What do you think?
Rate this book
De grote vloed
In 'De Grote Vloed' wordt verteld over Moos, zijn opa Leon, hun vrienden de professor en de burgemeester, en de avonturen die zij beleven op zee en in het land op de enige berg die na de vloed nog boven water uitsteekt. Het is een huiveringwekkend verhaal, dat je het liefst met je ogen dicht zou lezen, maar het is tegelijkertijd dolkomisch, de pret spat van de pagina’s, en filosofisch. Het speelt zich af in de toekomst en toch – of juist daardoor – zegt het veel over de tijd waarin wij leven. Maar De Grote Vloed is vooral een ontroerend boek over vriendschap en vertrouwen.
192 pages, Hardcover
Published May 23, 2024
3 people are currently reading
129 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 39 reviews
September 7, 2024
Even geleden dat ik echt hardop heb gelachen bij een boek. Het lukte Kuyper met z’n compleet-over-de-topboek een aantal keren. Als een moderne Jeroen Bosch steekt hij de draak met zo ongeveer alle hedendaagse onhebbelijkheden van de mens. Heerlijk snerend vertelt hij over een beschaving waar het spreken “gelukkig” is verbannen, waar men danst en de overheid bekritiseert in café “de Wap” en men met elkaar communiceert met twinkels van 144 tekens. Of als hij twee kabouters ten tonele voert: “kabouters bestaan toch niet?” “Ik zou het niet weten, maar wij wel”.
Na al dat geginnegap bleef ik wel een beetje met een leeg gevoel achter: voor wie is dit boek nu eigenlijk? Volwassenen zullen er om kunnen grinniken, maar of kinderen/jongeren er ook zoveel plezier uit halen? Dat weet ik niet. Wat misschien wel de nieuwe “koning van Katoren” had kunnen worden, blijft in mijn ogen bij het schertsende steken.
Na al dat geginnegap bleef ik wel een beetje met een leeg gevoel achter: voor wie is dit boek nu eigenlijk? Volwassenen zullen er om kunnen grinniken, maar of kinderen/jongeren er ook zoveel plezier uit halen? Dat weet ik niet. Wat misschien wel de nieuwe “koning van Katoren” had kunnen worden, blijft in mijn ogen bij het schertsende steken.
June 10, 2024
De zelfreflecterende humor dat een verhaal dat de auteur zo kloppend probeert te schrijven meteen wordt verpest door er kabouters in te laten opduiken, is de manier van spelen met het verhaal die getuigt van kunde die ik zó liefhad in 'Bizar'.
Maar de vertelstijl en het overvolle van kroegen als De Wap, het virus, de vloed, de vluchtelingen, het niet mogen praten en niet leren schrijven (alleen typen) en alles rondom De Mensheid voelt als teveel - en voornamelijk te zeer voor volwassenen die denken dat dit is wat een kind vermag.
Misschien is er gaandeweg de jaren teveel afstand gekomen tussen auteur en publiek - tenzij dat publiek nu de volwassen-recensenten zijn die allemaal ja en amen in koor roepen hoe weergaloos deze roman is en welke gouden frutsels het verdient te winnen. Dat Kuyper als geen ander kan schrijven, blijkt uit de prachtzinnen die het boek ook zeker bezit, maar die een beetje voelen als kostbaarheden tussen de zwijnen - of als eikels tussen de mannen van Odysseus om maar even een vergelijking te maken waar deze roman niet vies van is.
Als volwassen veel-lezer die met kinderogen leest qua werk is het fijn dat de vele verwijzingen naar bijbel en mythologie voor een kind verstaanbaar zijn. Ze geven het boek een laag, maar ook een urgentie die ineens minder urgent is, namelijk de gebeurtenis van de grote vloed in verhouding tot de shitshow die de wereld altijd al is en ondanks alle goedbedoelde pogingen of juist minder gelukte kwaadzinnigheden toch vanzelf wel weer zal worden - no worries ofzo. De afloop, waarin iedereen zo blij is dat het allemaal overleefd is maar waarin al blijkt hoe vreemd de perceptie van tijd is en dat er 'gewoon weer' honger en oorlog op de wereldbol is, onderstreept dit nog eens. (Dit is geen spoiler, je weet tevoren dat een tienplus-titel niet slecht-slecht kan aflopen én dat de wereld wel weer zal doorkachelen zoals die dat doet als grote mensen het voor het zeggen hebben).
