, celos e infidelidades. Además nos cuenta como crea la gran obra de Peggy, su galería Art of This Century, su gran pasión el arte, apoyando a artistas europeos que huían de la guerra, lo que hace que la novela esté contada a dos tiempo.
🌺Es una novela ambientada en en distintas partes del mundo, como Marsella, Venecia o Nueva York.
🌺Ha sido una maravilla conocer de la mano de esta biografía novelada no solo una parte de la vida de esta gran mujer y mecenas del arte, sino también toda una serie de artistas y obras de arte de mitad del S.XX y en concreto el arte abstracto tan desconocido para mí.
June 2, 2023
Questo libro era sulla mia lista da molto tempo e finalmente ho soddisfatto questo desiderio.
L’ho amato. Bello il ritratto di una donna che ha rivoluzionato il mondo del arte.
Interessante le comparse di molti artisti del epoca e la sequenza temporale del libro (un po Venezia nel 1958, un po New York negli anni 40).
Sono molto curiosa di poter ammirare con i mei occhi il suo museo a Venezia.
Super consigliato a chi ama l’arte come me e vuole conoscere un super donna!
L’ho amato. Bello il ritratto di una donna che ha rivoluzionato il mondo del arte.
Interessante le comparse di molti artisti del epoca e la sequenza temporale del libro (un po Venezia nel 1958, un po New York negli anni 40).
Sono molto curiosa di poter ammirare con i mei occhi il suo museo a Venezia.
Super consigliato a chi ama l’arte come me e vuole conoscere un super donna!
August 16, 2020
Erzählt wird hier die faszinierende Lebensgeschichte der Kunstsammlerin und Mäzenin Peggy Guggenheim. Der Ton, die Art der Aufbereitung gefällt von Anfang an. Erzählt wird schlaglichtartig über zwei Zeitebenen: zum einen über die frühen 1940er Jahre - Flucht aus dem besetzten Frankreich nach New Yorck mit Hilfe des bekannten Journalisten Varian Fry - und zum anderen aus dem Venedig der späten 1950er Jahre.
Leah Hayden setzt Peggys Leben als Kunstsammlerin und Galeristin gekonnt in Szene: " Es ist wie eine Sucht. Wenn ich ein Bild oder eine Skulptur sehe, die mir gefällt, muss ich sie einfach haben". Dabei hat die Autorin leichtes Spiel , denn natürlich sind die Künstler, Schriftsteller, Architekten, die ja Freunde, Liebhaber, Ehemänner waren, besonders in Peggys privatem Leben wichtig. Die Namen lesen sich wie aus dem who-is-who der Genres Avantgarde, Futurismus, Kubismus, Surrealismus:
Max Ernst, Marcel Duchamps, André Breton, Samuel Beckett, Jean Cocteau, Friedrich Kiesler. Pablo Picasso, Jackson Pollock, Salvador Dali, Wassily Kandinsky, Piet Mondrian, John Holmes ….. um ungeordnet nur einige aufzuzählen. Doch auch diese illustren "supporting actors" benötigen eine gute Erzählerin und Leah Hayden erfüllt diese Aufgabe jederzeit: Sie schreibt kitschfrei und spannend, kleine Cliffhanger am Ende der meist kurzen Kapitel sind punktgenau dort gesetzt, wo ich immer und unbedingt noch mehr erfahren will und daraus resultiert schnell ein Lesesog, dem ich mich nicht entziehen kann.
Und Haydens "Miss Guggenheim" regt weitergehend zur eigene Recherche an: Wie ging es mit den Akteuren / Künstlern weiter? Im Nachwort und in den Quellenangaben wird man dazu mit ersten Stichworten fündig. Ein virtueller Besuch der Kunstsammlung Peggy Guggenheim Collection / Palazzo Venier dei Leoni bietet sich an. Oder man geht nach Nennung im Buch vor und beginnt mit Max Ernsts "Einkleidung der Braut" . Apropos: In der Liebe hatte Peggy Guggenheim bei weitem nicht so viel Fortune wie als Sammlerin. Ihre beiden Ehen – mit dem Dadaisten Laurence Vail und dem Surrealisten Max Ernst - wurden geschieden, Affairen endeten unglücklich. Die Männer gingen, die Kunst blieb. "Miss Guggenheim" ist das gelungene, das interessante Buch dazu.
Leah Hayden setzt Peggys Leben als Kunstsammlerin und Galeristin gekonnt in Szene: " Es ist wie eine Sucht. Wenn ich ein Bild oder eine Skulptur sehe, die mir gefällt, muss ich sie einfach haben". Dabei hat die Autorin leichtes Spiel , denn natürlich sind die Künstler, Schriftsteller, Architekten, die ja Freunde, Liebhaber, Ehemänner waren, besonders in Peggys privatem Leben wichtig. Die Namen lesen sich wie aus dem who-is-who der Genres Avantgarde, Futurismus, Kubismus, Surrealismus:
Max Ernst, Marcel Duchamps, André Breton, Samuel Beckett, Jean Cocteau, Friedrich Kiesler. Pablo Picasso, Jackson Pollock, Salvador Dali, Wassily Kandinsky, Piet Mondrian, John Holmes ….. um ungeordnet nur einige aufzuzählen. Doch auch diese illustren "supporting actors" benötigen eine gute Erzählerin und Leah Hayden erfüllt diese Aufgabe jederzeit: Sie schreibt kitschfrei und spannend, kleine Cliffhanger am Ende der meist kurzen Kapitel sind punktgenau dort gesetzt, wo ich immer und unbedingt noch mehr erfahren will und daraus resultiert schnell ein Lesesog, dem ich mich nicht entziehen kann.
Und Haydens "Miss Guggenheim" regt weitergehend zur eigene Recherche an: Wie ging es mit den Akteuren / Künstlern weiter? Im Nachwort und in den Quellenangaben wird man dazu mit ersten Stichworten fündig. Ein virtueller Besuch der Kunstsammlung Peggy Guggenheim Collection / Palazzo Venier dei Leoni bietet sich an. Oder man geht nach Nennung im Buch vor und beginnt mit Max Ernsts "Einkleidung der Braut" . Apropos: In der Liebe hatte Peggy Guggenheim bei weitem nicht so viel Fortune wie als Sammlerin. Ihre beiden Ehen – mit dem Dadaisten Laurence Vail und dem Surrealisten Max Ernst - wurden geschieden, Affairen endeten unglücklich. Die Männer gingen, die Kunst blieb. "Miss Guggenheim" ist das gelungene, das interessante Buch dazu.
December 22, 2025
Un retrato de una mujer que desafió las normas de su tiempo para vivir según sus propios términos. Nos presenta a Peggy Guggenheim no solo como mecenas de arte moderno, sino como una fuerza apasionada y compleja.
El libro captura su amor por el arte, su impulso por dar a conocer obras, salvar artistas de la guerra, darles un lugar y una oportunidad para que su obra se conozca; pero sobre todo, su forma de vivir con amor, pasión y levantarse para siempre si alcanzar sus sueños.
Si te gusta el arte, este es un excelente libro
“Fui una mujer libre mucho antes de que existiera una palabra para ello”
“El arte era mi refugio cuando el mundo se volvía inhabitable”
“Tiene Usted el don de estar en el lugar apropiado en el momento adecuado y de hacer intituivamente lo correcto…. Nos encaminamos a una epóca fantástica y algo me dice que Usted es catalizador”
El libro captura su amor por el arte, su impulso por dar a conocer obras, salvar artistas de la guerra, darles un lugar y una oportunidad para que su obra se conozca; pero sobre todo, su forma de vivir con amor, pasión y levantarse para siempre si alcanzar sus sueños.
Si te gusta el arte, este es un excelente libro
“Fui una mujer libre mucho antes de que existiera una palabra para ello”
“El arte era mi refugio cuando el mundo se volvía inhabitable”
“Tiene Usted el don de estar en el lugar apropiado en el momento adecuado y de hacer intituivamente lo correcto…. Nos encaminamos a una epóca fantástica y algo me dice que Usted es catalizador”
February 16, 2025
Liever een geromantiseerd levensverhaal of toch een biografie? De vraag hangt af van de lezer natuurlijk. Miss Guggenheim is het geromantiseerde verhaal over de bekende kunstverzamelaarster Peggy Guggenheim. Als telg uit een rijke Joodse familie in New York had de kleine Peggy weinig of niks te kort. Zij en haar zussen kregen privé onderwijs en haar kunstminnende vader nam zijn dochters elk jaar mee naar de musea, opera’s en tentoonstellingen in Europa tot hij in 1912 de reis met de Titanic niet overleefde.
