Το ξεχωριστό παιδί

by Γιώργος Γιώτσας

«Ένιωσα βαθιά μέσα μου πως είμαι ένας παράταιρος ηθοποιός πάνω στη σκηνή, ένας ηθοποιός που έχει ξεχάσει παντελώς τα λόγια του…»Η ζωή του Ηλία έχει εκτροχιαστεί. Η απώλεια των γονιών του. Η αποτυχία να δημιουργήσει. Οι ασταθείς σχέσεις. Και πάνω απ’ όλα το αυτιστικό παιδί που έρχεται στον κόσμο. Εκείνο το παιδί που όλοι λένε «ξεχωριστό».

Η ζωή του Ηλία βουλιάζει αργά και χωρίς επιστροφή καθώς έχει αποτύχει ως σύζυγος, πατέρας, συγγραφέας και άνθρωπος. Μένει μόνος στα σκοτάδια του διαμερίσματός του. Τα βάρη είναι πολλά για να τα αντέξει και, παρά την αγάπη που καίει στην καρδιά του, ο κυνικός τρόπος με τον οποίο είναι φτιαγμένος και λειτουργεί ο κόσμος μοιάζει να τον διαλύει. Πόση ελπίδα να χωρέσει μέσα σε έναν τέτοιον κόσμο;

Μέχρι που κάποιο απόγευμα μια άγνωστη γυναίκα κάθεται δίπλα του σ’ ένα μπαρ. Και του κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα όσο και τρομακτική πρόταση.

Το Ξεχωριστό Παιδί μάς διηγείται μια ιστορία για την αναπηρία και τον αυτισμό, τις ανθρώπινες σχέσεις, τις χαμένες προοπτικές, τον κοινωνικό περίγυρο, την κακοποίηση και την εκμετάλλευση, αλλά ταυτόχρονα μας μιλάει για τη διαφορετικότητα, τα όνειρα των ανθρώπων, την ελευθερία, τον έρωτα, όπως και για την κινητήρια δύναμη του κόσμου αυτού: την αγάπη.

Με εισαγωγικά σημειώματα από τη συγγραφέα Χριστίνα Ψύλλα και την ψυχολόγο Φάννυ Ροΐδου

352 pages, Paperback

First published May 10, 2024

About the author

Γονιός. Σύζυγος. Νυχτερινός ρεσεψιονίστ. Επίσης πολυβραβευμένος συγγραφέας σε Ελλάδα και Αμερική. Απ' το σχολείο άρχισε να γράφει ιστορίες και παραμύθια. Όλα τα βιβλία του έχουν συλλέξει βραβεία και διακρίσεις, αλλά πάνω από όλα την αγάπη του αναγνωστικού κοινού, κάτι για το οποίο είναι ευγνώμων.

Τον Οκτώβριο του 2022 έλαβε το βραβείο EVERLY για το βιβλίο "Το μακρύ σοκάκι" ως "Καλύτερο βιβλίο τρόμου, Έλληνα συγγραφέα".

Τον Οκτώβριο του 2023 έλαβε το βραβείο EVERLY για το βιβλίο "H πολλή αγάπη σκοτώνει" ως "Καλύτερο βιβλίο τρόμου, Έλληνα συγγραφέα", μαζί με την Στέλλα Καραμπακάκη με την οποία το συνέγραψαν.

To 2021 η Athens Voice ανέδειξε "Το Κουτί" ως το "Καλύτερο βιβλίο της χρονιάς" μετά από επιλογή στα 10 καλύτερα βιβλία, από την συντακτική της ομάδα, και ψηφοφορία αναγνωστών για την πρώτη θέση.

To 2025 η Athens Voice ανέδειξε "Το ξεχωριστό παιδί" ως το "Καλύτερο βιβλίο της χρονιάς" μετά από επιλογή στα 10 καλύτερα βιβλία, από την συντακτική της ομάδα, και ψηφοφορία αναγνωστών για την πρώτη θέση.

Ο Γιώργος είναι ο μοναδικός Έλληνας συγγραφέας του φανταστικού με τέσσερα βιβλία (τα 3 back to back) στα top-10 των βραβείων Public, όπως τα ψήφισαν χιλιάδες αναγνώστες
2019 : "Κάτω από το Κρεβάτι" - 230.000 αναγνώστες
2020 : "Εκείνοι που επιστρέφουν", μαζί με Αγνή Σιούλα -190.000 αναγνώστες
2021 : "Το Κουτί" -180.000 αναγνώστες
2025: "Tο ξεχωριστό παιδί" - 175.000 αναγνώστες

Ο συνάδελφος του, Γιάννης Μαργέτης, έγραψε ότι "Ο Γιώργος Γιώτσας αγαπάει αυτό που κάνει" ενώ ο Αντώνης Παναγιωτόπουλος - Πιπερίαν τον χαρακτήρισε “Ανθρώπινο συγγραφέα”.

