Sara Dykman schreef geschiedenis toen ze de eerste persoon werd die met miljoenen monarchvlinders meefietste tijdens hun legendarische jaarlijkse migratie. Een ongekend avontuur door drie landen over een afstand van duizenden kilometers. Bovendien maakte ze deze reis ook nog eens solo, op een fiets die ze uit gebruikte onderdelen had samengesteld.
In Fietsen met vlinders verhaalt Dykman over haar ongelooflijke reis en de ups en downs van haar bijna negen maanden durende odyssee. We staan naast haar als ze navigeert over onbekende wegen, kroontjeskruid langs de weg controleert op monarcheieren en haar passie deelt met enthousiaste schoolkinderen, sceptische cafébezoekers en niet onder de indruk zijnde grensbewakers. Met zowel humor als respect vertelt Dykman een meeslepend verhaal dat laat zien hoe belangrijk het is dat de monarchmigratie wordt beschermd.
'Een bijzonder verhaal waarin Dykman wetenschap en ware liefde voor de natuur op prachtige wijze combineert met het avontuur van fietsen met vlinders van Mexico naar Canada en terug. Ze delen een epische reis en komen allerlei ontberingen tegen, maar ze geven niet op. Het boek is een treurzang over onze onberaden vernietiging van de natuur en tegelijkertijd een ode aan de schoonheid die overblijft. De migratie van de monarchvlinders is een van de wereldwonderen – en die moeten we zien te bewaren voor toekomstige generaties. – Dr. Jane Goodall
Ik heb dit boek aangeschaft met een boekenbon van Carla en Folkert. Het leek een leuk boek ivm een plan om te gaan fietsen in de VS komend jaar. De door de schrijfster gevolgde route vond ik interessant. Niet echt landschappelijk of cultureel bijzonder, maar wel orgineel: de migratie route van de monarchvlinder. Het is in die zin een beetje vergelijkbaar met het verhaal van een groepje mannen uit Nieuw Zeeland die de route nafietsen uit het boek van Steinbeck (Druiven der gramschap). De betreffende TV-serie had ik een tijdje geleden gezien. Het thema van de migrerende vlinders wordt goed gevolgd en is erg interessant en wordt ook goed uitgelegd door Sara Dykman. Ze is een bezeten fietser en bioloog en vertelt over het fietsen en de natuur. Elke dag fietst ze ca 100km en ondertussen bezoekt ze natuurbeschermers en scholen om iets te vertellen over de monarchvlinders en de bedreigingen waarmee ze te maken hebben. Het verhaal beschrijft goed de ontwikkelingen van deze fietstocht: in het begin is ze enthousiast en positief. Later wordt ze moe, gefrustreerd en wordt het een uitputtingsslag. Dit komt door de lengte van de route (1600 km in 10 maanden), maar ook door aanslag die de mens pleegt op de habitat van de dieren in het algemeen, en de monarchvlinder in het bijzonder. De migratie van de vlinders begint in Mexico. Van daaruit trekken ze naar de grens van Canada en daarna naar het oosten. Aan het eind van de zomer gaan ze weer terug naar Mexico. De trek gaat over verschillende generaties. De vlinders en rupsen zijn sterk afhankelijk een zijdeplantje (milkweed), wat bedreigd wordt. Verder worden er allerlei wetenswaardigheden verteld over de vlinder: ze zijn giftig, hoe weten ze hun weg te vinden, hoe overwinteren ze in Mexico. Naast het verhaal over de vlinders gaat het over het fietsen zelf. Sara zet haar tentje meestal op bij een kerkje uit het zicht, maar ook in duikers van droge rivieren. Ook slaapt ze bij vrienden en bekenden, die meestal heel begaan zijn met de monarchvlinder. Ze leeft verder erg spartaans. Geen uitgebreide maaltijden, maar boterhammen. Heel lang doorfietsen soms tot diep in de nacht. Een douche wordt vaak overgeslagen. Niet helemaal de manier waarop ik het zou doen. Wat wel herkenbaar is, zijn de ontmoetingen met allerlei mensen. Soms niet leuk, maar meestal wel. Al met al een leuk boek, maar niet super.
Een reisverhaal gecombineerd met heel veel feitjes over de natuur, mijn soort boek. Met de feitjes zit het wel goed, je leert heel erg veel over de Monarchvlinder. Maar het reisverhaal blijft wat op de vlakte. Naar het einde toe komt haar binnenwereld iets meer aan bod, als het verdriet over de kapotgemaakte natuur toeneemt, maar het blijft wat afstandelijk. Meer een vlinderboek dan een reisboek, ik had in ieder geval helemaal niet het gevoel dat ik meefietste (zoals bv bij Weg van de Wereld).