Kunst kende ze van jongs af aan in haar familie. Haar oom was de beroemde Solomon Guggenheim die de Solomon R. Guggenheim Foundation had opgericht om verschillende musea te beheren. In tegenstelling tot andere mecenassen verzamelt Peggy Guggenheim geen kunst als belegging of gewoon omdat ze het zich kan veroorloven maar vooral voor de gevoelens die ze bij haar oproepen. ‘Zich onderdompelen in een kunstwerk was niets anders dan het ontdekken van een nieuwe wereld, alsof haar lichaam reageerde op de beeldtaal van de werken.’
De Amerikaanse Leah Hayden schreef deze biografische roman over een vrouw die voor altijd een stempel zou drukken op de surrealistische en moderne kunst. Hayden studeerde in Heidelberg en de VS en schreef met Miss Guggenheim haar debuut.
De roman volgt Peggy Guggenheim vooral tijdens de jaren ’40 tot ‘58. Het zijn de jaren waarin ze mét haar kunstverzameling probeert te ontsnappen uit het door de Duitsers bezette Europa en in Amerika haar eerste kunstgalerie tracht op te richten. Het verhaal zit gevat in het bezoek van Frederick Kiesler wanneer die Peggy Guggenheim in 1958 opzoekt in haar palazzo in Venetië. Zijn bezoek is het startschot voor hun herinneringen.
De jaren tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn voor Joden, al hebben ze een Amerikaans paspoort, jaren van spanning. Niet enkel Peggy Guggenheim wil het continent verlaten, duizenden anderen willen dat ook. Alleen is het voor Peggy iets gemakkelijker door haar geld en haar connecties in de kringen die er toe doen. Wanneer het boek begint is ze een vrouw van veertig die niet bijzonder veel geeft om haar uiterlijk en haar kleding. Geld geeft ze liever aan kunst en aan het steunen van jonge kunstenaars. Haar donkere haar en haar (volgens haarzelf) te grote neus geven haar iets te veel een Joods voorkomen wat haar meer dan eens in een hachelijke positie brengt wanneer ze door de Franse politie in opdracht van de Duitsers wordt ondervraagd. Ze is dan al gescheiden van haar eerste man Laurence Vail, een schrijver en beeldhouwer, waarmee ze twee kinderen heeft.
In 1942 trouwt ze met de Duits-Franse Max Ernst, een kunstschilder. Door zijn huwelijk met Peggy Guggenheim slaagt hij er in om Marseille te verlaten en naar New York te vluchten. Ook haar gigantische verzameling kunstwerken moeten de oceaan over worden gesmokkeld. Ze wil immers haar droom om ooit een galerie te beginnen niet opgeven. Koppig blijft ze manieren zoeken om alles bij elkaar te houden en ze slaagt er uiteindelijk in om alles, Laurence, de kinderen én haar kunstwerken in New York te krijgen.
In New York zoeken de uitgeweken kunstenaars elkaar op en Peggy wordt het middelpunt. Ze steunt jonge kunstenaars met haar geld en haar aandacht, ook omdat ze nooit haar droom heeft opgegeven om haar eigen kunstgalerie te beginnen. Ze wil geen museum in de klassieke stijl zoals haar oom Salomon die heeft maar een museum naar haar eigen visie. Ze is ervan overtuigt dat kunst niet moet worden opgesloten in zware vergulde lijsten en zonder interactie maar dat kunst luidruchtig moet zijn. ‘Kunst moet raken, verwarren, beledigen.’. Een visie die gerust visionair mag genoemd worden. Ze slaagt er uiteindelijk in om haar eigen galerie, Art of This Century, te openen. Het is een bijzondere plaats waar het abstract expressionisme en het surrealisme worden ondersteund en gepromoot. Niet alleen toont ze werken van Europese kunstenaars die al langer expressionistische werken maken, maar haar grootste verdienste ligt er misschien in dat ze het publiek in New York liet kennis maken met jonge Amerikaanse kunstenaars als Jackson Pollock, Kandinsky en Mark Rothko.
In de jaren ’40 en 50’ was het woord feminisme nog niet zo gangbaar als nu, toch kunnen we zeggen dat Peggy Guggenheim behoorlijk wat dingen klaarspeelde die we nu als feministisch zouden omschrijven. Ze vocht zichzelf een plaats op een terrein dat voornamelijk door mannen werd gedomineerd. Ze organiseerde regelmatig tentoonstellingen met werk van uitsluitend vrouwelijke kunstenaars al bevat haar immense kunstcollectie voornamelijk werk van mannelijke kunstenaars.
Peggy Guggenheim is koppig en doortastend en weet bijzonder goed wat ze wil. Tegen de gangbare gewoonte in is de Art of This Century niet gevestigd in een gewoon gebouw waar de kunst tegen de muren hangt. Ze neemt voor de inrichting de eigenzinnige decorbouwer en architect Frederick Kiesler in dienst. Samen maken ze van het gebouw een kunstwerk dat ten dienste staat van de tentoongestelde kunst en de kijker dwingt tot interactie met de getoonde werken. Al die dingen, de galerie, de catalogus, haar altijd groeiende verzameling komen er omdat Peggy Guggenheim zich nooit heeft laten ontmoedigen en ze zijn het resultaat van haar visie, haar hard werken en haar koppige wilskracht.
Haar liefdesleven was minstens zo kleurrijk en chaotisch als de kunstwerken waar ze zo van hield. Na haar scheiding van Laurence Vail onderhield ze met hem een vriendschap die ze nooit vond tijdens hun huwelijksjaren. Ze woonde even samen met de Britse schrijver John Holmes in Frankrijk maar haar langste relatie had ze met Max Ernst. Die relatie liep bepaalt niet over rozen, Max houdt volgens haar nog veel te veel contact met zijn ex-minnares Leonora Carrington en andere vriendinnen en dat geeft scènes van jaloezie. Zelf is ze ook bepaalt niet monogaam en uiteindelijk zal hun huwelijk stranden. Net als met Laurence blijft ze na de scheiding ook met Max op een vriendschappelijke voet verder gaan. Ze kent diepe vriendschappen in haar leven maar de échte, levenslange liefde heeft ze nooit gevonden.
‘Nooit stilstaan’ is haar motto en dat blijkt wel uit deze roman. Is dit boek een literair hoogstandje? Niet echt, maar het heeft ook niet die pretentie. Wél leest het heel vlot weg en geeft het een inkijk in de New Yorkse kunstscène van de jaren na de Tweede Wereldoorlog. De grootste verdienste van dit boek is misschien nog wel dat het me aanzet om de autobiografie van Peggy Guggenheim te gaan lezen, een fascinerende vrouw die voor altijd een stempel heeft gedrukt op de kunst en hoe er naar te kijken.
Alle info over dit boek vind je op https://www.uitgeverijorlando.nl/prod...
Kunst kende ze van jongs af aan in haar familie. Haar oom was de beroemde Solomon Guggenheim die de Solomon R. Guggenheim Foundation had opgericht om verschillende musea te beheren. In tegenstelling tot andere mecenassen verzamelt Peggy Guggenheim geen kunst als belegging of gewoon omdat ze het zich kan veroorloven maar vooral voor de gevoelens die ze bij haar oproepen. ‘Zich onderdompelen in een kunstwerk was niets anders dan het ontdekken van een nieuwe wereld, alsof haar lichaam reageerde op de beeldtaal van de werken.’
De Amerikaanse Leah Hayden schreef deze biografische roman over een vrouw die voor altijd een stempel zou drukken op de surrealistische en moderne kunst. Hayden studeerde in Heidelberg en de VS en schreef met Miss Guggenheim haar debuut.
De roman volgt Peggy Guggenheim vooral tijdens de jaren ’40 tot ‘58. Het zijn de jaren waarin ze mét haar kunstverzameling probeert te ontsnappen uit het door de Duitsers bezette Europa en in Amerika haar eerste kunstgalerie tracht op te richten. Het verhaal zit gevat in het bezoek van Frederick Kiesler wanneer die Peggy Guggenheim in 1958 opzoekt in haar palazzo in Venetië. Zijn bezoek is het startschot voor hun herinneringen.
De jaren tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn voor Joden, al hebben ze een Amerikaans paspoort, jaren van spanning. Niet enkel Peggy Guggenheim wil het continent verlaten, duizenden anderen willen dat ook. Alleen is het voor Peggy iets gemakkelijker door haar geld en haar connecties in de kringen die er toe doen. Wanneer het boek begint is ze een vrouw van veertig die niet bijzonder veel geeft om haar uiterlijk en haar kleding. Geld geeft ze liever aan kunst en aan het steunen van jonge kunstenaars. Haar donkere haar en haar (volgens haarzelf) te grote neus geven haar iets te veel een Joods voorkomen wat haar meer dan eens in een hachelijke positie brengt wanneer ze door de Franse politie in opdracht van de Duitsers wordt ondervraagd. Ze is dan al gescheiden van haar eerste man Laurence Vail, een schrijver en beeldhouwer, waarmee ze twee kinderen heeft.