Maar de taal van het boek is zo fiks, fel, aanhoudend hoog in de energie dat het mij na pagina 44 niet langer kan bekoren. Enerzijds maakt dat het gezien de huidige spanningsboog van aan schermen geconditioneerde lezers eenvoudiger een boek als dit aan ze voor te leggen, maar anderzijds vraag ik me af of het overvolle aan inhoudelijks (en vooral de toch wel doorsijpelende mening daarover) ze niet juist zal tegenstaan.
Ik ben dan ook erg benieuwd naar reacties van lezers zelf - niet die van de grote mensen die er al van alles van vinden - en dat maakt dit boek alleen al 'goed dat het er is' in een brei van toegankelijks (waar niks mis mee is om een kind aan het lezen te krijgen) en series en lekker leesbaar fijns en die enkele, spaarzame boeken van zeldzame schoonheid.
Maar de vertelstijl en het overvolle van kroegen als De Wap, het virus, de vloed, de vluchtelingen, het niet mogen praten en niet leren schrijven (alleen typen) en alles rondom De Mensheid voelt als teveel - en voornamelijk te zeer voor volwassenen die denken dat dit is wat een kind vermag.
Misschien is er gaandeweg de jaren teveel afstand gekomen tussen auteur en publiek - tenzij dat publiek nu de volwassen-recensenten zijn die allemaal ja en amen in koor roepen hoe weergaloos deze roman is en welke gouden frutsels het verdient te winnen. Dat Kuyper als geen ander kan schrijven, blijkt uit de prachtzinnen die het boek ook zeker bezit, maar die een beetje voelen als kostbaarheden tussen de zwijnen - of als eikels tussen de mannen van Odysseus om maar even een vergelijking te maken waar deze roman niet vies van is.
Als volwassen veel-lezer die met kinderogen leest qua werk is het fijn dat de vele verwijzingen naar bijbel en mythologie voor een kind verstaanbaar zijn. Ze geven het boek een laag, maar ook een urgentie die ineens minder urgent is, namelijk de gebeurtenis van de grote vloed in verhouding tot de shitshow die de wereld altijd al is en ondanks alle goedbedoelde pogingen of juist minder gelukte kwaadzinnigheden toch vanzelf wel weer zal worden - no worries ofzo. De afloop, waarin iedereen zo blij is dat het allemaal overleefd is maar waarin al blijkt hoe vreemd de perceptie van tijd is en dat er 'gewoon weer' honger en oorlog op de wereldbol is, onderstreept dit nog eens. (Dit is geen spoiler, je weet tevoren dat een tienplus-titel niet slecht-slecht kan aflopen én dat de wereld wel weer zal doorkachelen zoals die dat doet als grote mensen het voor het zeggen hebben).
Maar de taal van het boek is zo fiks, fel, aanhoudend hoog in de energie dat het mij na pagina 44 niet langer kan bekoren. Enerzijds maakt dat het gezien de huidige spanningsboog van aan schermen geconditioneerde lezers eenvoudiger een boek als dit aan ze voor te leggen, maar anderzijds vraag ik me af of het overvolle aan inhoudelijks (en vooral de toch wel doorsijpelende mening daarover) ze niet juist zal tegenstaan.
Ik ben dan ook erg benieuwd naar reacties van lezers zelf - niet die van de grote mensen die er al van alles van vinden - en dat maakt dit boek alleen al 'goed dat het er is' in een brei van toegankelijks (waar niks mis mee is om een kind aan het lezen te krijgen) en series en lekker leesbaar fijns en die enkele, spaarzame boeken van zeldzame schoonheid.
July 20, 2025
Wat een hilarisch, maar ook slim jeugdboek! De grote vloed bevat een speelde combinatie van realistische en fantasie-elementen; een vloed, kabouters, Atlantis, het tracken van mensen, het versturen van kwinkels, met een wetenschapper, een burgemeester, een opa die alleen maar oude spullen in zijn huis heeft: ‘Dingen van toen de dingen nog niet de baas waren,’ noemde hij ze. Je moet niets in huis halen wat je niet zelf kunt maken als het stuk is', en de hoofdpersoon Moos, een kleine held die weet te overleven. Een plezier om te lezen, ik zou dus alle jonge lezers dit aan willen raden ware het niet dat in dit boek de grappige anekdote aan bod komt waar het volgende tegen kinderen gezegd wordt: ‘Ga even rustig zitten wachten’’ zei Binny McVie, ‘en blijf van de boeken af. Jullie hebben genoeg gelezen.’
