What do you think?
Rate this book
Whiskey in a teacup
Charlaine poskładała złamane serce i zaczyna studia na Uniwersytecie Sztuki. Dziewczyna patrzy z nadzieją w przyszłość, choć nie widzi w niej miejsca na kolejną miłość. Los bywa jednak przewrotny i stawia na jej drodze Aryana. Syna rektora uczelni znała dotąd jedynie z plotek, niezbyt zresztą pochlebnych. Ot, zadufany w sobie arogant, student trzeciego roku malarstwa.
Oboje muszą jednak jakoś ze sobą wytrzymać przypadek sprawia, że chłopak jest winien Charlaine przysługę i tym sposobem ma pomagać jej w szlifowaniu talentu.
Wspólna pasja zbliża młodych do siebie, ale nie od razu to dostrzegają. Bronią się przed kiełkującym uczuciem, okazując sobie niechęć na każdym kroku, bo żadne z nich nie chce znów zostać skrzywdzone.
Nie tylko Charlaine ma problem z zaufaniem. Aryan również ma swoje sekrety, ale jest coś jeszcze Tego chłopaka nikt nie nauczył kochać.
Dziewczyna powoli otwiera przed nim serce i układa jego uczucia niczym tysiące rozsypanych kawałków puzzli. Może będzie to najpiękniejszy obraz, jaki przyszło jej dotąd stworzyć?
Oboje muszą jednak jakoś ze sobą wytrzymać przypadek sprawia, że chłopak jest winien Charlaine przysługę i tym sposobem ma pomagać jej w szlifowaniu talentu.
Wspólna pasja zbliża młodych do siebie, ale nie od razu to dostrzegają. Bronią się przed kiełkującym uczuciem, okazując sobie niechęć na każdym kroku, bo żadne z nich nie chce znów zostać skrzywdzone.
Nie tylko Charlaine ma problem z zaufaniem. Aryan również ma swoje sekrety, ale jest coś jeszcze Tego chłopaka nikt nie nauczył kochać.
Dziewczyna powoli otwiera przed nim serce i układa jego uczucia niczym tysiące rozsypanych kawałków puzzli. Może będzie to najpiękniejszy obraz, jaki przyszło jej dotąd stworzyć?
395 pages, Paperback
First published May 10, 2024
41 people are currently reading
647 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 190 reviews
May 1, 2024
Whiskey to nie tylko piękna historia. Jest ona niczym płótno wypełnione różnorodnymi barwami. Niektóre tworzone podczas uśmiechu, a niektóre podczas płaczu.
Whiskey jest paletą pełno kolorów, które mieszamy z innymi odcieniami tworząc pełną całość.
Ponownie czytając tą historię już w wersji „papierowej” nie mogę wyjść z podziwu, jak ta książka trafia do mnie i, jak uczucia związane z historią C&A tak bardzo mnie dotykają. Czuję się, jakby to ja malowała ich historię, kawałek po kawałku. Jakbym to ja przesuwała ołówkiem po
kartce papieru i kreśliła delikatne linie ich historii.
Oficjalnie skończyłam ich historię po raz drugi i szczerze odczuwam pustkę, a łzy płyną po policzkach niczym świeża farba po płótnie.
Dziękuję Weronice, że „malując” ta historię pomalowało również moje serce 🥹❤️🩹
Whiskey jest paletą pełno kolorów, które mieszamy z innymi odcieniami tworząc pełną całość.
Ponownie czytając tą historię już w wersji „papierowej” nie mogę wyjść z podziwu, jak ta książka trafia do mnie i, jak uczucia związane z historią C&A tak bardzo mnie dotykają. Czuję się, jakby to ja malowała ich historię, kawałek po kawałku. Jakbym to ja przesuwała ołówkiem po
kartce papieru i kreśliła delikatne linie ich historii.
Oficjalnie skończyłam ich historię po raz drugi i szczerze odczuwam pustkę, a łzy płyną po policzkach niczym świeża farba po płótnie.
Dziękuję Weronice, że „malując” ta historię pomalowało również moje serce 🥹❤️🩹
June 22, 2024
2.75/5
średnio mi się podobało…. piękna historia, ale strasznie mi się dłużyła, nie czułam żadnej więzi z bohaterami i nie zachwyciła mnie tak jak wszystkich
średnio mi się podobało…. piękna historia, ale strasznie mi się dłużyła, nie czułam żadnej więzi z bohaterami i nie zachwyciła mnie tak jak wszystkich
August 20, 2024
1.5/5
Kupiłem głównie dlatego, że okładka mnie urzekła oraz opis mnie całkiem zainteresował.