In 1942 trouwt ze met de Duits-Franse Max Ernst, een kunstschilder. Door zijn huwelijk met Peggy Guggenheim slaagt hij er in om Marseille te verlaten en naar New York te vluchten. Ook haar gigantische verzameling kunstwerken moeten de oceaan over worden gesmokkeld. Ze wil immers haar droom om ooit een galerie te beginnen niet opgeven. Koppig blijft ze manieren zoeken om alles bij elkaar te houden en ze slaagt er uiteindelijk in om alles, Laurence, de kinderen én haar kunstwerken in New York te krijgen.
In New York zoeken de uitgeweken kunstenaars elkaar op en Peggy wordt het middelpunt. Ze steunt jonge kunstenaars met haar geld en haar aandacht, ook omdat ze nooit haar droom heeft opgegeven om haar eigen kunstgalerie te beginnen. Ze wil geen museum in de klassieke stijl zoals haar oom Salomon die heeft maar een museum naar haar eigen visie. Ze is ervan overtuigt dat kunst niet moet worden opgesloten in zware vergulde lijsten en zonder interactie maar dat kunst luidruchtig moet zijn. ‘Kunst moet raken, verwarren, beledigen.’. Een visie die gerust visionair mag genoemd worden. Ze slaagt er uiteindelijk in om haar eigen galerie, Art of This Century, te openen. Het is een bijzondere plaats waar het abstract expressionisme en het surrealisme worden ondersteund en gepromoot. Niet alleen toont ze werken van Europese kunstenaars die al langer expressionistische werken maken, maar haar grootste verdienste ligt er misschien in dat ze het publiek in New York liet kennis maken met jonge Amerikaanse kunstenaars als Jackson Pollock, Kandinsky en Mark Rothko.
In de jaren ’40 en 50’ was het woord feminisme nog niet zo gangbaar als nu, toch kunnen we zeggen dat Peggy Guggenheim behoorlijk wat dingen klaarspeelde die we nu als feministisch zouden omschrijven. Ze vocht zichzelf een plaats op een terrein dat voornamelijk door mannen werd gedomineerd. Ze organiseerde regelmatig tentoonstellingen met werk van uitsluitend vrouwelijke kunstenaars al bevat haar immense kunstcollectie voornamelijk werk van mannelijke kunstenaars.
Peggy Guggenheim is koppig en doortastend en weet bijzonder goed wat ze wil. Tegen de gangbare gewoonte in is de Art of This Century niet gevestigd in een gewoon gebouw waar de kunst tegen de muren hangt. Ze neemt voor de inrichting de eigenzinnige decorbouwer en architect Frederick Kiesler in dienst. Samen maken ze van het gebouw een kunstwerk dat ten dienste staat van de tentoongestelde kunst en de kijker dwingt tot interactie met de getoonde werken. Al die dingen, de galerie, de catalogus, haar altijd groeiende verzameling komen er omdat Peggy Guggenheim zich nooit heeft laten ontmoedigen en ze zijn het resultaat van haar visie, haar hard werken en haar koppige wilskracht.
Haar liefdesleven was minstens zo kleurrijk en chaotisch als de kunstwerken waar ze zo van hield. Na haar scheiding van Laurence Vail onderhield ze met hem een vriendschap die ze nooit vond tijdens hun huwelijksjaren. Ze woonde even samen met de Britse schrijver John Holmes in Frankrijk maar haar langste relatie had ze met Max Ernst. Die relatie liep bepaalt niet over rozen, Max houdt volgens haar nog veel te veel contact met zijn ex-minnares Leonora Carrington en andere vriendinnen en dat geeft scènes van jaloezie. Zelf is ze ook bepaalt niet monogaam en uiteindelijk zal hun huwelijk stranden. Net als met Laurence blijft ze na de scheiding ook met Max op een vriendschappelijke voet verder gaan. Ze kent diepe vriendschappen in haar leven maar de échte, levenslange liefde heeft ze nooit gevonden.
‘Nooit stilstaan’ is haar motto en dat blijkt wel uit deze roman. Is dit boek een literair hoogstandje? Niet echt, maar het heeft ook niet die pretentie. Wél leest het heel vlot weg en geeft het een inkijk in de New Yorkse kunstscène van de jaren na de Tweede Wereldoorlog. De grootste verdienste van dit boek is misschien nog wel dat het me aanzet om de autobiografie van Peggy Guggenheim te gaan lezen, een fascinerende vrouw die voor altijd een stempel heeft gedrukt op de kunst en hoe er naar te kijken.
Alle info over dit boek vind je op https://www.uitgeverijorlando.nl/prod...
March 10, 2024
Una novela que nos permite asomarnos a la vida de esta inspiradora mujer, al centrarse en un pequeño período te deja con ganas de saber más y leer su biografía.
Me hubiera gustado que no tuviese tanto protagonismo su relación con Max, pero aún así te muestra su implicación con el arte y los artistas de una forma amena. Muy recomendable.
Me hubiera gustado que no tuviese tanto protagonismo su relación con Max, pero aún así te muestra su implicación con el arte y los artistas de una forma amena. Muy recomendable.
October 6, 2022
"Miss Guggenheim" es una historia sobre la vida novelada de Peggy Guggenheim.
Leah Hayden, su autora, abarca algunos de los años de vida de la famosa galerista y coleccionista de arte Peggy Guggenheim. En concreto, usa una narración a dos tiempos. Alterna 1958, en Venecia, donde Peggy fundó en un palazzo su museo, con 1941 y la llegada de esta a Nueva York tras huir de una Europa en guerra.
La prosa de Leah Hayden resulta muy amena de leer, a pesar de ser muy descriptiva, tanto con los personajes y ambientación, como con las obras de arte que a lo largo de la historia se detallan. Se nota el trabajo de documentación que ha realizado para transmitir la historia a través de los ojos de Peggy. Creo que lo ha logrado con creces, sobre todo en lo referente a transmitir su amor y su pasión por el arte y toda la influencia que tuvo. No he podido evitar buscar los cuadros que iban apareciendo o ciertos lugares importantes para Peggy que salen en la historia. al igual que su famoso palazzo en Venecia, el cual, por cierto, tiene página web y en ella se puede ver la colección y, por ende, algunos de los cuadros y esculturas que se mencionan en la historia.
Gracias a "Miss Guggenheim", el lector conocerá una parte importante de la vida de Peggy Guggenheim.
A pesar de su origen y de su buena posición gracias a la herencia que su padre le dejó, Peggy Guggenheim decidió llevar una vida muy diferente de lo que se esperaba de ella. Apostó por sus ideales, sus gustos y sus creencias.
Es duro leer acerca de la situación que estalló en Europa por la guerra, y cómo por su origen judío estuvo a punto de no poder escapar a Nueva York. Lo mismo ocurre con Max Ernst, artista y pareja en esos años de Peggy, de procedencia Alemana, que a punto estuvo de tener que regresar a Alemania al llegar a Nueva York.
En la relación de Peggy con Max tampoco era oro todo lo que relucía. Y a pesar de sus partes buenas, la relación pasó por muchas dificultades en las que Peggy se vio en un entresijo complicado.
Pero sin duda, lo que más me ha llamado la atención es el amor de Peggy por el arte. Su necesidad de coleccionar cuadros y esculturas que logró poner a salvo de los nazis, (su colección cruzó dos veces el océano, de Europa a Nueva York y de vuelta a Europa años después). Pero, sobre todo, su empeño por que todos puedan disfrutar de ese arte y de promocionar y apoyar a los artistas. Perseguía su sueño, como abrir una galería de arte y posteriormente su museo, y como el lector irá descubriendo página tras página, nada la detenía si quería algo. Era una mujer muy adelantada a su tiempo y que supo aprovechar muy bien la influencia de su apellido y su familia, pero que también logró dar mayor renombre e impronta a su apellido.
Me ha gustado leer acerca de Peggy Guggenheim, ya que apenas conocía nada de ella. Creo que libros como "Miss Guggenheim" son necesarios para que no se olviden partes importantes de la historia y de personajes que dedicaron su vida a cambiar e influir en algo, como en el caso de Peggy Guggenheim, que cambió el mundo del arte.
No podemos olvidar que "Miss Guggenheim" es la vida novelada de Peggy Guggenheim. La propia Leah Hayden nos detalla en el epílogo que en ocasiones se mezcla la ficción con la no ficción.
Tras el epílogo, la autora ha incluido un apartado titulado "Cómo fue la continuación" en donde el lector podrá conocer un poco más acerca de los personajes que salen en la historia y unas pocas pinceladas sobre qué fue de ellos. Por ejemplo, como Max Ernst, la propia Peggy, Pegeen Vail (hija de Peggy), Jimmy Ernst (hijo de Max Ernst), o artistas como André Breton, Marcel Duchamp o Jackson Pollock. Pequeñas curiosidades que le aportan un valor extra al libro.
