De helft van mij

by Nadine Swagerman

Sara woont samen met haar vader en hond Spot in een klein dorp waar nooit iets gebeurt. Als Sara voor school een opdracht krijgt die haar dwingt te kijken naar het verlies van haar moeder en de leegte die zij heeft achtergelaten, wordt haar zorgvuldig opgebouwde alles-gaat-oké-houding volledig overhoopgegooid.
Sara komt terecht in een draaikolk van vragen, gemis, verdriet en woede. Ze voelt zich alleen en totaal onbegrepen. Er is één iemand door wie ze zich wel gezien voelt: Jen. Maar wat moet ze met al die verwarrende gevoelens die omhoogkomen?

De helft van mij is een verhaal over ontdekken wie je bent en waar je vandaan komt. Een verhaal over vriendschap, liefde en verlies.

Genres: Young Adult, Contemporary, Lesbian, LGBT, Fiction

300 pages, Paperback

First published May 15, 2024

Reviews

[Daniëlle · Rating 4 out of 5]

dit was zo mooooiiii 🫶🏼
ik heb dit boek gelezen in de trein & heb veel gekke blikken ontvangen omdat ik minstens twee keer gehuild heb (ben na 2 de tel kwijt geraakt), maar het was t allemaal waard. bedankt kluitman voor dit prachtige boek 💜
4.5 ⭐️

[Billy · Rating 5 out of 5]

Mocht dit boek proeflezen en een quote leveren voor de achterkant, dus misschien beetje biased…. Maar dit was weer zo prachtig en mooi en niemand kan me zo laten janken als Nadine Swagerman

[Nora (NoraLeest) · Rating 3 out of 5]

Heel mooi boek over rouw verwerking (en juist niet) nadat de hoofdpersoon op vroege leeftijd haar moeder heeft verloren. Heb een paar keer tranen met tuiten gejankt en ontzettend vaak mijn tranen weg moeten slikken.

De schrijfstijl van het boek vond ik wel iets minder. Hakkelig en een beetje ongemakkelijk. Bijvoorbeeld de manier waarop soms ineens details werden gegeven in de ene situatie (bijvoorbeeld een gedetailleerde outfit beschrijving van maar 1 personage) maar dan voor de rest niet nog een keer werd gedaan.

[Daniella · Rating 5 out of 5]

Ik begon met lezen en ik begon met huilen. Ik ben niet meer gestopt met huilen tijdens het lezen.

Wat een intens verdrietig, mooi en betekenisvol boek. De karakters zijn goed uitgewerkt. Ik heb gelachen door mijn tranen heen. Het boek was snel door te lezen.

Als je zin hebt in een good cry of een beetje hulp nodig hebt bij je eigen rouwverwerking… Dit is je boek!

[Leesdromen · Rating 5 out of 5]

KIPPENVEL🥺

Dit boek raakte mij heel diep, Nadine schrijft over rouw, dit verhaal raakte mij persoonlijk. Niet omdat ik zelf een ouder verloren ben, maar omdat ik chronisch ziek ben met achteruitgang en ik levend rouw om de dingen die ik niet meer kan. Dit boek heeft zoveel in mij los gemaakt en zal voor altijd speciaal blijven.

Meer woorden volgen nog 🥺😭🥺😭🥺

[Priss · Rating 3 out of 5]

3.5/5. Mooi boek dat waarin duidelijk te zien is dat het rouwproces niet lineair is, en heel heftig wat het hoofdpersonage meemaakt doordat haar moeder zo vroeg overlijdt. Ik vond de schrijfstijl een beetje droog, en wellicht komt dat ook doordat het boek in het Nederlands is en ik dat niet super gewend meer ben, of misschien omdat ze wat jonger is dan ik en ik toch een beetje die leeftijd ontgroeid ben, maar ik merk dat het me niet super pakte. Tegelijkertijd wel mooi om te zien hoe Sara groeit als persoon en hoe ze open kan zijn over waar ze mee zit. Blij dat ik hem gelezen heb, maar zou hem niet nog eens lezen.

