What do you think?
Rate this book
Houdbaar
Heere Heeresma, volgens Cherry Duyns de 'grootvorst van het verhaal', werd bekend door de in alcohol gedrenkte novelle Een dagje naar het strand (1962), en de verhalenbundel Zwaarmoedige verhalen voor bij de centrale verwarming (1973). Daarover oordeelde Willem Frederik 'Het beste boek dat gedurende de laatste vier jaar binnen onze vaderlandse literatuur is verschenen.'
In de jaren negentig dreigde Heeresma vergeten te raken, maar met de publicatie van Een jongen uit plan Zuid in 2005 vestigde hij zijn naam.
Voor Houdbaar maakte Heeresma-biograaf Anton de Goede een ruime keuze uit het werk.
In de jaren negentig dreigde Heeresma vergeten te raken, maar met de publicatie van Een jongen uit plan Zuid in 2005 vestigde hij zijn naam.
Voor Houdbaar maakte Heeresma-biograaf Anton de Goede een ruime keuze uit het werk.
325 pages, Kindle Edition
First published April 30, 2024
3 people are currently reading
3 people want to read
About the author
Heere Heeresma
63 books3 followersSimon Heere Heeresma, was a Dutch author and poet.
Heeresma was born in Amsterdam. His first collection of poetry, published in 1954, was called Children's Room, but his breakthrough came in the 1960s and 1970s in the Provo generation. Especially well received was his publication Melancholic Stories for around the Central Heating of 1973.
A Day at the Beach (1962) was made into a movie twice: first in 1970 by Simon Hesera and in 1984 by Dutch cineast Theo van Gogh.
Heeresma died in Laren.
Heeresma was born in Amsterdam. His first collection of poetry, published in 1954, was called Children's Room, but his breakthrough came in the 1960s and 1970s in the Provo generation. Especially well received was his publication Melancholic Stories for around the Central Heating of 1973.
A Day at the Beach (1962) was made into a movie twice: first in 1970 by Simon Hesera and in 1984 by Dutch cineast Theo van Gogh.
Heeresma died in Laren.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
November 30, 2024
In 'Geschiedenis van de Nederlandse literatuur 1945-2005' van Hugo Brems wordt Heere Heeresma veelvuldig benoemd. Ik kende de schrijver helemaal niet, hij werd op school in de literatuurlessen (87-92) in mijn herinnering helemaal niet behandeld. Dus werd ik nieuwsgierig en was ik aangenaam verrast toen ik de dundruk-editie van Van Oorschot aantrof in de boekhandel.
Maar het is het niet voor mij, ondanks dat het realisme dat Heerema in de meeste van deze verhalen - de bundel bevat een mix van verhalen van enkele pagina's en wat langere verhalen, geen romans of novelles - beoefent op zich precies in mijn straatje past.
Het moet gezegd: op zijn best schrijft hij prachtige verhalen. De absolute uitschieters voor mij zijn 'Mijnheer Frits en juffrouw Lenie' (dat is echt het kroonjuweel), 'Maar de wielrijder treft geen blaam', 'Caroline en haar mandoline' (waarvan ik het einde niet begrijp, maar het is een schitterend venijnig portret) en 'Een winkelier keert niet weerom'. Allemaal iets langere verhalen, van de korte is vooral 'Kunstbeen' (1996) fraai. Ten slotte kan ook de pornopastiche 'Een hete ijssalon' (1982) mij bekoren.
Als ik dan naar de index achterin kijk ontstaat een duidelijk beeld: de eerste vier verhalen die ik net noemde komen namelijk allemaal uit dezelfde bundel, 'Zwaarmoedige verhalen voor bij de centrale verwarming' (1973). Ik denk dat ik dus beter die bundel had kunnen aantreffen in de boekhandel...Tot slot: de verhalen met christelijke ondertoon, niet vreemd voor de zoon van een theoloog, doen mij helemaal niets en iets verrassender, ook de oorlogsverhalen doen het niet echt voor mij.
Nee, geef mij maar de ietwat ranzige meneer Frits en zijn niet zo slanke juffrouw Lenie.
Maar het is het niet voor mij, ondanks dat het realisme dat Heerema in de meeste van deze verhalen - de bundel bevat een mix van verhalen van enkele pagina's en wat langere verhalen, geen romans of novelles - beoefent op zich precies in mijn straatje past.
Het moet gezegd: op zijn best schrijft hij prachtige verhalen. De absolute uitschieters voor mij zijn 'Mijnheer Frits en juffrouw Lenie' (dat is echt het kroonjuweel), 'Maar de wielrijder treft geen blaam', 'Caroline en haar mandoline' (waarvan ik het einde niet begrijp, maar het is een schitterend venijnig portret) en 'Een winkelier keert niet weerom'. Allemaal iets langere verhalen, van de korte is vooral 'Kunstbeen' (1996) fraai. Ten slotte kan ook de pornopastiche 'Een hete ijssalon' (1982) mij bekoren.
Als ik dan naar de index achterin kijk ontstaat een duidelijk beeld: de eerste vier verhalen die ik net noemde komen namelijk allemaal uit dezelfde bundel, 'Zwaarmoedige verhalen voor bij de centrale verwarming' (1973). Ik denk dat ik dus beter die bundel had kunnen aantreffen in de boekhandel...Tot slot: de verhalen met christelijke ondertoon, niet vreemd voor de zoon van een theoloog, doen mij helemaal niets en iets verrassender, ook de oorlogsverhalen doen het niet echt voor mij.
Nee, geef mij maar de ietwat ranzige meneer Frits en zijn niet zo slanke juffrouw Lenie.
June 25, 2025
Toch wel speciaal, die verhalen. Volgens sommigen is Heeresma de beste verhalenschrijver van Nederland..... en hij is zeker origineel. Hij schrijft ook goed... Al klinken sommige verhalen wat gedateerd, qua thema en schrijfstijl, en andere wat cynisch en zwaarmoedig.. Ze allemaal na mekaar uitlezen is geen goed idee... Ikzelf hield ik het meest van Mijnheer Frits en Juffrouw Leni, Kunstbeen, Jat, Poen, De wielrijder treft geen blaam...
Displaying 1 - 2 of 2 reviews