In Liefde in oorlogstijd vertellen ruim twintig mannen en vrouwen hoe zij hun grote liefde ontmoetten – of verloren – tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het zijn verhalen die ze altijd hadden verzwegen, de geschiedenis was vaak te pijnlijk. Maar dankzij het verstrijken van de tijd en de nieuwsgierigheid van Steffie van den Oord konden ze er toch over praten. De geschiedenissen laten zien hoe mensen in moeilijke omstandigheden weten te overleven. En hoe gevoelens alles kunnen doorbreken – want wat betekenen ‘goed’ en ‘fout’ nog wanneer het gaat om de liefde?
Als historica met een grote interesse in WOII kon dit boek niet ontbreken op mijn to-read lijst. Toen ik het uitlas, kon ik niet anders dan denken aan de befaamde quote van Walter Benjamin, namelijk 'History is written by the victors'. Of in dit geval: de overlevenden. Het boek is een verzameling van getuigenissen inzake liefdesverhalen tijdens WOII. Zowat alles komt aan bod: Duitsers met Nederlanders, Nederlanders met bevrijders, holibirelaties, onderduikers met 'vrije' mensen, dwangarbeiders met elkaar... Het enige gemeenschappelijk punt is dat één van de partijen afkomstig is/was uit Nederland (of daar toch op één of andere manier belandde). Het is geweldig om de verschillende soorten verhalen te lezen. Het doet je ook wel inzien hoe onwaarschijnlijk naïef mensen zijn en hoe goed we zijn in onszelf blaasjes wijsmaken. De getuige van Jehova die haar verhaal doet, is in dat opzicht ongetwijfeld de kers op de taart. Verwacht ook zeker geen romantisch en rooskleurig boek, want dat is het allesbehalve. De ondertoon is vaak duister en erg bitter. Op zich zeker een aanrader voor iedereen die een beetje in de thematiek geïnteresseerd is. Waarom 'maar' drie sterren? Ik struikel nogal over de manier waarop sommige verhalen gebracht worden. Er wordt niet altijd een duidelijk kader gegeven, dat op zich toch onontbeerlijk is om de getuigenissen ten volle te begrijpen. Soms lopen de getuigenissen van man en vrouw ook door elkaar, waardoor je in de war raakt over wie nu precies aan het woord is. Het leest niet altijd even vlot. Het 'mooiste' verhaal vind ik het laatste. Als je het boek uitleest, raad ik zeker aan om de volgende link te bekijken: http://www.kro-ncrv.nl/memories/seizo... Het doet wel beseffen: schrijf de dingen neer voor de getuigen te oud worden of sterven. Laat verhalen niet verloren gaan. Je moet geen historicus zijn om dat te doen.
It may sound a bit strange, but it was nice to read all these stories about love during the war. Offcourse some have an happy end but certainly not all of them. But i liked the way the stories show that even during great hardships love can occur or survive.
Allerlei soorten mensen komen aan het woord. Het zijn geen 'grootse' verhalen, en tegelijkertijd wel. Het verhaal van ieder mens is het waard opgeschreven te worden.