დიონისეს დითირამბები

by Friedrich Nietzsche, დათო ბარბაქაძე (Translator)

„დიონისეს დითირამბები“ კლასიკური მოდერნისტული პოეზიის ცენტრალური ტექსტია, რომლის პოეტიკამ – ავტორის ფილოსოფიასთან ერთადაც და მისგან დამოუკიდებლადაც – უდიდესი გავლენა იქონია XX საუკუნის ევროპულ პოეზიაზე. იგი აღმოჩნდა თვით ნიცშეს შემოქმედების პოეტური შეჯამებაც. სხვადასხვა დროს დაწერილი (პირველი სამ დითირამბს უკვე შეიცავდა „ასე ამბობდა ზარათუშტრა“) და ერთ ციკლად თავმოყრილგადამუშავებული ლექსების ეს კორპუსი „წყლისმსმელმა“ პოეტმა (როგორც ნიცშე თავის თავს უწოდებდა) სულ ბოლოს (სავარაუდოდ 1889 წლის იანვარში) დაასათაურა. შესაბამისად, ეს მისი ხელიდან დასაბეჭდად გამოსული უკანასკნელი მთლიანობაა. დიონისური სულისკვეთებით აღსავსე ამ ლექსების თითოეული სტრიქონი და სიტყვა შექმნილი, დაწერილი და დამზადებულია აპოლონური სიზუსტით და სიბეჯითით. „დიონისეს დითირამბებში“ ენა არა მხოლოდ მეტყველებს, არამედ თავის თავთანაც მეტყველებს და – იმასთანაც, რასაც იგი მას მერე მეტყველებს, როცა ამ ენის/ამ ნიცშეს მიერ ერთადერთ ჭეშმარიტებად ჭეშმარიტების არარსებული სამოთხიდან გამოძევებულადყოფნა და წერა-კითხვით მწარე ტკბობის შესაძლებლობა ცნობიერდება. – მთარგმნელი.

Genres: Poetry, Philosophy, Classics, German Literature, Nonfiction, Collections, 19th Century

92 pages, Paperback

First published January 1, 1891

About the author

Friedrich Wilhelm Nietzsche was a German classical scholar, philosopher, and critic of culture, who became one of the most influential of all modern thinkers. He began his career as a classical philologist before turning to philosophy. He became the youngest person to hold the Chair of Classical Philology at the University of Basel in 1869 at the age of 24, but resigned in 1879 due to health problems that plagued him most of his life; he completed much of his core writing in the following decade. In 1889, at age 44, he suffered a collapse and afterward a complete loss of his mental faculties, with paralysis and probably vascular dementia. He lived his remaining years in the care of his mother until her death in 1897 and then with his sister Elisabeth Förster-Nietzsche. Nietzsche died in 1900, after experiencing pneumonia and multiple strokes.
Nietzsche's work spans philosophical polemics, poetry, cultural criticism, and fiction while displaying a fondness for aphorism and irony. Prominent elements of his philosophy include his radical critique of truth in favour of perspectivism; a genealogical critique of religion and Christian morality and a related theory of master–slave morality; the aesthetic affirmation of life in response to both the "death of God" and the profound crisis of nihilism; the notion of Apollonian and Dionysian forces; and a characterisation of the human subject as the expression of competing wills, collectively understood as the will to power. He also developed influential concepts such as the Übermensch and his doctrine of eternal return. In his later work, he became increasingly preoccupied with the creative powers of the individual to overcome cultural and moral mores in pursuit of new values and aesthetic health. His body of work touched a wide range of topics, including art, philology, history, music, religion, tragedy, culture, and science, and drew inspiration from Greek tragedy as well as figures such as Zoroaster, Arthur Schopenhauer, Ralph Waldo Emerson, Richard Wagner, Fyodor Dostoevsky, and Johann Wolfgang von Goethe.
After his death, Nietzsche's sister Elisabeth became the curator and editor of his manuscripts. She edited his unpublished writings to fit her German ultranationalist ideology, often contradicting or obfuscating Nietzsche's stated opinions, which were explicitly opposed to antisemitism and nationalism. Through her published editions, Nietzsche's work became associated with fascism and Nazism. 20th-century scholars such as Walter Kaufmann, R.J. Hollingdale, and Georges Bataille defended Nietzsche against this interpretation, and corrected editions of his writings were soon made available. Nietzsche's thought enjoyed renewed popularity in the 1960s and his ideas have since had a profound impact on 20th- and early 21st-century thinkers across philosophy—especially in schools of continental philosophy such as existentialism, postmodernism, and post-structuralism—as well as art, literature, music, poetry, politics, and popular culture.

Reviews

[Luís]

Nietzsche is well recognized as a great philosopher, but we know less about him as a poet. In my eyes, there is a lot of rubbish in all these poems. I liked some poems from my youth. In the "Dithyrambs," I found more breath and flashes of genius, but I have only hung with a tiny number of these texts.