[Marcel Driel · Rating 5 out of 5]

Een boek schrijven over rouw - in dit geval het verlies van je moeder op jonge leeftijd - en trauma is al lastig genoeg. Maar een licht boek schrijven over moeilijke onderwerpen, een warm boek, zelfs op sommige momenten een vrolijk boek, dat is pas echt vakmanschap. Al vanaf de eerste bladzijde sluit je als lezer hoofdpersoon Sara in je armen. En niet alleen haar, alle personages in het boek, met een kleine of grote rol, zijn fijn uitgewerkt en herkenbaar. Tussen de verwerking van het missen van haar moeder loopt ook nog een heerlijke “zullen ze wel/zullen ze niet” verhaallijn over de relatie tussen Sara en Jen. En op veel momenten probeerde ik de tekst te lezen tussen m’n tranen door. Pareltje dit.

[Femke Meijboom · Rating 5 out of 5]

Dit boek is zo overweldigend prachtig, maar het doet ook zo’n pijn. Ik mis mijn tante 🩵🌹

[Silvie Klokgieter · Rating 4 out of 5]

Sara woont samen met haar vader en hond Spot in een klein dorp waar nooit iets gebeurt. Als Sara voor school een opdracht krijgt die haar dwingt te kijken naar het verlies van haar moeder en de leegte die zij heeft achtergelaten, wordt haar zorgvuldig opgebouwde alles-gaat-oké-houding volledig overhoopgegooid.

Sara komt terecht in een draaikolk van vragen, gemis, verdriet en woede. Ze voelt zich alleen en totaal onbegrepen. Er is één iemand door wie ze zich wel gezien voelt: Jen. Maar wat moet ze met al die verwarrende gevoelens die omhoogkomen?

In dit verhaal maak je kennis met Sara. Ze moet voor school een opdracht maken en hierbij moet ze nadenken over haar ouders. Het lijkt redelijk simpel, maar de moeder van Sara is jaren geleden overleden, dus nu wordt het verlies extra pijnlijk duidelijk.

Je maakt sprongen naar het verleden en hier lees je over een negenjarige Sara. Haar moeder leeft dan nog, maar al gauw kom je bij het moment dat Sara te horen krijgt dat haar moeder ziek is. Sara denkt dat alles uiteindelijk goed komt, maar helaas...

Je leest over de zeer moeilijke periode waar Sara doorheen gaat. Ze durft niemand te laten weten dat ze nog steeds ontzettend verdrietig is over het verlies van haar moeder. De enige waarbij ze een beetje wat los laat, is bij haar vroegere beste vriendin Jen, die opeens weer in haar leven is. Maar het lijkt dat daar nóg meer gevoelens bij komen kijken en Sara weet niet goed wat ze daar nou weer mee moet.

Ik vond het verdriet en het gevecht met haarzelf heel erg goed op papier gezet. Ook de band tussen Sara en haar vader was mooi, zeker de verdere ontwikkelingen tussen dit tweetal, net als de verschillende vriendschappen die voorbij komen.

Richting het einde zat er een zeer emotioneel stuk voor mij tussen, waarbij ik toch een klein beetje waterige ogen kreeg. Knap gedaan, Nadine! Je hebt er zeker een heel mooi verhaal van gemaakt.

'De helft van mij' gaat over een zoektocht naar je eigen ik, rouwverwerking, vriendschap en liefde. Het was een ontroerend, maar tegelijkertijd ook heel mooi, verhaal.

Beoordeling: 4,0/4,5 ⭐️

[Naomi Gorissen · Rating 5 out of 5]

Wat een prachtig boek!! Ook al heeft het even geduurd om dit boek uit te lezen. Niet omdat het niet goed was, maar omdat het soms erg emotioneel was. Toen ik het deze week, na lange tijd, weer oppakte, las ik het bijna in één keer uit.

