Στο πλοίο των τρελών: Οδηγίες χρήσεως

by Σώτη Τριανταφύλλου, Soti Triantafillou

Το Πλοίο των τρελών περιλαµβάνει άρθρα της περιόδου 2023-24, στα οποία η Σώτη Τριανταφύλλου αναρωτιέται, σχολιάζει και δίνει και ορισµένες απαντήσεις: Υπάρχει ηθικός τρόπος να κρίνουµε την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση; Είναι ο σηµερινός κόσµος πιο ταραγµένος απ’ όσο ήταν στο παρελθόν; Ζούµε πράγµατι σ’ ένα ακυβέρνητο καράβι µέσα στη θύελλα; Ποιός είναι ο ρόλος και ο συσχετισµός των µεγάλων δυνάµεων στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα;
Το βιβλίο, αναλύει, επίσης, την εξωτερική πολιτική των Ηνωµένων Πολιτειών όπως έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια, τα κινήµατα της πολιτικής ορθότητας και την παγκόσµια επιρροή της αµερικανικής ήπιας ισχύος, τα χαµένα και τα κερδισµένα στοιχήµατα της Ευρώπης, καθώς και κάποιες ιδέες που έχουν αντίκτυπο στον σύγχρονο τρόπο ζωής, από τον νεο-φεµινισµό και την ισλαµοφιλία µέχρι τον σοσιαλφασισµό, την τεχνοφοβία και τον οριενταλισµό. Ανάµεσα στα θέµατα που εξετάζει είναι η πολιτική των µέσων κοινωνικής δικτύωσης, ο τεχνολογικός νοµαδισµός και η κατάσταση των πραγµάτων στη χώρα µας.

496 pages, Paperback

First published May 1, 2024

About the author

Soti Triantafillou

Η Σώτη Τριανταφύλλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Σπούδασε Φαρμακευτική στη Φυσικομαθητική Αθηνών, Ιστορία και Πολιτισμούς στην Εcole des Hautes Etudes en Sciences Sociales στο Παρίσι, Ιστορία της Αμερικανικής Πόλης στη Νέα Υόρκη καθώς και Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οι θαυμαστές της Σώτης Τριανταφύλλου τονίζουν τη δυνατότητα του έργου της να 'ταξιδεύει' μέσα από μια ποικιλία εικόνων, σε διάφορα μέρη του πλανήτη και διάφορες ιστορικές περιόδους (από τις γειτονιές της Νέας Υόρκης, μέχρι τα σπίτια της ελληνικής κοινότητας στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και το Λονδίνο των αρχών του 20ου αιώνα). Στο έργο της Σώτης Τριανταφύλλου συμπεριλαμβάνεται η αρθρογραφία της σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά. Τα άρθρα της στον αθηναϊκό τύπο αντικατοπτρίζουν τις αριστερές ανθρωπιστικές αξίες, ενώ πολλές φορές παράλληλα στέκονται κριτικά απέναντι στη αριστερά και τις επιλογές της στο χρόνο. Έχει γράψει τρεις συλλογές διηγημάτων («Μέρες που έμοιαζαν με μανταρίνι», «Το εναέριο τρένο στο Στίλγουελ», «Άλφαμπετ Σίτυ»), δύο βιβλία για τον κινηματογράφο («Κινηματογραφημένες πόλεις», «Ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου 1976-1992»), τέσσερα μυθιστορήματα («Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης», «Αύριο, μια άλλη χώρα», «Ο υπόγειος ουρανός», «Το εργοστάσιο των μολυβιών») καθώς και ένα βιβλίο για παιδιά «Η Μαριόν στα ασημένια νησιά και τα κόκκινα δάση» (1999). Εργάζεται επίσης ως μεταφράστρια, επιμελήτρια εκδόσεων, reader σε εκδοτικούς οίκους και καθηγήτρια της Ιστορίας του Κινηματογράφου.