‘Dat maken wij zelf wel uit, tantetje!’ De hoofden verdwenen. ‘Die zijn weer even zoet,’ zei Binny McVie. ‘Er is maar één manier om kinderen aan het lezen te krijgen: je moet het ze verbieden. Heb ik in jouw wereld geleerd.’ Misschien moet ik het ze dus eerder verbieden?
‘Dat maken wij zelf wel uit, tantetje!’ De hoofden verdwenen. ‘Die zijn weer even zoet,’ zei Binny McVie. ‘Er is maar één manier om kinderen aan het lezen te krijgen: je moet het ze verbieden. Heb ik in jouw wereld geleerd.’ Misschien moet ik het ze dus eerder verbieden?
Read
August 4, 2024Een geestig, satirisch en daverend boek over Moos, die samen met zijn opa tijdens de wereldwijde zondvloed in het jaar 2029 op een vlot de wereld overvaart. Onderweg krijgen zij in hun oldtimer gezelschap van een professor, een burgemeester en twee kabouters. De tocht op het water is grimmig en gruwelijk en toont een naar toekomstbeeld. Toch ligt er ook hoop op een toekomst in deze ondergelopen wereld, als Moos en zijn opa op de bergtop Atlantis mogen toetreden tot een dystopische samenleving.
Sjoerd Kuyper schreef een knettergek, maar ook serieus boek vol verwijzingen naar actualiteiten, zoals sociale media, privacy en de vluchtelingencrisis. Uitgegeven bij Hoogland & Van Klaveren, voor lezers vanaf 14+ jaar.
Sjoerd Kuyper schreef een knettergek, maar ook serieus boek vol verwijzingen naar actualiteiten, zoals sociale media, privacy en de vluchtelingencrisis. Uitgegeven bij Hoogland & Van Klaveren, voor lezers vanaf 14+ jaar.
Read
November 16, 2025Na het lezen van dit jeugdboek wil ik als eerste benadrukken dat dit meer een verhaal voor 14+ is in plaats van 10-12 jaar zoals de uitgever stelt. Sjoerd Kuyper heeft veel maatschappijkritiek verwerkt in dit fictieve verhaal over de wereld die overspoeld raakt door water. Regelmatig zit er sarcastische humor in en de manier waarop bepaalde elementen, zoals kabouters, in De grote vloed zijn verwerkt, zou je satire kunnen noemen. Oftewel dit halen jongere lezers er nog niet uit. Het maakt dit boek volgens mij wel uitermate geschikt voor een les Nederlands.
Het verhaal opent met de ca. veertienjarige Moos die wakker wordt omdat het bed van opa Leon tegen het zijne aan botst. Het water buiten staat al tot zijn torenkamer. Gelukkig waren zij voorbereid, ze hebben geluisterd naar de waarschuwingen van hun vriendin professor Beck. Op hun vlot met de Buick van opa varen ze de wereld in. De burgemeester haakt aan, evenals drie kabouters die blijkbaar toch bestaan.
Ze varen wekenlang over de watervlakte, tot de honger en dorst onvermijdelijk worden. Onderweg komen vele (cruise)schepen met vluchtelingen langs, die sterven omdat niemand voorbereid was en men geen voedsel deelt. “Iedereen samen is niet zo wijs als één mens van 186, als dat wel zo was zou de mensheid, miljarden jaren oud, een stuk slimmer zijn.”
Dan is ook door toedoen van een haaienbeet een been van de burgemeester afgezet, een euvel dat snel wordt verholpen waarna het groepje weer doorpeddelt. Op dat moment ben je ongeveer op blz. 60 en vraag je je af wat er allemaal nog volgt.
Ik vond het verhaal daarna vlotter lezen als het gezelschap op Atlantis aankomt. Nog een mythe die geen mythe blijkt. 😉
Hier vindt meer dialoog plaats en wordt er gewerkt aan een plan dat meerdere grote maatschappelijke problemen tegelijk oplost. Als je het zo allemaal na elkaar op de bladzijden neergepend ziet (hier en daar met wat onnodig gevloek), is er ook best wel veel aan de hand in onze moderne tijd. Toch is er hoop op betere tijden, als mensen maar niet vergeten met elkaar te leven in plaats van tegen elkaar.
“De Apachen zeggen dat we de wereld niet van onze voorouders hebben geërfd, maar lenen van onze kinderen. En wat je hebt geleend moet je teruggeven, gaaf en schoon.”