Esquire, Mystery, Tv Zapping, Τα Νέα, Το Βήμα, Athens Voice μερικά από τα μέσα που φιλοξένησαν συνεντεύξεις και αφιερώματα για το συγγραφέα και το έργο του. Ο Γιώργος συνεχίζει να γράφει με συνέπεια.

--------------------------------------------------------------

Παρακαλώ έχετε υπόψη: Οι σελίδες με τα βιβλία του Γιώργου Γιώτσα στο goodreads, επεξεργάζονται από συνεργάτες του. Ο Γιώργος δεν απαντάει σε προσωπικά μηνύματα λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας. Διατηρεί ενεργή σελίδα στο facebook με το όνομα: "Γιώργος Γιώτσας συγγραφέας".

Reviews

[Γιώργος Γιώτσας · Rating 5 out of 5]

☑ Στα 10 καλύτερα βιβλία (TOP - 10 ) μέσα από πανελλήνια ψηφοφορία, στα Public Book Awards / Κατηγορία: Μυθιστόρημα (Ιούνιος 2025)

☑ "Το καλύτερο fiction βιβλίο της χρονιάς" ~ ATHENS VOICE (Φεβρουάριος 2025)

☑ Στα καλύτερα βιβλία της χρονιάς (TOP-12) μετά από ψηφοφορία της συντακτικής ομάδας της ATHENS VOICE. (Δεκέμβριος 2024)

☑ "Στα καλύτερα βιβλία της χρονιάς" - Mike the Fighter, Youtuber/Συγγραφέας

☑ Στα προτεινόμενα βιβλία (TOP-6) της εφημερίδας "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Xριστούγεννα 2024 ~ Χρήστος Αζαριάδης

[Mike · Rating 5 out of 5]

https://youtu.be/lT7cSr-vz0Q Ανέβηκε το βίντεο γι αυτό το ξεχωριστό βιβλίο αυτού του ξεχωριστού ανθρώπου... Δεν το συστήνω απλά νομίζω ότι επιβάλλεται να το διαβάσουμε όλοι μήπως φτιάξουμε ως κοινωνία στο θέμα της ενσυναίσθησης

[Marina Dromeas · Rating 5 out of 5]

Το βιβλίο του Γιωργου δεν είναι επιστημονικό εγχειρίδιο για τον αυτισμό,αλλά ένα πόνημα,μια κραυγή προς τη κοινωνία να ευαισθητοποιηθεί πάνω στο θέμα του αυτισμού κυρίως με τα προβλήματα της οικογένειας αλλά και την προσπάθεια ένταξεις των ατόμων αυτών στο κοινονικό σύνολο.

Είναι Ένα βιβλίο που μέσα από τις περιπέτειες και τις σκέψεις του ήρωα, μπορεί να μας φέρει πιο κοντά στην καθημερινότητα μιας οικογένειας με παιδί στο φάσμα του αυτισμού. Ένα τόσο ρεαλιστικό, σε πολλά σημεία, μυθιστόρημα που στόχος του είναι να καλλιεργήσει την ενσυναίσθηση του αναγνώστη, να τον κάνει να νιώσει για λίγο πως είναι η ζωή ενός γονέα με ένα αυτιστικό παιδί, πως είναι το να νιώσει κάποιος ντροπή ή αγανάκτηση, όταν οι άλλοι τον κοιτούν ενοχλημένοι, επειδή το παιδί του έχει μία έκρηξη θυμού σε δημόσιο χώρο, πως είναι να σκέφτεται ένας γονιός αδιάκοπα πως θα έκανε τα πάντα προκειμένου να δει το παιδί του να καλυτερεύει, όταν ο ίδιος αισθάνεται ανεπαρκής ως γονέας, βλέποντας το παιδί του να υποφέρει...
Γιατί ο αυτισμός δεν δυσκολεύει μόνο το παιδί που γεννήθηκε με αυτόν! Ο αυτισμός αποτελεί έναν καθημερινό Γολγοθά για όλη την οικογένεια. Υπάρχουν οικογένειες που μετά τη διάγνωση διαλύθηκαν κυριολεκτικά. Οικογένειες που παραιτήθηκαν μετά από πολλές προσπάθειες. Οικογένειες που κλυδονίζονται αλλά συνεχίζουν το ταξίδι τους και άλλες που στέκουν όρθιες ακόμα, σαν βράχοι αγέρωχοι παρόλες τις αντιξοότητες! Στόχος δεν είναι να κρίνουμε αυτές τις οικογένειες και τον τρόπο που έχουν αντιδράσει! Στόχος είναι να προσπαθήσουμε για λίγο να δούμε την καθημερινότητα μέσα από τα δικά τους μάτια!
Η κοινωνία δεν είναι απρόσωπη, η κοινωνία είμαστε εμείς οι ίδιοι.

