What do you think?
Rate this book
De droom van Den Haag
Moderne wapens, internationale conflicten en toenemend wantrouwen vormden aan het einde van de negentiende eeuw een gevaarlijk huwelijk. Om die dreigende geweldsspiraal te beteugelen kwam in 1899 en 1907 een bont gezelschap van diplomaten, juristen en activisten bijeen in Den Haag. Op twee internationale vredesconferenties werkten zij aan verdragen en organisaties die tot een vreedzamere wereld moesten leiden. In grootsheid en ambitie waren de conferenties ongeëvenaard – voor even was Den Haag het centrum van de wereld.
Aan de hand van sleutelfiguren als de beroemde vredesactivist Bertha von Suttner en de trotse Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Willem Hendrik de Beaufort, vertelt BenjaminDuerr het verhaal van de twee geruchtmakende conferenties. Hij laat zien hoe zij streden voor ontwapening, regels in tijden van oorlog en de oprichting van internationale rechtbanken, maar ook hoe hun idealisme botste met de realpolitik van grootmachten. Na twee wereldoorlogen bestempelden velen de Haagse conferenties als mislukt, maar in De droom van Den Haag laat Duerr met overtuiging zien dat hier het fundament werd gelegd voor de wereldorde van vandaag
Aan de hand van sleutelfiguren als de beroemde vredesactivist Bertha von Suttner en de trotse Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Willem Hendrik de Beaufort, vertelt BenjaminDuerr het verhaal van de twee geruchtmakende conferenties. Hij laat zien hoe zij streden voor ontwapening, regels in tijden van oorlog en de oprichting van internationale rechtbanken, maar ook hoe hun idealisme botste met de realpolitik van grootmachten. Na twee wereldoorlogen bestempelden velen de Haagse conferenties als mislukt, maar in De droom van Den Haag laat Duerr met overtuiging zien dat hier het fundament werd gelegd voor de wereldorde van vandaag
- GenresHistory
379 pages, Kindle Edition
Published May 21, 2024
3 people are currently reading
115 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
April 11, 2026
Blog n.a.v. ‘De droom van Den Haag’ van Benjamin Duerr
Den Haag als stad van vrede en internationaal recht – waar komt dat vandaan? Benjamin Duerr schrijft in dit boek over twee vredesconferenties in Den Haag, in 1899 en 1907, die de oorsprong zijn voor deze koppeling.
Anno nu is het bijna niet voor te stellen hoe uniek en bijzonder die vredesconferenties waren. Dat tientallen landen in gesprek gingen met elkaar. En dat die landen in principe gelijk waren, als het op besluitvorming aankwam.
Duerr schrijft er toegankelijk over, door zijn verhaal te vertellen aan de hand van vier hoofdpersonen. Dat is een goede vondst, want daardoor kom je als lezer dichtbij de conferentie zelf, maar ook bij verschillende perspectieven op wat er precies gebeurde.
Duerr is vanaf het begin prettig duidelijk: wat er toen gebeurde was niet alleen heel belangrijk, maar heeft ook effect tot op de dag van vandaag – en dat vraagt om vervolg.
Wat mij opviel tijdens het lezen:
“In 1899 kwamen tientallen regeringen bijeen in Den Haag om afspraken te maken over het voeren van oorlogen en de vreedzame beslechting van geschillen.”
“Willem Hendrik de Beaufort was als Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken in 1899 erepresident en in 1907 vicepresident van de twee grote internationale vredesconferenties in Den Haag.”
“Het verhaal van de Haagse Vredesconferenties is een sleutelhoofdstuk in de geschiedenis van de moderne diplomatie, van het internationaal recht en de wereldorde van de 20e en 21e eeuw.”
“De Vredesconferentie van Den Haag zou de grootste diplomatieke bijeenkomst worden sinds het Congres van Wenen in 1814 en 1815, waar de Napoleontische Oorlogen waren beëindigd. (…) Nog steeds waren er bijvoorbeeld geen Afrikaanse landen vertegenwoordigd en werden koloniën buitengesloten net zoals veel andere landen die als ‘onbeschaafd’ golden. Maar voor het eerst was deelname niet meer beperkt tot grootmachten of de landen die zij wilden uitnodigen, maar zouden ook kleine en niet-westerse staten aan de vergadertafels zitten.”
“De conferentie mobiliseerde en inspireerde honderdduizenden misschien wel miljoenen wereldwijd.”