Po kilku stronach przekonałem się, że to wattpadówka i to był pierwszy powód mojego zawodu. Fabuła jest okropnie przewidywalna i bardzo podobna do innych wattpadówek. Męczyłem tą książkę okropnie bo często sceny były dość słabo napisane, a główna bohaterka ma 2IQ max. Praktycznie nie da się poczuć tego, że akcja dzieje się w Edyndurgu, tylko czasem wspomną, że "o boże bo ta pogoda w tym Edynburgu to taka deszczowa jest" albo wspomnienie o dwóch miejscach (chyba?) rzeczywistych, ale absolutnie nic one nie wniosły bo autorka nawet się zbytnio nad nimi nie rozpisywała.
Tematy toksycznych relacji i używek oczywiscie też są wprowadzone, ale w przypadku tych drugich to nawet nic z tym w sumie nie robią, a ten gość od toksycznych relacji (Ray 💀) nawet nie dostaje żadnej nauczki za to jak straumatyzował(?) główną bohaterkę
Nie przepadam za sposobem budowy postaci bo część bohaterów jest wprowadzona żeby bardziej być niżeli aby coś wnieśli sensownego do fabuły.
Czasem napotkałem sie na problemy w składni, częste przekleństwa, których wydaje mi się, że było miejscami za dużo, tematy rzucane na wiatr bez rozwinięcia, albo bohaterki, które czesto podczas konwersacji przeglądają swoje "nowo zrobione paznokcie 💅" (za kazdym razem jest to oczywiscie wspomniane).
W kwestii poruszanej muzyki to chyba w Edynburgy istnieje tylko Lana Del Ray, gdzie jak problemu do tego jako tako nie mam to te utwory też są tak rzucone na wiatr, a w playliscie do książki musialem wprowadzić manualne zmiany 👀 bo pasowalo mi akurat parę utworów.
Główna bohaterka jak pisałem ma 2IQ i często gęsto irytuje, głowny bohater aranara jest jeszcze taki nawet nawet chociaż też czasem ma swoje odpały ale nie były one aż tak wielkie bo on przynajmniej czasem mózgu użyje.
Więcej grzechów nie pamiętam więc na tym skończę minusy.
Nie mogę powiedzieć, że książka byla mega wowowo dobra, ale też nie była jakimś wielkim śmieciem bo na pewno zasługuje by trafić trochę wyżej niż rodzina Monet czy inne Hell. Nawet miała parę scen, które trochę mi się podobały, ale zdołałbym je zliczyć na palcach jednej ręki.
Jakbym miał się cofnąć w czasie znając jakoś fabułę to nie sądzę, że bym ją kupił, ponieważ czasem czułem jak z przewijanymi stronami ubywalo mi IQXDDD oraz istnieje wiele lepszych alternatywnych książek, które są o wiele bardziej warte uwagi niż ta tutaj.
Amen.
Kupiłem głównie dlatego, że okładka mnie urzekła oraz opis mnie całkiem zainteresował.
Po kilku stronach przekonałem się, że to wattpadówka i to był pierwszy powód mojego zawodu. Fabuła jest okropnie przewidywalna i bardzo podobna do innych wattpadówek. Męczyłem tą książkę okropnie bo często sceny były dość słabo napisane, a główna bohaterka ma 2IQ max. Praktycznie nie da się poczuć tego, że akcja dzieje się w Edyndurgu, tylko czasem wspomną, że "o boże bo ta pogoda w tym Edynburgu to taka deszczowa jest" albo wspomnienie o dwóch miejscach (chyba?) rzeczywistych, ale absolutnie nic one nie wniosły bo autorka nawet się zbytnio nad nimi nie rozpisywała.
Tematy toksycznych relacji i używek oczywiscie też są wprowadzone, ale w przypadku tych drugich to nawet nic z tym w sumie nie robią, a ten gość od toksycznych relacji (Ray 💀) nawet nie dostaje żadnej nauczki za to jak straumatyzował(?) główną bohaterkę
Nie przepadam za sposobem budowy postaci bo część bohaterów jest wprowadzona żeby bardziej być niżeli aby coś wnieśli sensownego do fabuły.
Czasem napotkałem sie na problemy w składni, częste przekleństwa, których wydaje mi się, że było miejscami za dużo, tematy rzucane na wiatr bez rozwinięcia, albo bohaterki, które czesto podczas konwersacji przeglądają swoje "nowo zrobione paznokcie 💅" (za kazdym razem jest to oczywiscie wspomniane).
W kwestii poruszanej muzyki to chyba w Edynburgy istnieje tylko Lana Del Ray, gdzie jak problemu do tego jako tako nie mam to te utwory też są tak rzucone na wiatr, a w playliscie do książki musialem wprowadzić manualne zmiany 👀 bo pasowalo mi akurat parę utworów.
Główna bohaterka jak pisałem ma 2IQ i często gęsto irytuje, głowny bohater aranara jest jeszcze taki nawet nawet chociaż też czasem ma swoje odpały ale nie były one aż tak wielkie bo on przynajmniej czasem mózgu użyje.
Więcej grzechów nie pamiętam więc na tym skończę minusy.