Het verhaal opent met de ca. veertienjarige Moos die wakker wordt omdat het bed van opa Leon tegen het zijne aan botst. Het water buiten staat al tot zijn torenkamer. Gelukkig waren zij voorbereid, ze hebben geluisterd naar de waarschuwingen van hun vriendin professor Beck. Op hun vlot met de Buick van opa varen ze de wereld in. De burgemeester haakt aan, evenals drie kabouters die blijkbaar toch bestaan.
Ze varen wekenlang over de watervlakte, tot de honger en dorst onvermijdelijk worden. Onderweg komen vele (cruise)schepen met vluchtelingen langs, die sterven omdat niemand voorbereid was en men geen voedsel deelt. “Iedereen samen is niet zo wijs als één mens van 186, als dat wel zo was zou de mensheid, miljarden jaren oud, een stuk slimmer zijn.”
Dan is ook door toedoen van een haaienbeet een been van de burgemeester afgezet, een euvel dat snel wordt verholpen waarna het groepje weer doorpeddelt. Op dat moment ben je ongeveer op blz. 60 en vraag je je af wat er allemaal nog volgt.
Ik vond het verhaal daarna vlotter lezen als het gezelschap op Atlantis aankomt. Nog een mythe die geen mythe blijkt. 😉
Hier vindt meer dialoog plaats en wordt er gewerkt aan een plan dat meerdere grote maatschappelijke problemen tegelijk oplost. Als je het zo allemaal na elkaar op de bladzijden neergepend ziet (hier en daar met wat onnodig gevloek), is er ook best wel veel aan de hand in onze moderne tijd. Toch is er hoop op betere tijden, als mensen maar niet vergeten met elkaar te leven in plaats van tegen elkaar.
“De Apachen zeggen dat we de wereld niet van onze voorouders hebben geërfd, maar lenen van onze kinderen. En wat je hebt geleend moet je teruggeven, gaaf en schoon.”
August 11, 2024
3.5
Eerlijk is eerlijk, ik ben niet de grootste Sjoerd Kuyper fan en dit boek heeft ook geen wonder veroorzaakt. Maar ik vond wel dat er veel interessants te vinden is in dit dystopische, akelige (en flink lugubere) politieke verhaal. Ik denk dat er veel waarde te vinden is in dit tijdsbeeld en het biedt meer dan genoeg aanknopingspunten voor een goed leesgesprek.
(Nog interessanter is de discussie die ik online zie; is dit wel een kinderboek? Misschien dat ik daar nog een blogje over typ.)
Eerlijk is eerlijk, ik ben niet de grootste Sjoerd Kuyper fan en dit boek heeft ook geen wonder veroorzaakt. Maar ik vond wel dat er veel interessants te vinden is in dit dystopische, akelige (en flink lugubere) politieke verhaal. Ik denk dat er veel waarde te vinden is in dit tijdsbeeld en het biedt meer dan genoeg aanknopingspunten voor een goed leesgesprek.
(Nog interessanter is de discussie die ik online zie; is dit wel een kinderboek? Misschien dat ik daar nog een blogje over typ.)
September 22, 2024
Ik had de hele tijd het gevoel het verhaal te lezen van een verbitterde Sjoerd Kuyper, die af en toe wel zichzelf probeerde toe te spreken om wat minder bitter te zijn, maar daar niet werkelijk in slaagde. Het had z'n weerslag op het hele verhaal, het miste daardoor balans. De humor was hard en wrang, het sarcasme on point om vervolgens weer z'n kracht te verliezen in het doorschieten. Te weinig persoonlijke ontwikkeling en verhaal om mij er ook verbonden mee te voelen.
De wereld is vaak een troosteloze plek en dit boek maakte dat nog een stapje erger. Had hij er maar méér kabouters ingestopt.
De wereld is vaak een troosteloze plek en dit boek maakte dat nog een stapje erger. Had hij er maar méér kabouters ingestopt.
May 5, 2025
Af en toe hartelijk moeten lachen. Heerlijk geschreven verhaal. En het zou zo maar eens allemaal kunnen gebeuren in de nabije toekomst. Naast de verwachte ellende, hoop ik er dan vooral dat kabouters dan ook echt zullen bestaan ;-)
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 24, 2024
Ik had er veel van verwacht, na het lezen van alle recensies. Maar dit is niet mijn boek. Ben blij dat ik het bij de bibliotheek geleend heb en het is niet als zomercadeau aangeschaft heb.