Elk personage is goed uitgewerkt en ze maken allemaal een grote persoonlijke groei door. De emoties van de personages zijn rauw en eerlijk.

Iedereen die iets van rouw voelt of heeft gevoeld, zal er wel iets in kunnen herkennen (denk ik).

De auteur heeft in dit boek heel mooi laten zien dat rouwen geen lineair proces is. Het laat zich niet in een rechte lijn vatten, en dat voel je bij zo'n beetje elke pagina. Het boek wist me echt te raken, heb bijna alleen maar gehuild. Maar op een fijne manier! Ook heel erg knap: ondanks het zware onderwerp heb ik het nooit als "te zwaar" ervaren. Zelfs niet toen ik het boek even weglegde. Dat had meer te maken met de fase waar ik op dat moment in zat, dan aan het boek zelf.

Een kwetsbaar en tegelijk krachtig verhaal dat me nog wel even bij zal blijven.

4,5/4,75 afgerond naar 5 ⭐💛

[Jules (Bookishfoxes) · Rating 5 out of 5]

"Mijn maag voelt alsof hij gevult is met de scherven van alles wat ik de laatste dagen kapot heb gemaakt."

Sjongejone. Hallo. Nadine heeft eerst mijn hart gestolen, omwikkeld met comfy dekens en een warme kop chocomel, om het vervolgens in ontiegelijk veel scherven te breken. My therapist will hear about this!

Wouw. Wat weer een prachtig boek. Ik herinner me hoe stil ik was na het lezen van Aan de andere kant van geluk... ja dat heb ik nu weer.

Zoveel emoties heb ik gevoeld. Ik heb gelachen en tranen gelaten. Zelfs tijdens het schrijven van deze review voel ik de tranen in mijn ogen.

Sommige dingen in het boek kwamen hard aan. Quotes die ik zo erg herkenbaar vond. Het raakte me echt.

Alright, ik ga ff janken nu... spreek jullie later 🫡

[Bo · Rating 4 out of 5]

Laat ik voorop stellen dat dit boek ZO MOOI was. De beschrijvingen van Saar haar rouw zijn zo mooi en eerlijk neergezet, en ook ontzettend herkenbaar. Als ik niet aan het zwembad had geleken in Griekenland, had ik waarschijnlijk wel gehuild.

Nadine heeft veel tijd en zorg in dit boek gestopt en dat lees je in alles. Elk personage, elk gesprek en elk groot thema dat wordt aangekaart is zo oprecht.

Waarom dan vier sterren?? Door die miscommunicatie trope die er in zat moest ik het boek echt even aan de kant leggen, oeps.

Maar al het andere weegt (terecht) op tegen dat ene kleine stukje.

[Anniek · Rating 5 out of 5]

Veel dank aan Kluitman voor het recensie-exemplaar!

Ik wist al dat ik van Nadines schrijfstijl hield, maar ik was niet voorbereid op de diepe indruk die dit boek op me heeft gemaakt. Ik vond dit een intens ontroerend verhaal.

Ik vind het vooral heel knap hoe we Sara's worsteling voelen met al haar opgekropte gevoelens die haar eindelijk inhalen, maar het verhaal toch nergens te zwaar voelt. Er zit zoveel liefde in dit verhaal verweven: familie, vrienden, en een superlieve romance.

[MarijkeP · Rating 5 out of 5]

Heel erg mooi geschreven verhaal over Sara (en haar vader) die na veel hobbels eindelijk samen kunnen rouwen om de dood van haar vader/zijn vrouw. Een echte aanrader! Kluitman heeft goede auteurs gecontracteerd.

[Dagmar · Rating 4 out of 5]

Prachtig boek!

[Corine - De Kleinere Boekwinkel · Rating 5 out of 5]

Wat een prachtig boek. ❤️ Het verhaal raakte me persoonlijk, ook ik moet mijn moeder missen, al heb ik haar 28 jaar bij me gehad. Het lijkt me onbeschrijflijk moeilijk om je moeder al op zo’n jonge leeftijd te moeten missen, wat bij Sara het geval was.