Nie mogę powiedzieć, że książka byla mega wowowo dobra, ale też nie była jakimś wielkim śmieciem bo na pewno zasługuje by trafić trochę wyżej niż rodzina Monet czy inne Hell. Nawet miała parę scen, które trochę mi się podobały, ale zdołałbym je zliczyć na palcach jednej ręki.
Jakbym miał się cofnąć w czasie znając jakoś fabułę to nie sądzę, że bym ją kupił, ponieważ czasem czułem jak z przewijanymi stronami ubywalo mi IQXDDD oraz istnieje wiele lepszych alternatywnych książek, które są o wiele bardziej warte uwagi niż ta tutaj.
Amen.
May 5, 2024
gdyby nie moja miłość i wysokie oczekiwania o soften, byłoby 5/5!!
4,5 ✨
4,5 ✨
June 18, 2024
3,75⭐️
May 11, 2024
najpiękniejsza historia którą dane było mi przeczytać (hell wyjątek). uwielbiam ich relacje od samego początku ta książka dostarczyła mi tylu emocji ze w jednej chwili się śmiałam a w drugiej byłam zła a w trzeciej płakałam ich historia stała się dla mnie niesamowicie ważna. to jak ich relacje się rozwinęła i w jaki piękny sposób ja opisują chociaż nie wiedza dokładnie co czuja jest niesamowite.(jak n bede mieć takiego aryana to nie chce nikogo.)
to zdecydowanie bylo wiecej niz 5⭐️
to zdecydowanie bylo wiecej niz 5⭐️
May 6, 2024
🤎ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ ᴡʜɪꜱᴋᴇʏ ɪɴ ᴀ ᴛᴇᴀᴄᴜᴘ 🤎
[ współpraca reklamowa]
"ᴢᴡʏᴄᴢᴀᴊɴɪᴇ ᴡɪᴇʀᴢʏᴌᴇᴍ, żᴇ ꜱᴢᴄᴢęśʟɪᴡᴇ ᴢᴀᴋᴏńᴄᴢᴇɴɪᴇ ᴊᴇꜱᴛ ᴢᴀʀᴇᴢᴇʀᴡᴏᴡᴀɴᴇ ᴅʟᴀ ᴋᴀżᴅᴇɢᴏ. ᴛʏʟᴋᴏ ɴɪᴇ ᴅʟᴀ ᴍɴɪᴇ. "
Powrót do tej historii był jak powrót do domu.
Poznałam ją jeszcze za czasów Wattpada i już wtedy ta historia w dość szybkim czasie skradła moje serce. Książki Weroniki mają w sobie coś takiego co sprawia, że w każdej z nich mogę znaleźć jakąś część mnie. I to jest zadziwiające.
Uwielbiam styl pisania autorki. Jest lekki i przyjemny. Po tej historii wręcz się płynie. Cały klimat, kreacja bohaterów, napięcie pomiędzy bohaterami, ich wzajemne docinki, trudna przeszłość, hate - love, on jest jej winny przysługę sprawiły, że ta historia stała się tak niesamowita.
Charlaine po swoim złamanym sercu nie ma ochoty na kolejne związki. Chcę skupić się na rozpoczynających przez nią studiach. Mimo wszystko patrzy z optymizmem w przyszłość. Niestety los bywa przewrotny i na jej drodze stawia Aryana. Syn rektora uczelni, student trzeciego roku malarstwa.
Przez przypadek ich drogi się krzyżują. Dziewczyna nie zdaje sobie sprawy, że to na pozór nic nie znaczące spotkanie tak wiele zmieni w jej życiu. I jak jedna przysługa uratuje jej dalsze studiowanie.
To miała być tylko pomoc w zdaniu jednego przedmiotu. Nie spodziewali się jednak, że cała ich relacja ulegnie zmianie. A po początkowej nienawiści nie będzie śladu.
Charlaine i Aryan to dwie skrzywdzone dusze, których życie nie oszczędzało. Chłopakowi nikt nigdy nie pokazał czym jest prawdziwa miłość oraz, że ukazywanie emocji nie jest niczym złym. Najsmutniejsze w tym wszystkim było to, że osobą, która go tak skrzywdziła był sam jego ojciec.
Relacja głównych bohaterów jest czymś niesamowitym. To napięcie i chemia, która była między nimi sprawiała, że nie raz miałam ochotę piszczeć i niektóre momenty sprawiały, że moje serce biło szybciej. To jak ona się rozwijała na przestrzeni całej książki mnie najbardziej urzekło. To jak małymi krokami ich maski opadały i jak stawali się dla siebie czymś więcej. To jak mogli na siebie liczyć. Bo czasem te najmniejsze gesty na pozór nic nie znaczące znaczą ogromnie wiele. Jestem pod wrażeniem tego jak było widoczne jak oni się zmieniali i jak porzucali swoje maski i pozwolili sobie na uczucia i otwarcie swoich serc. I jak uczyli się wzajemnie samych siebie. To wszystko wydarzyło się naturalnie. Ani razu nie poczułam, że coś dzieje się za szybko lub za wolno.