Het boek begint midden in de grote vloed, wat me wel meteen in het verhaal sleurde. Maar op het moment dat er kabouters tevoorschijn kwamen, haakte ik voor een groot deel af. Toen daar nog flinke vloektermen tevoorschijn kwamen, was ik er eigenlijk klaar mee (ik vind dit echt niet thuis horen in een jeugdboek). Toch was ik nieuwsgierig hoe het verhaal zou verlopen en vooral zou eindigen: te zoetsappig voor deze thematiek mijns inziens.
Het boek zette me zeker aan het denken, wat ik dan wel weer prettig vond. Maar nee, geen aanrader wat mij betreft. De hilariteit is mij volledig ontgaan en is dus blijkbaar niet mijn soort humor.
De grote vraag die bij na het lezen bij blijft: hoe komt dit boek in de B-kast van de bieb terecht?!
VO onder begeleiding eventueel bij aardrijkskunde, geschiedenis, maatschappijleer om overstromingen, klimaatverandering, vluchtelingenproblematiek, dictatuur, politiek, schermgebruik, preppen, overstromingen, vulkanen, e.d. te bespreken (en dat maakt dit boek toch stiekem behoorlijk veel zijdig).
Het boek begint midden in de grote vloed, wat me wel meteen in het verhaal sleurde. Maar op het moment dat er kabouters tevoorschijn kwamen, haakte ik voor een groot deel af. Toen daar nog flinke vloektermen tevoorschijn kwamen, was ik er eigenlijk klaar mee (ik vind dit echt niet thuis horen in een jeugdboek). Toch was ik nieuwsgierig hoe het verhaal zou verlopen en vooral zou eindigen: te zoetsappig voor deze thematiek mijns inziens.
Het boek zette me zeker aan het denken, wat ik dan wel weer prettig vond. Maar nee, geen aanrader wat mij betreft. De hilariteit is mij volledig ontgaan en is dus blijkbaar niet mijn soort humor.
De grote vraag die bij na het lezen bij blijft: hoe komt dit boek in de B-kast van de bieb terecht?!
VO onder begeleiding eventueel bij aardrijkskunde, geschiedenis, maatschappijleer om overstromingen, klimaatverandering, vluchtelingenproblematiek, dictatuur, politiek, schermgebruik, preppen, overstromingen, vulkanen, e.d. te bespreken (en dat maakt dit boek toch stiekem behoorlijk veel zijdig).
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 16, 2024
Wat een verschrikkelijk en vaag boek. De eerste bladzijdes beginnen al heel abrupt en ik had geen idee wat ik nou eigenlijk aan het lezen was. Uiteindelijk heb je wel door dat ze op een vlot zitten en dan komen er ineens kabouters bij die ook nog een kind mét baard krijgen. Op dat vlot. Ja, echt. Waarom?? Iemand verliest nog een been, mensen zijn regelmatig zonder kleren en het verhaal gaat echt van hot naar her. Na 80 bladzijdes ben ik het verhaal scannend gaan lezen. Als ik dit boek niet had hoeven lezen voor school, had ik het boek allang weggelegd. Ik zou dit absoluut niet aanraden. Denk dat kinderen het ook niet goed zouden vinden.
February 5, 2025
Wat moet het voor de schrijver heerlijk zijn geweest om compleet los te gaan. Dit boek is van alles tegelijk: dystopie, aanklacht, waarschuwing, satire, sprookje, filosofisch pamflet, kinderboek voor volwassenen, volwassenen boek voor kinderen enzovoort.
Beslist uniek in z'n vorm en soort, maar daardoor ook lastig om een doelgroep voor te bedenken. Ik heb mijn bedenkingen of een 10-jarige dit boek leuk vindt. Maar van een 13-jarige weet ik het ook niet zeker.
Zoek je als docent Nederlands voor je brugklas een boek dat maatschappijkritisch is, waarover je het met je leerlingen kunt hebben in het kader van burgerschap: dit is een goede kandidaat. Dat dan weer wel.
2024, B-boek/C-boek
Beslist uniek in z'n vorm en soort, maar daardoor ook lastig om een doelgroep voor te bedenken. Ik heb mijn bedenkingen of een 10-jarige dit boek leuk vindt. Maar van een 13-jarige weet ik het ook niet zeker.
Zoek je als docent Nederlands voor je brugklas een boek dat maatschappijkritisch is, waarover je het met je leerlingen kunt hebben in het kader van burgerschap: dit is een goede kandidaat. Dat dan weer wel.