Leah Hayden, su autora, abarca algunos de los años de vida de la famosa galerista y coleccionista de arte Peggy Guggenheim. En concreto, usa una narración a dos tiempos. Alterna 1958, en Venecia, donde Peggy fundó en un palazzo su museo, con 1941 y la llegada de esta a Nueva York tras huir de una Europa en guerra.
La prosa de Leah Hayden resulta muy amena de leer, a pesar de ser muy descriptiva, tanto con los personajes y ambientación, como con las obras de arte que a lo largo de la historia se detallan. Se nota el trabajo de documentación que ha realizado para transmitir la historia a través de los ojos de Peggy. Creo que lo ha logrado con creces, sobre todo en lo referente a transmitir su amor y su pasión por el arte y toda la influencia que tuvo. No he podido evitar buscar los cuadros que iban apareciendo o ciertos lugares importantes para Peggy que salen en la historia. al igual que su famoso palazzo en Venecia, el cual, por cierto, tiene página web y en ella se puede ver la colección y, por ende, algunos de los cuadros y esculturas que se mencionan en la historia.
Gracias a "Miss Guggenheim", el lector conocerá una parte importante de la vida de Peggy Guggenheim.
A pesar de su origen y de su buena posición gracias a la herencia que su padre le dejó, Peggy Guggenheim decidió llevar una vida muy diferente de lo que se esperaba de ella. Apostó por sus ideales, sus gustos y sus creencias.
Es duro leer acerca de la situación que estalló en Europa por la guerra, y cómo por su origen judío estuvo a punto de no poder escapar a Nueva York. Lo mismo ocurre con Max Ernst, artista y pareja en esos años de Peggy, de procedencia Alemana, que a punto estuvo de tener que regresar a Alemania al llegar a Nueva York.
En la relación de Peggy con Max tampoco era oro todo lo que relucía. Y a pesar de sus partes buenas, la relación pasó por muchas dificultades en las que Peggy se vio en un entresijo complicado.
Pero sin duda, lo que más me ha llamado la atención es el amor de Peggy por el arte. Su necesidad de coleccionar cuadros y esculturas que logró poner a salvo de los nazis, (su colección cruzó dos veces el océano, de Europa a Nueva York y de vuelta a Europa años después). Pero, sobre todo, su empeño por que todos puedan disfrutar de ese arte y de promocionar y apoyar a los artistas. Perseguía su sueño, como abrir una galería de arte y posteriormente su museo, y como el lector irá descubriendo página tras página, nada la detenía si quería algo. Era una mujer muy adelantada a su tiempo y que supo aprovechar muy bien la influencia de su apellido y su familia, pero que también logró dar mayor renombre e impronta a su apellido.
Me ha gustado leer acerca de Peggy Guggenheim, ya que apenas conocía nada de ella. Creo que libros como "Miss Guggenheim" son necesarios para que no se olviden partes importantes de la historia y de personajes que dedicaron su vida a cambiar e influir en algo, como en el caso de Peggy Guggenheim, que cambió el mundo del arte.
No podemos olvidar que "Miss Guggenheim" es la vida novelada de Peggy Guggenheim. La propia Leah Hayden nos detalla en el epílogo que en ocasiones se mezcla la ficción con la no ficción.
Tras el epílogo, la autora ha incluido un apartado titulado "Cómo fue la continuación" en donde el lector podrá conocer un poco más acerca de los personajes que salen en la historia y unas pocas pinceladas sobre qué fue de ellos. Por ejemplo, como Max Ernst, la propia Peggy, Pegeen Vail (hija de Peggy), Jimmy Ernst (hijo de Max Ernst), o artistas como André Breton, Marcel Duchamp o Jackson Pollock. Pequeñas curiosidades que le aportan un valor extra al libro.
June 6, 2024
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
In 'Miss Guggenheim' schetst Leah Hayden een levendig portret van een iconische figuur in de kunstwereld van de 20e eeuw: Peggy Guggenheim. De roman belicht niet enkel haar glamoureuze leven als kunstverzamelaarster en muze, maar verdiept zich ook in haar complexere kant als vrouw en haar onconventionele keuzes.
Hayden slaagt erin om Peggy neer te zetten als een gedreven en onafhankelijke vrouw die haar eigen pad durfde te bewandelen. Ze beschrijft haar vroege rebelse jaren, haar passie voor moderne kunst en haar moedige beslissing om een galerie te openen in een tijd dat de kunstwereld nog overwegend door mannen werd gedomineerd.
“Peggy keek hem even nadenkend aan en liet haar blik in de verte dwalen. Ze zei: ‘Ik denk vaak dat ik uit meerdere personen besta. Enerzijds houd ik van grote steden, Parijs, Londen, New York, er is niet spannenders. Aan de andere kant heb ik behoefte aan stilte, dat heb ik altijd al gehad. Tot de mooiste herinneringen van mijn leven behoren momenten van totale rust.”
De auteur geeft in deze boeiende roman met lekker korte hoofdstukken een gedetailleerd beeld weer van Peggy's roerige liefdesleven en haar talloze relaties met kunstenaars en intellectuelen. Deze 66 hoofdstukken die zich afspelen in de jaren 1941, 1942 en 1943 worden onderbroken door een aantal hoofdstukken met als titel: ‘Venetië 1958’ waarin ze vertelt over het bezoek van Frederick Kiesler aan haar in dat jaar.
De auteur schuwt daarbij de controverse niet en belicht ook de donkere kanten van Peggy's persoonlijkheid, zoals haar onstabiliteit.
'Miss Guggenheim' is meer dan een doorsnee biografische roman. Het is een meeslepend verhaal over een fascinerende vrouw die haar stempel drukte op de kunstwereld. Hayden slaagt erin om de lezer mee te nemen naar het bruisende Parijs van de jaren 20 en 30 en de avant-garde kunstscene van New York na de Tweede Wereldoorlog.
Deze roman is vlot geschreven en rijk aan anekdotes. Hayden put uit een schat aan bronnen, waaronder Peggy's eigen dagboeken en brieven. Ook komen er tal van prominente figuren uit de kunstwereld aan het woord, waardoor de lezer een goed beeld krijgt van de context waarin Peggy leefde en werkte.
“Peggy zat in haar eentje aan het bureau in het kantoortje dat Kiesler voor haar had ingericht. Met een typemachine erop. Ze had er een vel papier in gedraaid, ernaast lagen een paar verfrommelde blaadjes. Peggy broedde al weken op de tekst van haar persbericht. Ze besefte dat het belangrijk was haar galerie met de juiste woorden te introduceren. Hoe kon ze de mensen vertellen wat deze collectie, wat deze galerie voor haar betekende, welke plannen ze ermee had? Hoe langer ze het schrijven uitstelde, hoe moeilijker het haar leek.”
Het was ook leuk om in ‘Miss Guggenheim’ meer namen tegen te komen van vrouwen van wie ik boeken las, zoals Leonora Carrington en Dorothea Tanning.
Wil je weten hoe het verderging met de hoofdrolspelers in deze roman?
Achter in het boek is een hoofdstuk hieraan gewijd.
'Miss Guggenheim' is een aanrader voor iedereen die meer wil weten over deze fascinerende vrouw en haar belangrijke rol in de kunstgeschiedenis.
Ik heb dit boek graag gelezen.
In 'Miss Guggenheim' schetst Leah Hayden een levendig portret van een iconische figuur in de kunstwereld van de 20e eeuw: Peggy Guggenheim. De roman belicht niet enkel haar glamoureuze leven als kunstverzamelaarster en muze, maar verdiept zich ook in haar complexere kant als vrouw en haar onconventionele keuzes.
Hayden slaagt erin om Peggy neer te zetten als een gedreven en onafhankelijke vrouw die haar eigen pad durfde te bewandelen. Ze beschrijft haar vroege rebelse jaren, haar passie voor moderne kunst en haar moedige beslissing om een galerie te openen in een tijd dat de kunstwereld nog overwegend door mannen werd gedomineerd.
“Peggy keek hem even nadenkend aan en liet haar blik in de verte dwalen. Ze zei: ‘Ik denk vaak dat ik uit meerdere personen besta. Enerzijds houd ik van grote steden, Parijs, Londen, New York, er is niet spannenders. Aan de andere kant heb ik behoefte aan stilte, dat heb ik altijd al gehad. Tot de mooiste herinneringen van mijn leven behoren momenten van totale rust.”
De auteur geeft in deze boeiende roman met lekker korte hoofdstukken een gedetailleerd beeld weer van Peggy's roerige liefdesleven en haar talloze relaties met kunstenaars en intellectuelen. Deze 66 hoofdstukken die zich afspelen in de jaren 1941, 1942 en 1943 worden onderbroken door een aantal hoofdstukken met als titel: ‘Venetië 1958’ waarin ze vertelt over het bezoek van Frederick Kiesler aan haar in dat jaar.