“Over een vijfjarig verbod op het gooien van explosieven vanuit ballonnen was nauwelijks meer discussie nodig. (…) Ook over het verbod op chemische wapens heerste brede overeenstemming. (…) Een bewapeningsstop, de reden dat de conferentie oorspronkelijk bijeen was geroepen, was niet mogelijk gebleken. (…) Voor het eerst richtten staten een internationaal hof op en een mechanisme voor de beslechting van internationale conflicten.”
“De resultaten van de conferentie mochten dan onbeduidend worden gevonden omdat bewapening en oorlogen doorgingen, maar haar uitstraling kon niet meer worden genegeerd.”
“In de oorlog tussen Rusland en Japan in 1904 en 1905 bood het internationaal recht zoals vastgelegd in 1899 voor het eerst op grote schaal bescherming.”
“Carnegie was bereid voor het Permanent Hof van Arbitrage een gebouw op te richten dat het Hof uit de schaduw zou halen.”
“De 108 deelnemers uit 26 landen bij de eerste conferentie, waren in 1907 256 gedelegeerden uit 44 staten geworden.”
“De conferentie had uiteindelijk dertien verdragen tot stand gebracht, waarvan sommige uit 1899 werden overgenomen en geactualiseerd.”
“Het was geen toeval dat het kleine landen waren die de ontwikkeling van het recht en internationale organisaties aanjoegen. De Haagse conferenties hadden laten zien dat het mogelijk was afspraken te maken waar zij van profiteerden, maar ook dat zij invloed hadden.”
“De conferenties hadden voor het eerst het bestaan van een internationale gemeenschap erkend.”
“De derde Haagse conferentie vond weliswaar nooit meer plaats. (…) Maar de idealen van Den Haag zouden overleven.”
“En toch hadden de conferenties van 1899 en 1907 invloed. Voor het eerst legden de Haagse conventies over het oorlogsrecht vast dat de middelen die strijdende partijen tegen elkaar mogen inzetten, niet onbegrensd zijn.”
“De ideeën, ervaringen, concepten en besluiten van de twee conferenties vormden een fundament voor nieuwe rechtbanken en internationale organisaties die in de decennia daarna ontstonden om de macht aan het recht vast te ketenen.”
“Het Permanent Hof van Internationale Justitie werd vervangen door een nieuwe rechtbank – het Internationaal Gerechtshof.”
“Na 1899 heeft het idee postgevat dat oorlog voorkomen moet – en kan – worden. De conferenties legden de basis voor een nieuwe vorm van internationale samenwerking. De deelname van een groot aantal landen die gezamenlijk de internationale betrekkingen vormgeven – vanuit het idee een staat, een stem – doorbrak de eeuwenoude dominantie van de grote mogendheden.”
“De grote verworvenheid van de Haagse conferenties was het vastleggen van oorlogsrecht.”
“De Haagse conferenties eindigden zonder concreet resultaat op het gebied van ontwapening, maar maakten de geesten rijp voor de controle over een oude verslaving.”
“Vrede is het resultaat van een proces, van de wil zich van conflict af te keren. Vrede vereist inspanningen, in elke era opnieuw. Het is daarom aan de huidige en toekomstige generaties om de droom van Den Haag voort te zetten.”
Den Haag als stad van vrede en internationaal recht – waar komt dat vandaan? Benjamin Duerr schrijft in dit boek over twee vredesconferenties in Den Haag, in 1899 en 1907, die de oorsprong zijn voor deze koppeling.
Anno nu is het bijna niet voor te stellen hoe uniek en bijzonder die vredesconferenties waren. Dat tientallen landen in gesprek gingen met elkaar. En dat die landen in principe gelijk waren, als het op besluitvorming aankwam.
Duerr schrijft er toegankelijk over, door zijn verhaal te vertellen aan de hand van vier hoofdpersonen. Dat is een goede vondst, want daardoor kom je als lezer dichtbij de conferentie zelf, maar ook bij verschillende perspectieven op wat er precies gebeurde.
Duerr is vanaf het begin prettig duidelijk: wat er toen gebeurde was niet alleen heel belangrijk, maar heeft ook effect tot op de dag van vandaag – en dat vraagt om vervolg.
