Στο μυθιστόρημα Στα ψέματα παίζαμε! ο συγγραφέας πραγματεύεται την ιστορία μιας παρέας. Το χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαδραματίζονται τα γεγονότα που περιγράφονται στο βιβλίο είναι το τελευταίο τέταρτο του περασμένου αιώνα, δηλαδή του 20ού. Πέντε φίλοι ανταμώνουν κάθε τέσσερα χρόνια για να παρακολουθήσουν τον τελικό του παγκόσμιου ποδοσφαιρικού κυπέλλου. Το ποδόσφαιρο είναι η αφορμή για να βρεθούν, και η συνάντησή τους ευκαιρία να μιλήσουν, να σχεδιάσουν και να αναπολήσουν.
Εννέα τελικοί, εννέα συναντήσεις, εννέα κεφάλαια. Από το 1970 μέχρι το 2002, από τα φοιτητικά τους χρόνια στην ωριμότητα, από τη δικτατορία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από τον 20ό αιώνα στον 21o, από τα όνειρα στην πραγματικότητα, από τον υπαρκτό σοσιαλισμό στην παγκοσμιοποίηση, από τη Βραζιλία του Πελέ στη Βραζιλία του Ρονάλντο.
Tema i ideja i koncept ove knjige su mi za 5, način na koji je napisana za 2, ima konfuznih i nejasnih delova. Ono što mi se izuzetno sviđa je retrospektivna naracija. Ono što mi je bilo užasno dosadno je politika i političke prilike u Grčkoj. Sve u svemu, bilo je zanimljivo čitati je u jeku euforije zbog svetskog prvenstva u fudbalu.
Μια εξαιρετική, ρεαλιστική και γεμάτη αλήθεια ματιά στη ζωή μιας παρέας ανδρών που έφτασαν στα πενήντα τους χρόνια. Ο Δημήτρης Μίγγας γράφει για το πέρασμα του χρόνου, τις χαμένες προσδοκίες, τη φιλία και τις συμβιώσεις με έναν τρόπο που σε αγγίζει άμεσα. Μια γλυκόπικρη αναδρομή που διαβάζεται απνευστί.