Wat ik echt mooi vond aan Islamitisch Fatsoen is het besef dat de Profeet ﷺ zelfs op de kleinste dingen lette, en hoe groot de impact daarvan eigenlijk kan zijn. Dat maakt het zo bewonderenswaardig. Je gaat anders kijken naar gedrag dat je normaal misschien vanzelfsprekend vindt. En de manier waarop Abu Ghudda dit overbrengt is gewoon heel mooi en zacht, totaal niet belerend. Het leest fijn en raakt je echt.
Ik heb dit boek gelezen, want ik was benieuwd naar omgangsvormen uit deze religie. Ik heb geleerd dat deze godsdienst ontzettend veel overeenkomsten heeft met veel levensbeschouwingen.