Wat mij opviel tijdens het lezen:
“In 1899 kwamen tientallen regeringen bijeen in Den Haag om afspraken te maken over het voeren van oorlogen en de vreedzame beslechting van geschillen.”
“Willem Hendrik de Beaufort was als Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken in 1899 erepresident en in 1907 vicepresident van de twee grote internationale vredesconferenties in Den Haag.”
“Het verhaal van de Haagse Vredesconferenties is een sleutelhoofdstuk in de geschiedenis van de moderne diplomatie, van het internationaal recht en de wereldorde van de 20e en 21e eeuw.”
“De Vredesconferentie van Den Haag zou de grootste diplomatieke bijeenkomst worden sinds het Congres van Wenen in 1814 en 1815, waar de Napoleontische Oorlogen waren beëindigd. (…) Nog steeds waren er bijvoorbeeld geen Afrikaanse landen vertegenwoordigd en werden koloniën buitengesloten net zoals veel andere landen die als ‘onbeschaafd’ golden. Maar voor het eerst was deelname niet meer beperkt tot grootmachten of de landen die zij wilden uitnodigen, maar zouden ook kleine en niet-westerse staten aan de vergadertafels zitten.”
“De conferentie mobiliseerde en inspireerde honderdduizenden misschien wel miljoenen wereldwijd.”
“Over een vijfjarig verbod op het gooien van explosieven vanuit ballonnen was nauwelijks meer discussie nodig. (…) Ook over het verbod op chemische wapens heerste brede overeenstemming. (…) Een bewapeningsstop, de reden dat de conferentie oorspronkelijk bijeen was geroepen, was niet mogelijk gebleken. (…) Voor het eerst richtten staten een internationaal hof op en een mechanisme voor de beslechting van internationale conflicten.”
“De resultaten van de conferentie mochten dan onbeduidend worden gevonden omdat bewapening en oorlogen doorgingen, maar haar uitstraling kon niet meer worden genegeerd.”
“In de oorlog tussen Rusland en Japan in 1904 en 1905 bood het internationaal recht zoals vastgelegd in 1899 voor het eerst op grote schaal bescherming.”
“Carnegie was bereid voor het Permanent Hof van Arbitrage een gebouw op te richten dat het Hof uit de schaduw zou halen.”
“De 108 deelnemers uit 26 landen bij de eerste conferentie, waren in 1907 256 gedelegeerden uit 44 staten geworden.”
“De conferentie had uiteindelijk dertien verdragen tot stand gebracht, waarvan sommige uit 1899 werden overgenomen en geactualiseerd.”
“Het was geen toeval dat het kleine landen waren die de ontwikkeling van het recht en internationale organisaties aanjoegen. De Haagse conferenties hadden laten zien dat het mogelijk was afspraken te maken waar zij van profiteerden, maar ook dat zij invloed hadden.”
“De conferenties hadden voor het eerst het bestaan van een internationale gemeenschap erkend.”
“De derde Haagse conferentie vond weliswaar nooit meer plaats. (…) Maar de idealen van Den Haag zouden overleven.”
“En toch hadden de conferenties van 1899 en 1907 invloed. Voor het eerst legden de Haagse conventies over het oorlogsrecht vast dat de middelen die strijdende partijen tegen elkaar mogen inzetten, niet onbegrensd zijn.”
“De ideeën, ervaringen, concepten en besluiten van de twee conferenties vormden een fundament voor nieuwe rechtbanken en internationale organisaties die in de decennia daarna ontstonden om de macht aan het recht vast te ketenen.”
“Het Permanent Hof van Internationale Justitie werd vervangen door een nieuwe rechtbank – het Internationaal Gerechtshof.”
“Na 1899 heeft het idee postgevat dat oorlog voorkomen moet – en kan – worden. De conferenties legden de basis voor een nieuwe vorm van internationale samenwerking. De deelname van een groot aantal landen die gezamenlijk de internationale betrekkingen vormgeven – vanuit het idee een staat, een stem – doorbrak de eeuwenoude dominantie van de grote mogendheden.”
“De grote verworvenheid van de Haagse conferenties was het vastleggen van oorlogsrecht.”
“De Haagse conferenties eindigden zonder concreet resultaat op het gebied van ontwapening, maar maakten de geesten rijp voor de controle over een oude verslaving.”
“Vrede is het resultaat van een proces, van de wil zich van conflict af te keren. Vrede vereist inspanningen, in elke era opnieuw. Het is daarom aan de huidige en toekomstige generaties om de droom van Den Haag voort te zetten.”
