Over oorlog wordt veel gesproken, maar te weinig nagedacht. Beoordeeld naar de aangerichte schade, de omvang van het veroorzaakte leed en de eraan verbonden morele schuld, is oorlog het grootste kwaad op aarde. Daaruit volgt dat geen enkel humaan doel oorlog kan rechtvaardigen.
Een oorlog is geen ongelukkig natuurverschijnsel dat ons overkomt, wel een calamiteit die het resultaat is van bewuste voorbereidingen en beslissingen. Waarom doen we dat? Waarom zijn we bereid voor het goede dat we willen bereiken, te betalen met mensenlevens in onbeperkte aantallen? Is een mensenleven niet het hoogste goed? Dat zijn vragen die in alle scherpte gesteld moeten worden, ook als er geen gemakkelijke antwoorden zijn. Bestaat er dan geen rechtvaardige oorlog, geen recht op zelfverdediging? Het oordeel daarover moet steunen op algemene principes van moraliteit en redelijkheid, en rekening houden met de lessen die de geschiedenis ons geleerd heeft.
Oorlog als middel om internationale conflicten uit te vechten, moet als mogelijkheid uiteindelijk uitgesloten worden. Vrede vergt zelfbeheersing. In hoelang nog? doet Gerard Bodifee concrete voorstellen om ons oorlogsinstinct onder controle te brengen.
Oorlog..hoe lang nog zal de mens geregeld vrij spel geven aan de gewelddadige chimpanseegenen in zichzelf, en tribaal meer eenheid nastreven door andere tribes uit te moorden?
Een basiscursus pacifisme, dat mag wel eens in deze tijd waarin onbeschaamd imperialisme de kwetsbare liberale democratie onder druk zet. De auteur is ethisch zeer bevlogen, stelt veel meer vragen dan hij antwoorden biedt. Dit boek is zeker een must-read voor iedereen die heimelijk blij wordt van iedere geëlimineerde ayatollah ( heum...). Het boek leert je je testosterodenken te overstijgen. De cultuur van vrede begint bij zelfbeheersing van de man (mens) over zijn driften, en bij uitbreiding de weigering tot het gebruik van opzwepende taal die aanzet tot geweld. Allemaal waar, er is absoluut werk aan de winkel opdat we op een meer geweldarme manier leren omgaan met onze eigen conflicten en met de conflicten met de andere cultuur, religie, uiterlijk sexe etc. Toch mist dit boek iets: volwassen realpolitiek denken. De vraag : moesten we Hitler en moeten we nu Poetin gewoon laten doen? bean twoordt hij niet, ofschoon hij de vraag , heel eerlijk, wel stelt. Zijn niet-antwoord betekent eigenlijk ja. Hier is een fundamentalist ( idealist, wat bijna hetzelfde is) aan het woord. Oorlog, ook een defensieve of enigszins gerechtvaardigde oorlog, is altijd een groter kwaad dan het kwaad dat hij bestrijdt= axioma. ik geloof dat niet, het kan best mogelijk zijn om een AI gestuurde oorlog te voeren waar geen menselijke doden vallen, tenzij de echte zeer slechte slechteriken. Zijn fundamentalisme , of noem het onrustwekkende naïeviteit, komt voort uit de basispremisse van diverse religieuze Gij Zult Niet Doden geboden ( ook de grootse schurk niet). Het motto komt van Kant: het menselijke leven is doel van de beschaafde mens, en nooit een middel van machtspolitiek. De mens, als enige wezen dat abstracte moraal heeft, is voor Bodifee heilig. Zijn analyse berust op een axioma dat de mens moet geheiligd worden. Ik noem dat het geloof-in-het-geloof-syndroom en als atheïst vind ik dat zeer onaantrekkelijk, maar de bedoeling van dat metageloof is wel goed. Ik denk daarbij spontaan aan het Onze Vader: uw naam worde door ons geheiligd ( ook al is die Mensenzoon zijn naam in se niet heilig, het hangt helemaal van ons af. Geniaal inzicht, toch?). De auteur pleit dus voor een cultuuromslag waarbij wij geweldloosheid als een leidend principe hanteren, religieus bekrachtigd. Tegelijk beseft hij dat een vermeende rechtvaardige oorlog ( contradictio) om de tig jaren de verbondenheid tussen de burgers onderling miraculeus verhoogt. Veel beter dan eender welke veganistische religie ,haha. Dat is m.i.het recept van alle monotheïstische godsdiensten: eerst expres niet integreren, dan Calimerogedrag dat tegenstand uitlokt, dat dan tot een rechtvaardige oorlog leidt. Neen, heus: vrede veslapt en degenereert! ( mijn vb) Echte mannen in het Westen beginnen na 80 jaar vrede zelfs te twijfelen aan hun identiteit, haha... geweldloosheid en openheid voor onwelgevallige inzichten over ons en onze geschiedenis leidt soms tot degeneratie...maar dat hoeft helemaal niet. Komaan! We hebben geen watjes nodig om de grote globale problemen als klimaatverstoring, soortenarmoede, ongelijkheid en godsdienstig geweld aan te pakken, wel super intelligente assertieve vredesduiven en vooral - duivinnen. Kortom dit boek verdient alle lof, het lijdt weliswaar aan grenzeloos naïvisme, maar het leert ons veel over de noodzaak om onze natuur te overstijgen in een supracultureel mondiaal vredesproject, een V.N.met ballen, zeg maar. Nu, voorlopig, moeten we de weigering om aan het wargame deel te nemen niet van supranatiobale en imperiale rechtspersonen verwachten, maar wel van gewone mensen met gezond verstand, die zich niet op stang laten jagen. Zo zijn er heel veel, dat zij maar hun stem laten horen.