Op de avond van de bloedmaan springt in Parijs iemand van de Pont Louis-Philippe. Luttele uren later wordt in Barcelona een brute moord gepleegd. Of zijn het zelfs twee moorden? In de aanloop naar deze dramatische gebeurtenissen speelt de beroemde actrice Eloise De Moines een centrale rol. Maar zelf vermoedt de labiele Eloise zij is uitsluitend bezig met de opnames voor haar nieuwste film én de voorbereidingen voor het sprookjeshuwelijk met haar verloofde Philippe, de dag na de bloedmaan. En dan wordt ze ook nog gekweld door hallucinaties. Gelukkig voelt Eloise zich volledig gesteund door Philippe en haar jonge vriendin Babet, maar is haar vertrouwen in hen wel terecht? En welke rollen spelen de personal trainers Jolinde en Noah? Eén ding wordt in elk geval snel de nacht van de bloedmaan zal voor iedereen dramatisch zijn...
Johnny Bollé is schrijver van korte verhalen en thrillers.
Hij studeerde af als paramedicus aan de Hogeschool van Antwerpen. Op zijn dertigste deed de sportieve Antwerpenaar een carrièreswitch en maakte van zijn hobby zijn beroep. Hij werd personal trainer en groepslesgever, een beroep dat hij nog steeds vol enthousiasme uitoefent. Schrijven is al sinds zijn jeugd zijn grote passie. Wanneer hij onderweg is, heeft hij steeds zijn notitieboekje bij de hand om nieuwe ideeën te noteren. Net zoals sporten zijn lezen en schrijven voor hem een uitlaatklep waardoor hij tot rust komt. Het grootste gedeelte van zijn vrije tijd besteedt hij dan ook achter zijn moderne schrijftafel: de computer.
In april 2018 won Johnny de schrijverswedstrijd 55 woorden, een initiatief van Schrijverspunt, met zijn verhaal Euforie. In juni 2018 werd zijn verhaal Claustrofobie bekroond met de publieksprijs voor de wedstrijd MicroSleutel van het mobiele lees- en schrijfplatform Sweek. Zijn kortverhaal Bitter kerstgebak kwam in januari 2018 op de longlist terecht van de schrijfwedstrijd Het kerstdiner van Schrijven Online.
Zijn debuut thriller Egyptisch Blauw werd in september 2018 uitgegeven door Uitgeverij Schrijverspunt.
Voor in het boek lees je twee stukjes uit songteksten; je weet pas later hoe belangrijk deze twee zullen zijn. Ze passen perfect bij twee van de personages; het is een beschrijving van hun karakter.
De proloog heeft als titel “Parijs, 27 juli 2018”. Hierin lees je over drie gebeurtenissen en achteraf blijkt dat je hier al meteen op het verkeerde been wordt gezet door de auteur; dat is knap gedaan. Het verhaal speelt zich af in verschillende plaatsen, waaronder Zoutelande.
Het veelvuldig wisselen in tijd en plaats heeft tot gevolg dat je goed je aandacht bij het verhaal moet houden zodat je niets mist van hetgeen er gebeurt in de levens van de personages. Het is indrukwekkend hoe Johnny Bollé deze personages tot leven weet te brengen door de nauwkeurige beschrijvingen van hun gedragingen en hun (on)hebbelijkheden. Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/202...
Net als in Egyptisch Blauw, behandelt elk hoofdstuk een andere dag verteld vanuit een ander personage, wordt er gewisseld in tijd, gaan we terug naar het verleden. En net dat “niet-chronologisch” beschrijven van de gebeurtenissen zorgt ervoor dat het spannend blijft, dat je als lezer steeds alert blijft en argwaan koestert.
We maken kennis met Eloïse, de actrice waar alles om draait, met haar verloofde Philippe, haar vriendin Babet. Allen mensen die het goed met haar voorhebben. Of niet? En welke rol spelen de anderen : Noah, Jolinde, Anthony, Pete, Séverine?
Het verhaal start met een zelfmoord en moord. Wie zijn de slachtoffers, waarom willen/moeten ze dood? Korte hoofdstukken, die zich afspelen in het heden en het verleden, op verschillende locaties geven slechts met mondjesmaat iets prijs.. De spanning wordt langzaam opgebouwd. De motieven van de verschillende karakters worden langzaam duidelijk. Sommigen sympathiek, anderen moet je van minuut 1 al niet. Maar hoe erg kan men zich in mensen vergissen.
“Ik hou zoveel van jou . Je bent het liefste meisje dat ik ken. Ik denk dat er op de wereld niemand zo oprecht is als jij. Jij bent mijn engel”.
Het verhaal zit weer zo goed in elkaar, als je denkt dat je het weet, dan wordt je weer op het verkeerde been gezet en is er nog een twist.
Bloedmaan, weer spannend vanaf het allereerste moment, ook wel een boek over leugens, liefde, bedrog, wraak. Maar of wraak echt zo zoet smaakt als gedacht?
Wat dachten jullie van 4* Laat het volgende boek maar komen.
Na Egyptisch blauw is Bloedmaan de tweede thriller op naam van Bollé en voor ondergetekende de eerste om te lezen.