Ζούμε σε δύσκολες και δυστοπικές εποχές, μα αν θέλουμε να πιστεύουμε πως υπάρχει ακόμα ελπίδα σε αυτό τον κόσμο, πρέπει να ξεκινήσουμε τις αλλαγές από εμάς τους ίδιους και Να μάθουμε να ζούμε σε έναν κόσμο όπου η αποδοχή του διαφορετικού, η συμπερίληψη όσων, ως τώρα, είναι στο περιθώριο, ο σεβασμός και η αγάπη, θα γίνουν ο χρυσός κανόνας και όχι εξαίρεση!

Αλλά και εμείς που έχουμε τη τύχη να έχουμε παιδιά στο φάσμα του αυτισμού ότι και αν γίνει, δεν τα παρατάμε ποτέ.

[Valentini Georgopoulou · Rating 5 out of 5]

«Το ξεχωριστό παιδί» είναι μια ιστορία σπαρακτική, γεμάτη από έρωτα, πάθος και τρόμο. Μέσα από αυτό το βιβλίο θα γνωρίσουμε έναν άλλο κόσμο, έναν «ξεχωριστό», δίχως κανόνες και οδηγούς, με τις δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητές του.



Ο Ηλίας είναι ένας άνθρωπος που έχει δεχτεί πολλά και συνεχόμενα χτυπήματα στη ζωή του. Πρώτα η απώλεια των γονιών του, έπειτα η αποτυχία του να γράψει ένα αξιόλογο βιβλίο, που να εκδοθεί και να γνωρίσει επιτυχία και στη συνέχεια η διάλυση του γάμου του. Μα πάνω απ’όλα, αυτό που τον πονάει περισσότερο είναι το «ξεχωριστό» παιδί του. Ο Νικόλας του, που διαγνώστηκε με ΔΑΦ: Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος. Ένα παιδί που λειτουργούσε μ’έναν δικό του, μα πολύπλοκο τρόπο. Δεν μιλούσε, μόνο άναρθρες κραυγές έβγαζε, σαν πολεμικές ιαχές. Δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί, ούτε καν για τις βασικές του ανάγκες, όμως προσπαθούσε με τον δικό του μοναδικό τρόπο να δείξει την αγάπη και την τρυφερότητά του στους γονείς του.




Ο Ηλίας καθημερινά, λίγο - λίγο βουλιάζει, διαλύεται ψυχικά, τα βάρη είναι δυσβάσταχτα και παρά την απέραντη αγάπη που καίει στην καρδιά του, νιώθει θυμό, οργή και αγανάκτηση για την κοινωνία, για την κάκιστη συμπεριφορά των περισσότερων ανθρώπων, καθώς δεν υπάρχει κατανόηση και βοήθεια. Ώσπου ένα απόγευμα, μια άγνωστη γυναίκα κάθεται δίπλα του σ’ένα μπαρ και του κάνει μια άκρως ενδιαφέρουσα πρόταση…




❓Εσύ, μέχρι πού είσαι ικανός να φτάσεις, τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις ή να θυσιάσεις με οποιοδήποτε κόστος για το παιδί σου;



Έχει μέρες που τελείωσα το βιβλίο, όμως μου ήταν αδύνατον να γράψω έστω και μια λέξη. Ήμουν τόσο συναισθηματικά φορτισμένη, που έπρεπε να αφήσω κάποιο χρονικό διάστημα να περάσει για να καταλαγιάσουν τα συναισθήματά μου και να βάλω στις σκέψεις μου σε μια σειρά.