Głównych bohaterów polubiłam od razu. Nie dało się inaczej. Od razu wzbudzili we mnie sympatię i bardzo szybko się do nich przywiązałam więc może dlatego w niektórych momentach miałam łzy w oczach i ochotę się popłakać.
Nie brakowało też momentów w których miałam ochotę rzucić książką i musiałam pewne rzeczy po prostu rozchodzić.
Cały klimat tej historii jest czymś po prostu niesamowitym. Od pierwszych stron zostałam wciągnięta w ten świat i nie mogłem się oderwać od czytania. Po tej pozycji się płynie. Styl pisania Weroniki z każdą kolejną historią jest jeszcze lepszy niż wcześniej. Co jest super. Bo widać, że każda kolejna książka jest po prostu lepsza od poprzedniej.
W tej historii również urzekła mnie przedstawiona relacja brat - siostra jaka była pomiędzy Aryanem a Emily. Pomimo, że nie zawsze się dogadywali to jeśli jedno potrzebowało drugiego to zawsze było dla siebie.
Pojawił się również bohater, którego po prostu nie polubiłam. Od początku jego obecność mnie denerwowała i moje przypuszczenia okazały się słuszne.
Ja jestem osobiście zakochana w tej historii. Polecam Wam ją z całego serca. Jeśli jeszcze się zastanawiacie to nie macie nad czym. Jestem przekonana, że Wam też się spodoba.
Moja ocena 5/5
[ współpraca reklamowa]
"ᴢᴡʏᴄᴢᴀᴊɴɪᴇ ᴡɪᴇʀᴢʏᴌᴇᴍ, żᴇ ꜱᴢᴄᴢęśʟɪᴡᴇ ᴢᴀᴋᴏńᴄᴢᴇɴɪᴇ ᴊᴇꜱᴛ ᴢᴀʀᴇᴢᴇʀᴡᴏᴡᴀɴᴇ ᴅʟᴀ ᴋᴀżᴅᴇɢᴏ. ᴛʏʟᴋᴏ ɴɪᴇ ᴅʟᴀ ᴍɴɪᴇ. "
Powrót do tej historii był jak powrót do domu.
Poznałam ją jeszcze za czasów Wattpada i już wtedy ta historia w dość szybkim czasie skradła moje serce. Książki Weroniki mają w sobie coś takiego co sprawia, że w każdej z nich mogę znaleźć jakąś część mnie. I to jest zadziwiające.
Uwielbiam styl pisania autorki. Jest lekki i przyjemny. Po tej historii wręcz się płynie. Cały klimat, kreacja bohaterów, napięcie pomiędzy bohaterami, ich wzajemne docinki, trudna przeszłość, hate - love, on jest jej winny przysługę sprawiły, że ta historia stała się tak niesamowita.
Charlaine po swoim złamanym sercu nie ma ochoty na kolejne związki. Chcę skupić się na rozpoczynających przez nią studiach. Mimo wszystko patrzy z optymizmem w przyszłość. Niestety los bywa przewrotny i na jej drodze stawia Aryana. Syn rektora uczelni, student trzeciego roku malarstwa.
Przez przypadek ich drogi się krzyżują. Dziewczyna nie zdaje sobie sprawy, że to na pozór nic nie znaczące spotkanie tak wiele zmieni w jej życiu. I jak jedna przysługa uratuje jej dalsze studiowanie.
To miała być tylko pomoc w zdaniu jednego przedmiotu. Nie spodziewali się jednak, że cała ich relacja ulegnie zmianie. A po początkowej nienawiści nie będzie śladu.
Charlaine i Aryan to dwie skrzywdzone dusze, których życie nie oszczędzało. Chłopakowi nikt nigdy nie pokazał czym jest prawdziwa miłość oraz, że ukazywanie emocji nie jest niczym złym. Najsmutniejsze w tym wszystkim było to, że osobą, która go tak skrzywdziła był sam jego ojciec.
Relacja głównych bohaterów jest czymś niesamowitym. To napięcie i chemia, która była między nimi sprawiała, że nie raz miałam ochotę piszczeć i niektóre momenty sprawiały, że moje serce biło szybciej. To jak ona się rozwijała na przestrzeni całej książki mnie najbardziej urzekło. To jak małymi krokami ich maski opadały i jak stawali się dla siebie czymś więcej. To jak mogli na siebie liczyć. Bo czasem te najmniejsze gesty na pozór nic nie znaczące znaczą ogromnie wiele. Jestem pod wrażeniem tego jak było widoczne jak oni się zmieniali i jak porzucali swoje maski i pozwolili sobie na uczucia i otwarcie swoich serc. I jak uczyli się wzajemnie samych siebie. To wszystko wydarzyło się naturalnie. Ani razu nie poczułam, że coś dzieje się za szybko lub za wolno.