2024, B-boek/C-boek
October 1, 2025
Een boek als een wervelwind. Het schrijfplezier spat ervan af. Je moet even wennen aan kabouters die zomaar opduiken, maar Sjoerd Kuyper schetst allerlei werelden naast elkaar en maakt haarfijn duidelijk wat de keerzijde is van elke wereld. De lezer mag zelf nadenken wat nu eigenlijk de beste wereld zou kunnen zijn om in te leven. Er worden best heftige scenario’s geschetst maar door de humor en de vaart wordt het nergens te heftig. Je krabt je wel even achter de oren na het lezen van dit boek..
January 9, 2025
2,5 ster
April 24, 2025
super superfijn kinderboek over klimaatverandering en democratie, lijkt me heerlijk om voor te lezen aan een kind of tiener
June 29, 2024
Een kinderboek, maar dat vond ik het allerminst: ik denk dat mijn dochter van 10, die graag leest, dit niets zou vinden. Te veel kritiek op de maatschappij en ook moraliserend. Maar… wel echt hilarisch!
August 6, 2025
‘Zijn mondhoeken zakten naar beneden - de wereld was verdwenen maar de zwaartekracht deed het nog.’ (p. 8)
Een maatschappijkritisch sciencefiction boek voor kinderen, maar waar wij als volwassenen ook zeker nog iets van kunnen leren. Kuyper schrijft literair, grappig, metaforisch en bovenal zet hij je aan het denken. Het boek bevat veel hedendaagse wereldlijke problemen, zoals klimaatverandering, gebrekkig empathisch vermogen, de wil om niet te luisteren en machtsmisbruik. En kabouters. Het boek ging een andere kant op dan ik had verwacht, maar dat maakte het verhaal niet minder sterk. Daarnaast vond ik de manier waarop Atlantis in het verhaal verwerkt werd erg creatief en leuk gedaan.
Ik las dit boek met in m'n achterhoofd het feit dat het in eerste instantie als B-boek (10+) is uitgegeven, maar inmiddels is omgezet naar C-boek 13+). Ik denk dat de diepere betekenis achter het verhaal niet voor elk kind even duidelijk zal zijn, maar dat maakt het des te beter om dit boek als voorleesboek te gebruiken en er vervolgens over in gesprek te gaan.
'Een luisterend oor wil ik zijn, een ziend oog, een meelevend hart. Ben ik toch nog iets. (...) Mensen als ik zijn hard nodig, niets en niemand is bijzonder als niemand meer bewondert.' (p. 178)
Een maatschappijkritisch sciencefiction boek voor kinderen, maar waar wij als volwassenen ook zeker nog iets van kunnen leren. Kuyper schrijft literair, grappig, metaforisch en bovenal zet hij je aan het denken. Het boek bevat veel hedendaagse wereldlijke problemen, zoals klimaatverandering, gebrekkig empathisch vermogen, de wil om niet te luisteren en machtsmisbruik. En kabouters. Het boek ging een andere kant op dan ik had verwacht, maar dat maakte het verhaal niet minder sterk. Daarnaast vond ik de manier waarop Atlantis in het verhaal verwerkt werd erg creatief en leuk gedaan.
Ik las dit boek met in m'n achterhoofd het feit dat het in eerste instantie als B-boek (10+) is uitgegeven, maar inmiddels is omgezet naar C-boek 13+). Ik denk dat de diepere betekenis achter het verhaal niet voor elk kind even duidelijk zal zijn, maar dat maakt het des te beter om dit boek als voorleesboek te gebruiken en er vervolgens over in gesprek te gaan.
'Een luisterend oor wil ik zijn, een ziend oog, een meelevend hart. Ben ik toch nog iets. (...) Mensen als ik zijn hard nodig, niets en niemand is bijzonder als niemand meer bewondert.' (p. 178)
Read
July 30, 2024Ik moet nog even bedenken wat ik hier van vond. Update volgt…
July 19, 2024
Wat een fantastisch boek! Het doet me denken aan een voorstelling van een cabaretier in verhaalvorm. Soms bruut en confronterend, maar toch ook met heel veel humor en absurditeit. Alle actualiteiten vind je terug dus zeker ook op scholen te gebruiken. Wel echt bovenbouw of vo, maar vooral ook mooi om als volwassene te lezen!
December 25, 2024
Ontzettend grappig, heerlijk absurd en mooie kritiek op onze maatschappij. Aanrader!
December 5, 2024
Het begin van dit jeugdboek greep me meteen. Opa Leons bed drijft Moos' slaapkamer binnen, de grote vloed is gekomen. Sjoerd Kuyper schrijft met veel vaart en humor over een onderwerp dat ertoe doet, maar niet gemakkelijk is om voor kinderen behapbaar te maken: klimaatverandering.
