What do you think?
Rate this book
A Girl Called Joy
Joy looks on the bright side of life, but after leaving their carefree easy lifestyle, she is finding it difficult in very different circumstances.
194 pages, Paperback
First published April 29, 2021
17 people are currently reading
76 people want to read
About the author
Jenny Valentine
39 books182 followersJenny Valentine moved house every two years when she was growing up. She has just moved house again, probably not for the last time. She worked in a wholefood shop in Primrose Hill for fifteen years where she met many extraordinary people and sold more organic loaves than there are words in her first novel. She has also worked as a teaching assistant and a jewellery maker. She studied English Literature at Goldsmiths College, which almost put her off reading but not quite.
Jenny is married to a singer/songwriter and has two children.
In 2007, Jenny won the Guardian Prize for Children's Fiction with her debut novel FINDING VIOLET PARK.
Jenny is married to a singer/songwriter and has two children.
In 2007, Jenny won the Guardian Prize for Children's Fiction with her debut novel FINDING VIOLET PARK.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 46 reviews
November 23, 2021
I can't express how much I loved this book. It was such a sweet lovely middle grade novel. I liked the main character Joy very much. She is one of the most relatable and well written character I have ever came across. This book taught me that anyone regardless of their age can change the world if they want to. Must read for every young reader!!
August 6, 2021
Cute quick middle grade read which cheered me up.
October 20, 2024
Jenny Valentine ken ik van haar prachtige YA boeken. Door het omslag van dit boek verwachtte ik een jolig/hilarisch verhaal, maar het is veel meer dan dat. De warme sfeer en de bijzondere personages maken dit een heel fijn en kenmerkend Jenny Valentine boek maar dan voor jonge kinderen. Ik houd ervan en kan niet wachten op het tweede deel!
December 19, 2022
Rather chaotic. Not for everyone.
May 28, 2024
Ik probeerde menig ander boek van Jenny Valentine, nu was het eindelijk een keer raak. Ik vond dit zo ongelooflijk fijn.
Over Joy die samen met haar ouders en grote zus de hele wereld rondreist totdat het gezin noodgedwongen naar huis moet om voor haar norse opa te zorgen. Soepel geschreven met een goede portie geestigheid maar vooral met veel hart; over het altijd kunnen vinden van het zilveren randje in elke situatie en in elk mens. Over oude bomen en nieuwe vriendschappen. En over magie, maar geen magie zoals in sprookjes maar alledaagse magie die je kunt vinden in veerkracht en moed.
Over Joy die samen met haar ouders en grote zus de hele wereld rondreist totdat het gezin noodgedwongen naar huis moet om voor haar norse opa te zorgen. Soepel geschreven met een goede portie geestigheid maar vooral met veel hart; over het altijd kunnen vinden van het zilveren randje in elke situatie en in elk mens. Over oude bomen en nieuwe vriendschappen. En over magie, maar geen magie zoals in sprookjes maar alledaagse magie die je kunt vinden in veerkracht en moed.
Read
April 24, 2025🎧 Luisterboek!
Ik las 'Joy' in het Engels (absolute lievelings!), maar ook deze vertaling blijkt erg prettig en geestig.
De stem die het luisterboek voorleest echter is verschrikkelijk slecht gekozen bij dit droog humoristische, intelligente en hartverwarmende boek. Van de hysterische uitspraak van de Engelse namen tot het hijgerige tempo en de manier waarop elke zin extreem hoog in de energie optimisme wil uitstralen doet de auteursstem van Valentine geen recht. Het was echt een beetje uitzitten, dus als je kunt kiezen: pak dan zeker het boek zelf!
Ik las 'Joy' in het Engels (absolute lievelings!), maar ook deze vertaling blijkt erg prettig en geestig.
De stem die het luisterboek voorleest echter is verschrikkelijk slecht gekozen bij dit droog humoristische, intelligente en hartverwarmende boek. Van de hysterische uitspraak van de Engelse namen tot het hijgerige tempo en de manier waarop elke zin extreem hoog in de energie optimisme wil uitstralen doet de auteursstem van Valentine geen recht. Het was echt een beetje uitzitten, dus als je kunt kiezen: pak dan zeker het boek zelf!
August 28, 2024
Quite a lot of set up. The main conflict (an ancient tree is supposed to be cut down) isn’t introduced until more than half way through the book and resolved extremely quickly. Although whether the tree is saved is never actually explained. The other conflict (the main character not getting along with her teacher) is also not really addressed in the end.
Overall this could have benefited from at least 50 more pages.
Overall this could have benefited from at least 50 more pages.
August 3, 2022
Ein Plädoyer für Optimismus - buntes, fröhliches Kinderbuch mit liebenswerter Hauptfigur
„ »Wir sind klein, aber wir sind nicht niemand«, sage ich. »Stimmt.« »Und etwas ist immer besser als nichts«, sage ich.“
Joy Applebloom ist ein durch und durch fröhliches Mädchen, das stets in allem das Positive sieht. Bisher hatten Joy und ihre Familie keinen festen Wohnsitz, waren als Weltenbummler überall in der Welt zu Hause. Jetzt sind sie zu Joys Großvater, der mit gesundheitlichen Problemen zu kämpfen hat, ins verregnete England gezogen. Eigentlich freut sich Joy, dass sie zum ersten Mal in ihrem Leben eine Schule besuchen soll, doch die Eingewöhnung verläuft viel schwieriger als gedacht. An der Schule gefällt ihr zunächst nur der alte Eichenbaum auf dem Pausenhof. Doch dann soll ausgerechnet der einem Schulneubau weichen. Das muss Joy auf jeden Fall verhindern.
