Mokra biel Bambino to osiem historii o potknięciach, tych błahych lub niewybaczalnych, które zmieniają bieg życia. O decyzjach, często nie do końca uświadomionych. Niespełnione miłości, rozterki egzystencjalne, trudne wejście w dorosłość, a przede wszystkim poczucie niedosytu lub straty są przyczynkiem snucia opowieści. Bohaterów opowiadań pomija wielka historia i spektakularne wydarzenia, ale ich codzienność staje się niepokojąca, trudna do udźwignięcia, a zakończenia historii mogą zaskoczyć albo skłonić do namysłu
Tomik krótkich ale bardzo kompletnych opowiadań. Napisany zręcznie, bardzo ładnym językiem, nawet poetyckim. Opowiadania łączy temat śmierci i powtarzalność pozornie nic nie znaczących momentów w życiu bohaterów, które wszystko odmieniają. Nie podobał mi się sposób zakończenia kilku opowiadań, ale cóż, licentia poetica. Tytuł zbioru pokazuje jak zgrabnie autorka posługuje się słowem.
to nie są opowiadania, które zostaną ze mną na długo, ale mi bardzo rzadko krótkie formy zostają w głowie, więc to akurat normalne :) Zapamiętam jednak pozytywne wrażenie i to, jak wiele sytuacji i miejsc (Kraków!) było mi znajome
Całkiem udany debiut i niezły zbiór opowiadań. Wspólną osią jest nagle przerwane młode życie, powroty do miejsc z dzieciństwa i zmiany jakie nastąpiły tam i w samych bohaterach. Piękny język, metafory, ale i niekiedy problemy z zakończeniem. I niepotrzebne dwa opowiadania - L'chaim i Globales, które zaburzają spójną tematykę pozostałych. Jestem ciekawa co Aleksandra Igras ma jeszcze do opisania.