Veel maatschappijkritiek is voor volwassen lezers gemakkelijk tussen de regels door herkenbaar. Zoals in de beschrijving van de burgemeester. "Hij was niet dik, het was erger hij was enorm". Dit verwijst naar de commotie rond de aanpassingen in het werk van Roald Dahl, waarin 'dik' is veranderd in 'enorm'.
Dus alle lof voor deze dappere poging om jonge lezers serieus te nemen en grote onderwerpen niet uit de weg te gaan. Al is de vraag of de poging geslaagd is. Het zit wat mij betreft te vol met maatschappelijke problemen, want ook corona, polarisering, opvang van vluchtelingen, macht van mobiele telefoons, verlies van privacy, betutteling over gezondheid...komen langs. Zoveel grote en complexe problemen met daartegenover eigenlijk alleen vriendschap. Dat is eigenlijk te veel om tot een goed einde te brengen. Want het moet voor kinderen natuurlijk wel goed aflopen.
In het toewerken naar dit optimistische einde raakt Kuyper mij kwijt. Ik ben natuurlijk niet de doelgroep, dus ben benieuwd wat kinderen hiervan vinden. Zou best eens kunnen zijn dat zij meer genieten van het tweede deel.
Veel maatschappijkritiek is voor volwassen lezers gemakkelijk tussen de regels door herkenbaar. Zoals in de beschrijving van de burgemeester. "Hij was niet dik, het was erger hij was enorm". Dit verwijst naar de commotie rond de aanpassingen in het werk van Roald Dahl, waarin 'dik' is veranderd in 'enorm'.
Dus alle lof voor deze dappere poging om jonge lezers serieus te nemen en grote onderwerpen niet uit de weg te gaan. Al is de vraag of de poging geslaagd is. Het zit wat mij betreft te vol met maatschappelijke problemen, want ook corona, polarisering, opvang van vluchtelingen, macht van mobiele telefoons, verlies van privacy, betutteling over gezondheid...komen langs. Zoveel grote en complexe problemen met daartegenover eigenlijk alleen vriendschap. Dat is eigenlijk te veel om tot een goed einde te brengen. Want het moet voor kinderen natuurlijk wel goed aflopen.
In het toewerken naar dit optimistische einde raakt Kuyper mij kwijt. Ik ben natuurlijk niet de doelgroep, dus ben benieuwd wat kinderen hiervan vinden. Zou best eens kunnen zijn dat zij meer genieten van het tweede deel.
November 6, 2024
3,5⭐️ Dit boek is een beetje raar, maar dat siert hem wel. Sommige dingen zijn een beetje hard en er zit hier en daar donkere humor in. Ik denk dat dit wel een heel mooi bericht is over dat we goed voor onze aarde moeten zorgen. Vooral het feit dat dit een boek uit de toekomst is vond ik sterk. De personages zijn verschillend, maar sluiten goed bij elkaar aan. De kabouters en onzichtbare wezens vond ik niet echt van toegevoegde waarde..... Ook denk ik dat veel dit boek vooral als vreemd zullen bestempelen. Je moet echt even nadenken over de achterliggende boodschap. De brieven op het einde waren wat langdradig. De auteursbrief om het af te sluiten vond ik wel weer goed bedacht. Al met al is dit denk ik een boek waar je niet te veel bij moet nadenken als je het leest. Het nadenken moet pas komen nadat je het gelezen hebt.
June 15, 2024
Al meteen op de eerste bladzijde staat Nederland en de rest van de wereld onder water in dit nieuwe boek van Sjoerd Kuyper. Dat hebben we maar gehad, moet de auteur gedacht hebben. Wat volgt is een doldriest maar ook gruwelijk avontuur waarin een groot gedeelte van de mensheid uitsterft. Alleen Atlantis overleeft, dat dus blijkbaar echt bestaat. De jongen Moos weet met zijn opa op een vlot en twee vrienden van hem boven water te blijven en vragen asiel in dit Atlantis, waar een PVV-achtig regime de scepter zwaait. De boodschap van Kuyper ligt er duimendik bovenop maar is wat mij betreft wel een goede. Ook het verhaal is lekker vet aangezet, je verveelt je geen moment maar wel wat ongeloofwaardig hier en daar.
