Volgen jullie de blogtour van Gottmer voor het boek van “De toch niet zo eenzame tocht van Torre? Gisteren kwam mustread aan de beurt en vandaag ben ik , maar is ook Stella aan de beurt. Want samen met Stella hebben we toch wel een verleden met Torre. Toen ik enkele jaren geleden een hoofdstuk voorlas, gaf Stella (toen zeven jaar) meteen aan dat ze dit boek zelf ook wou lezen. Als ik nu terugkijk en lees over die periode, staan ze nog heel erg op mijn netvlies gebrand. Diezelfde pretoogjes zag ik ook terug op de ondertussen tiener Stella, toen ik haar vroeg of ze het zag zitten om het boek opnieuw te lezen. Zij heeft de vernieuwde heruitgave dan ook als eerste gelezen. Ze herkende veel terug, maar was ook heel gecharmeerd door de vernieuwde elementen die in het verhaal te vinden zijn. Zij vond het heel spannend en las hem dan ook no time uit! Je moet gewoon doorlezen. Ik kon echt niet stoppen juf!
Ook ik had die ervaring. Je krijgt gewoon niet de kans om dit boek opzij te leggen. Mooie boodschappen zoals: “Als je in jezelf gelooft, ben je niet bang, dan komt alles goed. “Passeren de revue. Ze doen je nadenken en stilstaan bij eigen ervaringen of gebeurtenissen in de klas. Grappige woordspelingen zoals die voor een kind, doen je luidop lachen: Jij bent half af… jij moet er nog eentje worden (mens). Zalig om te lezen toch?
Het boek staat vol met klasse triggers om kinderen ook dikkere boeken te doen lezen. Ik hou van de schrijfstijl van Annekarijn. De zinnen en woordkeuze doen je onmiddellijk naast Torre in het verhaal meespelen. Je bent als het ware dat kleine vliegje dat een eigen plaatsje in het verhaal. Je krijgt de kans om mee te vliegen naast Torre en zo het avontuur van heel dichtbij te gaan beleven. Zo intens kunnen meebeleven gebeurt niet in elk boek. Je voelt bij iedere zin dat je leest, dat die met evenveel liefde op papier werd neergepend.
De prachtige illustraties die je op verschillende bladzijden kan vinden, zijn getekend door Sophie Pluim. Een artiest die geen leek is om te tekenen voor kinderboeken. Ze geven de kinderen de open kans, om een beeld te krijgen van wat geschreven is, maar geven ook de kans om verder bij het boek te gaan fantaseren.
Vol ongeloof en onbegrip moet Torre van de ene op de ander dag zijn vakantie doorbrengen met zijn oom in de bergen. Open vragen over het waarom en het tijdstip maken het voor Torre nog moeilijker. Zeker nu hij ook nog eens ruzie heeft met zijn beste vriend Moos. Gelukkig gaat de eerste kennismaking met de plaats waar zijn oom woont, ook gepaard met de geboorte van Natneus, een geitje. Door een samenloop van donder, bliksem, waterversnellingen, aardmannetjes , .. belandt Torre in een adembenemend avontuur. Waar zelfkennis heel hoog staat, maar waar de ervaring en het geloof in jezelf zoveel mogelijkheden biedt om te groeien.
Uitgedaagd worden om het zelf te lezen, maar ook heel inzetbaar als voorleesboek. Annekarijn schreef me dat er bij het verhaal ook een lesbrief zal te verkrijgen zijn bij Gottmer, waarbij mooie opdrachten en kringgespreksuggesties zullen te vinden zijn. Stella en ik kijken alvast heel hard uit naar een vervolg van dit verhaal.
Morgen is juf rigoberta aan de beurt. De andere bloggers kan je best terugvinden bij de laatste foto.