Όσοι βιώνουν αυτή την κατάσταση ή κάποια παρόμοια, μπορούν να νιώσουν στο πετσί τους όσα με τρυφερότητα, αγάπη, ευαισθησία, πόνο ψυχής και καρδιάς μάς παρουσίασε ο κ.Γιώτσας. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι όλο αυτό, γιατί έχω και εγώ ένα «ξεχωριστό» παιδί. Ο μεσαίος μου γιος έχει διαγνωστεί με ΔΕΠΥ (Διάσπαση Ελλειμματικής Προσοχής). Χρόνια τώρα έχουμε να κάνουμε με νοσοκομεία, γνωματεύσεις, ψυχολόγους, λογοθεραπείες, εργοθεραπείες. Το χειρότερο όμως δεν είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το παιδί, αλλά την αντιμετώπιση που έχουμε από τους τριγύρω.





Ζω σε κλειστή κοινωνία, με ανθρώπους οπισθοδρομικούς και απαρχαιωμένες αντιλήψεις, που λατρεύουν να βάζουν ταμπέλες. Το «καθυστερημένο», το «προβληματικό», το «ΑΜΕΑ». Αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν είναι πως αυτά τα παιδιά αντιλαμβάνονται τα πάντα και τους κατακρεουργούν την ψυχή τους. Γιατί αυτά τα παιδιά είναι μοναδικά, καθώς έχουν δικό τους τρόπο αντίληψης και κώδικα επικοινωνίας, παιδιά ευαίσθητα, τρυφερά.





Βαρύς λοιπόν ο σταυρός που κουβαλάνε οι γονείς στους ώμους τους, καθώς προσπαθούν αγόγγυστα και με αξιοπρέπεια να αντιμετωπίσουν όλες τις δυσκολίες που προκύπτουν, χωρίς να έχουν συμμάχους παρά μόνο αντιπάλους και ειδικότερα τον κοινωνικό περίγυρο, ο οποίος είναι ανελέητος, αναίσθητος, δίχως ίχνος ανθρωπιάς επάνω του.





«Το ξεχωριστό παιδί» λοιπόν είναι ένα βιβλίο βαθιά συγκινητικό και ανθρώπινο, μια ωδή στην διαφορετικότητα, την μοναδικότητα και την άδολη αγάπη. Ένα βιβλίο για την ελπίδα, την γενναιότητα, την πίστη, τη δίψα για ζωή, τη μαχητικότητα, την αληθινή αγάπη, την απόγνωση, την απώλεια, την θλίψη, τον πόνο, τη φυγή. Γραμμένο με αγάπη και ειλικρίνεια, έχει ως σκοπό να ευαισθητοποιήσει την κοινωνία, αλλά και τον καθένα από εμάς ξεχωριστά.




Χάνεσαι στις σελίδες του, οι λέξεις μιλάνε κατευθείαν στην καρδιά σου και αγγίζουν τις πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής σου. Πονάς, συμπονάς, θέλεις να βάλεις τα κλάματα, να φωνάξεις, να ουρλιάξεις, να ξυπνήσεις κοιμισμένες συνειδήσεις.





Τα κοινωνικά θέματα που θίγονται είναι: κακοποίηση, εκμετάλλευση, περιθωριοποίηση, βιασμός του σώματος, κατακρεούργηση της ψυχής και των ονείρων, bullying, αλκοολισμός και ναρκωτικά.




Θερμά συγχαρητήρια κ. Γιώτσα.👏👏👏 Ο Θεός να δίνει δύναμη, υπομονή και αντοχή σε σας και την σύζυγό σας για να μεγαλώσετε όμορφα και σωστά το «ξεχωριστό» παιδί σας.


✒️«Ό,τι πιο πολύτιμο έχω είναι οι αναμνήσεις. Πώς να ζήσεις όμως μονάχα με έγχρωμες αναμνήσεις μέσα σε μια ασπρόμαυρη πραγματικότητα;» (σελίδα 299)

[Lamprini · Rating 5 out of 5]

Η ιστορία του βιβλίου με συγκίνησε και με συγκλόνισε. Τα κοινωνικά θέματα που αναφέρονται με έβαλαν σε σκέψεις για το πώς είναι διαμορφωμένη η κοινωνία σήμερα. Μα πάνω από όλα, λάτρεψα τη γραφή του βιβλίου. Ήταν λες και παρακολουθούσα θεατρική παράσταση.