Autorin Jenny Valentine schreibt aus Joys Sicht in Ich-Form. Sie erzählt erfrischend witzig und herrlich direkt. Ihre bildhafte, individuelle Sprache macht großen Spaß, zum Beispiel erfindet Joy stets einen der Situation angepassten neuen Zweitnamen für ihren Großvater. Die Art wie sich Joy ausdrückt, lässt ohne Zweifel Rückschlüsse auf ihren Charakter zu. Auf mich wirkt die Erzählweise daher sehr authentisch. Die Schrift ist etwas größer gedruckt. Claire Lefevre hat für die Geschichte wenige klare, zum Inhalt passende Bilder von Wolken, dem Baum und Joy gezeichnet. Das farbenfrohe, fröhliche Cover entspricht perfekt dem Inhalt, der Botschaft und der Stimmung der Geschichte. Das Buch richtet sich an Kinder ab neun Jahren.
Joy mit ihrem unverwüstlichem Optimismus, ihrer Tatkraft und ihrer guten Laune muss man einfach mögen. Sie glaubt ganz fest an „Alltagsmagie“, daran, dass das Leben viele besondere Überraschungen bereithält, die man nur erkennen muss. Joy ist ein Freigeist mit viel Humor, braucht Bewegung, ist kreativ, einfallsreich, leidenschaftlich, erfasst scharfsinnig vieles auf den ersten Blick und bringt es treffend auf den Punkt. Nur mit manchen starren Regeln in der Schule tut sich Joy schwer. Schule ist für sie, die überall einen Silberstreif finden kann, leider eine „silberstreifenfreie“ Zone“.
Hat Joys Schwester wirklich recht, wenn sie zu Joy sagt, Joy „und die Schule, das passt einfach nicht? »Es ist wie bei Schneewittchen: Du bist die hässliche Schwester, und die Schule ist der Schuh.« Oder liegt eher Joy richtig, wenn sie denkt: „Vielleicht ist es ja genau andersherum.“?
Joys Großvater wirkt anfangs recht nüchtern, streng, sehr organisiert. Er hat viele Regeln, z.B. wie Hausarbeit richtig erledigt oder wann gesungen wird. Seine Einstellung scheint oft ziemlich gegensätzlich zu Joys. Doch möglicherweise wirken Joys Zuversicht und ihre gute Laune ja auch ansteckend…
Auch Joys spaßbefreite Lehrerin Mrs. Hunter könnte sich eine Scheibe von Joys Unbeschwertheit abschneiden..
Ob Joy sich in ihrer neuen Schule doch noch einleben und dort ihren Silberstreifen finden wird? Und was passiert mit der Eiche?
Die quirlige Hauptfigur Joy lässt sich nicht unterkriegen und beeinflusst auch andere mit ihrem Optimismus. Sie resigniert nicht, sondern stellt sich unangenehmen Situationen und versucht Schwierigkeiten und Hindernisse zu bewältigen. Von ihrer unbekümmerten, direkten Art können wir alle sicher noch etwas lernen. Probleme gibt es mehr als genug im Leben und nicht alle sind zu lösen. Aber dass es sich immer lohnt, sie anzugehen und Ungerechtigkeiten zu bekämpfen, ist eine wunderbare Botschaft an die Leserinnen und Leser. So lässt sich schon einiges verändern. Joy macht einfach Spaß, gute Laune und glücklich, ihre Geschichte auch.
„ »Wir sind klein, aber wir sind nicht niemand«, sage ich. »Stimmt.« »Und etwas ist immer besser als nichts«, sage ich.“
Joy Applebloom ist ein durch und durch fröhliches Mädchen, das stets in allem das Positive sieht. Bisher hatten Joy und ihre Familie keinen festen Wohnsitz, waren als Weltenbummler überall in der Welt zu Hause. Jetzt sind sie zu Joys Großvater, der mit gesundheitlichen Problemen zu kämpfen hat, ins verregnete England gezogen. Eigentlich freut sich Joy, dass sie zum ersten Mal in ihrem Leben eine Schule besuchen soll, doch die Eingewöhnung verläuft viel schwieriger als gedacht. An der Schule gefällt ihr zunächst nur der alte Eichenbaum auf dem Pausenhof. Doch dann soll ausgerechnet der einem Schulneubau weichen. Das muss Joy auf jeden Fall verhindern.
Autorin Jenny Valentine schreibt aus Joys Sicht in Ich-Form. Sie erzählt erfrischend witzig und herrlich direkt. Ihre bildhafte, individuelle Sprache macht großen Spaß, zum Beispiel erfindet Joy stets einen der Situation angepassten neuen Zweitnamen für ihren Großvater. Die Art wie sich Joy ausdrückt, lässt ohne Zweifel Rückschlüsse auf ihren Charakter zu. Auf mich wirkt die Erzählweise daher sehr authentisch. Die Schrift ist etwas größer gedruckt. Claire Lefevre hat für die Geschichte wenige klare, zum Inhalt passende Bilder von Wolken, dem Baum und Joy gezeichnet. Das farbenfrohe, fröhliche Cover entspricht perfekt dem Inhalt, der Botschaft und der Stimmung der Geschichte. Das Buch richtet sich an Kinder ab neun Jahren.
Joy mit ihrem unverwüstlichem Optimismus, ihrer Tatkraft und ihrer guten Laune muss man einfach mögen. Sie glaubt ganz fest an „Alltagsmagie“, daran, dass das Leben viele besondere Überraschungen bereithält, die man nur erkennen muss. Joy ist ein Freigeist mit viel Humor, braucht Bewegung, ist kreativ, einfallsreich, leidenschaftlich, erfasst scharfsinnig vieles auf den ersten Blick und bringt es treffend auf den Punkt. Nur mit manchen starren Regeln in der Schule tut sich Joy schwer. Schule ist für sie, die überall einen Silberstreif finden kann, leider eine „silberstreifenfreie“ Zone“.
