What do you think?
Rate this book
De Dierbaren
De dierbaren is een zoektocht naar geluk waarin een pubermeisje, een moeder en een leraar voortdurend struikelen over hun eigen idealen. Wanneer de moeder een kat aanrijdt, brengt ze meer dan één leven aan het wankelen. In een onhandige poging om alles en iedereen te redden, maakt ze meer brokken dan ze ooit zal kunnen opruimen.
206 pages, Paperback
First published March 4, 2014
About the author
Valerie Eyckmans
8 books7 followersValerie Eyckmans (°1977, Geel) woont en werkt in Antwerpen. Ze leverde honderden columns, interviews en reportages aan tal van Vlaamse week- en maandbladen. Momenteel schrijft ze fictie, theaterteksten, scenario's, geeft ze schrijfcursussen en neemt ze zich elke dag tussen haar eerste en tweede kop koffie voor haar blog op te blinken met vers leesvoer. Ooit gaat haar dat lukken. In maart 2013 debuteerde ze met de roman Verloren maandag, volgens kenners 'een hilarisch en meedogenloos portret van het kantoorleven'. Exact een jaar later volgde haar tweede roman, De Dierbaren, een vrolijke satire op het moderne gezinsleven. In augustus 2014 verscheen haar eerste prentenboek, Ella wil verliefd zijn bij uitgeverij Abimo, dat snel gevolgd werd door Ella wil groot zijn, Ella wil onzichtbaar zijn en Ella wil zwemmen. In maart 2017 verscheen De Jongen in de Zeepbel, een heerlijk sprookje voor kinderen vanaf 6 jaar, over durven, dromen en doen. Ondertussen werkt de auteur aan een derde roman, die in het najaar van 2017 zal verschijnen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
December 28, 2022
Datum : 24/03/2014
Genres : Mood: Actief, fris, wakker;Dit is Belgisch;Mood: Confronterend, uitdagend;Mood: Bitterzoet, tragikomisch;Soap;Hedendaags
Citaat : Ze kon zoveel variaties op aardappelgerechten maken als ze wilde, ze kon haar huis warm stoken tot het een sauna was, ze kon haar zonen net zolang knuffelen tot ze smolten, ze kon wollige pantoffels kopen voor haar en haar echtgenoot, ze kon in de zomer limonades met verse munt maken en in de winter chocolademelk met slagroom, ze kon dromen van strooien hoeden en een rozentuin, maar ze zou nooit het warme nest krijgen dat ze zo hard wilde..
Review : Nadat Valerie Eyckmans in haar opvallend debuut Verloren maandag het kantoorleven op de hak nam, is haar tweede roman een bijtend en inpakkende satire op het moderne gezinsleven.
Linda is een voormalige verpleegster die haar eigen loopbaan opgaf voor haar man en kinderen. Zij is daardoor niet erg gelukkig geworden want haar man is een succesvol chirurg die heel veel in het buitenland vertoeft en zich niet te veel het lot van zijn echtgenote aantrekt. Met haar twee zonen heeft ze een stroef contact en vrienden en kennissen zijn er ook niet al te veel in haar leven.
Het verhaal begint wanneer Linda een kat aanrijdt. Ze heeft schoenen aan die ze mooi vindt maar die haar veel te klein zijn. Daardoor krijgt ze kramp en kan ze minder goed manoevreren en overrijdt ze een kat, en wanneer haar voet plots uit de kramp schiet en ze pardoes het gaspedaal indrukt overrijdt ze het dier nogmaals. In minder dan een minuut had Linda twee keer dezelfde kat aangereden.
Van dan af beginnen de moeilijkheden zich op te stapelen. In een onhandige poging om alles en iedereen te redden, maakt Linda meer brokken dan ze ooit zal kunnen opruimen.
