Moord bij het hunebed

Doede Deschesne #3

by Frans Steenmeijer, Tineke Steenmeijer

In het Drentse dorp Borger gebeuren vreemde dingen. Smallpower, een sekte-achtige groep, houdt iedere maand een samenkomst bij één van de hunebedden om de belangen van 'de kleine mens' te dienen. Bij het zelfbenoemde opperhoofd van die groep sneuvelt nu en dan een ruit. En op een mooie voorjaarsdag wordt hij vermoord aangetroffen. Ook al weer bij een hunebed. Jan-Fons en Marrie zitten in groep 7 en doen op school een project. Het gaat over... hunebedden. Hun meester is het daar niet zo mee eens en hun juf (in duobaan) is lid van Smallpower. Hebben zij mogelijk iets met het misdrijf te maken? Dat is de angstige vraag die door het hoofd van Jan-Fons spookt, nadat hij over de moord heeft gedroomd. Eén van de wethouders gedraagt zich ook verdacht, dat vindt althans de burgemeester. Kortom, genoeg aanknopingspunten voor Doede Deschesne om zijn speurderskwaliteiten ten toon te spreiden. Maar zonder het nodige geluk en de oplettendheid van Jan-Fons zou hij het raadsel van de moord nooit hebben opgelost.

224 pages, Paperback

Published January 1, 2004

Reviews

[Johnny · Rating 2 out of 5]

Moord bij het Hunebed van Frans & Tineke Steenmeijer is vakantielectuur. Ik vond het boek ook op vakantie, in de Kop van Drenthe, dertig kilometer ten noorden van het dorp waar het verhaal zich afspeelt, en dus inderdaad in het midden van het hunebedgebied. Dat maakte het wel speciaal om te lezen.

Het verhaal op zich is echter niet zo speciaal. Ik heb het gevoel dat het ook meer een jeugdthriller is. Een simpel geschreven moordonderzoek met een "rijksrechercheur" als hoofdpersonage, die er mijns inziens toch wel heel lang over doet om alle touwtjes aan elkaar te knopen. Er gaan immers enkele weken overheen, met best grote tijdsprongen, waarbij ik regelmatig dacht, "Komaan, Doede Deschesne, had je dit gisteren ook al niet kunnen doen?" Ik had vaak het gevoel dat de grote detective ook gewoon op vakantie was in plaats van effectief de moord proberen op te lossen.

Maar het is vlot genoeg geschreven, met korte hoofdstukken, en zonder al te veel poespas. Het verhaal speelt zich af in een kleine gemeenschap met een paar sleutelfiguren. Het enige wat me daar een beetje bij stoorde is dat de dialoogpunctuatie soms niets klopt. Een personage stopt met praten, de aanhalingstekens gaan toe, maar op de volgende regel praat hetzelfde personage verder, met nieuwe aanhalingstekens alsof het toch gewoon de twee persoon in het gesprek is. Dat vind ik wat slordig.

Uiteindelijk krijgt de zaak wel een knappe conclusie. Doede is best een grappig personage, je hebt wel sympathie voor hem. Het is geen harde thriller maar met best wat humor en ook een handjevol jongere personages waardoor je het ook sneller als jeugdboek zou beschouwen. Op zich geen slecht verhaal, maar toch wat magertjes dus best geschikt voor een luie vakantiedag.

[Amber De Wolde · Rating 4 out of 5]

Mooi boek, als je van Drenthe houd, een aanvulling op je lees ervaring vindt ik.