Hat Joys Schwester wirklich recht, wenn sie zu Joy sagt, Joy „und die Schule, das passt einfach nicht? »Es ist wie bei Schneewittchen: Du bist die hässliche Schwester, und die Schule ist der Schuh.« Oder liegt eher Joy richtig, wenn sie denkt: „Vielleicht ist es ja genau andersherum.“?
Joys Großvater wirkt anfangs recht nüchtern, streng, sehr organisiert. Er hat viele Regeln, z.B. wie Hausarbeit richtig erledigt oder wann gesungen wird. Seine Einstellung scheint oft ziemlich gegensätzlich zu Joys. Doch möglicherweise wirken Joys Zuversicht und ihre gute Laune ja auch ansteckend…
Auch Joys spaßbefreite Lehrerin Mrs. Hunter könnte sich eine Scheibe von Joys Unbeschwertheit abschneiden..
Ob Joy sich in ihrer neuen Schule doch noch einleben und dort ihren Silberstreifen finden wird? Und was passiert mit der Eiche?
Die quirlige Hauptfigur Joy lässt sich nicht unterkriegen und beeinflusst auch andere mit ihrem Optimismus. Sie resigniert nicht, sondern stellt sich unangenehmen Situationen und versucht Schwierigkeiten und Hindernisse zu bewältigen. Von ihrer unbekümmerten, direkten Art können wir alle sicher noch etwas lernen. Probleme gibt es mehr als genug im Leben und nicht alle sind zu lösen. Aber dass es sich immer lohnt, sie anzugehen und Ungerechtigkeiten zu bekämpfen, ist eine wunderbare Botschaft an die Leserinnen und Leser. So lässt sich schon einiges verändern. Joy macht einfach Spaß, gute Laune und glücklich, ihre Geschichte auch.
November 2, 2024
Ahhhgh! Wat een fijn boek..! Dit was de enige 'Jenny Valentine' die ik nog niet had gelezen, omdat het me wat flimsy leek in verhouding tot haar prachtige jeugdromans en de cover van de Nederlandse editie me totaal niet aansprak en ik hier slecht doorheen kon kijken (zelfs boekverkopers hebben hier ondanks hun uitgebreide trukendoos-arsenaal soms last van, ja).
Nadat een klant nota bene haast ontroerd vertelde hoe leuk ze 'Joy' had gevonden, heb ik de Engelse versie maar gekocht (want ook boekverkopers hebben niet overal een leesexemplaar van, ja) en WHAT A JOY..!
De stem van Valentine is gewoon heel fijn: herkenbaar uit haar YA, maar dan helemaal 9/10+ (geen idee waarom de uitgeverij dit voor jonger in de markt heeft gezet). Perfect voor de liefhebbers van Rosoff's 'George' en de boeken van Jaco Jacobs.
Je moet dus wel even door de Greta-achtige klimaatkritische cover heenkijken, want 'Joy' gaat bovenal over een meisje dat overal wel iets positiefs in weet te vinden - behalve wanneer ze noodgedwongen na over de hele wereld te hebben gereisd naar school moet in Engeland - en bij opa in zijn keurige huis komt wonen. In zo'n grijzige straat met nette buren. Het hele gezin moet absoluut wennen, maar Joy past er gewoon niet lekker in to the max. Tót de dag die het schoolhoofd beschrijft als 'Joy had a difficult day'...
Supergrappig, droog, en zo lief! Ik heb meteen de andere twee delen besteld en hoop dat die snel worden vertaald naar het Nederlands. Maar dat zal wel weer van de verkoop afhangen, en tja dan denk ik even aan die cover 😬 Ik ga doen wat ik kan, maar soms is daar een enkele, veel lezende, enthousiaste boekverkoper dus zelfs niet tegen opgewassen. Afijn. Je suis Joy!
---
Tijdens het lezen (possible spoilers!)
3
'I am way too easily impressed. I am twenty-four seven on the lookout for some everyday, actually real-life magic because that's the kind I believe in, and, to be honest, I think we could do with some.'
Me fr
11
Remind me again why I have never started reading this gem before, please..?
88
'School is a silver-lining-free zone.'
Nadat een klant nota bene haast ontroerd vertelde hoe leuk ze 'Joy' had gevonden, heb ik de Engelse versie maar gekocht (want ook boekverkopers hebben niet overal een leesexemplaar van, ja) en WHAT A JOY..!
De stem van Valentine is gewoon heel fijn: herkenbaar uit haar YA, maar dan helemaal 9/10+ (geen idee waarom de uitgeverij dit voor jonger in de markt heeft gezet). Perfect voor de liefhebbers van Rosoff's 'George' en de boeken van Jaco Jacobs.
Je moet dus wel even door de Greta-achtige klimaatkritische cover heenkijken, want 'Joy' gaat bovenal over een meisje dat overal wel iets positiefs in weet te vinden - behalve wanneer ze noodgedwongen na over de hele wereld te hebben gereisd naar school moet in Engeland - en bij opa in zijn keurige huis komt wonen. In zo'n grijzige straat met nette buren. Het hele gezin moet absoluut wennen, maar Joy past er gewoon niet lekker in to the max. Tót de dag die het schoolhoofd beschrijft als 'Joy had a difficult day'...
Supergrappig, droog, en zo lief! Ik heb meteen de andere twee delen besteld en hoop dat die snel worden vertaald naar het Nederlands. Maar dat zal wel weer van de verkoop afhangen, en tja dan denk ik even aan die cover 😬 Ik ga doen wat ik kan, maar soms is daar een enkele, veel lezende, enthousiaste boekverkoper dus zelfs niet tegen opgewassen. Afijn. Je suis Joy!
---
Tijdens het lezen (possible spoilers!)
3
'I am way too easily impressed. I am twenty-four seven on the lookout for some everyday, actually real-life magic because that's the kind I believe in, and, to be honest, I think we could do with some.'
Me fr
11
Remind me again why I have never started reading this gem before, please..?
