Een God die in mij gelooft: Richting en rust in een wereld zonder zekerheid

by Claartje Kruijff

‘Haar twijfels vormen haar kracht. Ze inspireert en zet aan tot denken.' – Fokke Obbema



Wat als we opnieuw zouden kunnen geloven? Welke woorden zouden we dan geven aan de ervaring van betekenis en diepgang?



In dit boek biedt Claartje Kruijff tegendraadse en bevrijdende perspectieven op wat geloven anno nu kan zijn. Veel mensen zijn losgeraakt van religie, maar herkennen zich in wat Julian Barnes zo mooi ‘ik geloof niet in God, maar ik mis hem wel’. Of ze zeggen dat ze niet gelovig zijn, maar wel spiritueel. En dat ze wel willen geloven, maar het gewoonweg niet kunnen.



Voor Kruijff is dit verlangen het beginpunt voor een nieuw gesprek over God. In haar boek deelt ze herkenbare en intieme verhalen van haarzelf en de mensen die ze ontmoet. Vanuit deze verhalen verkent ze thema’s die in al onze levens voorbij komen — overgave, kwetsbaarheid, gemeenschap, vreugde en verlies — en verbindt ze aan hoe en wat we op die momenten kunnen en mogen geloven.



Wars van dogma’s en met een open blik, is dit boek een inspiratiebron voor vrije gelovigen, ongelovigen, twijfelaars en andere zinzoekers.

170 pages, Kindle Edition

Published September 19, 2024

Reviews

[Annemiek Groeneweg]

Dit boek kijkt je aan terwijl je het leest. Hoorde me terwijl ik zinnen onderstreepte. Troostte me nog in dezelfde zin als die de tranen deed opwellen. Is het de fase waarin mijn leven zich bevindt dat het zo raakt? Wellicht. Des te meer reden om dit over een tijdje te herlezen, nieuwsgierig wat het dan weer zal raken.

[Arjen]

Claartje Kruijff heeft een heel charmant boek geschreven met een verfrissend perspectief: wat als God in jou gelooft, in plaats van andersom. Ze is dominee in een Remonstrantse kerk en geeft een beeld van God dat ver afstaat van de zeer dogmatische theologie waar niet-kerkelijke mensen zich vaak door afgestoten voelen.

Het boek is als een meanderend pad langs spirituele velden. Ze haalt regelmatig Christelijke denkers van over de hele wereld aan en geeft veel ruimte voor geloofstwijfel. Niet om mensen aan het wankelen te brengen, maar door twijfel te normaliseren: het hoort bij het leven en het niet zeker weten betekent ook dat er altijd ruimte is om te ontdekken.

Ze vertelt veel over ontmoetingen met bijzondere mensen, bijvoorbeeld aan het einde van hun leven. De gesprekken die dan gevoerd worden zijn puur. En ze getuigen van een bijzondere verbinding die ze legt met de mensen om haar heen. Een soort van bewuste, zelfgekozen naïviteit, waardoor ze andere dingen ziet, ervaart en mensen zich openen.

Ik heb het boek met veel genoegen gelezen. Dit is ook een boek om in alle rust nog eens te herlezen: heilzaam, helend, liefdevol.

[Tabitha van der Hoek]

Ik kan me vinden in het Gods- of meer nog mensbeeld dat Claartje Kruijff schetst. Een verhaal van hoop, twijfel, verlies, verschijnen. Ergens voelt het door de persoonlijke anekdotes een beetje memoirachtig aan, maar misschien is dat juist zo eigen aan dit beeld.

Heb alleen niet het idee dat ik het allemaal goed verwerkt heb, omdat dit mijn eerste luisterboek is, misschien moet ik dat nog trainen :)

[Eline Pullen]

Wat een prettig verfrissend boek. Voor iedereen die verlangt naar nuance en ruimte om te zoeken. Dit boek moedigt aan om in beweging te komen, te ontdekken hoe het leven zich aan je ontvouwt, gewoon vanaf de plek waar je nu bent.

[Sabrina Doornekamp]

Prachtig boek over de (eeuwenoude) menselijke worsteling met de complexiteit en schoonheid van het leven.

[Alain Verheij]

Zie 'De Nieuwe Koers' van september 2024 voor een interview met Claartje Kruijff over dit boek.

[Joëlle van Arnhem]

Prachtig boek, ik moest me inhouden om niet alles te onderstrepen!

[Corrieke]

Een cadeau om te lezen als je net als ik onzeker bent en twijfelt. Het heeft me verrijkt. Er staat zoveel op elke bladzijde. Ik ga hem nog een keer bij de bibliotheek lenen of voor mijn verjaardag vragen!