Grote delen van het verhaal waren herkenbaar voor mij, maar daarover zal ik niet uitwijden want dan vertel ik teveel over het verhaal. Maar naast het verdriet van Sara en haar vader is er ook ruimte in het boek voor de leukste bijpersonages, mooie vriendschappen, belangrijke & wijze lessen, de vrolijkheid van viervoeter Spot en: vlinders 💕.. Loved it!

[Bert Hensema · Rating 5 out of 5]

Indrukwekkende roman over rouwverwerking en onzekere liefde

Het is me weer eens gelukt een boek te lezen. Deze keer was het “De helft van mij” van Nadine Swagerman, het eerste boek in de nieuwe kluitmanserie “Jij doet ertoe”. Om heel eerlijk te zijn, zag ik best een beetje op tegen het flinke aantal pagina’s en het kleine lettertype. Dat laatste blijf ik voor verbetering vatbaar vinden, maar doordat het verhaal door de realistische verhaallijnen leest als een trein, vlieg je met Sara door haar belevenissen als negenjarig meisje en als bijna achttienjarige tiener. Die tweedeling is een mooie keuze van de auteur. Op die manier word je veel gewaar over Sara’s heden en verleden. Net als bij haar vorige boek is er over de keuze voor de mooie titel bijzonder goed nagedacht.

In het boek komen de nodige mentale worstelingen voor. Aan de ene kant heeft de Sara van nu nog steeds te dealen met het overlijden van haar moeder (toen Sara negen was) en aan de andere kant is er die voortdurende onzekerheid op het gebied van de liefde. Dat Sara op meiden valt, is vanaf het begin helder, maar ik zou het geen queerboek willen noemen. Nadine Swagerman beschrijft deze verhaallijn zoals die zou moeten zijn, dus onopvallend en alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. En zo hoort het!

Een klein aandachtspuntje vind ik de cover. Hoewel die geen onvoldoende verdient, had ik veel cooler gevonden wanneer het kunstwerk dat aan het eind van het boek een rol speelt in de cover zou zijn verwerkt.

“De helft van mij” is een indrukwekkend boek over rouwverwerking, puberteit, onzekerheid en verliefdheid. Het is geschreven in begrijpelijke jongerentaal en weet van begin tot eind te boeien. Het idee van Nadine Swagerman om een docent een opdracht te laten geven, die het hele verwerkingsproces van Sara in gang zet, is super goed gevonden. Daarnaast roept het boek bij de lezer voortdurend vragen op zoals: “Wordt het nog eens wat tussen Sara en Jen?”, “Zal Sara erin slagen het verlies van haar moeder een plekje te geven?” of “Hoe zal de relatie tussen Sara en haar vader zich ontwikkelen?”

Verder is de auteur niet vergeten de nodige humor in het boek te verwerken. In mooi taalgebruik en vakkundige zinnen geeft het je tevens een zinvolle levensles, waarbij je leert dat het leven niet altijd gemakkelijk is, maar dat je je er met de steun van anderen wel je eigen weg in vindt.

Aan het eind laat de auteur nog een keer Sara’s moeder tot haar spreken. Ieder woord daarvan raakt zelfs iemand met een hart van steen. Het is een bijzonder en mooi gekozen slot, waarin verder antwoord wordt gegeven op de vragen die de lezer zichzelf heeft gesteld. Hoewel het boek wordt gekenmerkt als YA, zou ik het al wel aanraden vanaf een jaar of 13 of geoefende lezers vanaf 12.

Ik vond trouwens het dankwoord minstens net zo fijn om te lezen. Het geeft een mooi inkijkje in het schrijfproces.

[Kim Coenen · Rating 5 out of 5]

Ik sta al weken te popelen om van dit nieuwe boek van Nadine Swagerman te gaan genieten. Ik ben dan ook mega blij dat ik al voordat het boek in de winkels ligt, ik van Uitgeverij Kluitman een recensie-exemplaar opgestuurd krijgt. De twee vorige boeken van Nadine Swagerman wisten me dan ook echt te raken. Daardoor heb ik hoge verwachtingen van deze nieuwe young adult.