88
'School is a silver-lining-free zone.'
January 12, 2025
3.5 stars. This novel is about a family (I don’t think the parents are married) that travels the globe. They very rarely live in one place for long and have a nontraditional lifestyle. Joy goes from every day being different and exciting to one house, a schedule, and routine when they love to the UK because her grandpa needs family close by after an accident.
The cover is misleading. There is not really any agenda in this novel, although early on it does say that the mom is a socialist. It’s more just about Joy trying to make friends, acclimate to school, and get to know her grandpa.
The cover is misleading. There is not really any agenda in this novel, although early on it does say that the mom is a socialist. It’s more just about Joy trying to make friends, acclimate to school, and get to know her grandpa.
April 28, 2021
A Girl Called Joy is an uplifting story all about finding happiness and silver linings! It’s so perfect for kids (and adults 🥰) right now! I was lucky enough to read an early gifted copy from @simonkidsuk. It literally filled me to the brim with joy and good vibes!
I feel like this should be a @waterstones book of the month with rainbow sprayed edges! It was a short read, but full of positivity and hope. It teaches about the environment and the world in a fun way, and how we can sometimes unfairly judge or misunderstand people. Such a gem of a story!
I feel like this should be a @waterstones book of the month with rainbow sprayed edges! It was a short read, but full of positivity and hope. It teaches about the environment and the world in a fun way, and how we can sometimes unfairly judge or misunderstand people. Such a gem of a story!
Read
July 23, 2024'We móéten iets doen.'
'Ja.'
'We zijn klein, maar we zijn niet niemand,' zeg ik.
'Klopt.'
'En iets is altijd beter dan niets,' zeg ik.
'Ja.'
'We zijn klein, maar we zijn niet niemand,' zeg ik.
'Klopt.'
'En iets is altijd beter dan niets,' zeg ik.
September 4, 2022
lange Einleitung, wenig Handlung
Das knallige Cover ist auf jeden Fall ein Blickfang. Inhaltlich konnte mich dieser Auftaktband allerdings noch nicht ganz überzeugen. Das Buch liest sich wie eine lange, lange Einleitung. Ich-Erzählerin Joy gibt viele Einblicke in ihr bisheriges Leben. Hin und wieder wird kurz auf den Jetzt-Zustand eingegangen, um dann aber doch wieder eine Geschichte aus einem anderen Land zu erzählen.
Dabei sind ihre Ausführungen auf jeden Fall interessant, Joy und ihre Familie haben bisher ein eher ungewöhnliches Leben geführt, haben mal hier, mal dort gelebt, die Kinder wurden von den Eltern unterrichtet und haben sehr viel Zeit in der Natur verbracht – und dort viele praktische Dinge gelernt und sich Wissen über Tiere und Pflanzen angeeignet.
Dieser Lebensstil wird dabei als besonders schön hervorgehoben, während ein sesshaftes Leben als unfrei beschrieben wird und zu viele Regeln als einengend.
Dementsprechend schwierig ist es für die 10-jährige, sich in der Schule zurechtzufinden. Stillsitzen, nur reden, wenn man gefragt wird und Anweisungen befolgen, sind nicht unbedingt Joys Sache. Sie möchte lieber von all ihren Abenteuern berichten – und stößt damit bei ihrer Lehrerin (die teilweise wirklich ganz schrecklich agiert) auf wenig Geduld.
Und trotzdem blebit Joy positiv. Sie pickt sich aus allen Situationen die Momente heraus, die sie glücklich machen – und so wird dann der Tag, an dem sie aus dem Unterricht geschickt wird aus ganz anderen Gründen der bisher schönste ihres England-Lebens.
Was mich am Buch aber letztlich gestört hat, ist, dass es kaum Handung gibt.Der Klappentext deutet ihren neuen Schullalltag und eine Baum-Rettungsmission an. Beides bekommt wenig Raum.
Zunächst vergeht mehr als die Hälfte des Buches mit Joys Schilderungen vom „alten“ Leben. Kaum kommt die Handlung um ihr jetziges Leben ein wenig in Schwung, ist das Buch auch schon wieder vorbei. Selbst die Baum-Episode ist nicht richtig abgeschlossen.
Joys Art zu erzählen gefällt mir gut und ist kindgerecht passend. Die Sprache ist sehr bildhaft und gesprickt mit ganz vielen Vergleichen aus dem Tier- und Pflanzenreich.
Fazit
Band 1 lässt mich zwiegespalten zurück. Es gibt viel zu wenig Handlung, dafür viele oft interessante Schilderungen von Joys abenteuerreichem Leben, wobei mir ein „normales Leben“ teils etwas zu negativ betitelt wird. Wie Joy immer nach positiven Aspekten sucht, ist klasse. Es werden auch noch andere kleine, wichtige Botschaften in der Erzählung verpackt, aber letztlich ist das Buch halt schon wieder vorbei, bevor die Geschichte richtig angefangen hat.
Das knallige Cover ist auf jeden Fall ein Blickfang. Inhaltlich konnte mich dieser Auftaktband allerdings noch nicht ganz überzeugen. Das Buch liest sich wie eine lange, lange Einleitung. Ich-Erzählerin Joy gibt viele Einblicke in ihr bisheriges Leben. Hin und wieder wird kurz auf den Jetzt-Zustand eingegangen, um dann aber doch wieder eine Geschichte aus einem anderen Land zu erzählen.
Dabei sind ihre Ausführungen auf jeden Fall interessant, Joy und ihre Familie haben bisher ein eher ungewöhnliches Leben geführt, haben mal hier, mal dort gelebt, die Kinder wurden von den Eltern unterrichtet und haben sehr viel Zeit in der Natur verbracht – und dort viele praktische Dinge gelernt und sich Wissen über Tiere und Pflanzen angeeignet.
