What do you think?
Rate this book
Domweg gelukkig in de Berry
O, de Berry! Een van de mooiste - en onbekendste - streken in het hart van Frankrijk, en ook nog eens de streek van de schrijfster George Sand, die ik hartstochtelijk bewonder. Ik had er in 1999 een tweede huis gekocht en raakte langzaam maar zeker vertrouwd met de bewoners van de tien andere huizen in dit gat in Frankrijk, dat ik Het Gehucht doopte.
Negentien jaar lang verbleef ik met tussenpozen in de Berry. Er kwamen nieuwe bewoners in Het Gehucht, zoals Emma, die Friese paarden fokte. Het leven van boer Pascal verliep steeds grilliger, zowel qua beroep als vrouwen. Parijs werd gedurende zes jaar mijn standplaats, vlak bij de Berry. En George Sand kwam steeds meer 'in', ze kreeg zelfs een nieuw museum. Hoe geweldig ik mijn nieuwe stek ook vond, het haperende internet ging me steeds meer opbreken. Wat bleef was het verstilde landschap, de riviertjes, de geheimzinnige Vallée Noire. Zo vertrouwd, zo beeldschoon. Een plek om domweg gelukkig te zijn.
Rudi Wester studeerde Franse taal- en letterkunde. Ze is literair criticus, oud-directeur van het Institut Néerlandais in Parijs en oud-directeur van het Literair Vertalingenfonds. Ze schreef onder meer Beau Berry (2004), Vriendinnen van vroeger, vrouwen van nu (2012) en Bestaat er een raarder leven dan het mijne? Jef Last 1898-1972 (2021).
Negentien jaar lang verbleef ik met tussenpozen in de Berry. Er kwamen nieuwe bewoners in Het Gehucht, zoals Emma, die Friese paarden fokte. Het leven van boer Pascal verliep steeds grilliger, zowel qua beroep als vrouwen. Parijs werd gedurende zes jaar mijn standplaats, vlak bij de Berry. En George Sand kwam steeds meer 'in', ze kreeg zelfs een nieuw museum. Hoe geweldig ik mijn nieuwe stek ook vond, het haperende internet ging me steeds meer opbreken. Wat bleef was het verstilde landschap, de riviertjes, de geheimzinnige Vallée Noire. Zo vertrouwd, zo beeldschoon. Een plek om domweg gelukkig te zijn.
Rudi Wester studeerde Franse taal- en letterkunde. Ze is literair criticus, oud-directeur van het Institut Néerlandais in Parijs en oud-directeur van het Literair Vertalingenfonds. Ze schreef onder meer Beau Berry (2004), Vriendinnen van vroeger, vrouwen van nu (2012) en Bestaat er een raarder leven dan het mijne? Jef Last 1898-1972 (2021).
219 pages, Kindle Edition
Published May 30, 2024
1 person is currently reading
10 people want to read
About the author
Rudi Wester
18 books2 followersRudi Wester studeerde Franse taal- en letterkunde. Ze is literair criticus, oud-directeur van het Institut Néerlandais in Parijs en oud-directeur van het Literair Vertalingenfonds.
(Bron: boekcover van Domweg gelukkig in de Berry: Leven in het hart van Frankrijk)
(Bron: boekcover van Domweg gelukkig in de Berry: Leven in het hart van Frankrijk)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
October 9, 2024
Met “Domweg gelukkig in de Berry” heeft Rudi Wester een boekje geschreven dat als onderhoudend kan worden bestempeld, zeker voor de francofielen onder ons. Informatief is het ook, op tal van punten.
Als uitermate storend echter heb ik het te pas en te onpas ophemelen van George Sand ervaren, die overal met de haren wordt bijgesleept. Jegens deze schrijfster, op wier werk en persoon men door de jaren heen van diverse zijden heel wat aan te merken heeft gehad, toont Wester zich volkomen kritiekloos; veeleer lijkt sprake van pure aanbidding, op het gênante af.
Wester weet zonder meer duidelijk te maken dat ze het erg heeft getroffen met de aanschaf van haar tweede huis, in het hart van Frankrijk, maar uit de tekst van “Domweg gelukkig in de Berry” valt toch ook wel enigszins op te maken dat ze vindt dat ze het behoorlijk goed heeft getroffen met zichzelf.
Als uitermate storend echter heb ik het te pas en te onpas ophemelen van George Sand ervaren, die overal met de haren wordt bijgesleept. Jegens deze schrijfster, op wier werk en persoon men door de jaren heen van diverse zijden heel wat aan te merken heeft gehad, toont Wester zich volkomen kritiekloos; veeleer lijkt sprake van pure aanbidding, op het gênante af.
Wester weet zonder meer duidelijk te maken dat ze het erg heeft getroffen met de aanschaf van haar tweede huis, in het hart van Frankrijk, maar uit de tekst van “Domweg gelukkig in de Berry” valt toch ook wel enigszins op te maken dat ze vindt dat ze het behoorlijk goed heeft getroffen met zichzelf.
Displaying 1 of 1 review