July 30, 2024
Een paar dagen voor ik op citytrip naar Den Haag vertrok, zag ik een boek over Den Haag op de Longlist Libris Geschiedenis Prijs prijken: 'De droom van Den Haag' van Benjamin Duerr over de vredesconferenties in Den Haag eind 19de en begin 20ste eeuw. De korte inhoud sprak me wel aan en ik dook erin. Het geeft een antwoord op de vraag hoe het komt dat o.a. het Internationaal Gerechtshof en het Permanent Hof van Arbitrage in Den Haag gevestigd zijn.
Is een wereld zonder oorlog mogelijk? Is oorlog nodig om ons te doen beseffen hoe waardevol vrede is, of is oorlog nodig om vrede te bereiken?
De auteur neemt ons mee achter de schermen, laat ons de verborgen agenda's zien van de verschillende naties. We krijgen een goed zicht op het wereldbeeld van begin de 20ste eeuw.
Gaandeweg werden wetten vervaardigd maar dan toch weer geschonden. Net zoals wij nu moeten toezien op de oorlogen vandaag, zagen de deelnemers aan de twee Vredesconferenties dat de Eerste Wereldoorlog onafwendbaar was. De radicale pacifiste Bertha von Suttner, de eerste vrouw die de Nobelprijs voor de Vrede kreeg (in 1980), een van de sleutelfiguren, moest die oorlog niet meer meemaken. Ze stierf in 1914, trots dat de Vredesconferenties en het Vredespaleis met het Permanent Hof van Arbitrage toch tot stand waren gekomen. Detail: Bertha was de motor van de vredesbeweging maar was niet officieel uitgenodigd op die Conferenties: ze was immers geen diplomaat of militair. Als toeschouwer wist ze zich wel in alle schijnwerpers te plaatsen en kon ze de onderhandelingen mee sturen.
Het boek is de moeite waard voor wie geïnteresseerd is in internationaal recht en geschiedenis. Laat je niet afschrikken door de vele details want de auteur schrijft heel meeslepend.
En als je in Den Haag bent, bezoek dan zeker ook het Vredespaleis.
Is een wereld zonder oorlog mogelijk? Is oorlog nodig om ons te doen beseffen hoe waardevol vrede is, of is oorlog nodig om vrede te bereiken?
De auteur neemt ons mee achter de schermen, laat ons de verborgen agenda's zien van de verschillende naties. We krijgen een goed zicht op het wereldbeeld van begin de 20ste eeuw.
Gaandeweg werden wetten vervaardigd maar dan toch weer geschonden. Net zoals wij nu moeten toezien op de oorlogen vandaag, zagen de deelnemers aan de twee Vredesconferenties dat de Eerste Wereldoorlog onafwendbaar was. De radicale pacifiste Bertha von Suttner, de eerste vrouw die de Nobelprijs voor de Vrede kreeg (in 1980), een van de sleutelfiguren, moest die oorlog niet meer meemaken. Ze stierf in 1914, trots dat de Vredesconferenties en het Vredespaleis met het Permanent Hof van Arbitrage toch tot stand waren gekomen. Detail: Bertha was de motor van de vredesbeweging maar was niet officieel uitgenodigd op die Conferenties: ze was immers geen diplomaat of militair. Als toeschouwer wist ze zich wel in alle schijnwerpers te plaatsen en kon ze de onderhandelingen mee sturen.
Het boek is de moeite waard voor wie geïnteresseerd is in internationaal recht en geschiedenis. Laat je niet afschrikken door de vele details want de auteur schrijft heel meeslepend.
En als je in Den Haag bent, bezoek dan zeker ook het Vredespaleis.
January 17, 2026
Interessant boeken over hoe in Den Haag internationale vredesconferenties in 1895 en 1907 het fundament legden voor een internationale gemeenschap, waarin conflicten niet door politieke - en militaire macht worden beslecht maar door regels, die de internationale gemeenschap met elkaar heeft vastgesteld.
Dat lijkt een droom en zeker wanneer we de geschiedenis van de vorige eeuw en de huidige actualiteit bezien.