Głównych bohaterów polubiłam od razu. Nie dało się inaczej. Od razu wzbudzili we mnie sympatię i bardzo szybko się do nich przywiązałam więc może dlatego w niektórych momentach miałam łzy w oczach i ochotę się popłakać.
Nie brakowało też momentów w których miałam ochotę rzucić książką i musiałam pewne rzeczy po prostu rozchodzić.
Cały klimat tej historii jest czymś po prostu niesamowitym. Od pierwszych stron zostałam wciągnięta w ten świat i nie mogłem się oderwać od czytania. Po tej pozycji się płynie. Styl pisania Weroniki z każdą kolejną historią jest jeszcze lepszy niż wcześniej. Co jest super. Bo widać, że każda kolejna książka jest po prostu lepsza od poprzedniej.
W tej historii również urzekła mnie przedstawiona relacja brat - siostra jaka była pomiędzy Aryanem a Emily. Pomimo, że nie zawsze się dogadywali to jeśli jedno potrzebowało drugiego to zawsze było dla siebie.
Pojawił się również bohater, którego po prostu nie polubiłam. Od początku jego obecność mnie denerwowała i moje przypuszczenia okazały się słuszne.
Ja jestem osobiście zakochana w tej historii. Polecam Wam ją z całego serca. Jeśli jeszcze się zastanawiacie to nie macie nad czym. Jestem przekonana, że Wam też się spodoba.
Moja ocena 5/5
May 23, 2025
4,25/5
July 4, 2024
Uwielbiam tę historię już odkąd zaczęłam ją czytać na wattpadzie, może czasem wkurzają mnie bohaterowie ale i tak ich kocham bo jak tu nie kochać dupka z pędzlem w ręku?
September 25, 2025
Nie wiem jak ja to zrobiłam, zaczęłam to o 23 a skończyłam przed chwilą, to chyba świadczy o TYM JAK CUDOWNE I PIĘKNE TO BYLO, BOZE ICH RELACJA, TO JAK RAZEM ROZKWITALI. DEFINICJA KOMFORTU NAPRAWDĘ, KLIMAT TOP OF THE TOP, ARYAN TO JEST INNY WYMIAR, CZY JA MUSZE COS JESZCZE DODAWAĆ? TAK, PROSZĘ TO CZYTAC
June 26, 2024
bardzo rzadko coś piszę o swojej opinii o książce ale czuję że ta wymaga niesamowicie jakiegoś słowa
jestem zakochana w historii bohaterów i może też w samej osobie Aryana
historia napisana w sposób elegancki, zmysłowy, oszałamiający i niezwykle radosny będzie się za mną ciągnęła i żyła w mojej głowie
każdy zasługuje na swojego Aryana w życiu i każdemu życzę aby w końcu się ktoś taki znalazł
jestem zakochana w historii bohaterów i może też w samej osobie Aryana
historia napisana w sposób elegancki, zmysłowy, oszałamiający i niezwykle radosny będzie się za mną ciągnęła i żyła w mojej głowie
każdy zasługuje na swojego Aryana w życiu i każdemu życzę aby w końcu się ktoś taki znalazł
May 4, 2024
Wczoraj skończyłam Whiskey i przysięgam wam, że kocham tą historię całym sercem. Jest ona zdecydowanie czymś o wiele więcej niż tylko literkami na papierze, polecam ją wam z całego serca. Przeczytajcie ją i pozwólcie Aryanowi i Charlaine zawładnąć waszymi sercami🥹
April 22, 2025
nie odzywajcie się do mnie.
May 5, 2024
Na początku pragnę podziękować tobie, Weronika, za szansę, jaką od ciebie otrzymałam. Patronowanie historii twoich kochanych artystów było moim marzeniem i jestem okropnie ci wdzięczna, że pozwoliłaś mi je spełnić. Jestem z ciebie niewyobrażalnie dumna i płakać mi się chce, że twoja kolejna książka jest w moich rękach 🥹 Sięgaj gwiazd!!
"Whiskey in a teacup" to historia, którą pokochałam dawno temu i od pierwszych rozdziałów. To moja bezpieczna przystań, promyk słońca w pochmurny dzień. Nie skłamię, jeśli napiszę, że myślę o tej książce codziennie. Weronika napisała coś, o czym nie da się zapomnieć. O czym nie chce się zapomnieć.
Jednocześnie widać, jaki progres w warsztacie pisarskim zrobiła autorka, bo chociaż jej pióro znam i kocham od dawna, to z każdą kolejną książką staje się ono jeszcze lepsze, z czego niesamowicie się cieszę.
„Whiskey in a teacup” to historia dwójki młodych osób, zakochanych w sztuce, którzy jednak boją się otworzyć na miłość. Aryan i Charlaine mieli prosty układ. Ona dla niego zapozowała, on miał jej pomóc podszkolić się w rysunku, aby mogła zaliczyć przedmiot. Nie przewidzieli jednak, że w ich relacji pojawią się uczucia, które wcześniej nie do końca były im znane, a w swoim towarzystwie zaczną czuć sie komfortowo, chociaż początkowo cały czas sobie dokuczali.