[Chitoula Papazoglou · Rating 4 out of 5]

Βασισμένος σε προσωπικές εμπειρίες, ο Γιώργος Γιώτσας δημιουργεί ένα συγκινητικό πορτρέτο ενός πατέρα που αγωνίζεται να κατανοήσει και να αποδεχτεί τον αυτιστικό γιο του. Αν και ο αυτισμός αποτελεί τον πυρήνα της ιστορίας, το βιβλίο εξελίσσεται σε ένα συναρπαστικό μείγμα τρόμου, ρομαντισμού και κοινωνικού σχολιασμού. Συνολικά, «Το ξεχωριστό παιδί» είναι ένα ψυχογράφημα που εξερευνά τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής. Ένα μυθιστόρημα, που ξεφεύγει από τα στερεότυπα, συνδυάζοντας στοιχεία από διαφορετικά λογοτεχνικά είδη. Ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα που προκαλεί στον αναγνώστη ένα πλήθος συναισθημάτων και σκέψεων.

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Η ζωή ενός ζευγαριού αλλάζει για πάντα όταν το παιδί τους στα τρία του χρόνια θα διαγνωστεί με αυτισμό. Το παλεύουν και οι δύο, εκείνος όμως τα παρατάει πιο γρήγορα και τους εγκαταλείπει. Νιώθει αποτυχημένος, δειλός, πως δεν έχει καταφέρει τίποτα στη ζωή του και τότε μια γυναίκα κάθεται δίπλα του και του κάνει μια ενδιαφέρουσα αλλά τρομακτική πρόταση.

Ο Γιώργος Γιώτσας έγραψε ένα ιδιαίτερο και ελκυστικό μυθιστόρημα που με αφορμή και κεντρικό άξονα τις δυσκολίες της καθημερινότητας μ΄ ένα αυτιστικό παιδί ξεδιπλώνει μια ιστορία γεμάτη ανατροπές, κοινωνικό προβληματισμό επί παντός επιστητού, έρωτα και αγάπη. Κάτι τα προσωπικά βιώματα του συγγραφέα, μιας και είναι πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού, κάτι τα εισαγωγικά σημειώματα, κάτι οι εξομολογήσεις του στο επίμετρο περίμενα πως θα διάβαζα ένα μυθιστόρημα γεμάτο τρυφερές μα και σκληρές σκηνές, με περιστατικά που θα ζωντανεύουν το «ξεχωριστό παιδί» του βιβλίου και γενικότερα πως αυτό θα ήταν το θέμα μας. Ναι, φυσικά, μόνο που γύρω από αυτό ξεδιπλώθηκε μια ευφάνταστη ιστορία τρόμου και ρομαντισμού σε τέτοια έκταση που το παιδί είναι απλώς το περιτύλιγμα και ο αυθορμητισμός που χρειαζόμαστε όταν βυθιστούμε στον κόσμο του συγγραφέα, είναι το φως που θα μας οδηγήσει όταν χαθούμε στο σκοτάδι των ηρώων του βιβλίου, η βοήθεια που θα μας συγκρατήσει για να μην παρασυρθούμε και πέσουμε στα βαθιά.

Πρόκειται για ένα πολυδιάστατο βιβλίο που ξεδιπλώνει αργά και σχεδόν υποδόρια τις πολυπρισματικές του ταυτότητες και με δυσκόλεψε να το εντάξω σε ένα μόνο είδος. Είναι ρομαντικό; Ναι, έχουμε ερωτικές σκηνές και μια μεγάλη αγάπη που πρέπει να τελειώσει εξαιτίας μιας συμφωνίας. Είναι κοινωνικό; Σαφέστατα, αφού ασχολείται με τις ξεχωριστές ιδιαιτερότητες ενός παιδιού σ’ έναν κόσμο γεμάτο ρατσισμό και εγωισμό, αφού ο πρωταγωνιστής του βιβλίου έχει βιώσει διάφορα περιστατικά και ακόμη και στο τώρα δεν παύει στιγμή να στηλιτεύει ό,τι τον κατατρύχει. Είναι τρόμου; Ναι, υπάρχει και τέτοιο στοιχείο, αφού η συμφωνία είναι ζωής και θανάτου. Όλα αυτά μαζί συγκροτούν ένα υπέροχο, δυνατό και γρήγορο κείμενο γεμάτο ανατροπές και ευαισθησία. Διάσπαρτες παρατηρήσεις γύρω από σημαντικά ζητήματα της εποχής μας, τις τοξικές σχέσεις, την υποκρισία της κοινωνίας, τα ναρκωτικά, το trafficking κ. π. ά. εμφανίζονται κάπου κάπου για να συμπληρώσουν το κείμενο αλλά δίνονται σε μικρές, σκόρπιες προτάσεις και όχι εν είδει εσωτερικών μακροσκελών μονολόγων. Αυτό ταιριάζει με τον χαρακτήρα του πρωταγωνιστή, αφού ως συγγραφέας που είναι σχολιάζει και παρατηρεί τα πάντα όσο προσπαθεί να βρει τον εαυτό του μακριά απ’ τον γιο του, τον οποίο δεν παύει να σκέφτεται, να κρατήσει μια σχέση, να σταθεί στα πόδια του, να γράψει και φυσικά να εκδώσει ένα καλό βιβλίο. «Θα έπρεπε να μην παίζουν κανένα ρόλο στη ζωή μας η καταγωγή, η εθνικότητα, η πολιτική μας τοποθέτηση. Να μας συνδέει μόνο η τέχνη και η ανάγκη για ζωή» (σελ. 246).