Toch blijkt uit dit boek dat de Haagse Conventies soms daadwerkelijk zijn toegepast. Belangrijker is dat op dit fundament is doorgebouwd. Voorbeelden daarvan zijn Het International Strafhof (o.a. het Joegoslavië tribunaal), het Internationale Gerechtshof en de VN. Andere voorbeelden zijn het verbod op chemische en biologische wapens, cluster munitie en het verbod om burgerdoelen tot militair object te maken.
De geest van Den Haag is volgens de auteur springlevend. Om dat concreet te maken zijn er moedige mensen (politici en militairen) nodig met visionaire ideeën, die pal staan voor de overtuiging dat macht en geweld niet het laatste woord mogen hebben en vasthouden aan het ideaal van vrede en recht
De waarde van dit boek is voor mij dat het vertelt dat er inderdaad geen reden is om moed te verliezen
Dat lijkt een droom en zeker wanneer we de geschiedenis van de vorige eeuw en de huidige actualiteit bezien.
Toch blijkt uit dit boek dat de Haagse Conventies soms daadwerkelijk zijn toegepast. Belangrijker is dat op dit fundament is doorgebouwd. Voorbeelden daarvan zijn Het International Strafhof (o.a. het Joegoslavië tribunaal), het Internationale Gerechtshof en de VN. Andere voorbeelden zijn het verbod op chemische en biologische wapens, cluster munitie en het verbod om burgerdoelen tot militair object te maken.
De geest van Den Haag is volgens de auteur springlevend. Om dat concreet te maken zijn er moedige mensen (politici en militairen) nodig met visionaire ideeën, die pal staan voor de overtuiging dat macht en geweld niet het laatste woord mogen hebben en vasthouden aan het ideaal van vrede en recht
De waarde van dit boek is voor mij dat het vertelt dat er inderdaad geen reden is om moed te verliezen
February 10, 2026
Interesting bit of history about the "peace" conferences in The Hague. For me, this was all new, so that made for some nice reading. The style of the book makes is easy to read, and you feel at least some connection to a couple of the main characters. However, in the end this book does feel pretty light. It looks like the author could draw from a limited number of sources, making the story very much about three or four people (who probably wrote memoirs). Parts of the book feel disconnected (like the case of Korea), but are probably drawn in to add content. In describing the impact of these conferences in later years, the authors often repeats himself. I wasn't particularly impressed by the latter part of the book.
Overall, decent enough to read, especially if you're unfamiliar with the topic. But don't expect to be blown away.
Overall, decent enough to read, especially if you're unfamiliar with the topic. But don't expect to be blown away.
October 28, 2024
Twee vredesconferenties in Den Haag vormden een belangrijke mijlpaal in de ontwikkeling van de internationale rechtsorde. De jurist, politicoloog en publicist Benjamin Duerr schreef er een meeslepend boek over, dat genomineerd is voor de Libris Geschiedenisprijs. 'De Droom van Den Haag' neemt de lezer mee naar honderd jaar geleden, maar is tegelijkertijd actueel, zo blijkt uit dit vraaggesprek. “De creatieve energie en bevlogenheid om problemen gezamenlijk aan te pakken, die toen in Den Haag heersten, die missen we nu.”
https://www.wetenschappelijkbureaugro...
https://www.wetenschappelijkbureaugro...
February 1, 2025
Een interessant stukje geschiedenis wat zelden zo uitgebreid aan bod komt. Op een bevlogen en meeslepende manier geschreven en uiteengezet, waardoor het boek makkelijk wegleest. Ten slotte geeft het boek ook nog een duidelijk overzicht van de deelnemers, uitkomsten, en de tijdlijn van de twee Haagse vredesconferenties. In de epiloog een inspirerende boodschap als afsluiting: ‘Het is aan de huidige en toekomstige generaties om de droom van Den Haag voort te zetten’
June 28, 2025
Boek over interessant stukje geschiedenis over (één van de) beginselen van het internationaal recht. Tof onderwerp, maar net niet vlotjes genoeg opgeschreven. Wel slim aan een aantal sleutelfiguren in deze geschiedenis opgehangen.
July 13, 2025
Interessant betoog over de wijze waarop ruim een eeuw geleden landen spraken over oorlog en vrede. De verdragen en afspraken hebben zeker bijgedragen aan vrede maar kijkend naar nu zeker niet genoeg
We moeten vol aan de bak.
Dit boek biedt hoop en handvatten
We moeten vol aan de bak.
Dit boek biedt hoop en handvatten
Displaying 1 - 8 of 8 reviews