Aryan de Beaufort to postać, która tak bardzo skradła moje serce, że nie jestem w stanie tego wyrazić słowami. Pewny siebie, sarkastyczny, śmiały i piękny. Myślę, że te słowa idealnie odzwierciedlają jego postać. Aryan kocha wyzwania i z chęcią się ich podejmuje. Jest w stanie zrobić wiele, aby osiągnąć cel. To niesamowicie utalentowany student trzeciego roku malarstwa, którego ojcem jest rektor uczelni, na której się uczy. Może się wydawać, że jego życie jest idealne. Pieniądze, duża posiadłość, uroda nie do podrobienia i wianuszek dziewczyn, które zrobiłyby wszystko, aby ten zwrócił na nie uwagę. Jednak Aryanowi odebrano coś cennego, czego nie da się tak łatwo naprawić. Dzieciństwo. Dzieciństwo, w którym mógłby być beztroski, w którym mogłyby być sobą i głośno wyrażać swoje emocje. Śmiać się, płakać, cieszyć z najmniejszych rzeczy. Aryan od małego był uczony chłodu, powagi i opanowania.
Charlaine Bluebell to bohaterka o ciętym języku, która kocha swojego kota prawdopodobnie bardziej niż samą siebie. To taki mój prywatny promyczek słońca, który zawsze wywołuje uśmiech na mojej twarzy, kiedy o nim myślę. Charlaine boi się miłości, bo kiedy w przeszłości komuś zaufała, została skrzywdzona, chociaż chciała tylko uwierzyć w miłość. To dziewczyna, która nawet nie wiedziała, że bliska jej osoba nią manipulowała. Charlaine pochodzi z rodziny artystystóq. Kocha sztukę, piękno i pięknych ludzi. Ma również nietypowe upodobanie co do alkoholu, ponieważ, jeśli pije whiskey, to tylko w filiżance. Jest bohaterką niepowtarzalną, zabawną i pewną siebie.
Ich relacja jest intrygująca. Mnóstwo w niej sarkazmu i dogryzania drugiej osobie, ale również napięcia, które wisi między nimi praktycznie od samego początku. Ta dwójka zafascynowała się sobą wzajemnie i jestem pewna, że nawet jeśli nie doszłoby między nimi do układu, jaki zawarli, to i tak los w jakiś sposób połączyłby tę dwójkę ze sobą. To bratnie dusze. Kiedy tylko o nich myślę, mam ogromny uśmiech na twarzy. W pewien sposób oboje byli dla siebie wyzwaniem. Czymś w rodzaju gry, którą oboje zdecydowali się podjąć i żadne z nich nie zamierzało w niej przegrać. Każdy dotyk, muśnięcia palcem, godziny spędzone w pracowni Aryana, spojrzenia rzucane na korytarzach uczelni. To wszystko sprawiło, że ta dwójka zbliżyła się do siebie. Myślę, że było to dla nich zarówno fascynujące, jak i przerażające jednocześnie. W końcu Aryan nie pozwalał sobie na bliskość i okazywanie emocji, a Charlaine się tego bała.
Postacią, która również skradła moje serce, jest Emily. Siostra bliźniaczka Aryana odegrała ważną rolę w relacji naszych artystów. Jest zabawna, miła, ale również stanowcza. To zupełne przeciwieństwo jej brata bliźniaka.
Ta książka dla mnie jest czymś więcej, niż tylko książką. Historia tych pięknych artystów wywołała we mnie masę emocji. Motylki w brzuchu były nieodłącznym elementem podczas jej czytania. Piszczałam z ekscytacji, wzruszałam się, śmiałam do rozpuku i również płakałam, bo kiedy bohaterowie odczuwali smutek, ja również go czułam. Tak bardzo się z nimi związałam.
Historia małej manipulatorki i dupka z pędzlem w ręku pozostanie w moim sercu na zawsze. Wiem, że będę wielokrotnie do niej wracała. Ich historia to moja ulubiona sztuka. Najpiękniejszy obraz. Moja miłość do tych bohaterów nie zna granic i chyba nadal nie dowierzam, że mogłam wziąć moje słoneczka pod moje skrzydła patronackie. Dziękuję jeszcze raz, Weronika 🤎 kocham cię mocno mocno 🥹❤️🩹🏠
June 22, 2024
Weronika znów napisala arcydzieło, ktore stalo sie moja definicja komfortu i bezpiecznej przystani.
Z piórem autorki mialam styczność juz wiele razy i z każdym razem jestem coraz bardziej w nim zakochana. Jestem pod wrażeniem jak świetnie jest kreowany świat, emocje wewnętrzne i relacje między bohaterami. Przez książkę po prostu płynęłam. Zapomniałam o swiecie, który mnie otacza i przenosiłam się wraz z Aryanem i Charlaine do Edynburga.