[Aslı Can]

.
.
Sürgüne yollanmalıyım
Ne varsa hakikat diye
Yalnızca çılgın!
Şair yalnızca!
.
.

[Arax Miltiadous]

Όσοι λοιπόν, θεωρούν ότι η ποίηση είναι "εύκολο ανάγνωσμα" να μια καλή ευκαιρία να δοκιμάσουν την ορθότητα της άποψής τους.
Γενικα το γράψιμο του Νίτσε είναι βαθύ και καυτερό έτσι στην αρχή, πλανεμένη και γω από την προαναφερθείσα αντίληψη, θεωρησα πως θα μπορούσα να περατώσω με ευκολία ένα μικρο βιβλίο ποίησης 100 σελίδων. Κι όμως, καθένα από τα ποιήματα του κρύβει μέσα τόσα πολλά νοήματα που ο εγκέφαλος από μόνος του αρχίζει να αναλύει σε βάθος, ενώ εσύ ακολουθείς σε πλήρη υποταγή τους συνειρμούς του.
Το αγαπημένο μου είναι το Φθινόπωρο, και ναι συνιστώ σε όλους να προσπαθήσουν να το διαβάσουν.

[Петко Ристић]

Nietzsche's Chorlieder auf den griechischen Gott Dionysos sind von unglaublich anmutiger und für mich persönlich holdseliger Natur. Nicht umsonst mein Lieblingsschriftsteller, glaubte ich bei allen seinen Werken stets einem mir im Geiste verwandten beim Denken zuzuschauen, obgleich er mich weit übersteigt, denn kein anderer Philosoph und Dichter hat mich so ausgiebig erleichtert, befreit und radikal verändert. Auch diese Dithyramben sind von hochfliegender Reinheit, Göttlichkeit.

Welch eine Einsicht in die tiefsten Abgründe unserer Existenz, unserer Wahrnehmungen und mit welcher Wortgewaltigkeit erhebt er die Gedanken hoch hinaus über das Alltägliche. In seinem Chorlied "Zwischen Raubvögeln" glaubte ich von meiner eigenen Entwicklung zu lesen, wenn die Worte fielen "Selbstkenner, Selbsthenker" - oh hier ist gewiß mehr zu verstehen als man gemeinhin glaubt. Wer wie Nietzsche sich so stark in sich selbst eingebohrt hat, zwischen hundert Erinnerungen und an jeder Wunde müd, der erst vermag ein Quantum einer raren Seele zu begreifen, der sich mit seiner überreifen Weisheit einen Strick band, welches jeden auf eine Insel zieht.

Oh nur wenige vermögen sich so tief in sich selbst einzuhöhlen, ein Selbsterkenner zu werden, um alle anderen zu erkennen. Ganz richtig sagt er, wer die schwerste Last sucht, findet sich selbst: eine dionysische Ekstase.

[Obsidian Eagle]

An often overlooked and therefore underrated adjunct of Nietzsche's work. These poems are filled with as much verve as anything from Thus Spoke Zarathustra (some even follow directly in its footsteps). They also hearken back to the paganist views first expressed in The Birth of Tragedy. Only A Fool, Only A Poet is an easy favorite but there are other good ones too. This is a bilingual edition that features the original German on the left hand pages, making it an ideal book for language learners or any passionate polyglot. Lastly, introductory and appended notes go a long way toward providing context and clarifications. Proof positive that philosophy and poetry can play off one another rather nicely!

[Irini Gergianaki]

μονάχος μὲ τὸν ἑαυτό σου,
παρέα μὲ τὴν ἴδια σου τὴ γνώση,
ἀνάμεσα ἑκατὸ καθρέφτιδων
ψεύτικων ἀπὸ σὲ τὸν ἴδιο,
ἀνάμεσα σἑκατὸ θύμησες
ἀβέβαιες,
ἀποκομένος σὲ κάθε πληγή,
σὲ κάθε παγωνιὰ ψυχρός,
πνιγμένος στὰ ἴδια τὰ σκοινιά σου,

αὐτογνώστης!
αὐτοδήμιος!

Τί δένεσαι
μὲ τῆς σοφίας σου τὸ σκοινί;
Τί δελεαζόσουν
στὸν παράδεισο τοῦ παλαιοῦ φιδιοῦ;
Τί ἐχώνοσουν
στὸν ἑαυτό σου — στὸν ἑαυτό σου;

[Sanemsrgz]

Bu kadar ünlü, sevilen ve popüler bir filozofun kitabına iki puan vermek beni üzdü elbette. Tanrıya yazdığı bir iki kısım hariç diğer yazılarını anlamadım. Boşa okuyormuşum gibi hissettim açıkçası. Diğer kitaplarını okumak isterim önerileriniz varsa alırım. Umarım diğer eserlerinde bu tarz bir yazıma karşı karşıya kalmam.