Dieser Lebensstil wird dabei als besonders schön hervorgehoben, während ein sesshaftes Leben als unfrei beschrieben wird und zu viele Regeln als einengend.
Dementsprechend schwierig ist es für die 10-jährige, sich in der Schule zurechtzufinden. Stillsitzen, nur reden, wenn man gefragt wird und Anweisungen befolgen, sind nicht unbedingt Joys Sache. Sie möchte lieber von all ihren Abenteuern berichten – und stößt damit bei ihrer Lehrerin (die teilweise wirklich ganz schrecklich agiert) auf wenig Geduld.
Und trotzdem blebit Joy positiv. Sie pickt sich aus allen Situationen die Momente heraus, die sie glücklich machen – und so wird dann der Tag, an dem sie aus dem Unterricht geschickt wird aus ganz anderen Gründen der bisher schönste ihres England-Lebens.
Was mich am Buch aber letztlich gestört hat, ist, dass es kaum Handung gibt.Der Klappentext deutet ihren neuen Schullalltag und eine Baum-Rettungsmission an. Beides bekommt wenig Raum.
Zunächst vergeht mehr als die Hälfte des Buches mit Joys Schilderungen vom „alten“ Leben. Kaum kommt die Handlung um ihr jetziges Leben ein wenig in Schwung, ist das Buch auch schon wieder vorbei. Selbst die Baum-Episode ist nicht richtig abgeschlossen.
Joys Art zu erzählen gefällt mir gut und ist kindgerecht passend. Die Sprache ist sehr bildhaft und gesprickt mit ganz vielen Vergleichen aus dem Tier- und Pflanzenreich.
Fazit
Band 1 lässt mich zwiegespalten zurück. Es gibt viel zu wenig Handlung, dafür viele oft interessante Schilderungen von Joys abenteuerreichem Leben, wobei mir ein „normales Leben“ teils etwas zu negativ betitelt wird. Wie Joy immer nach positiven Aspekten sucht, ist klasse. Es werden auch noch andere kleine, wichtige Botschaften in der Erzählung verpackt, aber letztlich ist das Buch halt schon wieder vorbei, bevor die Geschichte richtig angefangen hat.
April 24, 2021
Brief but congenial tale of a young world traveller finding purpose in one place.
3.5 stars.
Valentine writes well for young adults, this is her first foray into a younger market. Now while all the elements are here, it felt a bit brief and could have made a longer novel with the themes more deeply explored, it felt more like a surface brush with each.
Apple and her family have travelled the world, she's even been inside volcanoes, they've never settled anywhere, but now she and sister Claude are heading to grey Britain, so they and their parents can look after their granddad.
It's a bit of a change for the ten-year-old: not only life with her granddad (whose middle name - beginning with E - Apple amusingly tries to guess), but the constrained life in a British primary school.
Will she fit in? Make friends? This covers good solid ground, and there are points made about the educational system here too. But it feels like a 'best of ' really, with things moving quickly to their conclusions, and plots inside Apple's family, of her school routines, with other children, with the 'issue' itself, all worked through almost before you realise the end is nearing.
The lessons are there to be learned, but it felt as though it could have been more.
I listened to this as an audio version, which will work well for listeners, the narrator gives Apple a bright and strong voice. She talks directly to us, so the format complements it.
For ages 8-12.
With thanks to Netgalley for providing a sample audio copy.
3.5 stars.
Valentine writes well for young adults, this is her first foray into a younger market. Now while all the elements are here, it felt a bit brief and could have made a longer novel with the themes more deeply explored, it felt more like a surface brush with each.
Apple and her family have travelled the world, she's even been inside volcanoes, they've never settled anywhere, but now she and sister Claude are heading to grey Britain, so they and their parents can look after their granddad.
It's a bit of a change for the ten-year-old: not only life with her granddad (whose middle name - beginning with E - Apple amusingly tries to guess), but the constrained life in a British primary school.
Will she fit in? Make friends? This covers good solid ground, and there are points made about the educational system here too. But it feels like a 'best of ' really, with things moving quickly to their conclusions, and plots inside Apple's family, of her school routines, with other children, with the 'issue' itself, all worked through almost before you realise the end is nearing.
The lessons are there to be learned, but it felt as though it could have been more.
I listened to this as an audio version, which will work well for listeners, the narrator gives Apple a bright and strong voice. She talks directly to us, so the format complements it.
For ages 8-12.
With thanks to Netgalley for providing a sample audio copy.
April 17, 2021
This is the story of a very aptly named girl called Joy, who has spent the first ten years of her life travelling the world with her parents and sister, and the culture shock she gets when they return to the UK to stay with her grandfather after he hurts himself trying to change a lightbulb. Joy is determined to find instances of everyday magic, and the book sees her trying to save an ancient, slightly magical oak tree from destruction. I was a HUGE fan of Jenny Valentine’s YA as a young teenager, and I was so happy that her MG is just as well written and full of lovable characters, with an uplifting tone and really lovely messages about not having to change yourself to find acceptance and standing up for what you believe in and know to be right. Joy is such a sweetheart and I loved her optimism and ability to find silver linings in dark situations, I thoroughly enjoyed her relationships with different members of her family (especially her attempts to bond with her grandpa), and her friend Benny was so lovely too. The narrative style is so fun and enjoyable to read, and I can’t wait to see what Joy gets up to as the series continues. This is just an absolute delight, and the perfect read for fans of Lara Williamson’s writing or Laura Wood’s Effie books.
July 31, 2022
Schon das Cover ist ein echter hingucker. Da es viel zu wenige Bücher mit gelben Cover gibt. Die gestaltung des Covers so wie die Illustrationen passen mega gut zum Buch und sicht auch sehr schön gestaltet worden.
