Satirië

by Arie Storm

August Voois schrijft na achttien jaar geen boekrecensies meer voor de hoofdstedelijke krant. Als freelancer was hij er gemakkelijk uit te werken. Hij belandt in de wonderlijke wereld van een satirisch tijdschrift; en binnen een mum van tijd is hij zelfs een van de redacteuren. Als hij bij toeval in het bezit komt van een handgranaat, weet hij aanvankelijk niet wat hij daarmee moet doen. Uiteindelijk besluit hij er een lokale boekhandel mee op te blazen – of is dat toch niet zo’n goed idee?

Arie Storm roept de dromerige en absurde wereld van het kleine terrorisme op. Moet de strijd met de pen of met het zwaard worden gestreden? Met Satirië bewijst Storm opnieuw een van de origineelste, grappigste en beste schrijvers van Nederland te zijn.

175 pages, Kindle Edition

First published May 28, 2024

About the author

Arie Storm (Den Haag, 20 juli 1963) is een Nederlands schrijver en literatuurcriticus. Hij debuteerde in 1994 met de roman Hémans duik, die vervolgens werd genomineerd voor de Debutantenprijs. Tegenwoordig schrijft hij voor Het Parool en Vrij Nederland, vroeger publiceerde hij ook in Bzzlletin en Snoecks Almanak. Hij was van 2012 tot 2014 te horen als literatuurrecensent in de TROS Nieuwsshow op NPO Radio 1 (zaterdagmorgen rond half 11).

Reviews

[Jesse Van den bovenkamp]

"De meeste lezers bespreken als ze zeggen dat ze een roman, of zelfs een gedicht, goed vinden, dat ze het eens zijn met de inhoud ervan, waarmee ze geen uitspraak doen over hoe de roman of het gedicht is geschreven, al zou het duurt juist daarover moeten gaan."

Je zult het wellicht vaak niet eens zijn met hoofdpersonage August Voois, die een duidelijke mening heeft over de (Nederlandse) literatuur en literaire wereld (boekhandelaars beware!). Desondanks vind ik dit een goede roman, met fijne lange aan elkaar geschakelde zinnen, en goede vragen die August Voois zichzelf (en de lezer) stelt.

[Koen]

Ik hou van lange zinnen met veel komma's die wel lekker te lezen zijn en ik hou van boos geschreven dingen dus dat beviel wel. Ook genoten van de herhalende spacende gedachten en herinneringen. Al met al smaakt het naar meer Storm.
Wel jammer dat ik nu niet meer zondermeer van Nescio kan genieten.

[Peter Altena]

Afwisselend irritant en bevlogen boek. Hoofdpersoon August Voois gedraagt zich als Archie Bunker, voedt zich met redeloze haat en grossiert in krankzinnige meningen. Het hoofdstuk met de boekenchef die hem zijn ontslag min of meer aanzegt, is vermakelijk, maar ook dan al struikel je als lezer over gemakzuchtige oordelen over tal van schrijvers (weggezet als ijdele praalhansen), over literatuuronderwijs en leraren, over boekhandels. Meer dan eens slaat dat nergens op. Wat wel heel goed is, zijn de zinnen van Storm: je hoort hem praten, de bijzinnen in de bijzinnen, de nuanceringen en zelfcorrecties, bij menige schrijver raak je de draad kwijt, maar Storm laat de lezer via zijstapjes toch weer het einde van de zin halen. Stijl is geweldig, maar de inhoud vloekt daar enorm mee. Het slot met de houten kerstbal, de handgranaat en de tocht door het Oosterpark slaat alle mogelijke planken mis.

[Jip]

“Eilandbewoners hebben altijd iets achterlijks, en daarom is Engeland zo’n groot wonder. Daar hebben ze een geweldige literaire traditie. En zeg nu zelf: wat hebben de Terschellingers op dat gebied ooit gepresteerd?”

[Mathijs]

Heb me echt herkend in dit boek

[Tom]

3,5. Heel fijn geschreven, maar wel een beetje zeurderig, wat toegegeven, soms ook erg vermakelijk is.

[Rick]

Niet uitgelezen. Voelde als tijdverspilling

[Gerard van Rijn]

Prettige 1ste kennismaking met Arie Storm. Schrijfstijl ervaar ik als een schoolslag: Ruimte maken om te etaleren - waarna met kracht de mogelijke gevolgen te delen.
#recht #voor #zijn #raap

[Bram]

Beter dan de nieuwe Murakami.