August 12, 2024
Aardige personen in een dystopisch jeugdboek, dat speelt in 2029, maar vooral te technisch is wat betreft de oplossing van de opwarming van de aarde, maar misschien denken scholieren op een basisschool daar anders over. Hoofdpersoon is Moos die met zijn vooruitziende blik alvast de oude auto van opa Leon op een vlot heeft vastgemaakt. De burgemeester, die vooral zelf in een sloep van de reddingsbrigade gered wilde worden, is hilarisch, vooral voordat hij een been aan de haaien kwijtraakt, de kabouters daarentegen hadden gemist kunnen worden.
November 17, 2024
Best een bijzonder boek, en met veel plezier gelezen, maar ik snap echt niet waarom een goede schrijver altijd weer het oude thema: "Als je gelooft in God ben je achtelijk" weer uit de kast haalt. Dat is zó ontzettend goedkoop en makkelijk.
Bovendien zadel je kinderen op met jouw persoonlijke antipathie tegen God en kerk. Wat is daar het hoger doel van? Als Jamie Oliver op zijn kop krijgt vanwege zijn platte stereotyperingen betreft de inheemse Australiërs, dan vind ik dat ook Sjoerd Kuyper eenzelfde reprimande verdiend.
Bovendien zadel je kinderen op met jouw persoonlijke antipathie tegen God en kerk. Wat is daar het hoger doel van? Als Jamie Oliver op zijn kop krijgt vanwege zijn platte stereotyperingen betreft de inheemse Australiërs, dan vind ik dat ook Sjoerd Kuyper eenzelfde reprimande verdiend.
September 24, 2024
Dit is wel zo’n maf verhaal, het gaat echt alle kanten op alhoewel dat misschien ook wel meevalt als je het in het geheel bekijkt. Ik heb er wel van genoten, flink doorgelezen met wat pauzes vanwege andere boeken of bezigheden.
Over Moos, opa Leon (met prachtige uitspraken), professor Beck en de burgemeester die tijdens de grote vloed met elkaar naar Atlantis vluchten op een vlot en daar iets belangrijks doen. Mooi! En onheilspellend toch ook wel.
Over Moos, opa Leon (met prachtige uitspraken), professor Beck en de burgemeester die tijdens de grote vloed met elkaar naar Atlantis vluchten op een vlot en daar iets belangrijks doen. Mooi! En onheilspellend toch ook wel.
April 25, 2025
Ik zou 2,5 sterren willen geven, omdat ik het interessant vond (vooral voor groepslezing) en de humor (in ieder geval in het eerste deel van het boek) me goed beviel.
Geen 3 sterren omdat ik niet helemaal de doelgroep ben van dit boek en dan is de oplossing (spoiler?) en het einde wat abrupt en teleurstellend. Al met al heel veel interessante thema's die aan bod komen zonder dat ze al te veel versimpeld worden voor jonge lezers en dat mag gewaardeerd worden.
Geen 3 sterren omdat ik niet helemaal de doelgroep ben van dit boek en dan is de oplossing (spoiler?) en het einde wat abrupt en teleurstellend. Al met al heel veel interessante thema's die aan bod komen zonder dat ze al te veel versimpeld worden voor jonge lezers en dat mag gewaardeerd worden.
October 3, 2025
Heerlijk 14+ boek dat me qua satirische absurditeit soms aan Kurt Vonnegut deed denken. De klimaatcrisis, falende overheden, migratie, sociale media verslaving? Kuyper neemt het allemaal op de hak. Het vertelplezier druipt er vanaf, de karakters zijn sympathiek en Kuyper laat je lachen (soms als een boer met kiespijn) om de staat van de wereld.
September 7, 2024
Van genoten en in één dag uitgelezen. Toch heb ik na het lezen het gevoel dat dit boek meer had kunnen zijn. Soms vond ik het wat flauw door de grote hoeveelheid satirische grappen en knipogen naar het nu. Al met al toch zeker wel een aanrader. 3,5/5
October 22, 2024
Zeker met humor en goed geschreven, maar helaas kon het mij niet bekoren. Veel te uitleggerig, bijvoorbeeld de uitleg over de pandemie, maar ook te belerend. De ergernis zat bij mij dichtbij tijdens het lezen. Terwijl ik van andere boeken van Sjoerd Kuyper genoten heb.
September 29, 2025
Geniaal!! Met heel veel humor en satire de hedendaagse ellende op de wereld weten te beschrijven, in een soms bizar maar heel vermakelijk verhaal. Het zal aan de ratings te zien wel een paar tere zieltjes geraakt hebben, heerlijk.
Displaying 1 - 30 of 39 reviews