Sara, haar hond spot en haar vader wonen in een klein en rustig dorpje. Op school krijgt Sara voor CKV een opdracht, waarbij het verlies van haar moeder en de leegte die ze sindsdien voelt omhoog komt. Haar zorgvuldig opgebouwde masker wordt volledig overhoop gegooid. Sara komt terecht in een periode van vragen, gemis, verdriet, woede en paniekaanvallen. Ze voelt zich door de buitenwereld totaal onbegrepen. Alleen haar beste vriendin Jen lijkt haar te zien. Wat moet Sara aan met al die gevoelens die door haar hoofd en lichaam razen?


Wat een onwijs mooie, pakkende en meeslepende young adult. Nadine Swagerman heeft een levendige, vlotte en krachtige schrijfstijl. Het verhaal leest gemakkelijk en fijn weg en Nadine Swagerman heeft Sara het hoofdpersonage zo neergezet en uitgediept dat je helemaal met haar mee het verhaal en haar belevingswereld op gaat.

We lezen dus het verhaal van de tiener Sara, dit personage is met enorm veel aandacht en gevoel erg realistisch en sterk neergezet. Dat geldt trouwens niet enkel voor Sara zelf, maar ook voor Jen, haar vader, Mick, Noor en Ayse. Dit zijn stuk voor stuk heel verschillende, unieke en mooie personages.

Het verhaal heeft een originele, aangrijpende en mooie verhaallijn. Naast het verhaal in het heden wisselen we tussendoor terug naar vroeger op het moment dat Sara 9 jaar oud was en haar moeder nog in haar leven was. Hierdoor bouw je gedurende het verhaal steeds meer puzzelstukjes op over wat er met Sara gebeurt is en waarom dat ze nu zo worstelt. Nadine Swagerman heeft rouw, verdriet, angst- en paniekaanvallen maar ook liefde, vriendschap en troost op een prachtige wijze in een verhaal gegoten dat je zonder twijfel weet te raken. Ook ik kon het op de achttiende verjaardag van Sara niet droog houden. Wat heeft Nadine Swagerman prachtig alle emoties, gevoelens en gedachten weten te verwoorden. Het verhaal komt hierdoor echt bij me binnen.

De helft van mij is een prachtige, aangrijpende en mooie young adult. Nadine Swagerman heeft een levendige, vlotte en krachtige schrijfstijl en weet de realistische personages met aandacht en gevoel neer te zetten. Het verhaal heeft een prachtige diepgang en het verhaal heeft me echt geraakt. Ik kan niet wachten op de volgende JIJ-DOET-ERTOE boeken. Echt mega dikke aanrader!!

[Bord uit, boek aan · Rating 5 out of 5]

Wanneer Sara voor CKV een opdracht krijgt waarbij ze geconfronteerd wordt met zichzelf en haar verleden ontstaat er een rollercoaster aan gevoelens en emoties. Het onderzoek richt zich op 'nature versus nurture'. Met haar achttiende verjaardag in zicht durft ze het aan om zichzelf een spiegel voor te houden. Wie is zij ten diepste en wat heeft haar gevormd? Is het de opvoeding, die grotendeels op het bordje van haar vader terecht is gekomen? Of is DNA bepalend, waarbij haar moeders dood grote vragen oproept. Wie was haar moeder, lijkt ze op haar? Wat zou haar moeder op dit moment in haar leven tegen haar zeggen?