[Levi]

Meer een aaneenschakeling van gebeurtenissen, gedachten en associaties dan een boek met een duidelijke richting en scherpe boodschap. Het leest vooral als een dagboek van de schrijver. Door het constante schakelen tussen situaties en gedachten krijgt weinig echt de ruimte om te blijven hangen. De titel nog het meest.

[Jan]

Mooie titel en zeker voor mensen die in religieus/levensbeschouwelijk opzicht zoekende zijn ook een mooi boek. Voor mijn smaak weidt de auteur af en toe wat te veel uit over persoonlijke ervaringen.

[Marieke Markwat]

Ik vind Claartje Kruijff een enorm inspirerende vrouw, die vaak met interessante inzichten komt. Dit boek vond ik echter niet zo fijn lezen omdat ik er een bepaalde opbouw in miste. Het is voor mij iets te veel een parallelle verzameling van gedachten en beschouwingen

[Wouter Wolters]

Voor het eerst sinds tijden weer eens een non fictie boek over geloof gelezen. Ik weet nu ook weer wat me daar vroeger vaak in trok (mooie gedachten over zingeving) en waarom ik het nu watimwat minder vaak lees (het blijven slechts rationele gedachten (ipv een verhaal dat andere elementen van je aanspreekt dan slechts ratio)).

Wel een mooi boek dat op een best frisse en toegankelijke manier in gaat op wat geloven kan zijn. Mooie anekdotes en persoonlijke verhalen.

Ik kan me bij progressieve (gelovigen) echter altijd ook wel verbazen over een verkapte arrogantie jegens andersdenkenden. Zo wordt er ergens geschreven hoe een gemeente lid van Claartje voorstelde om na de verkiezingswinst van de PVV te bidden voor hen dat zij [degene die anders stemden dan het gemeentelid] zich geliefd en gekend mochten voelen. Claartje vond dit heel wijs en mooi, ik vooral wat arrogant en kortzichtig.

Desalniettemin wist het boek me ook echt wel te raken en woorden te geven aan geloven.

"God is mens geworden. Nu wij nog"

[Jan]

Het boek 'Een God die in mij gelooft' van de hand van Claartje Kruijff is te zien als een pleidooi voor (meer) ruimte. Ze neemt zelf in het boek de ruimte om zonder dogma's vooraf op een persoonlijke manier diverse existentiële vragen, twijfels en inzichten te onderzoeken. De herkenbaarheid van de thematiek leidt ertoe dat dit boek een echte pageturner is. Het sterke punt van het boek is dat de auteur de levensvragen en twijfels die ze voor het voetlicht brengt, met respect benadert en in het centrum van de aandacht zet zonder direct een antwoord of oplossing te bieden. Ze stelt zich kwetsbaar op, geeft haar persoonlijke ervaringen weer en creëert ruimte voor de lezer om er op zijn eigen manier op te reflecteren. Mooi vind ik de manier waarop Kruijff bijbelteksten in haar betoog weeft: uitnodigend en richtinggevend tegelijk. Al met al is het boek niet alleen een pleidooi voor ruimte, maar ook een voorbeeld van hoe die ruimte te creëren.

[Rijk]

Niet helemaal mijn ding, het is voelt als een verzameling korte columns uit een bijlage - niks mis mee maar niet heel coherent geschreven. De conversationele stijl van schrijven stond mij soms ook tegen, zinnen vullen nauwelijks een regel waardoor de tekst soms zijn urgentie en focus lijkt te verliezen.

Er worden mooie, tedere en menselijke ervaringen besproken - het boeken heeft geen doel, wellicht verwonderen. Maar het thema rust en richting vinden in deze hectische maatschappij is niet geheel passend.

[Geke Niemeijer]

Met veel plezier gelezen. Misschien wel te snel. Boek leent zich uitstekend om een hoofdstukje te lezen en daar over te mediteren of te bidden. De combinatie van levenservaring en overwegingen maken het boek erg toegankelijk. Aanrader!

[TienD]

De titel is veelbelovend, maar de uitleg vond ik oppervlakkig. De schrijfster, die op latere leeftijd theologie ging studeren, illustreert haar ideeën met alledaagse voorbeelden. Dat zorgt voor herkenbaarheid, maar voor mij niet verrassend.

[Levi Verdam]

Mooi. Geschreven in korte kleine verhalende hoofdstukken. Fijn om af en toe weg te leggen en erover na te denken.

[Liesleest]

Een juweel van een boek, voedsel en balsem voor de ziel. Juist ook voor zoekers. Vol hoop en hoopgevend.

[Maartje Moen]

Goed boek! Echt een mooie inspiratiebron. Wel vond ik de schrijfstijl soms wat repetitief, waardoor het even duurde voor ik hem uit had.