بخشی از داستان آدم عوضی: نمیدانم خود را چطور به شما معرفی کنم. همانطور که هستم یا غیر از آنچه هستم. اگر غیر از آنچه هستم خودم را معرفی کنم، آدم دروغگویی هستم و اگر همانطور که هستم معرفی کنم یقین دارم شما هم درباره من همانطور قضاوت خواهید کرد که دیگران میکنند و همان حرفهایی را پشت سر من خواهید زد که دیگران میزنند ولی مثل اینکه بهتر است واقعیت را بگویم: آدمی هستم که زبانم به اختیار خودم نیست. خیلی هم چوب این زبان بیبند و بار را خوردهام، ولی پسش برنیامدم. نمیدانم خمیرهام را اینطور سرشتند یا تربیت خانوادگی من اینطور بوده و یا همه باید مثل من باشند و نیستند یا مثل من هستند و رل بازی میکنند، یا جان کلام: من عوضیام یا دیگران…
خسرو شاهانی در سال ۱۳۰۸ در نیشابور متولد شد. زمینه اصلی داستانهای وی طنز است. او را میتوان از طنز پردازان معاصر ایران به شمار آورد. مطبوعات عرصهٔ فعالیتهای شاهانی است. کار رسمی مطبوعاتی خود را در سال ۱۳۳۴ با روزنامه «خراسان» شروع کرد. در سال ۱۳۳۶ به تهران آمد و در روزنامه جهان مشغول به کار شد.
در این روزنامه نیز مطلب طنزآمیز و انتقادی در مورد مسائل روز مینوشت. در سال ۱۳۳۷ علاوه بر کار در روزنامه جهان خبرنگار روزنامه پست تهران شد. پس از یک سال همکاری خود را با این روزنامه قطع کرده و خبرنگار روزنامه کیهان شد. علاوه بر خبرنگاری هفته ای یک روز بین سالهای ۴۲ تا ۴۴ یک صفحه طنزآمیز به صورت داستان و مقاله مینوشت.
خسرو شاهانی همچنین با مجلات و نشریات مختلفی از جمله: ترقی - سپید و سیاه - روشنفکر - آسیای جوان - امید ایران - تهران مصور و توفیق همکاری میکرد و داستانهای طنزآمیز مینوشت که بعدها به شکل کتاب چاپ شده است.
از آثار اوست: کور لعنتی (۱۳۴۳)، کمدی افتتاح (۱۳۴۶)، پهلوان محله (۱۳۴۹)، بالا رودیها و پایین رودیها (۱۳۵۱) گره کور (۱۳۶۲)، قهرمان ملی (۱۳۶۳)، باز نشسته (۱۳۶۸)، آیین شوهرداری (۱۳۷۰) و…
مضمون اغلب آثار شاهانی بیان مسائل و مشکلات اخلاقی و اجتماعی عصر ماست. او طنز را وسیله ای مناسب برای اصلاح عیوب انسان و جامعه میداند و با همین رسالت و ضمن بزرگ نمایی این عیوب آنها را به چشم ما میآورد.
قدرت قلم، نثر روان، محکم و موثر و روایی برگیرایی آثار خسرو شاهانی افزوده است.
اولین نکته ای که در آثار شاهانی میتونه جذابیت داشته باشه قلم گیرا و جذابشه ، به نحوی که علی رغم اینکه داستان کوتاه نوشته ولی به اندازه کافی بهت اطلاعات میده و از سیر داستانش باخبرت میکنه ، نکته دیگه ای که خواندن آثار شاهانی داره این هست که با جامعه قبل از انقلاب و جنس مردم اون دوران آشنا میشی و میفهمی اون قدرا که بعضیا از زمان شاه تعریف میکنن ، اون دوران تعریفی نیست و تفاوتی با الان نداره ... فقط نمیدونم چرا اینقدر کم پرداخته شده بهش و هیچ کدوم از کتاباش رو نمیتونی پیدا کنی و بخری و فقط با کتاب صوتی و نسخه الکترونیکی پیدا میشه ، باز هم نظرم این هست که خیلی از جلال آل احمد بهتر مینویسه .
این کتاب یکی از بینظیر ترین کتاب های طنز سیاه ایرانه، خسرو شاهانی نویسنده زبردست طنز پرداز تونسته به خوبی اوضاع و احوال قبل انقلاب و چه اوضاع سیاسی و چه اوضاع اجتماعی و اقتصادی کشور رو به صورت چند داستان کوتاه در این کتاب بیان کنه.
من نمیدونم چرا به خسرو شاهانی کمتر توجه میشه و خیلی ازش صحبت نمیشه! به نظرم توی طنز معاصر جریان ایجاد کرده. حتی دیگه کتاباش چاپ نمیشه! من که توی نوشتن خیلی از ایشون یاد گرفتم. روحش شاد