Μπορεί ένας άστεγος να είναι ευτυχισμένος; Ναι απαντά ο Μιχάλης Σαμόλης, ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, που ένα πρωί την εποχή της κρίσης έβαλε όλη τη ζωή του σε μια βαλίτσα, βρέθηκε στον δρόμο, αλλά βρήκε τη δύναμη να σταθεί στα πόδια του. Σκοπός της ζωής του πλέον είναι να βοηθάει τους ανθρώπους να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους, να πετύχουν ότι επιθυμούν και να βρουν τη δική τους αποστολή.
Πρόκειται για το βιβλίο ενός ανθρώπου που κατρακύλησε χωρίς σταματημό, που γκρεμίστηκε μέχρι τα πέρατα της ανθρώπινης φαντασίας, μα ύστερα βρήκε το κουράγιο να πάρει ξανά τον δρόμο προς την επιφάνεια. Προκαλεί τον αναγνώστη να βιώσει τις προσωπικές, συναρπαστικές ιστορίες του, να διδαχθεί από τα μαθήματα ζωής του δρόμου και να βρει διέξοδο σε κάθε πρόβλημα. Αντέχετε;
Ο Μιχάλης Σαμόλης αφηγείται τη συγκλονιστική ιστορία του, η οποία αποτελεί πηγή έμπνευσης και παράδειγμα προς μίμηση για όλους, ενώ η δημοσιογράφος Τόνια Τσακίρη την καταγράφει.
Σήμερα μένει σε ξενώνα αστέγων, είναι πωλητής του περιοδικού δρόμου «σχεδία» και οδηγός στις «Αόρατες Διαδρομές», ενώ το μότο ζωής του είναι ότι η ευτυχία βρίσκεται στα λίγα που είναι και τα σπουδαία και όχι στα πολλά. Παράλληλα, έχει δώσει συνεντεύξεις σε κανάλια της Αμερική, της Κίνα, του BBC, έχει εμφανιστεί σε θεατρικές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου και της Λυρικής Σκηνής και τίποτα δεν τον σταματά.
Η Τόνια Τσακίρη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα με τον σύζυγο και τις δύο κόρες τους. Είναι δημοσιογράφος και έχει εργαστεί σε μεγάλες εφημερίδες και ιστοσελίδες της Ελλάδας και της Αυστραλίας. Κατέχει μεταπτυχιακό «Communication & Technology» από το Brunel University στο Λονδίνο και πιστοποίηση στο coaching από το ΕΚΠΑ. Λατρεύει τα ταξίδια και τη θάλασσα, ενώ ασχολείται ενεργά με τον εθελοντισμό.
Μα τι να πω για αυτό το βιβλίο! Ήταν πραγματικά εξαιρετικό! Ένα βιβλίο που όλοι μας θα έπρεπε να διαβάσουμε, που μας περιγράφει ζωές που εξελίσσονται παράλληλα με τις δικές μας, ζωές που όμως (ηθελημένα και μη) αγνοούμε. Το όνομα Αόρατοι Άνθρωποι, λοιπόν, ήταν πολύ εύστοχο. Θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κο. Μιχάλη Σαμόλη, που μοιράστηκε μαζί μας τη ζωή του και μας γνώρισε την άλλη πλευρά της Αθήνας, αυτή στην οποία κατοικούν οι άστεγοι, οι ναρκομανείς, οι σεξεργάτες κ. λπ., αλλά και στην κα. Τόνια Τσακίρη, που μέσω του συγγραφικού της ταλέντου κατέστη δυνατόν να κάνουμε αυτό το ταξίδι! Το βιβλίο αυτό μου έδωσε πολλή τροφή για σκέψη και με έκανε να καταλάβω πόσο σημαντική είναι η αλληλεγγύη. Το συστείνω, λοιπόν, σε όλους!
Υπάρχει μια αύρα ανατριχίλας σε αυτή την ιστορία. Συνειδητοποιεί κανείς πόσο εύκολο είναι να χάσει τα πάντα, όχι μόνο τα υλικά, αλλά κυρίως τους κοντινούς του ανθρώπους. Πως κάποιες απερισκεψίες ή λάθος επιλογές μπορούν να αποτελέσουν την θρυαλλίδα για μια σειρά γεγονότων που θα οδηγήσουν στην ένδεια και την αστεγία. Λες και η ίδια η ζωή καιροφυλακτεί υπακούοντας στον περίφημο «νόμο του Μέρφυ», ώστε την κατάλληλη στιγμή να φέρει κάθε λογής αναποδιές. Και τότε κάθε πόρτα θα κλείσει, οι άνθρωποι θα δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο και στα καλά καθούμενα θα βρεθείς καταμεσής μιας πλατείας με όλα σου τα υπάρχοντα μέσα σε μια βαλίτσα. Κοινωνικός αποκλεισμός, μοναξιά, απελπισία και σκέψεις αυτοκτονίας. Εδώ ο Μιχάλης Σαμόλης αφηγείται δίχως συστολές, η Τόνια Τσακίρη πιάνει τον παλμό του, την ώρα που ο αναγνώστης οδηγείται μέσα από τις πιο σκοτεινές γειτονιές της Αθήνας, στα άδυτα μιας δεύτερης πόλης που συχνά αρνούμαστε την ύπαρξής της. Βιβλίο για γερά νεύρα. Διαβάστε το.
Έλειπε ένα τέτοιο βιβλίο. Τουλάχιστον, σε εμένα. Μετά την ολοκλήρωσή του, επεδίωξα να γνωρίσω τον κύριο Σαμόλη και δεν μου αρνήθηκε αυτή τη χάρη. Τον ευχαριστώ από καρδιάς, τόσο τον ίδιο, όσο και την κυρία Τσακίρη κι όλους όσοι είναι ανθρωπιστές, όπως οι συντελεστές του περιοδικού "σχεδία". Εν ολίγοις, είναι από τα βιβλία που εισάγουν μία πιο ξεκάθαρη και σφαιρική αντίληψη ζωής, αλλά και μια νοοτροπία μεγαθυμίας και ταπεινότητας.
Είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο που πρέπει όλοι να διαβάσουν για να μάθουν τους αόρατους ανθρώπους και την υπέροχη και ανατρεπτική ζωή του άστεγου Μιχάλη Σαμόλη. Η συγκλονιστική ζωή του άστεγου και η πένα της συγγραφέας Τόνιας Τσακίρη μου κράτησαν το ενδιαφέρον αμείωτο ως το τέλος και το συστήνω ανεπιφύλακτα.
Εξαιρετικό βιβλίο που πρέπει να διαβάσουν όλοι!! Ρίχνει φως σε κομμάτια της κοινωνίας μας για τα οποία οι περισσότεροι δεν έχουμε ιδέα. Άκρως εμπνευστικό για να βοηθάμε τους ευάλωτους και να μην κλείνουμε τα μάτια. Ο κύριος Μιχάλης (τον οποίο έτυχε και συνάντησα πρόσφατα από κοντά όταν αγόρασα από εκείνον το περιοδικό σχέδια) είναι γλυκύτατος και ευγενεστατος.