Das Thema der Geschichte ist sehr gut umgesetzt worden. Da es genau den Inhalt sehr gut und verständlich vermitteln konnte. Auch der Schreibstil ist sehr gut da ein nie langweilig beim lesen wirde und man total spaß am lesen hat und das Buch gar nicht mehr aus der Hand legen möchte. Da man so gut in die Geschichte eintauchen kann.
Auch die Figur hat ein sehr gut gefallen da man eine deutliche Entwicklung von Joy in der Geschichte gesehen hat und man zusehen konnt wie die Joy immer selbst bewusster geworden ist.
Das Buch hat sehr spaß gemacht zu lesen und ich bin ehrlich gesagt ein bisschen traurig das es dass Buch noch nicht gab wo ich kleiner da.
Das Thema der Geschichte ist sehr gut umgesetzt worden. Da es genau den Inhalt sehr gut und verständlich vermitteln konnte. Auch der Schreibstil ist sehr gut da ein nie langweilig beim lesen wirde und man total spaß am lesen hat und das Buch gar nicht mehr aus der Hand legen möchte. Da man so gut in die Geschichte eintauchen kann.
Auch die Figur hat ein sehr gut gefallen da man eine deutliche Entwicklung von Joy in der Geschichte gesehen hat und man zusehen konnt wie die Joy immer selbst bewusster geworden ist.
Das Buch hat sehr spaß gemacht zu lesen und ich bin ehrlich gesagt ein bisschen traurig das es dass Buch noch nicht gab wo ich kleiner da.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 15, 2024
Er zijn altijd zilveren randjes
‘Joy’ , zo luidt de titel van het jeugdboek dat officieel bestemd is voor lezers van tussen de 7 en 9 jaar oud. De titel is goed gekozen. Niet alleen heet de hoofdpersoon Joy en belichaamt haar levenshouding haar naam, ook het lezen van het boek is een vreugdevolle ervaring. Het is niet Jenny Valentine’s eerste jeugdboek. Van de in het Nederlands vertaalde boeken is het merendeel bestemd voor jongeren ouder dan 12 of zelfs 15 jaar.
Dat is te merken want het taalgebruik, verwijzingen en de flinke lengte van de zinnen lijken meer te passen bij lezers vanaf 10 of misschien zelfs 12 jaar. Zo vertelt de auteur op zeer duidelijke wijze over moeilijke onderwerpen zoals het verschil tussen nationalisme en socialisme. Dit doet ze met veel humor en een beeldende metaforen. Zo leeft Opa het liefst op een eiland met hekken en een bord waarop staat ‘ Verboden toegang, Privéterrein en Wegblijven’. Zij en haar ouders zijn daarentegen wereldburgers die ‘het vrij verkeer van personen over de aardbol steunen’. Het verschil is goed uitgelegd maar het is de vraag of deze maatschappijkritiek wel aan 7- of zelfs 10-jarige lezers besteed is.
De mooi uitgevoerde subtiel gekleurde cover geeft de in het boek behandelde thema’s aan. Zo correleert de betekenis van de naam Joy met de smileys op haar t -shirt en huilt het boomblaadje (een verwijzing naar het klimaatthema). Ook zie je de toenadering van het vogeltje dat zich aangetrokken voelt tot Joy die met protestborden voor een boom staat. Op de achtergrond prijkt in het zwart de stad met zijn industrie. De tegenstelling op de cover uit zich ook in het verhaal waar onder andere de vrolijkheid van Joy een tegenhanger vindt in het chagrijn van haar zus en haar impulsiviteit en directheid stuit op de introverte opa die hecht aan ‘nette’ manieren en vaste waarden en gewoonten.
Joy ziet overal het zonnige van in en hoewel ze over het algemeen heel blij is, blijkt ze toch veel moeite te hebben met het leven in de westerse maatschappij vol serieuze zuurpruimen. De tegenstelling met haar leventje waarin ze met haar ouders over de wereld reisde blijkt te groot, zelfs voor haar aangeboren optimisme. Vooral opgelegde discipline is een dingetje. Desondanks gelooft ze in magie en blijft ze op zoek gaan naar de zilveren randjes.
Haar verzet tegen de discipline uit zich in een running joke waarbij ze speelt met de voorletters van de naam van haar opa T.E. Blake. De E staat voor Eenlink, Efficiëntie freak en andere niet onvriendelijke benamingen. Op een gegeven moment wordt dit namenspel vervelend en is het niet meer om te lachen. Gelukkig verandert dat wanneer ze meer waardering voor opa krijgt. Dit blijkt op indirecte wijze want de E benamingen worden steeds vleiender. Dat is ook het goede van dit boek. Ze zegt niet direct dat opa een toffe peer is, maar het blijkt uit de verandering in de benamingen.
Het verhaal kent een lange en trage opbouw maar dat versnelt vanaf het moment dat ze naar school gaat. Ze voelt zich er niet thuis maar gelukkig is daar die boom op het schoolplein die haar een gevoel van veiligheid geeft. Wanneer de boom- en daarmee haar gevoel van veiligheid- bedreigd wordt gaat alles in sneltreinvaart en lijkt het verhaal nogal abrupt te eindigen. Als het een standalone was dan was de aanloop vergeleken met het afgeraffeld aandoende einde op een problematische manier niet evenwichtig geweest. Zoiets als bij een bouquetreeksje, eind goed al goed in een groots aandoend 'klaarkom' evenement. Want we moeten natuurlijk wel bevredigd achterblijven. Omdat er een tweede deel aankomt is het echter niet verkeerd dat enige honger gekweekt wordt. Het einde fungeert nu als cliffhanger.
Klimaat en milieu en hoe daarmee verantwoord om te gaan, zijn belangrijk in dit boek. Zo wijst het maken van een bal van plastic met haar vriendjes in Zanzibar zowel op het thema vervuiling als op de mogelijkheden van hergebruik. De diversiteit van culturen is ook een onderwerp en de schrijfster roept met haar beschrijvingen de vraag op wat nou eigenlijk ‘normaal’ is. Want ‘normaal’ is niet iets zelfsprekend, maar cultuurafhankelijk. Zo heeft de vrij opgevoede Joy heel veel moeite om zich aan te passen aan de schoolgang en het stilzitten en bovenal je mond houden. En moet dat ook wel altijd, je mond houden? Of is gehoorzaamheid niet altijd gewenst? Dit zijn interessante gewetensvragen die niet alleen leerzaam zijn voor kinderen maar ook voor volwassenen.
Citaat:
'Maar op bepaalde uren van de nacht, als ik op mijn zij lig en mijn kussen over mijn hoofd trek, klinken de geluiden van de aankomende en vertrekkende auto's voor bij het eind van de straat bijna als langzame nachtelijke golven, en als ik hard genoeg probeer kan ik in slaap vallen en doen alsof ik nog steeds ergens anders ben, in een huis met zachte netten voor de ramen en een maan die een pad maakt over de inktzwarte, glinsterende zee.'
Het taalgebruik is zeer aangenaam en soms haast poëtisch en ontroerend. De metaforen zijn mooi en soms hilarisch, de vergelijkingen roepen regelmatig sterke visuele beelden op die zich als een film op je netvlies branden. De vliegende start kent flink wat humor ( ‘ga je kamer nu maar stofzuigen’ waarmee de vrije ouders plotseling veranderen een stelletje dreuzels ). De vaart zit er ook in door de manier van vertellen: de humor en de tegenstellingen trekken je meteen de wereld van Joy binnen en maken je nieuwsgierig naar wat vooraf ging aan die opa met stok en die saaiheid. Joy is een aangename vertelling maar beslist geen standalone. Het is een prima eerste deel met wat levensraad: Blijf jezelf, vriendschap laat de zon weer schijnen en het maken van de juiste keus hoeft niet altijd leuk te zijn. Het leven is niet altijd even leuk. Maar er zijn altijd zilveren randjes.
‘Joy’ , zo luidt de titel van het jeugdboek dat officieel bestemd is voor lezers van tussen de 7 en 9 jaar oud. De titel is goed gekozen. Niet alleen heet de hoofdpersoon Joy en belichaamt haar levenshouding haar naam, ook het lezen van het boek is een vreugdevolle ervaring. Het is niet Jenny Valentine’s eerste jeugdboek. Van de in het Nederlands vertaalde boeken is het merendeel bestemd voor jongeren ouder dan 12 of zelfs 15 jaar.
Dat is te merken want het taalgebruik, verwijzingen en de flinke lengte van de zinnen lijken meer te passen bij lezers vanaf 10 of misschien zelfs 12 jaar. Zo vertelt de auteur op zeer duidelijke wijze over moeilijke onderwerpen zoals het verschil tussen nationalisme en socialisme. Dit doet ze met veel humor en een beeldende metaforen. Zo leeft Opa het liefst op een eiland met hekken en een bord waarop staat ‘ Verboden toegang, Privéterrein en Wegblijven’. Zij en haar ouders zijn daarentegen wereldburgers die ‘het vrij verkeer van personen over de aardbol steunen’. Het verschil is goed uitgelegd maar het is de vraag of deze maatschappijkritiek wel aan 7- of zelfs 10-jarige lezers besteed is.
De mooi uitgevoerde subtiel gekleurde cover geeft de in het boek behandelde thema’s aan. Zo correleert de betekenis van de naam Joy met de smileys op haar t -shirt en huilt het boomblaadje (een verwijzing naar het klimaatthema). Ook zie je de toenadering van het vogeltje dat zich aangetrokken voelt tot Joy die met protestborden voor een boom staat. Op de achtergrond prijkt in het zwart de stad met zijn industrie. De tegenstelling op de cover uit zich ook in het verhaal waar onder andere de vrolijkheid van Joy een tegenhanger vindt in het chagrijn van haar zus en haar impulsiviteit en directheid stuit op de introverte opa die hecht aan ‘nette’ manieren en vaste waarden en gewoonten.
Joy ziet overal het zonnige van in en hoewel ze over het algemeen heel blij is, blijkt ze toch veel moeite te hebben met het leven in de westerse maatschappij vol serieuze zuurpruimen. De tegenstelling met haar leventje waarin ze met haar ouders over de wereld reisde blijkt te groot, zelfs voor haar aangeboren optimisme. Vooral opgelegde discipline is een dingetje. Desondanks gelooft ze in magie en blijft ze op zoek gaan naar de zilveren randjes.
Haar verzet tegen de discipline uit zich in een running joke waarbij ze speelt met de voorletters van de naam van haar opa T.E. Blake. De E staat voor Eenlink, Efficiëntie freak en andere niet onvriendelijke benamingen. Op een gegeven moment wordt dit namenspel vervelend en is het niet meer om te lachen. Gelukkig verandert dat wanneer ze meer waardering voor opa krijgt. Dit blijkt op indirecte wijze want de E benamingen worden steeds vleiender. Dat is ook het goede van dit boek. Ze zegt niet direct dat opa een toffe peer is, maar het blijkt uit de verandering in de benamingen.
Het verhaal kent een lange en trage opbouw maar dat versnelt vanaf het moment dat ze naar school gaat. Ze voelt zich er niet thuis maar gelukkig is daar die boom op het schoolplein die haar een gevoel van veiligheid geeft. Wanneer de boom- en daarmee haar gevoel van veiligheid- bedreigd wordt gaat alles in sneltreinvaart en lijkt het verhaal nogal abrupt te eindigen. Als het een standalone was dan was de aanloop vergeleken met het afgeraffeld aandoende einde op een problematische manier niet evenwichtig geweest. Zoiets als bij een bouquetreeksje, eind goed al goed in een groots aandoend 'klaarkom' evenement. Want we moeten natuurlijk wel bevredigd achterblijven. Omdat er een tweede deel aankomt is het echter niet verkeerd dat enige honger gekweekt wordt. Het einde fungeert nu als cliffhanger.
Klimaat en milieu en hoe daarmee verantwoord om te gaan, zijn belangrijk in dit boek. Zo wijst het maken van een bal van plastic met haar vriendjes in Zanzibar zowel op het thema vervuiling als op de mogelijkheden van hergebruik. De diversiteit van culturen is ook een onderwerp en de schrijfster roept met haar beschrijvingen de vraag op wat nou eigenlijk ‘normaal’ is. Want ‘normaal’ is niet iets zelfsprekend, maar cultuurafhankelijk. Zo heeft de vrij opgevoede Joy heel veel moeite om zich aan te passen aan de schoolgang en het stilzitten en bovenal je mond houden. En moet dat ook wel altijd, je mond houden? Of is gehoorzaamheid niet altijd gewenst? Dit zijn interessante gewetensvragen die niet alleen leerzaam zijn voor kinderen maar ook voor volwassenen.
Citaat:
'Maar op bepaalde uren van de nacht, als ik op mijn zij lig en mijn kussen over mijn hoofd trek, klinken de geluiden van de aankomende en vertrekkende auto's voor bij het eind van de straat bijna als langzame nachtelijke golven, en als ik hard genoeg probeer kan ik in slaap vallen en doen alsof ik nog steeds ergens anders ben, in een huis met zachte netten voor de ramen en een maan die een pad maakt over de inktzwarte, glinsterende zee.'
Het taalgebruik is zeer aangenaam en soms haast poëtisch en ontroerend. De metaforen zijn mooi en soms hilarisch, de vergelijkingen roepen regelmatig sterke visuele beelden op die zich als een film op je netvlies branden. De vliegende start kent flink wat humor ( ‘ga je kamer nu maar stofzuigen’ waarmee de vrije ouders plotseling veranderen een stelletje dreuzels ). De vaart zit er ook in door de manier van vertellen: de humor en de tegenstellingen trekken je meteen de wereld van Joy binnen en maken je nieuwsgierig naar wat vooraf ging aan die opa met stok en die saaiheid. Joy is een aangename vertelling maar beslist geen standalone. Het is een prima eerste deel met wat levensraad: Blijf jezelf, vriendschap laat de zon weer schijnen en het maken van de juiste keus hoeft niet altijd leuk te zijn. Het leven is niet altijd even leuk. Maar er zijn altijd zilveren randjes.
March 30, 2021
Joy has spent her whole life with her family, travelling around the world. She’s seen some incredible places but she’s never been to school. When family circumstances force them to return to live in the UK, she has a hard time adjusting, especially to life at school. It is only once she has made a friend that things begin to improve.
I really liked the style of writing which kept the story moving at a good pace and enabled the reader to see things from Joy’s perspective. A great, uplifting, easy read.
I received a free copy of this book via NetGalley in exchange for an honest review.
I really liked the style of writing which kept the story moving at a good pace and enabled the reader to see things from Joy’s perspective. A great, uplifting, easy read.
I received a free copy of this book via NetGalley in exchange for an honest review.
April 22, 2021
What a charming, well written story.
This is a gem of a book that I loved listening to. Is there going to be a follow on?
It was narrated perfectly and I really enjoyed all of the characters and the beginning of the friendship between Joy and Benny.
I am interested in environmental issues and I think this raises the subject perfectly and pitches it at the right level for the intended audience.
I would definitely recommend this title.
Thank you to NetGalley and the author for gifting me this arc in exchange for an honest, unbiased review.
This is a gem of a book that I loved listening to. Is there going to be a follow on?
It was narrated perfectly and I really enjoyed all of the characters and the beginning of the friendship between Joy and Benny.
I am interested in environmental issues and I think this raises the subject perfectly and pitches it at the right level for the intended audience.
I would definitely recommend this title.
Thank you to NetGalley and the author for gifting me this arc in exchange for an honest, unbiased review.
October 31, 2022
A bit of a slow but once things gets moving they really get moving.
Joy is a little who has had amazing adventures with her and her sister, travelling all around the round but settling into a quiet village, living with her Grandfather and attending main stream education might be her biggest adventure yet
Joy is a little who has had amazing adventures with her and her sister, travelling all around the round but settling into a quiet village, living with her Grandfather and attending main stream education might be her biggest adventure yet
June 20, 2021
This is outstanding! Superbly written it tells the tale of Joy who can find a silver lining everywhere. They way the author has Joy describing things is just fabulous - so clever. One of those books that you need to immediately read again.
August 6, 2021
Just finished A Girl Called Joy! ❤️ It was amazing, amazing, amazing. So uplifting and heartwarming. I love Joy so much and cannot wait to hear all about her next adventure. Jenny Valentine’s writing is brilliant, didn’t want this book to end!
July 29, 2022
It was ok like it didn’t have any plot twists or something like that but like it was fast paced and i love fast paced book
But would i recommend it ,yea but only if you are a beginner and want something with easy english and is fast paced.
But would i recommend it ,yea but only if you are a beginner and want something with easy english and is fast paced.
June 9, 2021
A sweet story about a spunky girl who has a talent for seeing the silver lining of everything.
January 8, 2022
An utter delight to read for children of all ages. Beautifully written. Put a big smile on my face.
February 14, 2022
Sweet story about girl taking action. Joy has so much zest for life, but life doesn't match her energy. Simple story for younger readers.
November 16, 2022
Ahhh, loved this from my class bookshelf. Joy speaks to my soul ❤️
July 8, 2023
cute quick book
June 28, 2024
The most egregious example of telling not showing. I don't understand how anyone, let alone the target audience, could stay focused through what is essentially a monologue.
Displaying 1 - 30 of 46 reviews