Uwielbiam poprowadzony motyw sztuki, który niezbyt często widuje w książkach. Tutaj był on świetny i nadawał cudowny klimat. Dodatkowo jeśli zakupicie limitowaną edycje książki, ma ona okładkę imitującą płótno i rysunki w środku, dla którym totalnie przepadłam.
Relacja głównych bohaterow z początku miała być tylko zwykłym zakładem: ona dla niego zapozuje, a on podszkoli jej talent w rysunku. Jednak z każdym kolejnym spotkaniem, ukradkowym spojrzeniem czy niewinnym dotykiem ich myśli zajmowała tylko druga osoba. Oboje nie dokońca wiedzą jakimi uczuciami sie darzą i nie są gotowi otworzyć się przed sobą. Ich relacja rozwija sie powoli i małymi krokami próbują stworzyć zdrową relacje. Pokochałam ich wzajemne docinki, ale też wsparcie jakie sobie dawali.
Historia dwóch malarzy zostanie w moim sercu na długo i mam nadzieję, że juz po nią sięgnęliście, a jeśli nie to bardzo polecam! ❤️🩹
Z piórem autorki mialam styczność juz wiele razy i z każdym razem jestem coraz bardziej w nim zakochana. Jestem pod wrażeniem jak świetnie jest kreowany świat, emocje wewnętrzne i relacje między bohaterami. Przez książkę po prostu płynęłam. Zapomniałam o swiecie, który mnie otacza i przenosiłam się wraz z Aryanem i Charlaine do Edynburga.
Uwielbiam poprowadzony motyw sztuki, który niezbyt często widuje w książkach. Tutaj był on świetny i nadawał cudowny klimat. Dodatkowo jeśli zakupicie limitowaną edycje książki, ma ona okładkę imitującą płótno i rysunki w środku, dla którym totalnie przepadłam.
Relacja głównych bohaterow z początku miała być tylko zwykłym zakładem: ona dla niego zapozuje, a on podszkoli jej talent w rysunku. Jednak z każdym kolejnym spotkaniem, ukradkowym spojrzeniem czy niewinnym dotykiem ich myśli zajmowała tylko druga osoba. Oboje nie dokońca wiedzą jakimi uczuciami sie darzą i nie są gotowi otworzyć się przed sobą. Ich relacja rozwija sie powoli i małymi krokami próbują stworzyć zdrową relacje. Pokochałam ich wzajemne docinki, ale też wsparcie jakie sobie dawali.
Historia dwóch malarzy zostanie w moim sercu na długo i mam nadzieję, że juz po nią sięgnęliście, a jeśli nie to bardzo polecam! ❤️🩹
August 27, 2024
CZEMU JA WCZEŚNIEJ NIE CZYTAŁAM NIC OD WERONIKI???
jezu ta historia była tak piękna, że nadal nie mogę wyjść z podziwu. aryan i char skradli moje serce😭
jezu ta historia była tak piękna, że nadal nie mogę wyjść z podziwu. aryan i char skradli moje serce😭
May 11, 2024
Aktualnie duszę się łzami po skończeniu tej wspaniałej historii 😭
Charlaine i Aryana pokochałam już na wattpadzie i od pierwszego rozdziału dla nich przepadłam.
Dawno nie czytałam książki, która powaliła mnie na łopatki stylem, wydaniem i samą fabułą. Tego się nie czytało, przez to się po prostu płynęło z przyjemnością.
Weronika jest moim mistrzem jeśli chodzi o wprowadzanie niesamowitego klimatu w swoich książkach.
Kocham i na pewno regularnie będę wracać do tej dwójki kochanych artystów 🎨💛
Charlaine i Aryana pokochałam już na wattpadzie i od pierwszego rozdziału dla nich przepadłam.
Dawno nie czytałam książki, która powaliła mnie na łopatki stylem, wydaniem i samą fabułą. Tego się nie czytało, przez to się po prostu płynęło z przyjemnością.
Weronika jest moim mistrzem jeśli chodzi o wprowadzanie niesamowitego klimatu w swoich książkach.
Kocham i na pewno regularnie będę wracać do tej dwójki kochanych artystów 🎨💛
May 1, 2024
ta książka to najprawdziwsze dzieło sztuki, stała się moją muzą a ocena pięć gwiazdek to zdecydowanie za mało
May 31, 2024
O ja pierdolę? KUPIŁAM KOLEJNĄ KSIĄŻKĘ O TAK, A MAM NOWEGO KSIĄŻKOWEGO MĘŻA. To było wciągające od pierwszego zdania, przysięgam. Nie spodziewałam się, że to będzie aż tak zajebiste!!!
June 6, 2024
Aryan to mój ideał
June 18, 2024
Brak mi słów by wyrazić swe uwielbienie do tej książki. Przepadłam i bezapelacyjnie utonęłam w miłości do Aryana De Beauforta. Dupek z pędzlem w ręku skradł moje serce
Po prostu kocham xxx
Po prostu kocham xxx
July 19, 2024
ta ksiazka do dzielo sztuki.
