In 1876 verbleef Marcellus Emants geruime tijd in Monaco, waar toen net het Casino Monte Carlo geopend was. Twee jaar later publiceerde Emants "Monaco", zijn debuut in de literatuur. Het gaat om een bundel met 3 onderling verbonden novellen. Uit alles blijkt dat Emants zich niet had laten verblinden door de glamour van het Monte Carlo. Zijn hoofdpersonen zijn soms straatarm, dan weer wandelen ze met een vermogen het casino in – maar het einde is altijd hetzelfde. Emants beschrijft hen als gemankeerde helden, mensen die hun talenten verkeerd aanwenden. Met geraffineerd psychologisch inzicht beschrijft hij zijn antihelden als zwakkelingen op zoek naar macht, naar de kortste weg naar het succes. Ironie van de dit boek over het verliezen van geld was ook het boek waarmee Emants het minste geld verdiende. Toch was het een veelbelovend begin van een indrukwekkende literaire carrière.-
Marcellus Emants was a Dutch novelist who was one of the few examples of Dutch Naturalism. He is seen as a first step towards the renewing force of the Tachtigers towards modern Dutch literature, a movement which started around the 1880s. His most well-known work is 'A Posthumous Confession', published in 1894
Mooi boek, maar soms iets te lang voor mij. Het taalgebruik is zeer plechtig/over the top/19de eeuws dus je moet ervan houden (ik hou er wel van :p). Ik moest af en toe eens grinniken, maar ik was op bepaalde momenten enorm verveeld.