De auteur schuwt daarbij de controverse niet en belicht ook de donkere kanten van Peggy's persoonlijkheid, zoals haar onstabiliteit.
'Miss Guggenheim' is meer dan een doorsnee biografische roman. Het is een meeslepend verhaal over een fascinerende vrouw die haar stempel drukte op de kunstwereld. Hayden slaagt erin om de lezer mee te nemen naar het bruisende Parijs van de jaren 20 en 30 en de avant-garde kunstscene van New York na de Tweede Wereldoorlog.
Deze roman is vlot geschreven en rijk aan anekdotes. Hayden put uit een schat aan bronnen, waaronder Peggy's eigen dagboeken en brieven. Ook komen er tal van prominente figuren uit de kunstwereld aan het woord, waardoor de lezer een goed beeld krijgt van de context waarin Peggy leefde en werkte.
“Peggy zat in haar eentje aan het bureau in het kantoortje dat Kiesler voor haar had ingericht. Met een typemachine erop. Ze had er een vel papier in gedraaid, ernaast lagen een paar verfrommelde blaadjes. Peggy broedde al weken op de tekst van haar persbericht. Ze besefte dat het belangrijk was haar galerie met de juiste woorden te introduceren. Hoe kon ze de mensen vertellen wat deze collectie, wat deze galerie voor haar betekende, welke plannen ze ermee had? Hoe langer ze het schrijven uitstelde, hoe moeilijker het haar leek.”
Het was ook leuk om in ‘Miss Guggenheim’ meer namen tegen te komen van vrouwen van wie ik boeken las, zoals Leonora Carrington en Dorothea Tanning.
Wil je weten hoe het verderging met de hoofdrolspelers in deze roman?
Achter in het boek is een hoofdstuk hieraan gewijd.
'Miss Guggenheim' is een aanrader voor iedereen die meer wil weten over deze fascinerende vrouw en haar belangrijke rol in de kunstgeschiedenis.
Ik heb dit boek graag gelezen.
November 17, 2020
Peggy Guggenheim entschied sich gegen ein Leben an der Seite eines reichen Mannes. Lieber gab sie ihr Geld für moderne Kunst aus und ging Affären mit Malern wie Max Ernst ein. Das Buch startet mit dem Aufeinandertreffen von Peggy Guggenheim und Max Ernst und wie die Beiden vor dem Krieg und den Nazis aus Europa in die USA fliehen. Gespickt ist das Buch mit Vorblenden nach Venedig, wo bis heute Peggy Guggenheims Collection präsentiert wird.
Peggy Guggenheim ist eine außergewöhnliche Persönlichkeit, die sich wenig um Konventionen scherte und das bringt die Autorin mit jeder Seite 'rüber. Ich mag die Darstellung von Peggy Guggenheim sehr gerne. Auch wenn die Liebesgeschichte mit ihr und Max in den Fokus gerückt ist, so zeichnet diese die Person der Peggy Guggenheim nicht aus. Sie ist nicht Max Ernst' Anhängsel, sondern eine eigenständige Persönlichkeit, die mit ihren unkonventionellen neuen Ideen viel geschaffen, erreicht und geprägt hat. Sie förderte Künstler*innen, die damals kritisch beäugt und heute zum Kanon gehören. Besonders gefallen hat mir in dem Zusammenhang, dass ich einen Maler, Jackson Pollock, zum ersten Mal bewusst in ihrem Museum in Venedig wahrnahm und seine Förderung durch Guggenheim speziell auch nochmal in den Buch zur Sprache kommt. So hatte ich direkt eine persönliche Verbundenheit mit dem Buch und Peggy Guggenheim schafft es also bis heute, Kunst und Künstler*innen zu vermitteln und fördern.
Ich war schon vor der Lektüre eine Bewunderin von Peggy Guggenheim und bin es danach umso mehr. Hier wird wirklich eine starke Frau porträtiert, die sich selbst ein Denkmal geschaffen hat und deren Einfluss bis heute spürbar ist. Außerdem vermittelt die Autorin genau das. Hier haben wir wieder ein Buch aus der "Mutige Frauen zwischen Kunst ..." -Reihe, das seinen Platz dort verdient. Davon hätte ich gerne mehr!
Peggy Guggenheim ist eine außergewöhnliche Persönlichkeit, die sich wenig um Konventionen scherte und das bringt die Autorin mit jeder Seite 'rüber. Ich mag die Darstellung von Peggy Guggenheim sehr gerne. Auch wenn die Liebesgeschichte mit ihr und Max in den Fokus gerückt ist, so zeichnet diese die Person der Peggy Guggenheim nicht aus. Sie ist nicht Max Ernst' Anhängsel, sondern eine eigenständige Persönlichkeit, die mit ihren unkonventionellen neuen Ideen viel geschaffen, erreicht und geprägt hat. Sie förderte Künstler*innen, die damals kritisch beäugt und heute zum Kanon gehören. Besonders gefallen hat mir in dem Zusammenhang, dass ich einen Maler, Jackson Pollock, zum ersten Mal bewusst in ihrem Museum in Venedig wahrnahm und seine Förderung durch Guggenheim speziell auch nochmal in den Buch zur Sprache kommt. So hatte ich direkt eine persönliche Verbundenheit mit dem Buch und Peggy Guggenheim schafft es also bis heute, Kunst und Künstler*innen zu vermitteln und fördern.
Ich war schon vor der Lektüre eine Bewunderin von Peggy Guggenheim und bin es danach umso mehr. Hier wird wirklich eine starke Frau porträtiert, die sich selbst ein Denkmal geschaffen hat und deren Einfluss bis heute spürbar ist. Außerdem vermittelt die Autorin genau das. Hier haben wir wieder ein Buch aus der "Mutige Frauen zwischen Kunst ..." -Reihe, das seinen Platz dort verdient. Davon hätte ich gerne mehr!
December 28, 2024
Een boeiend verhaal over Peggy Guggenheim en haar rol in het de kunstwereld eind dertiger jaren begin veertig in Europa en met name New York. Het vertelt veel over hoe zij een omslag teweegbracht in de New Yorkse kunstwereld. Verder gaat het in over haar liefdesleven en vriendschappen met kunstenaars, galerie houders en museum directeuren.
Het boek is een geromantiseerde biografie en dat is dan ook meteen het zwakke punt. Het gaat niet echt diep in de ontwikkelingen in en visie op de kunst anno 1940 in de VS. Het roept vooral vragen op. De persoon Peggy zelf wordt ook niet echt uitgediept. Haar zwakke punten, die ze gehad moet hebben, komen niet aan bod. Altijd is ze vrolijk en goedgemutst. Nooit terneergeslagen, boos, onvriendelijk. Enerzijds wordt ze neergezet als een vrij denkende, zelfstandige vrouw, die zich van niets en niemand wat aantrekt. Een alinea later als een zeventien jarige puber die volledig idolaat is van haar grote liefde Max Ernst, hem in alles volgt en zichzelf volledig wegcijfert.
Ondanks dat geeft het toch een interessant beeld van New York anno 1940 en later.
Het boek is een geromantiseerde biografie en dat is dan ook meteen het zwakke punt. Het gaat niet echt diep in de ontwikkelingen in en visie op de kunst anno 1940 in de VS. Het roept vooral vragen op. De persoon Peggy zelf wordt ook niet echt uitgediept. Haar zwakke punten, die ze gehad moet hebben, komen niet aan bod. Altijd is ze vrolijk en goedgemutst. Nooit terneergeslagen, boos, onvriendelijk. Enerzijds wordt ze neergezet als een vrij denkende, zelfstandige vrouw, die zich van niets en niemand wat aantrekt. Een alinea later als een zeventien jarige puber die volledig idolaat is van haar grote liefde Max Ernst, hem in alles volgt en zichzelf volledig wegcijfert.
Ondanks dat geeft het toch een interessant beeld van New York anno 1940 en later.
March 7, 2021
4 Sterne. Ein Buch aus der losen Themenreihe "Frauen aus der Kunst" oder so ähnlich. Alle Bücher, die ich davon bisher gelesen habe (ca. 6-7 schätze ich), habe ich alle sehr genossen (unterschiedliche Autor_innen). Meine Kritik trifft auf dieses Buch wie auf die anderen zu, weshalb ich einen Stern abziehe: Mir fehlt eine kurze Biografie mit der Einordnung, was für den Roman ausgedacht bzw. welche Ereignisse angepasst wurden. Mir fehlen Fotos der Protagonist_innen sowie der wichtigsten genannten Werke und für mich enden die Geschichten zeitlich gesehen zu früh. Aber ansonsten genieße ich diese Bücher sehr - sie lassen mich in die Welt eintauchen und vor meinen inneren Augen Bilder entstehen. Außerdem lesen sie sich superleicht und schnell. Falls ich mir gerade mal die richtige Lust zum Lesen fehlt, dann wird sie definitiv durch diese Reihe wieder geweckt. Kaufen würde ich sie nicht (bin da mittlerweile extrem zurückhaltend), aber in der Bibliothek werde ich aktiv nach weiteren Büchern aus der Reihe suchen.