Bloedmaan draait om Eloise, gewezen model, beroemde actrice en bitch pur sang. Omdat ze met haar vijfendertig jaar afgeschreven is voor modellenwerk – en haar vorige film een flop was - aast ze op de hoofdrol voor een nieuwe speelfilm. Gezien de opnames over een maand beginnen en omdat Eliose volledig out of shape is, heeft de producer iemand anders op het oog. Eloise wil kost wat kost die rol en zet dan ook alles op alles. Daarnaast is ze in volle voorbereiding voor haar sprookjeshuwelijk met Philippe dat de dag na de bloedmaan zal plaatsvinden.
Als je dit boek openslaat heb je na de proloog enkel maar vragen en geen idee wat de antwoorden kunnen zijn. Je kunt niet anders dan blijven lezen. Bollé kent de kunst om een mysterieuze spanning te creëren en zijn hoofdstukken te laten eindigen met een cliffhanger. Op die manier zorgt hij ervoor dat je nog een hoofdstuk leest, en nog een, en nog een… Daarbovenop leest het boek ontzettend aangenaam dankzij de lettergrote en het lettertype. De hoofstukken zijn onderverdeeld in tijd en plaats. Bollé schrijft vanuit verschillende perspectieven, in verschillende tijden en zijn er verschillende verhaallijnen. Het is dus even opletten, maar eens je bent vertrokken zit je in een rollercoaster waar je nog moeilijk uit raakt.
De personages wisselen elkaar in snel tempo af en zijn goed uitgewerkt naargelang hun rol in het verhaal. Je hebt een duidelijke kijk op elk van hen en kunt je inleven in hun doen en laten. Het geheel is realistisch, menselijk maar vooral filmisch neergezet, chapeau! Als lezer zit je op de eerste rij in de bioscoop, want zo voelt het tijdens het lezen. Je waant je in Antwerpen, Barcelona of Nice. Je zit in de fitness, het hotel, appartement of aan zee. Bollé neemt je – bijna letterlijk – overal mee naartoe. Het is een verhaal over emoties, over worstelen met het verleden en over keuzes maken die niet altijd evident blijken te zijn.
Maar eerlijk is eerlijk, hoe goed alles ook in elkaar zit en in elkaar loopt, hier en daar prik je door die bubbel en zie je waar de auteur naartoe gaat in zijn verhaal. Toch blijft – over het algemeen genomen – alles spannend en enigmatisch en ondanks de vele personages blijf je door de bomen het bos zien. Hoewel ik doorhad hoe de plot min of meer zou verlopen blijft Bollé verrassen en weet hij je verschillende keren op het verkeerde been te zetten. Zijn schrijfstijl is ongekunsteld en kan met zijn capaciteit alleen maar beter worden.
Wat ook leuk is in Bloedmaan zijn de poortjes die de auteur gebruikt. Zij zorgen voor een lach op je gezicht brengt tijdens het lezen.
“Pete kon zijn ogen nauwelijks openhouden en legt zijn boek Egyptisch blauw op zijn nachtkastje.”
Deze auteur is zeker geen eendagsvlieg en kan makkelijk in het rijtje naast de ‘groten’ gezet worden. Bloedmaan is niet enkel verrassend, maar leest vlot, prikkelt en laat je meedenken. Hoewel de verhaallijnen op het eerste zicht weinig of niks met elkaar te maken hebben, komen ze naar het einde mooi samen. Bloedmaan heeft een prachtige cover, is een pageturner, een mustread. Ik heb het in één ruk uitgelezen! Ik geef graag vier volle sterren en dit omdat volgens mij de auteur nog kan groeien in zijn schrijfstijl en omdat ik in sommige verhaallijnen iets meer had willen weten.
Bollé ontwikkeld zich goed als schrijver. Ik heb meer genoten van Bloedmaan dan van zijn debuut Egyptisch Blauw. Ik ben benieuwd wat hij nog in zijn mars heeft en kan niet wachten op zijn volgende werk!!!
BLOEDMAAN heeft alles wat een thriller nodig heeft: een ingenieus plot, adembenemend en schaamteloos onheilspellend. Een bloedspannende thriller vol onverwachte wendingen. De schrijver, Johnny Bollé, slaagt er zowaar in om je bij de eerste woorden die je leest, vast te grijpen en je niet meer los te laten. De verschillende verhaallijnen die, telkens vanuit het oogpunt van de verschillende personages worden verteld, zijn op een knappe manier in elkaar verweven. De verschillende locaties in het verhaal zijn levensecht beschreven. Ook de gruwelijke moord is zonder schroom tot in detail beschreven waardoor je er kippenvel van krijgt. Of zijn het meerdere moorden? Wat ik eveneens knap vind is de manier waarop de verschillende personages zijn neergeschreven. Zonder het te beseffen krijg je enorme sympathie voor het ene personage, terwijl je dan weer net het tegenovergestelde gevoel krijgt bij een ander. Ook de gebeurtenissen en scenes op de verschillende locaties in het verhaal zijn op een knappe geloofwaardige manier uitgeschreven. En wat een spanning tot op het laatste!? En dan..... Oh nee! Dat had ik niet verwacht.... Een echte aanrader voor wie van intriges en spanning houdt.