De dierbaren is een krampachtige zoektocht naar geluk, waarin een pubermeisje, een moeder en een gymleraar voortdurend struikelen over hun eigen idealen. Valerie Eyckmans kan in dit verhaal met een verbluffend gemak, humor, maatschappijkritiek, en menselijk drama afwisselen. In Verloren maandag had ze één dominerend personage, in De dierbaren zijn er dat heel wat meer en toch weet ze die allemaal goed in hun rol te plaatsen. Het is een heel eigentijds verhaal, een tikkeltje soapachtig, waarin delicate maar wel realistische onderwerpen als pedofilie, echtscheiding, genderconflicten en overspel op heel doordachte manier worden benaderd. Een aangrijpend maar ook ontspannend verhaal.
Genres : Mood: Actief, fris, wakker;Dit is Belgisch;Mood: Confronterend, uitdagend;Mood: Bitterzoet, tragikomisch;Soap;Hedendaags
Citaat : Ze kon zoveel variaties op aardappelgerechten maken als ze wilde, ze kon haar huis warm stoken tot het een sauna was, ze kon haar zonen net zolang knuffelen tot ze smolten, ze kon wollige pantoffels kopen voor haar en haar echtgenoot, ze kon in de zomer limonades met verse munt maken en in de winter chocolademelk met slagroom, ze kon dromen van strooien hoeden en een rozentuin, maar ze zou nooit het warme nest krijgen dat ze zo hard wilde..
Review : Nadat Valerie Eyckmans in haar opvallend debuut Verloren maandag het kantoorleven op de hak nam, is haar tweede roman een bijtend en inpakkende satire op het moderne gezinsleven.
Linda is een voormalige verpleegster die haar eigen loopbaan opgaf voor haar man en kinderen. Zij is daardoor niet erg gelukkig geworden want haar man is een succesvol chirurg die heel veel in het buitenland vertoeft en zich niet te veel het lot van zijn echtgenote aantrekt. Met haar twee zonen heeft ze een stroef contact en vrienden en kennissen zijn er ook niet al te veel in haar leven.
Het verhaal begint wanneer Linda een kat aanrijdt. Ze heeft schoenen aan die ze mooi vindt maar die haar veel te klein zijn. Daardoor krijgt ze kramp en kan ze minder goed manoevreren en overrijdt ze een kat, en wanneer haar voet plots uit de kramp schiet en ze pardoes het gaspedaal indrukt overrijdt ze het dier nogmaals. In minder dan een minuut had Linda twee keer dezelfde kat aangereden.
Van dan af beginnen de moeilijkheden zich op te stapelen. In een onhandige poging om alles en iedereen te redden, maakt Linda meer brokken dan ze ooit zal kunnen opruimen.
De dierbaren is een krampachtige zoektocht naar geluk, waarin een pubermeisje, een moeder en een gymleraar voortdurend struikelen over hun eigen idealen. Valerie Eyckmans kan in dit verhaal met een verbluffend gemak, humor, maatschappijkritiek, en menselijk drama afwisselen. In Verloren maandag had ze één dominerend personage, in De dierbaren zijn er dat heel wat meer en toch weet ze die allemaal goed in hun rol te plaatsen. Het is een heel eigentijds verhaal, een tikkeltje soapachtig, waarin delicate maar wel realistische onderwerpen als pedofilie, echtscheiding, genderconflicten en overspel op heel doordachte manier worden benaderd. Een aangrijpend maar ook ontspannend verhaal.
January 2, 2021
Up to this day I am trying to find out who recommended this book to me. It certainly isn't my friends' usual style. Maybe I heared it mentioned in a podcast, that is the most plausable possibility.
It wasn't all bad. Most problems in the book are very first world. There are quite some different plot lines but Eyckmans manages to blend them nicely together. The people in the book are caricatures, rather unrealistic. The descriptions try to be original, which sometimes works and sometimes fails.
I thought this one was okay.
"Er volgde een foto van Yoni die haar een kushandje toewierp. ‘Like?’ schreef ze. Ze was zwaar opgemaakt en droeg een nieuw jurkje. Pilar keek naar het gleufje tussen Yoni’s borsten en voelde haar humeur net zo diep zakken als het denkbeeldige muntje dat ze erin liet vallen."
This, on the other hand, doesn't even deserve comment on how bad it is.