November 15, 2020
Mir hat das Hörbuch ganz gut gefallen. Aber es wurden auch viele Möglichkeiten verschenkt.
Die Sprecherin Christina Puciata macht einen guten Job, hat eine angenehme Stimme und ein gutes Sprechtempo. Sie hat aber eine recht gleichbleibende Stimmmodulation, was auf der einen Seite sehr angenehm und ruhig wird, auf der anderen Seite aber auch sehr schnell in Langeweile abdriften kann.
Es wird ein kleiner Teil des Lebens von Peggy Guggenheim beschrieben, hauptsächlich die Zeit des zweiten Weltkrieges. Dieser wird aber nur am Rande thematisiert. Zu Beginn ist er natürlich präsenter, da Peggy sich noch in Europa aufhält, sobald sie in New York angekommen ist, scheint der Krieg vergessen.
Erzählt wird die Geschichte in zwei Zeitschienen, wobei sich mir die zweite Zeitschiene von 1957 leider bis zum Ende nicht wirklich erschlossen hat und meiner Meinung nach einfach unnötig war.
Dieser Titel gehört zu einer Reihe über starke Frauen der Kunst- und Kulturgeschichte, aber leider kam mir Peggy hier nur wenig stark vor. Ja, sie ist eine starke Persönlichkeit, was ihr Wirken als Kunstmäzenin angeht, wobei sie sich auch hier - gerade im Hinblick auf ihren Katalog - sehr von ihren Künstlerfreunden hat beeinflussen lassen. Privat wird Peggy eher als weinerliche, leidensfähige Frau dargestellt, die nicht weiß was sie will bzw sich nicht für ihr eigenes Glück einsetzt und durchsetzen kann. Das finde ich sehr schade, denn die schillernde Peggy Guggenheim kam nur sporadisch zum Vorschein und die skandalumwitterte Persönlichkeit wirkte eher wie das handzahme Kätzchen. Auch fand ich hier gerade die Beziehung zu Max sehr schwierig. Ja, ich weiß, dass Künstler sehr flexibel in der Auslegung von Beziehungen sind und sehr offen, aber diese Darstellung hier, diese extrem einseitige Liebe und die Art wie Peggy mit der Situation umgegangen ist, hat mich zeitweise etwas genervt und mir den Spaß an der Geschichte genommen.
Dennoch hat mir der Einblick in die Kunstgeschichte und das Wirken von Guggenheim gut gefallen. Hauptaugenmerk ist auf die Surrealisten gelegt, aber auch die "jungen Amerikaner" um Jackson Pollock erhalten ihren Raum.
Ich hätte mir weniger privates Gejammer und mehr Trara, Glamour und Charisma gewünscht.
Die Sprecherin Christina Puciata macht einen guten Job, hat eine angenehme Stimme und ein gutes Sprechtempo. Sie hat aber eine recht gleichbleibende Stimmmodulation, was auf der einen Seite sehr angenehm und ruhig wird, auf der anderen Seite aber auch sehr schnell in Langeweile abdriften kann.
Es wird ein kleiner Teil des Lebens von Peggy Guggenheim beschrieben, hauptsächlich die Zeit des zweiten Weltkrieges. Dieser wird aber nur am Rande thematisiert. Zu Beginn ist er natürlich präsenter, da Peggy sich noch in Europa aufhält, sobald sie in New York angekommen ist, scheint der Krieg vergessen.
Erzählt wird die Geschichte in zwei Zeitschienen, wobei sich mir die zweite Zeitschiene von 1957 leider bis zum Ende nicht wirklich erschlossen hat und meiner Meinung nach einfach unnötig war.
Dieser Titel gehört zu einer Reihe über starke Frauen der Kunst- und Kulturgeschichte, aber leider kam mir Peggy hier nur wenig stark vor. Ja, sie ist eine starke Persönlichkeit, was ihr Wirken als Kunstmäzenin angeht, wobei sie sich auch hier - gerade im Hinblick auf ihren Katalog - sehr von ihren Künstlerfreunden hat beeinflussen lassen. Privat wird Peggy eher als weinerliche, leidensfähige Frau dargestellt, die nicht weiß was sie will bzw sich nicht für ihr eigenes Glück einsetzt und durchsetzen kann. Das finde ich sehr schade, denn die schillernde Peggy Guggenheim kam nur sporadisch zum Vorschein und die skandalumwitterte Persönlichkeit wirkte eher wie das handzahme Kätzchen. Auch fand ich hier gerade die Beziehung zu Max sehr schwierig. Ja, ich weiß, dass Künstler sehr flexibel in der Auslegung von Beziehungen sind und sehr offen, aber diese Darstellung hier, diese extrem einseitige Liebe und die Art wie Peggy mit der Situation umgegangen ist, hat mich zeitweise etwas genervt und mir den Spaß an der Geschichte genommen.
Dennoch hat mir der Einblick in die Kunstgeschichte und das Wirken von Guggenheim gut gefallen. Hauptaugenmerk ist auf die Surrealisten gelegt, aber auch die "jungen Amerikaner" um Jackson Pollock erhalten ihren Raum.
Ich hätte mir weniger privates Gejammer und mehr Trara, Glamour und Charisma gewünscht.
October 11, 2022
Aunque no sé nada de Arte, me ha encantado conocer la historia de cómo Peggy Guggenheim se consolidó en Nueva York con la apertura de su galería 'Art of This Century', y de cómo dejó de lado su buena posición para apostar por sus ideales. Se nota la labor de documentación de la autora y es fabuloso cómo detalla lo que el arte le transmitía a Peggy. La narración es genial y transmite muy bien la pasión y el amor de Peggy por el arte, así como su lucha por hacer algo importante en la vida.
January 21, 2025
Leuk om meer te weten te komen over Peggy Guggenheim en de kunstenaars om haar heen, alleen daarom 2 sterren. De schrijfstijl is zó slecht, en aan de vertaling kan het niet liggen… (Al heb ik daar ook wat op aan te merken). Geen diepgang van personages, er wordt geen gevoel opgebouwd en het verhaal gaat van hak op de tak.
Ik denk dat deze auteur op schrijfcursus moet…
Ik denk dat deze auteur op schrijfcursus moet…
March 5, 2022
Die Beschreibungen der Kunstwerke haben mir sehr sehr gut gefallen.
Allerdings war der Schreibstil insgesamt nicht ganz meins und ich mag es nicht, wenn die Erzählperspektive mitten im Absatz wechselt - das wirkt dann immer wie ein Fehler auf mich...
Allerdings war der Schreibstil insgesamt nicht ganz meins und ich mag es nicht, wenn die Erzählperspektive mitten im Absatz wechselt - das wirkt dann immer wie ein Fehler auf mich...
April 7, 2024
Entertainend en wel eens interessant om de relaties/vriendschappen/connecties tussen kunstenaars omstreeks de Tweede Wereldoorlog te zien.
Het verhaal is echter als fictie gebracht en de taal is vaak stroef.
Het verhaal is echter als fictie gebracht en de taal is vaak stroef.
July 26, 2024
Novela ágil y muy entretenida que fomenta el amor al arte través de una historia basada en la vida de esta maravillosa mujer, mecena de las artes modernas. Recomendada para los que disfrutan de la pintura y para los que les gustaría aprender más de este tema.
November 12, 2024
La interesante historia de una visionaria mujer en el mundo del arte; adelantada a su tiempo en el amor y dedicada, finalmente, a la apertura del arte “al servicio del futuro, en lugar de limitarse a documentar el pasado” - p329
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 23, 2022
Read the first 300 pages but it was too chick-litlike in my opinion.
July 14, 2023
Muy recomendable
May 26, 2024
Verhalend informatief. Interessant om op deze manier meer te weten te komen over een van de strafste vrouwen uit de kunstwereld. (3.5)
September 6, 2024
Ik las het in het Nederlands. Intrigerende vrouw en een aanrader als je geïnteresseerd bent in kunst.
September 27, 2024
Interessante vrouw Peggy Guggenheim, jammer dat Leah Hayden niet kan schrijven.
August 26, 2024
«Miss Guggenheim» de Leah Hayden es una novela biográfica que explora la vida de una de las figuras más controvertidas e influyentes en la historia del arte moderno: Peggy Guggenheim. Más que un simple relato biográfico, este libro es una inmersión en la mente y el corazón de una mujer que vivió al margen de las convenciones sociales y que dedicó su vida a coleccionar y promover el arte vanguardista, a menudo desafiando las normas establecidas.