Στην αρχή λοιπόν περνάνε στιγμιότυπα από τη ζωή του Ηλία, του αφηγητή, τα παιδικά του χρόνια, ο θάνατος του πατέρα του και πώς τον αντιμετώπισε, οι σπουδές στην Αγγλία με τα πάρτι και το αλκοόλ, το γράψιμο στο οποίο αφοσιώθηκε, ο γάμος του με τη Ζέτα και το «ξεχωριστό παιδί» τους, ο Νικόλας. Στιγμιότυπα αποτυχημένων προσπαθειών, ελπίδων που διαψεύστηκαν, ονείρων που δεν πραγματοποιήθηκαν και στο τέλος η μεγάλη προδοσία: «Δεν τα παράτησα ακριβώς. Αλλά έφυγα από την πρώτη γραμμή της μάχης» (σελ. 180). Ο αυτισμός του Νικόλα, ενός παιδιού που δε θα μιλήσει ποτέ, διέλυσε έναν ήδη προβληματικό γάμο και ο συγγραφέας, μέσω πρωθύστερων, μας δείχνει την κλιμάκωση των εξελίξεων που οδήγησαν σε ομηρικούς καβγάδες και δυστυχώς στην επιδείνωση του παιδιού. Τώρα όμως που ο Ηλίας έχει φύγει και το διαζύγιο έχει βγει, η επικοινωνία μεταξύ τους είναι πιο ομαλή, πιο βατή. Νιώθει αποτυχημένος πατέρας: «…κάθε φορά που ένιωθα το άγγιγμά του και ξυπνούσα, αυτό δε θα το άλλαζα για καμία λέξη του κόσμου -και ως συγγραφέας με ειλικρινή αγάπη για τα βιβλία, λατρεύω τις λέξεις, όμως πόσο ασήμαντες μου φαίνονταν ακόμα κι αυτές μπροστά στη ζεστασιά από τα ακροδάχτυλα του γιου μου στα μάγουλά μου» (σελ. 69). Μπορεί να τους άφησε αλλά δεν παύει να σκέφτεται τον Νικόλα: «Δεν τα κατάφερα με το παιδί μου. Και με τρώει αυτό κάθε μέρα» (σελ. 142). Τρέμει για το τι μπορεί να κάνει η κοινωνία σ’ ένα παιδί με αυτισμό: «Οι ραφές του πολιτισμένου κόσμου ξηλώνονται κάθε λεπτό που περνάει. Είναι τρομακτικό το τι βρίσκεται από κάτω» (σελ. 42). Γιατί: «Αυτισμός σημαίνει κοινωνικός αποκλεισμός εξαιτίας ανθρώπων…η λέξη ενσυναίσθηση σε συνεχή έκλειψη» (σελ. 71).

