Le Roi au-delà de la mer

by Jean Raspail

Comment accomplir son destin lorsque l'Histoire ne vous laisse le choix qu'entre l'oubli et l'exil? Telle est la question que le romancier de Sire et de L'Anneau du pêcheur pose à l'héritier imaginaire du royaume de France, successeur de Clovis, d'Henri IV et de Louis X, dans ce livre fiévreux, à la fois pamphlet, roman d'aventures et de politique-fiction. Voici donc Philippe VII Pharamond, soutenu mollement par quelques milliers de militants royalistes, et qui pourrait se résigner à n'être plus que le "dircom" de quelque banque ou entreprise de luxe en quête d'une "image" prestigieuse. Mais à ce jeune homme encore conscient de ce qu'il incarne, le romancier va proposer un chemin autrement plus âpre: celui de l'exil, de la pauvreté, de la fidélité et du combat. Et c'est dans les Highlands, sur un cap battu par les vents de cette côte ouest de l'Ecosse, la plus sauvage, que le jeune roi sans royaume va parcourir le chemin de la grandeur et, puisque rien n'est possible, devenir quelque chose de plus beau que le réel: une légende et un mythe.

Genres: Historical Fiction

Paperback

First published January 1, 2000

About the author

Jean Raspail was a French author, traveler and explorer. He was best known for his controversial 1973 novel, The Camp of the Saints, which is about mass third world immigration to Europe.

Reviews

[Breaking_Bad · Rating 2 out of 5]

Jest to pewnego rodzaju kontynuacja "Sire" - wcześniejszej książki Raspaila. Tym razem autor przyjmuje formę bezpośredniego zwrócenia się do ewentualnego następcy tronu: "stworzyłem sobie własnego Burbona, Burbona hipotetycznego, do którego mam zaszczyt się zwracać. Albowiem to, co mam do powiedzenia mojemu księciu, co leży mi na sercu od tak dawna, łatwiej mi będzie powiedzieć w taki właśnie sposób". Raspail kontynuuje swoje rozważania na temat monarchii i możliwości choćby symbolicznego nawet nie wskrzeszenia, ale zaznaczenia, że jej zwolennicy ciągle jeszcze we Francji istnieją. Rozważa różne scenariusze, szukając analogii historycznych.
Niestety, moim zdaniem wypada to słabo. Mogę zrozumieć ogromny sentyment żywiony przez autora do francuskiej monarchii oraz wielki żal do obecnej republiki, która odcina się od tamtych tradycji. Nie przedstawia jednak w zasadzie argumentów przemawiających za tym, żeby ten idealistyczny sentyment upowszechniać. Bajania o tym, żeby jego hipotetyczny król Faramond udał się najpierw na emigrację do Szkocji, a potem stamtąd, zza morza podjął próbę przypomnienia o sobie Francuzom brzmią anachronicznie i infantylnie.

[Michał · Rating 2 out of 5]

Interesujące wstawki dot. historii Szkocji Anglii i Francji, ale narracyjnie i fabularnie to jednak kiepski tytuł.

[Oleczka · Rating 3 out of 5]

Trochę nudna jak dla mnie, być może ja tak dobrze nie rozumiem towarzyszącej tej książce idei, ale piękna ☺️