Una Vida entre el Glamour y el Dolor
La historia de Peggy Guggenheim no es solo la de una rica heredera, sino la de una mujer que, a pesar de su fortuna, experimentó una vida marcada por la tragedia personal y el rechazo social. Leah Hayden retrata a Peggy como una figura compleja, una mujer que luchó con las expectativas que la sociedad tenía sobre ella y que, a través del arte, encontró una forma de expresión y libertad.
Desde su infancia traumática, con la pérdida de su padre en el hundimiento del Titanic, hasta su juventud en Nueva York, la novela pinta un retrato de una Peggy decidida a escapar de las limitaciones de su entorno. La narrativa de Hayden captura la transición de Peggy de una joven insegura a una mujer poderosa e influyente, guiada por su amor inquebrantable por el arte.
El Arte como Refugio y Rebelión
La novela destaca la manera en que Peggy convirtió su vida en un acto de rebeldía artística. Trasladándose a Europa, Peggy se rodeó de algunos de los artistas más importantes de la época, desde Marcel Duchamp hasta Jackson Pollock. Su galería en Londres y luego en Nueva York no solo expuso a estos artistas, sino que también desafió las normas del mundo del arte, promoviendo estilos y artistas que en su tiempo fueron considerados demasiado radicales.
Leah Hayden profundiza en la relación de Peggy con estos artistas, mostrando cómo su vida personal y profesional se entrelazaban de manera inseparable. La autora explora las conexiones profundas que Peggy formó, no solo con sus amantes y amigos, sino también con las obras que coleccionó. Cada pieza de su colección es presentada como un reflejo de su estado emocional y de su visión del mundo.
El Legado de una Visionaria
Uno de los aspectos más conmovedores de la novela es la manera en que aborda el legado de Peggy Guggenheim. A pesar de ser a menudo menospreciada y criticada por su vida personal y sus elecciones, Peggy dejó un impacto duradero en el mundo del arte. Su museo en Venecia sigue siendo uno de los más importantes del mundo, y su legado continúa inspirando a nuevas generaciones de artistas y coleccionistas.
Hayden no rehúye las contradicciones en la vida de Peggy; más bien, las aborda de frente, mostrando cómo su vida estuvo llena de contrastes: una mujer que, a pesar de su riqueza, siempre se sintió como una extranjera; una coleccionista que a menudo dudaba de su propio gusto; una madre que a menudo estuvo ausente, pero que también fue profundamente amorosa.
«Miss Guggenheim» es una obra que ofrece mucho más que una biografía convencional. Es un retrato íntimo y detallado de una mujer que desafió las expectativas y que, a través del arte, dejó una marca imborrable en la cultura contemporánea. Leah Hayden logra capturar la esencia de Peggy Guggenheim con una prosa lírica y una narrativa que mezcla hechos históricos con un profundo análisis psicológico.
Esta novela es esencial para cualquier amante del arte y de la historia, pero también para aquellos interesados en la lucha personal por la autoafirmación y la búsqueda de un lugar en el mundo. En «Miss Guggenheim», la vida de Peggy resuena como un recordatorio de que el verdadero arte, como la verdadera vida, se encuentra a menudo en los márgenes, desafiando lo establecido y abriendo nuevos caminos.
Una Vida entre el Glamour y el Dolor
La historia de Peggy Guggenheim no es solo la de una rica heredera, sino la de una mujer que, a pesar de su fortuna, experimentó una vida marcada por la tragedia personal y el rechazo social. Leah Hayden retrata a Peggy como una figura compleja, una mujer que luchó con las expectativas que la sociedad tenía sobre ella y que, a través del arte, encontró una forma de expresión y libertad.
Desde su infancia traumática, con la pérdida de su padre en el hundimiento del Titanic, hasta su juventud en Nueva York, la novela pinta un retrato de una Peggy decidida a escapar de las limitaciones de su entorno. La narrativa de Hayden captura la transición de Peggy de una joven insegura a una mujer poderosa e influyente, guiada por su amor inquebrantable por el arte.
El Arte como Refugio y Rebelión
La novela destaca la manera en que Peggy convirtió su vida en un acto de rebeldía artística. Trasladándose a Europa, Peggy se rodeó de algunos de los artistas más importantes de la época, desde Marcel Duchamp hasta Jackson Pollock. Su galería en Londres y luego en Nueva York no solo expuso a estos artistas, sino que también desafió las normas del mundo del arte, promoviendo estilos y artistas que en su tiempo fueron considerados demasiado radicales.
Leah Hayden profundiza en la relación de Peggy con estos artistas, mostrando cómo su vida personal y profesional se entrelazaban de manera inseparable. La autora explora las conexiones profundas que Peggy formó, no solo con sus amantes y amigos, sino también con las obras que coleccionó. Cada pieza de su colección es presentada como un reflejo de su estado emocional y de su visión del mundo.
El Legado de una Visionaria
Uno de los aspectos más conmovedores de la novela es la manera en que aborda el legado de Peggy Guggenheim. A pesar de ser a menudo menospreciada y criticada por su vida personal y sus elecciones, Peggy dejó un impacto duradero en el mundo del arte. Su museo en Venecia sigue siendo uno de los más importantes del mundo, y su legado continúa inspirando a nuevas generaciones de artistas y coleccionistas.
Hayden no rehúye las contradicciones en la vida de Peggy; más bien, las aborda de frente, mostrando cómo su vida estuvo llena de contrastes: una mujer que, a pesar de su riqueza, siempre se sintió como una extranjera; una coleccionista que a menudo dudaba de su propio gusto; una madre que a menudo estuvo ausente, pero que también fue profundamente amorosa.
«Miss Guggenheim» es una obra que ofrece mucho más que una biografía convencional. Es un retrato íntimo y detallado de una mujer que desafió las expectativas y que, a través del arte, dejó una marca imborrable en la cultura contemporánea. Leah Hayden logra capturar la esencia de Peggy Guggenheim con una prosa lírica y una narrativa que mezcla hechos históricos con un profundo análisis psicológico.
Esta novela es esencial para cualquier amante del arte y de la historia, pero también para aquellos interesados en la lucha personal por la autoafirmación y la búsqueda de un lugar en el mundo. En «Miss Guggenheim», la vida de Peggy resuena como un recordatorio de que el verdadero arte, como la verdadera vida, se encuentra a menudo en los márgenes, desafiando lo establecido y abriendo nuevos caminos.
July 13, 2022
Miss Guggenheim nos presenta a un mujer adelantada a su época, que proviene de una familia judía dedicada al mundo empresarial y al mundo del arte. Es la sobrina de Solomon R. Guggenheim, quién da nombre al museo Guggenheim de Bilbao.
En el presente de 1958, en Venencia, Peggy junto con Frederick Kiesler, amigo suyo y arquitecto, rememora sus años que vivió junto al pintor Max Ernst.
La ilusión de un nuevo romance que surge, de forma inesperada, en Marsella y que empieza a sembrar las dudas en su relación estando en Lisboa – debido a la aparición de un tercer personaje - para continuar de forma tormentosa, con celos e infidelidades por ambas partes, una vez instalados en Nueva York.
Seremos espectadores de la evolución de la pareja formada por Peggy y Max, de su auge profesional en contraposición a su vida personal. Son una constante noria de emociones.
Desde la preocupación y angustia por huir de una Europa en plena ebullición por la Guerra hasta llegar a América, no son ajenos a la preocupación por sus amigos y familiares que aún permanecen en Europa.
Max Ernest tendrá hacer frente a la burocracia americana al ser considerado como un "extranjero hostil" y posterior entrada en guerra de los Estados Unidos, tras ser atacada Pearl Harbor por los japoneses.
Peggy se relaciona con un gran abanico de artistas europeos exiliados de la guerra y dando el apoyo a los artistas americanos, lo que favoreció la creación de un catalogo y de su galería de arte en Nueva York.
Nos encontraremos con varios personajes, en su mayoría artistas como pintores, escultores y escritores de renombre como; André Breton, Aexander Calder, Yves Tanguy, Howard Putzel, Marcel Duchamp, Leonora Carrington, Jackson Pollock, Keneth McPherson, Piet Mondrian, Alfred Barr que formaron parte de la vida de Peggy, como amigos y familiares y gracias a esa relación conoceremos pinceladas de sus vidas y de su arte.
Sin duda, nuestra protagonista desprende un papel importante. Una mujer fuerte y empoderada, adelantada a su tiempo, que desde un principio ya sabia el papel quería ejercer dentro del arte, que hizo lo que quiso sin importarle a nadie la opinión de los demás.
Descubriremos a su vez, que fue una persona generosa que contribuía a causas sociales y hacia aquellas personas que se lo solicitaban y todo ello, sin descuidar, en la medida que pudo, su papel de esposa y madre de dos hijos.
El estilo de la autora es sencillo y ameno. Consigue introducirte de manera sencilla y amena dentro de la vida de la protagonista de tal manera que es fácil empatizar con su figura.
Narrada en primera persona por la protagonista, nos permitirá conocer de primera mano sus impresiones.
La novela esta ambientada entre Marsella, Lisboa, Nueva York y Venecia. A través de dos hilos temporales, viajaremos al Nueva York de los años 40 y al presente en Venecia de 1958.
Desconocía la vida de esta gran mujer, así que ha sido todo un grato descubrimiento, conocer parte su vida, al igual que el papel que tuvo como coleccionista y mecenas del arte.
En definitiva Miss Guggenheim es una biografía novelada que rebosa arte y resalta la figura de esta mujer, Peggy Guggenheim, como mecenas del arte en una época difícil. Una lectura que os recomiendo
En el presente de 1958, en Venencia, Peggy junto con Frederick Kiesler, amigo suyo y arquitecto, rememora sus años que vivió junto al pintor Max Ernst.
La ilusión de un nuevo romance que surge, de forma inesperada, en Marsella y que empieza a sembrar las dudas en su relación estando en Lisboa – debido a la aparición de un tercer personaje - para continuar de forma tormentosa, con celos e infidelidades por ambas partes, una vez instalados en Nueva York.
Seremos espectadores de la evolución de la pareja formada por Peggy y Max, de su auge profesional en contraposición a su vida personal. Son una constante noria de emociones.
Desde la preocupación y angustia por huir de una Europa en plena ebullición por la Guerra hasta llegar a América, no son ajenos a la preocupación por sus amigos y familiares que aún permanecen en Europa.
Max Ernest tendrá hacer frente a la burocracia americana al ser considerado como un "extranjero hostil" y posterior entrada en guerra de los Estados Unidos, tras ser atacada Pearl Harbor por los japoneses.
Peggy se relaciona con un gran abanico de artistas europeos exiliados de la guerra y dando el apoyo a los artistas americanos, lo que favoreció la creación de un catalogo y de su galería de arte en Nueva York.
Nos encontraremos con varios personajes, en su mayoría artistas como pintores, escultores y escritores de renombre como; André Breton, Aexander Calder, Yves Tanguy, Howard Putzel, Marcel Duchamp, Leonora Carrington, Jackson Pollock, Keneth McPherson, Piet Mondrian, Alfred Barr que formaron parte de la vida de Peggy, como amigos y familiares y gracias a esa relación conoceremos pinceladas de sus vidas y de su arte.
Sin duda, nuestra protagonista desprende un papel importante. Una mujer fuerte y empoderada, adelantada a su tiempo, que desde un principio ya sabia el papel quería ejercer dentro del arte, que hizo lo que quiso sin importarle a nadie la opinión de los demás.
Descubriremos a su vez, que fue una persona generosa que contribuía a causas sociales y hacia aquellas personas que se lo solicitaban y todo ello, sin descuidar, en la medida que pudo, su papel de esposa y madre de dos hijos.
El estilo de la autora es sencillo y ameno. Consigue introducirte de manera sencilla y amena dentro de la vida de la protagonista de tal manera que es fácil empatizar con su figura.
Narrada en primera persona por la protagonista, nos permitirá conocer de primera mano sus impresiones.
La novela esta ambientada entre Marsella, Lisboa, Nueva York y Venecia. A través de dos hilos temporales, viajaremos al Nueva York de los años 40 y al presente en Venecia de 1958.
Desconocía la vida de esta gran mujer, así que ha sido todo un grato descubrimiento, conocer parte su vida, al igual que el papel que tuvo como coleccionista y mecenas del arte.
En definitiva Miss Guggenheim es una biografía novelada que rebosa arte y resalta la figura de esta mujer, Peggy Guggenheim, como mecenas del arte en una época difícil. Una lectura que os recomiendo
July 31, 2022
3.5
🏔Ambientación. 3 países y 3 ciudades son las que vamos a visitar gracias a esta novela, que no son otros que EEUU - New York, Francia - Marsella e Italia - Venecia. En esta ocasión no me han impactado tanto las localizaciones sino que abarcamos los años 40 y los 50.
🎨¿Qué nos vamos a encontrar? Pues la biografía de Peggy Guggenheim. La vida de la galerista, nos va a ser contada en dos líneas temporales. Por un lado nos encontraremos el mundo del arte y por otro una pequeña parte de su vida que nos descubrirá tramas llenas de amor, celos, desamor pero sobretodo de valentía.
🖼¿Quién es Peggy Guggenheim? La adinerada sobrina de Salomon Guggenheim. ¿Solo eso? Efectivamente, no. Para mi Peggy representa empoderamiento y libertad. Leyendo algunos pasajes de esta biografía podréis pensar que se me ha ido la cabeza hablando de empoderamiento pero no. En aquellos años, una mujer de ideas claras y con convicción, persiguiendo un sueño, SU sueño; que estuviera por encima del qué dirán, me parece que como poco es para llamarla empoderada.
👩🎨Enamorada del pintor Max Ernst (personaje que he odiado con la fuerza de los mares); vive sus momentos más inestables en cuanto a su vida personal, pero en lo laboral; cuando consiguió llevar a cabo este sueño, ayudó y les dio una oportunidad a varios artistas europeos que huían de sus países a cuenta de la II. Guerra Mundial, convirtiéndose en una autentica mecenas del arte. Me ha sorprendido mucho el nombre de un pintor en concreto del que he podido ver varias obras, viniera de la mano de ella.
🎭Quienes me conocéis bien, sabéis que el arte y yo no nos llevamos regulinchi y concretamente con el arte moderno me doy de bruces, pero a pesar de ello me ha encantado saber de obras y artistas importantes, que tienen aparición. Evidentemente si os gusta el mundo del arte, creo que este libro os gustaría mucho.
🏔Ambientación. 3 países y 3 ciudades son las que vamos a visitar gracias a esta novela, que no son otros que EEUU - New York, Francia - Marsella e Italia - Venecia. En esta ocasión no me han impactado tanto las localizaciones sino que abarcamos los años 40 y los 50.
🎨¿Qué nos vamos a encontrar? Pues la biografía de Peggy Guggenheim. La vida de la galerista, nos va a ser contada en dos líneas temporales. Por un lado nos encontraremos el mundo del arte y por otro una pequeña parte de su vida que nos descubrirá tramas llenas de amor, celos, desamor pero sobretodo de valentía.
🖼¿Quién es Peggy Guggenheim? La adinerada sobrina de Salomon Guggenheim. ¿Solo eso? Efectivamente, no. Para mi Peggy representa empoderamiento y libertad. Leyendo algunos pasajes de esta biografía podréis pensar que se me ha ido la cabeza hablando de empoderamiento pero no. En aquellos años, una mujer de ideas claras y con convicción, persiguiendo un sueño, SU sueño; que estuviera por encima del qué dirán, me parece que como poco es para llamarla empoderada.
👩🎨Enamorada del pintor Max Ernst (personaje que he odiado con la fuerza de los mares); vive sus momentos más inestables en cuanto a su vida personal, pero en lo laboral; cuando consiguió llevar a cabo este sueño, ayudó y les dio una oportunidad a varios artistas europeos que huían de sus países a cuenta de la II. Guerra Mundial, convirtiéndose en una autentica mecenas del arte. Me ha sorprendido mucho el nombre de un pintor en concreto del que he podido ver varias obras, viniera de la mano de ella.
🎭Quienes me conocéis bien, sabéis que el arte y yo no nos llevamos regulinchi y concretamente con el arte moderno me doy de bruces, pero a pesar de ello me ha encantado saber de obras y artistas importantes, que tienen aparición. Evidentemente si os gusta el mundo del arte, creo que este libro os gustaría mucho.
June 5, 2024
Het lezen van geromantiseerde biografiën is een van mijn guilty pleasures. Dit is een mooi exemplaar. Niet supergoed geschreven, beetje houterige dialogen, net iets teveel en-toen-en-toen naar mijn smaak. Maar het geeft niet, het verhaal is meeslepend genoeg om het boek in één ruk uit te lezen. Hayden brengt ons naar het kunstenaarsmilieu in New York begin 40-er jaren, toen Europa gebukt ging onder WOII en NY vol zat met gevluchte kunstenaars en filosofen, ook zelf weet zij Europa net op tijd te ontvluchten, samen met Max Ernst. Daar begint Hayden haar verhaal. Peggy Guggenheim is met haar passie voor kunst, haar durf en haar geld een drijvende kracht om het surrealisme en het nieuwe Amerikaanse expressionisme (o.a. Jackson Pollock) op de agenda te zetten. Leah Hayden beschrijft haar als een sympathieke vrouw, hartstochtelijk, exentriek en emotioneel.
January 13, 2023
Me gusto la forma de la redacción la historia de un personaje muy singular...
August 6, 2023
Una mujer imparable, talentosa y tan enamorada de la vida como yo.
Sorprendentemente una de mis mejores lecturas de este año 🪄
Sorprendentemente una de mis mejores lecturas de este año 🪄
Displaying 1 - 30 of 30 reviews