Ο Ηλίας έχει και μια καλή καριέρα ως συγγραφέας, με πολλά βραβεία σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς αλλά με φρούδες ελπίδες από λογοτεχνικό πράκτορα ότι θα του βγάλει βιβλίο. Η πορεία του τον έχει γεμίσει με πικρία και κακεντρέχεια για τους ανθρώπους του χώρου και τα πράγματα έχουν χειροτερέψει μετά τη γέννηση του παιδιού και πρόσφατα μετά το διαζύγιο. Τη βραδιά των γενεθλίων του που πηγαίνει σ’ ένα μαγαζί για να φάει, μια όμορφη γυναίκα κάθεται δίπλα του και του υπόσχεται πως το βιβλίο που θα γράψει θα γίνει best seller κι αμέσως μετά ο γιος του θα μιλήσει. Σε αντάλλαγμα ο Ηλίας πρέπει να πεθάνει! Έτσι ξεκινάει ένα από τα πιο παράδοξα μυθιστορήματα που έχω διαβάσει κι αναρωτιόμουν ως πού μπορεί να φτάσει ένας απελπισμένος πατέρας και «αποτυχημένος» συγγραφέας για να δει να πραγματοποιούνται αυτά που λαχταράει πιο πολύ! Το κερασάκι στην τούρτα είναι η εμφάνιση της μυστηριώδους Άρτε, με την οποία γνωρίζονται αναπάντεχα και, παρά τις αρχικές τους αντιρρήσεις, υποκύπτουν στον έρωτα και κάνουν σχέση. Από τι τρέχει να ξεφύγει και πώς κατέληξε σ’ ένα κοινόβιο στα Εξάρχεια; Πώς θα χειριστεί ο Ηλίας τα συναισθήματά του απέναντί της, ειδικά μετά τη συζήτηση με τη μυστηριώδη γυναίκα και την υπόσχεσή της; «Μόνο μη μ’ ερωτευτείς…Θα φοβηθείς μετά! Όλα θα γίνουν χειρότερα»! (σελ. 113), του λέει η Άρτε αλλά πότε υπάκουσε ο έρωτας στη λογική; Μαζί θα περάσουν απ’ όλα τα στάδια μιας σχέσης, με γεγονότα που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, ειδικά αυτά που αφορούν το παρελθόν της κοπέλας και τα διάβαζα με κομμένη ανάσα κι επιπλέον με ένταση και σασπένς, αφού ο χρόνος τελειώνει!

Από την άλλη, έχουμε τη φίλη του Ηλία, Άλεξ, επίσης συγγραφέα και με κονέ στον χώρο του βιβλίου, μια γυναίκα που θα υποστηρίξει τις αποφάσεις του ενώ μέσα από τις συζητήσεις τους και τις εμπειρίες τους βγαίνουν στην επιφάνεια διάφορα στοιχεία για το τι κυριαρχεί και τι συναντάει κανείς στον χώρο του βιβλίου (λυκοφιλίες, απάτες, αναρρίχηση μέσω γνωριμιών κλπ). Ο συγγραφέας κλείνει το μάτι στη λογοτεχνία φαντασίας, στο φεστιβάλ του φανταστικού, στις εκδόσεις Bell, ακόμη και στον ίδιο του τον εαυτό, αφού εμφανίζεται ως θεατρικός συγγραφέας της επιτυχημένης παράστασης «Το κουτί» που ανέβηκε με επιτυχία σε κεντρικό θέατρο των Αθηνών! Εξ ου και συναντάμε αποφθέγματα από Τομ Ρόμπινς, Χάρπερ Λι, Ιζαμπέλ Αλιέντε, Νίκο Καζαντζάκη, Πηνελόπη Κουρτζή κ. ά. που στολίζουν το κείμενο. Εξίσου αγαπημένος χαρακτήρας είναι η ηλικιωμένη κυρία Ευθυμία του ισογείου, που την παράτησαν τα παιδιά της μόνη αλλά χάρη στον Ηλία και την πρώην γυναίκα του ξαναβρήκε νόημα η ζωή της. Ενθουσιάζεται με το ζευγάρι, μπαίνει διακριτικά στη ζωή τους, τους στηρίζει όπως μπορεί όταν μαθαίνουν για τον αυτισμό, στενοχωριέται με το διαζύγιό τους. «Μόνη και ποιος ξέρει με πόσες παραξενιές και γκρίνιες. Ίσως τα σκέφτηκα όλα αυτά επειδή ήταν γριά. Αλλά φυσικά έκρινα ένα βιβλίο από το εξώφυλλο -κι ακόμα χειρότερα…από τη σκόνη πάνω του- και είναι ένας υπέροχος άνθρωπος» (σελ. 177), παραδέχεται ο πρωταγωνιστής. Τέλος, εντύπωση μου έκανε που τη Ζέτα, τη μάνα του Νικόλα, τη βλέπουμε στις πρωθύστερες αφηγήσεις ενώ στο σήμερα την ακούμε μόνο στο τηλέφωνο και γενικά είναι σα να ζει στα παρασκήνια του βιβλίου, δε βαθαίνουμε στην ψυχολογία της, δεν έχει τον δικό της χώρο, την ευκαιρία να ξεδιπλώσει τη δική της πλευρά της ιστορίας. Ευτυχώς από μιαν άποψη, γιατί το βιβλίο έτσι θα εμπλουτιζόταν και με άλλα στοιχεία που ίσως το παραφούσκωναν και δυσχέραιναν τη γρήγορη ροή της αφήγησης και το κέντρο βάρους που θέλει να δώσει ο συγγραφέας.