"Meneer Verfaille is niet klein, maar in verhouding met zijn bovenlijf heeft hij korte benen. Voetballersbenen, zouden mensen die er niks van kennen zijn benen, die een beetje krom staan, noemen, maar dat is nonsens, onwetendheid, want meneer Verfaille heeft nooit gevoetbald, of toch nooit intensief."
All in all it wasn't a bad novel, good enough if you approach it without expecting an international literary masterpiece.
It wasn't all bad. Most problems in the book are very first world. There are quite some different plot lines but Eyckmans manages to blend them nicely together. The people in the book are caricatures, rather unrealistic. The descriptions try to be original, which sometimes works and sometimes fails.
I thought this one was okay.
"Er volgde een foto van Yoni die haar een kushandje toewierp. ‘Like?’ schreef ze. Ze was zwaar opgemaakt en droeg een nieuw jurkje. Pilar keek naar het gleufje tussen Yoni’s borsten en voelde haar humeur net zo diep zakken als het denkbeeldige muntje dat ze erin liet vallen."
This, on the other hand, doesn't even deserve comment on how bad it is.
"Meneer Verfaille is niet klein, maar in verhouding met zijn bovenlijf heeft hij korte benen. Voetballersbenen, zouden mensen die er niks van kennen zijn benen, die een beetje krom staan, noemen, maar dat is nonsens, onwetendheid, want meneer Verfaille heeft nooit gevoetbald, of toch nooit intensief."
All in all it wasn't a bad novel, good enough if you approach it without expecting an international literary masterpiece.
November 21, 2016
Personages worden echter met de hoofdstukken.
Ik geef toe, het duurt even voor dit boek los komt, maar het leest zo vlot dat het al gauw zijn volle inwerking krijgt. De personages worden "echter" en herkenbaar. Hoewel ze zich voorspelbaar gedragen en je vaak ziet aankomen wat gaat gebeuren is dat nou net wat dit verhaal zo hilarisch maakt. Het einde dreef die hilariteit nog een versnelling hoger en met een brede lach legde ik dit boek slechts 3 dagen later weer neer. Alweer een genoegen om een Valerie Eyckmans te lezen.
Anoniem
- 17/11/2016
Ik geef toe, het duurt even voor dit boek los komt, maar het leest zo vlot dat het al gauw zijn volle inwerking krijgt. De personages worden "echter" en herkenbaar. Hoewel ze zich voorspelbaar gedragen en je vaak ziet aankomen wat gaat gebeuren is dat nou net wat dit verhaal zo hilarisch maakt. Het einde dreef die hilariteit nog een versnelling hoger en met een brede lach legde ik dit boek slechts 3 dagen later weer neer. Alweer een genoegen om een Valerie Eyckmans te lezen.
Anoniem
- 17/11/2016
December 6, 2019
Een pareltje.
April 17, 2020
Eén woord: speciaal. Heel speciaal. Ik heb genoten van elke minuut en alle plottwists doorheen het hele verhaal. Toppie!
January 18, 2022
4,5 waard. Hilarische roman. Ogenschijnlijk luchtig maar met een kritische blik op de huidige maatschappij. Ik ga zeker nog boeken lezen van deze schrijfster.
April 11, 2023
Hilarisch. Luidop lachen van herkenbaarheid.
August 4, 2014
Als Linda Davis op een dag per ongeluk een kat aanrijdt, laat niets vermoeden dat dit de voorbode is van nog ander onheil...
Pittige roman waarin een gymleraar, een pubermeisje en een huisvrouw op zoek zijn naar wat levensgeluk.
Pittige roman waarin een gymleraar, een pubermeisje en een huisvrouw op zoek zijn naar wat levensgeluk.
November 11, 2014
Iets in dit boek maakt het goed, en iets in dit boek maakt dat het precies niet over louter hilariteit heengeraakt. Ik kan de vinger er niet op leggen wat ik goed vond en waarom ik toch weerhoudend ben...
March 24, 2015
Vooral naar het einde toe een zeer aan te bevelen roman.
May 14, 2016
na 14 dagen heb ik geen benul meer over wat het boek gaat. het was nog redelijk goed geschreven
January 16, 2015
Leest vlot - luchtig.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews