จอมมารมิลืมรัก เล่ม 3

จอมมารมิลืมรัก #3

by Mo Xi Ke, 墨西柯, โม่ซีเคอ

ในนิยายแห่งโลกบำเพ็ญเพียรที่ฉือมู่เหยาทะลุมิติ!!ใครจะคิดว่า...ยามนี้เมื่อแหงนเงยหน้ามองฟ้า
จะเห็น ‘บุรุษชุดชมพู’ ขี่บนหลังมังกรอสรพิษ!!ตอนที่พวกเขาถูกหอบม้วนเข้าสู่ค่ายอาคมทัณฑ์สวรรค์
ที่มีผู้อาวุโสถูกขังจนดับสูญ…ต้องหาทางหนีออกมาเขาและซีหวายมีแต่ต้องทะลวงพลังขึ้นสู่ขั้นหยวนอิงสถานการณ์เข้าขั้นวิกฤติ ทว่าราชามารที่ ‘คลั่งรัก’กลับกระตือรือร้นอยากจะเป็น ‘เตาหลอม’ ยิ่งนัก!

Genres: Yaoi

480 pages, Paperback

Published January 1, 2024

Reviews

[Artnimiaf · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ช่วงต้นจะเป็นปมของซูโย่ว ซึ่งเป็นเรื่องราวรุ่นพ่อๆแม่ๆ ยาวมาก ไม่ชอบสุดๆ55555555
ไม่สงสารซูโย่วเลย ใส่ฟิลเตอร์ไปแล้วว่าเป็นแค่คนชั่วที่เห็นแก่ตัวมากๆคนนึง บีบบังคับคนอื่น เห็นด้วยที่คนบอกว่าซูโย่วอำมหิตเกินไป โหดเหี้ยมเกินไป ก็มันจริงอะ แค่ชั่วก็แย่แล้ว ไม่ฟังใคร ทำอะไรตามใจก็น่าโมโหแล้ว แม่งชอบดึงคนอื่นเข้ามาแล้วอ้างเหตุผลนั่นนี่ว่าทำช่วยบลาๆ น่าขยะแขยง เขาขอให้ช่วยหรอ ก็ไม่ 😕🖕🏻 เสนอหน้ามาเองแท้ๆ เชอะ 5555

ในเรื่องของรุ่นพ่อ มองว่าคนที่น่าสงสารที่สุด ณ ตอนนั้นคืออวี่เจาลั่ว มรสุมชีวิตสุดๆ คนรักต้องแต่งกับคนอื่น สำนักหันหลังให้ไม่ใช่แค่พรากคู่รัก ยังมาลงโทษข่มขู่กันอีก แม่งน่าทุบหลังแอ่นเรียงตัวจริงๆ
แต่คนการเข้ามาของซูโย่วทำให้ อวี่เจาลั่ว ไปถึงทางตัน
เหมือนว่า ทุกสิ่งอย่างในตอนนั้นผลักอวี่เจาลั่วมาจนถึงขอบเหว มันแย่มาก แต่ไม่ถึงกับตาย เสียใจผิดหวังมากแต่ชีวิตยังไปต่อได้ เดิมทีปล่อยให้อวี่เจาลั่วได้พักหายใจได้คิดทบทวนไรบ้างก็จบเรื่องนี้ไปได้แล้ว แต่การมีอยู่ของซูโย่ว+ความเห็นแก่ตัว ใจดำบีดซบของหอหน่วนเยียนทำให้พวกนั้นอยากลองผลักอวี่เจาลั่วไปอีกนิดนึง คิดว่าคงไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง ทำเพื่อทุกคน จนสุดท้าย ก็นั่นแหละ 🙎🏻‍♀️🤷🏻‍♀️
สร้างตัวละครอวี่เจาลั่วมาดีมากอะ 😭 อ่านแล้วรู้สึกเศร้าไปกับตัวละครนี้ บทบรรยายเหตุการณ์ไม่ได้เยอะมากแต่อ่านไปแล้วรู้อะว่าเขาคงอัดอั้นตันใจมาก ไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครรับฟัง ไม่มีใครช่วยว่าแย่แล้วแต่ยังมาเหยียบซ้ำอีก

[B. Sutthida · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เหม็นกลิ่นความรัก เปิดเล่มมาเป็นการเอาชีวิตรอดในค่ายกลต่อจากเล่ม 2 แต่ไม่สนุกเท่าเล่ม 2 เพราะตอนนี้พระเอก-นายเอกเก่งเวอร์ๆ แถมมีผู้อาวุโสบรรพกาลคอยชี้แนะอีกต่างหาก แต่เราชอบห้วงมายาของอวี๋เจาลั่วมาก อ่านไปร้องไห้ไป เศร้าแท้

เรื่องนี้ 'นักอ่าน' (นายเอก) ดูจะไม่ตระหนักว่าตัวเอกของเรื่องได้เปลี่ยนไปแล้ว พระเอก-นางเอกต้นฉบับกลายเป็นตัวประกอบ อาจเป็นเพราะเขาเองก็คิดว่าพื้นฐานโชควาสนาของตัวร้ายอย่างซีหวายดีมากๆ อยู่แล้ว พอไม่มีปมเรื่องโดนผู้ชายข่มขืนจึงพัฒนาตนเองไปได้ไกล (แล้วดูโชควาสนาของพระเอก-นางเอกต้นฉบับสิ หดหายไปไหนหมด)

สำหรับเราเล่มนี้พระเอก-นายเอกไม่น่าสนใจเท่าไหร่ ตัวละครที่น่าสนใจกลายเป็นกวนหนานเทียนจุน (ผู้แอบแซ่บ) ศิษย์พี่อวี๋ และท่านทวดจิ้งจอกคราม สถานการณ์ของพรรคอันดับหนึ่งฝ่ายธรรมะเป็นอะไรที่น่าสะท้อนใจมากๆ ความเปลี่ยนแปลงทางจิตใจของตัวละครฝ่ายธรรมะก็น่าบรรยายเพิ่ม แต่เรื่องเหล่านี้ไม่ถูกเอ่ยถึงเท่าไหร่เพราะนี่คือนิยายรักของจอมมารน้อย -[]- เน้นความรัก เรื่องราวในยุทธภพเป็นแค่ฉากหลังเท่านั้น มันเลยมีแต่ฉากรักๆ งอนกันง้อกัน พอมันซ้ำไปซ้ำมาก็เลยน่าเบื่อ (ตัดฉากงอนง้อของพระเอก-นายเอกไปเล่มนี้จะบางลงมาก) ส่วนตัวชอบการที่ฉือมู่เหยาได้ออกมาทำอะไรนอกเหนือจากเรื่องบนเตียงมากกว่า หรือถ้านักเขียนอยากเน้นเรื่องบนเตียง ก็เล่าให้มันละเอียดไปเลยสิ ให้กลายเป็นนิยายอิโรติกไปเลย นี่เล่าแบบผ่านๆ แต่เล่าซ้ำไปซ้ำมา มีอะไรน่าสนใจกัน