November 1, 2024
Cudowna książka, idealna na jesień
July 9, 2024
Aryan de Beaufort — i w tym miejscu mogłabym już zakończyć swój wywód, a każdy, kto przeczytał „Whiskey in a teacup”, by mnie pewnie zrozumiał, ale ta historia zasługuje na to, by o niej mówić i to dużo.
Mamy Szkocję, a dokładniej Uniwersytet Sztuki się tam znajdujący. Skoro uczelnia, to i są studenci i właśnie tu odnajdujemy naszych głównych bohaterów.
Charlaine Bluebell dopiero rozpoczyna naukę i już trafia na nie lada gratkę — studenta trzeciego roku, syna rektora i owianego niezłą sławą Aryana de Beaufort. Zaczęło się chaotycznie — bo od podsłuchania i upadku, a potem wcale nie było mniej chaotycznie. Charlaine i Aryan zostają kimś na kształt nauczyciela i korepetytora, co dostarczy nam wielu zabawnych scen i dialogów. W tym wszystkim jest też sporo sztuki i emocji, które przez niektórych dopiero muszą zostać odkryte.
Charlaine i Aryan różnią się wszystkim, ale jednocześnie są świetnym zespołem.
Głośna i chaotyczna dziewczyna, kontra wycofany i sceptyczny chłopak. Ją wszędzie słychać i widać, on z kolei woli obserwować. Ludzi trzyma na dystans, jednak ma ku temu swoje powody. I tu muszę przyznać, że bardzo podobało mi się to, jak zostali wykreowani nasi bohaterowie.
Widzimy wiele odcieni, które finalnie tworzą nam „Whiskey in a teacup”, czyli historię o dwóch artystach, którzy potrzebują siebie.
Podczas czytania czułam się tak, jakbym była tam razem z Aryanem i Charlaine. Bardzo polubiłam siostrę bliźniaczkę naszego bohatera i nie ukrywam, że chętnie przeczytałabym coś o niej, bo wydaje mi się, że Emily jest bardzo ciekawą osobą.
„Whiskey in a teacup” to moja ulubiona książka autorki i mam do niej spory sentyment, także pewnie już jesienią do niej znowu powrócę.
July 31, 2024
Ta książka to istne arcydzieło, najpiękniejsza sztuka. To była miłość od pierwszych stron, a dokładniej od momentu, w którym postanowiłam przeczytać ją na Wattpadzie. Niezwykłe było czekanie na nowe rozdziały oraz zakończenie, ale trzymanie tej historii w rękach to zupełnie inne uczucie. Dwa dni, w które pochłonęła mnie ta opowieść, były wyjątkowe. Najlepszym był jednak ten, w którym spotkałam autorkę tej powieści. Kocham Cię, Weronika, i to, co tworzysz. Relacja Aryana i Charlaine jest niepowtarzalna. Są oni tak prawdziwi, że poczułam się, jakby bohaterowie byli moimi przyjaciółmi. Dzięki nim na nowo zakochałam się w sztuce, poznałam nowe oblicze miłości. Te najmniejsze gesty, przypadkowe uśmiechy, budowanie zaufania, komunikacja. Mimo tych wszystkich cudownych momentów, moja ulubiona jest jednak scena intymna. Jest ona opisana tak poetycko, że czułam, jakby to była najprawdziwsza sztuka, a właśnie sztukę kocham najbardziej.
June 26, 2024
Absolutnie kocham twórczość Wery, a to co działo się w tej książce. O MY GOD. Samo wydanie - okładka, ilustracje i dopracowane szczegóły - zachęca.
Dodatkowo Aryan, moja nowa miłość, jest kolejnym powodem, dla którego warto sięgnąć po tę książkę.
Tak btw dwójka głównych bohaterów też czyta książki🥹
Dodatkowo Aryan, moja nowa miłość, jest kolejnym powodem, dla którego warto sięgnąć po tę książkę.
Tak btw dwójka głównych bohaterów też czyta książki🥹
June 19, 2024
5/5 ⭐
Książka bardzo przyjemna, komfortowa i naprawdę dobrze napisana. W niektórych momentach mogłam poczuć, co czuła bohaterka. Wszystko się pięknie komponowało, a miłość, która została połączona przez sztukę została idealnie zaprezentowana.
Książka bardzo przyjemna, komfortowa i naprawdę dobrze napisana. W niektórych momentach mogłam poczuć, co czuła bohaterka. Wszystko się pięknie komponowało, a miłość, która została połączona przez sztukę została idealnie zaprezentowana.
August 13, 2024
5/5⭐ werka jak ty to napisałaś?! dawno nie czytało mi się tak dobrze żadnej książki podczas której towarzyszyło mi tyle emocji- od śmiechu, radości i ekscytacji po smutek i wzruszenie, po prostu cudo, polecam każdemu!!
Displaying 1 - 30 of 190 reviews