Klappentext- Immer, auch in seinen komplexesten Werken, stellt Heidegger in den Vordergrund, dass das Dasein unmittelbar, nicht auf den Menschen einzuengen und endlich sei. Heidegger hat mit »Sein und Zeit« nicht nur den wohl bedeutendsten philosophischen Entwurf des 20. Jahrhunderts vorgelegt, sondern sich auf seinen Denkwegen immer »unterwegs in Sein und Zeit« erkannt und gelebt. Mit zahlreichen bisher völlig unbekannten Details aus dem Leben Martin Heideggers.
Telkens op plaatsen waar ik dit nodig heb, wijst Alfred Denker de ‘formele aanduiding’ in het fenomenologische denken van Heidegger aan. Dit heeft voor mij veel over Zijn en Tijd verhelderd. Ook maakt Denker aannemelijk dat Heidegger in 1933 na zijn nationaal-socialistische misstappen tot inkeer komt en gaat inzien dat de Sjoah het verschrikkelijke en gruwelijke resultaat van het nihilisme is. Zijn ‘ommekeer’ naar het pleidooi voor een ‘hartelijk denken’ - om niet in volledige onnadenkendheid te vervallen en weg te geraken van het nihilisme - krijgt hierdoor zin, al bereikt dit in het religieus-poëtische vocabulaire van Heidegger nog niet de vorm die mij aanspreekt.