Один из лучших, самых глубоких и страстных романов Курта Воннегута – роман, неожиданно для него простой и реалистичный по форме. История Говарда Кэмпбелла – героя и преступника, американского писателя, живущего в гитлеровской Германии, разведчика, вынужденного выдавать себя за ярого нациста и вести пропагандистские передачи на радио. Можно ли во имя победы добра служить злу? Проповедовать насилие, даже если знаешь, что в конечном итоге это поможет прервать смертельный ход безжалостной машины для убийства? Где грань между Светом и Тьмой и как удержаться на этой грани? Курт Воннегут задает себе и всем нам один из вечных вопросов, который хотя бы раз в жизни встаk
Վոննեգուտին ես մի շնչով եմ կարդում։ Գիրքը բացում եմ, օրվա ընթացքում ամեն տեղ ինձ հետ է ու օրվա վերջում փակում եմ` ավարտած։ Այս ստեղծագործությունում Վոննեգուտը նման չէ իրեն. բացակայում է նրան հատուկ սարկազմը, գրված է աննկարագրելի իրական ու հույզերով լի։ Սիրո թելը, որն այդքան էլ հատուկ չէ հեղինակին, տեսանելի է այստեղ։ Արդյո՞ք բարի գործի համար արժե տրվել չարիքին։ Ինչպիսի՞ն է կյանքը այն մարդու, որի բարի գործածի մասին գիտեն աշխարհում ընդամենը 3 հոգի։ Ինչպե՞ս է ուզում շարունակել կյանքն այդ մարդը, որի բարի գործի մասին կարող էին իմանալ բոլորը։ Արդյո՞ք կյանքը այդքան ցանակալի է` անցնելով այն ճանապարհը, ինչ հերոսն է անցել։ Ես այստեղ անընդհատ սեր եմ տեսել կարդալիս... իմ ներսի հետ համընկել է այդ ալիքը։ Գուցե ուրիշ ընթերցողի համար այլ համընկում լինի։ Արժեր կարդալ։ Վոննեգուտ արժե կարդալ։