Reviews

[Thodoris Theodoropoulos · Rating 1 out of 5]

Γνωστές οι απόψεις της συγγραφέως, εν πολλοίς.
Τάσσεται αναφανδόν (μανιακά σχεδόν) κατά της αριστεράς, γεγονός το οποίο, σεβαστό μεν, διαφωνώ δε, την οδηγεί σε μία μονομερή αντιμετώπιση των τεκταινομένων.
Για όλα φταίει, κατά τη γνώμη της, η κακιά και ουτοπική αριστερά και φυσικά δαιμονοποιεί το Ισλάμ το οποίο επεκτείνεται στην Δύση. Με άλλα λόγια γενικεύει την ισλαμική κουλτούρα ως βίαιη και ασύμβατη με τις δυτικές αξίες, κάτι που συχνά καταλήγει σε μια απλουστευτική και επικίνδυνη ρητορική. Αν και είναι δικαίωμά της να έχει τις απόψεις της, το πρόβλημα είναι ότι η ανάλυσή της αγνοεί τις δομικές αιτίες της βίας και παρουσιάζει μια διαστρεβλωμένη εικόνα της πραγματικότητας.

Όσον αφορά το παλαιστινιακό ζήτημα η προσέγγισή της χαρακτηρίζεται από μια σχεδόν μονοδιάστατη ερμηνεία, όπου το Ισραήλ παρουσιάζεται ως ένα έθνος που αμύνεται απέναντι στη βία, ενώ οι Παλαιστίνιοι εμφανίζονται περίπου ως όργανα του ισλαμικού εξτρεμισμού. Αυτό αγνοεί παντελώς τις ιστορικές και αποικιοκρατικές διαστάσεις της σύγκρουσης, καθώς και την ευθύνη του Ισραήλ στην κατοχή και την καταπίεση.

Τέλος, η ιδέα ότι το Ισραήλ πρέπει να δείξει «εγκράτεια έναντι των βαρβάρων» υποδηλώνει έναν ξεκάθαρα ρατσιστικό διαχωρισμό, όπου το ένα έθνος είναι πολιτισμένο και δημοκρατικό, ενώ το άλλο είναι σκοτεινό και φανατικό. Πρόκειται για μια αφήγηση που εξυπηρετεί όσους θέλουν να δικαιολογήσουν τη βίαιη πολιτική του Ισραήλ και να αποσιωπήσουν την πραγματικότητα της κατοχής.

Στα λογοτεχνικά, είναι καλύτερη…

[Λευτέρης Πετρής · Rating 4 out of 5]

"Η ιδέα της μόδας είναι ότι για όλα όσα μας πάνε στραβά φταίει ο καπιταλισμός, η πατριαρχία, ο ρατσισμός, η ομοφοβία, η ισλαμοφοβία και άλλες «φοβίες» ενσωματωμένες στις δυτικές κοινωνίες. Ενώ στις ανατολικές…; Δεν μπορούμε να πάρουμε στα σοβαρά τέτοιου είδους κοσμοθεωρήσεις: ο κακομαθημένος Γάλλος και ο Έλληνας ομόλογός του ταλαιπωρούνται από την απέχθεια του εαυτού, που δεν είναι παρά η άλλη όψη της αυτοϊκανοποίησης. Η κατάθλιψή τους δεν είναι αποτέλεσμα βαθύτερου στοχασμού και ενσυναίθησης: οφείλεται σε σύγκρουση συναισθημάτων· σε αίσθημα παντοδυναμίας και ανημπόριας, επιθετικότητας και ηττοπάθειας θύματος, καταστροφικής μανίας και αυτοκαταστροφικότητας."

[Apostolos · Rating 3 out of 5]

Ευανάγνωστο και με γρήγορη ροή, αλλά διακυμάνσεις.
Πραγματευέται κοινωνικά ζητήματα κυρίως της παρούσας περιόδου, αλλά και του παρελθόντος.
Η εικόνα που δίνεται είναι ότι κατά κάποιο τρόπο "επιτίθεται" παντού, ασχέτως ιδεολογικού προσανατολισμού, δείχνοντας ως κύριο πρόβλημα κάποιο προβληματικό ψυχισμό των δρώντων στις διάφορες εποχές.
Παρόλα αυτά, "πλατιάζει" κατά πολύ, κυρίως στην αρχή και το τέλος, οδηγώντας ίσως κάποιο αναγνώστη να τα παρακάμψει όταν διαπιστώνει στοιχεία είτε περιττά είτε που θα μπορούσαν να περιληφθούν μαζί, χωρίς να χάσει κάτι.

[Anastasia Spanopoulou · Rating 5 out of 5]

Σύγχρονη ματιά της πολιτικής σκηνής