«Το ξεχωριστό παιδί» είναι ένα έξυπνο, τρυφερό και ανατρεπτικό μυθιστόρημα που ξεδιπλώνει τη ζωή ενός ανθρώπου που νιώθει αποτυχημένος ως συγγραφέας, ως σύζυγος και ως πατέρας. Γύρω από τις δυσκολίες της καθημερινότητας μ’ ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού καταγράφεται μια ιστορία που δείχνει ως πού μπορεί να φτάσει κάποιος που θέλει να πραγματοποιηθεί κάτι. Η συγγραφική δεξιότητα του Γιώργου Γιώτσα αποτυπώνεται όχι μόνο στη ροή της πλοκής που δεν ξεφεύγει ούτε στιγμή από την κεντρική ιδέα, όχι μόνο στον ευρηματικό τίτλο που παίζει με το περιεχόμενο, όχι μόνο στις σοκαριστικές τελευταίες σελίδες, όπου πραγματικά αναρωτιόμουν ποιος επέζησε από τέτοιες συνθήκες και κατέγραψε εμπειρίες, συναισθήματα και βιώματα που να χρησιμοποίησε ο συγγραφέας για τον ήρωά του (δε θα αναφερθώ στην τελευταία πρόταση, γιατί ακόμη κλαίω όποτε τη φέρνω στον νου μου) αλλά και στο πανέξυπνο παιχνίδι του εγκιβωτισμού, όπου ο συγγραφέας Γιώργος Γιώτσας, ρεσεψιονίστ σε ξενοδοχείο και πατέρας παιδιού σε φάσμα αυτισμού, γράφει για τον επίδοξο συγγραφέα Ηλία, έναν ρεσεψιονίστ σε ξενοδοχείο και πατέρα παιδιού σε φάσμα αυτισμού που κατόπιν της συμφωνίας αποφασίζει να γράψει για έναν ρεσεψιονίστ σε ξενοδοχείο και πατέρα παιδιού σε φάσμα αυτισμού! Έξυπνο, πρωτότυπο, γρήγορο, καθόλου μπερδεμένο, γεμάτο αλήθειες, βαθιά συναισθήματα, ανατροπές και άφθαστο ρεαλισμό, είναι ένα μυθιστόρημα που με κράτησε ως το τέλος και με γέμισε προβληματισμό και ποικίλα συναισθήματα.

Πρώτη δημοσίευση στο site μου: https://www.vivliokritikes.com/%cf%84...

[Χρήστος Αζαριάδης · Rating 5 out of 5]

Back to back Γιώτσας.
Και χαίρομαι που διάβασα το Ξεχωριστό Παιδί αμέσως το Κουτί. Ήθελα να δω την εξέλιξη του συγγραφέα και φίλου μέσα από τα δύο βιβλία που πάνω κάτω κινούνται στο ίδιο λογοτεχνικό είδος.

Ο Γιώτσας συνεχίζει να γράφει βιβλία, που όταν τα διαβάζει ο αναγνώστης αναγνωρίζει την πένα του Γιώργου. Έχει και πάλι μία απλή γραφή χωρίς φανφάρες και φιοριτούρες κάτι που δίνει αβίαστη ροή και καθιστά το κείμενο πιο ευνόητο σε περισσότερο κοινό. Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι για τους αναγνώστες γράφουμε και όχι για τους κριτικούς. Το πολυπληθές κοινό του θα εντοπίσει easter-eggs από προηγούμενα έργα του.

Μία ειδοποιός διαφορά, λοιπόν, είναι η τέχνη του συγγραφέα να θίγει ένα κοινωνικό ζήτημα αναπτύσσοντας μία ιντιγκαδόρικη πλοκή. Και το κείμενο του μιλά για επιλογές. Του πρωταγωνιστή, της κοινωνίας, μιλά για τα "και αν". Τι θα έκανες αν...;

Να κλείσω με την κατακλείδα του Γιώργου. Το σημείωμα του στο τέλος (όπως και όλα τα σημειώματά του) είναι ένα συγκλονιστικό μάθημα ζωής, μία τολμηρή έκθεση ψυχής εφάμιλλη του μηνύματος του βιβλίου.

Συγχαρητήρια και στην ομάδα των εκδόσεων BELL, που και πάλι στηρίζουν έμπρακτα ένα βιβλίο που έχει κάτι να πει.