Een prachtig boek, dat ondanks de rauwe randen van rouw laat zien dat het leven verder gaat. Een verhaal over levenslessen en identiteit, over de zoektocht naar jezelf en het durven aangaan van het gesprek. Knap hoe de schrijfster erin is geslaagd om hierin naast het verdriet en de moeite, de kracht en de verwerking centraal te stellen. Wat raakt zijn de onderlinge relaties en verhoudingen die uitgebreid worden beschreven, je leeft met de diverse personages mee en leert ze echt kennen. Zo knap hoe ook pijnlijke situaties liefdevol worden beschreven. Het geeft een reëel beeld hoe familieverhoudingen en vriendschapsrelaties zich kunnen ontwikkelen. Dat hierin goede dingen gebeuren, maar soms ook verkeerde keuzes kunnen worden gemaakt. En dat het vervolgens altijd neerkomt op liefde, vertrouwen en wederzijds respect.

[Inge Conradi · Rating 5 out of 5]

“Waar ben je precies bang voor?”
“ Ik adem rustig in en uit en veeg een traan van mijn wang. ‘Dat ze zullen vinden dat ik me aanstel, omdat het al zo lang geleden is. Dat ze zoiets zullen zeggen als: Zit je daar nu nog steeds mee?’ “

Saar is op haar 9e haar moeder verloren. Nu, 8 jaar later, is het gemis niet minder. Als Saar de opdracht krijgt die haar dwingt te kijken naar zichzelf en haar opvoeding, wordt de leegte groter en het gemist ook.

Op een rake manier weet de schrijfster het gevoel bij verlies te omschrijven. Met woorden die herkenbaar zijn en ook de bijbehorende hoeveelheid vragen als je ouder wordt en een moeder/vader bent verloren. En dan zit je ook nog eens een puber te zijn.
Het maakt het leven van Saar niet makkelijk. Ze voelt zich vaak onbegrepen. Maar hoe vertel je dit dan aan vrienden?

Dan ontmoet ze Jen, haar beste vriendin van vroeger. Het klikt weer zoals vanouds. Alleen: is het vriendschap?

Een boek over verlies, vriendschap en liefde op een manier die je weet te raken. Zeker als je dit (helaas) ooit hebt meegemaakt ga je veel herkennen.

[Chantal · Rating 4 out of 5]

Mijn dochter vertelde dat de schrijfster van dit boek een bezoek zou brengen aan haar school/klas en dat de docent NL dit boek aan het voorlezen was. Ik vond het bijzonder dat het boek nu op het pad van mij en van mijn dochter kwam, omdat we weten dat een van haar beste vriendinnen binnenkort haar moeder moet gaan missen…

[Thomas Desmet · Rating 4 out of 5]

Vlot en fijn geschreven boek. De coming-of-age vertrekt vanuit een zoektocht en tegelijk verwerkingsproces van een overleden moeder. Vond dit erg toegankelijk en geloofwaardig gebracht. Boek bevat ook erg veel diverse personages wat erg inclusief en warm aanvoelde.

[Liesbeth Van De Velde-Ossewaarde · Rating 5 out of 5]

Van binnenuit geschreven, elk woord raakt. Zo herkenbaar voor mij, het verhaal van de vroege dood van je moeder én daar een werkstuk op het VO over te moeten maken. Wel wat kabbelend op het eind en voorspelbaar.

[Wendy Jansen · Rating 5 out of 5]

Het krijgt eigenlijk tien sterren, maar die zijn er niet. Dit boek is zo mooi, intens en rouw. Echt ontzettend goed en mooi geschreven met enorm veel gevoel. Heel puur! De nodige tranen hebben over mijn wangen gerold. Poh wauw!

[Kess · Rating 5 out of 5]

Wat ik niet leuk vind aan dit boek was dat het maar 300 pagina’s heeft 💔

[Nienke · Rating 5 out of 5]

Wat een prachtig boek!

[Lisanne · Rating 5 out of 5]

Wat had ik graag gewild dat de 14 jarige ik dit boek had kunnen lezen. In een ruk uitgelezen en zo fijn om deze onderwerpen zo te zien terugkomen in een boek voor jong volwassenen.

[Shirley]

DNF.

[Leone Mattheus · Rating 5 out of 5]

Mengeling van cringe en cute!

[Lisanne Mol · Rating 5 out of 5]

geen woorden voor