[Ercan Yüksel]

Şimdi - kendin ile tek başına,
Kendi bilgin ile iki başına,
Yüz aynanın arasında
Kendi önünde düzmece,
Yüz anı arasında belirsiz,
Her yaranın yorgunluğuyla,
Her soğuğun donmuşluğuyla,
Kendi iplerin boğazına dolanmış,
Kendinin tanıyanı!
Kendinin celladı!

[Sencer Turunç]

Nihayetinde bir fırt Niçe aldım bünyeme, bu dahi kendi başına 5 yıldız eder:)))

"ben de öyle düştüm bir kez
hakikat çılgınlığımdan dışarı,
gün özleminden dışarı...
çöktüm günden bezgin, ışıktan hasta
hakikatten bağrı yanık, susamış..." (sayfa 19)

[Nur]

ey zerdüşt, daha düne kadar avcısıyken tanrının, bütün erdemleri yakalayan bir ağ ve kötülüğün okuyken, şimdi-
kendi kendin tarafından avlanmış,
kendi kendinin av ganimeti,
kendi içine saplanmış…

şimdi-
kendin ile tek başına,
kendi bilgin ile iki başına
yüz aynanın arasında
kendi önünde düzmece yüz anı arasında, belirsiz,
her yaranın yorgunluğuyla,
her soğuğun donmuşluğuyla,
kendi iplerin boğazına dolanmış,
kendinin tanıyanı, kendinin celladı!

bu nasıl bir başyapıt böyle ya

[Yavuz]

Bundan böyle bir hasta,
yılan zehiriyle zehirlenmiş;
bir mahkum bundan böyle,
en zorlu kaderi çekmiş:
kendi kuyusunda
iki büklüm çalışan,
kendi kendinin çukuruna gömülü,
kendi kendinin kuyusunu kazan,
hoyrat,
hantal,
bir ceset -,
yüzlerce külfetle tıka basa dolu,
kendiyle başı dertte,
bir Bilen!
bir kendi kendinin erbabı!
Bir bilge Zerdüşt!..

[Mehmet]

Böyle Buyurdu Zerdüşt'ten sonra beni en çok etkileyen Nietzsche kitabı olmuştu. Felsefenin şiire ne kadar yakıştığını okuyabilirsiniz bu kitapta.

[Doğancan]

En ağır yükü aramıştın
İşte kendini buldun.
Şimdi atamıyorsun kendini sırtından...

Du suchtest die schwarste Last.
Du fendest du dich
Du wirfst dich nicht ab von dir...

[Ville Verkkapuro]

Well. He might be my favourite philosophers, but definitely not my favourite poets.
I'm terribly interested in Dionysos and Nietzsche so I grabbed this, but it did nothing to me.

[Kai Mustakoski]

Mielenkiintoinen lehtinen, en silti suosittelisi aloittamaan Nietzschen polkua tällä kirjalla.

"Lampaita

Kotkaa katsokaa! kaihomielin se jäykkänä
alas kuiluun silmäilee,
omaan kuiluunsa, joka siinä
yhä syvempiin syvyyksiin kiertelee!
Äkkiäarvaamatta, viivana liitäen,
terävänä kiitäen
syöksyy se saaliinsa kimppuun.
Luuletko tämän 'nälkää' olevan?
Suolisto-köyhyyttä? -
Eikä se rakkauttakaan ole
- mikä on karitsainen kotkalle!
'Se vihaa lampaita'
Näin minä syöksyn
alaspäin, kaihomielin,
näitä karitsa-laumoja
repien, verta tihkuttaen,
ivaa lauhkeita kohtaan
vimma karitsan-tyhmyyttä kohtaan - - - "

(Friedrich Nietzsche, Dionysos-dityrambit, sivu 99)

[H. Isikgun]

Çöl büyümekte: vay haline çölleri gizleyenin...

[Chaitra]

I didn't know Nietzsche would write poetry. I'm not into poetry either but I could have a sneak into the world of Nietzsche through this. Randomly came across this and it was a nice experience reading it.

[B. Han Varli]

''... ve palmiyeyi seyrediyorum,
onun nasıl bir kadın dansçı gibi
eğilip büküldüğünü, yaslandığını ve kalçalarını salladığını,
-insan onun gibi yapıyor uzun zaman baktığında!
bir kadın dansçı gibi, ve bana göründüğü kadarıyla
uzun zamandır, tehlikeli olacak kadar uzun zamandır
hep, ama hep tek bir ayağının üstünde duran bir dansçı mıdır?''

keşke okumasaydım. nietzsche'nin okuduğum iki kitabının yoğunluğundan sonra kendimi boşluğa düşmüş gibi hissettim.

aynı kalemden çıkan kelimeler ama çok cılız geliyor kulağa genel olarak. belki şiir tadında olması yüzündendir, bilemiyorum. şiiri hiçbir zaman sevemedim.

bazı yerlerde kendini hatırlatıyor ama yine de, ''bir kez daha kükre! ahlaklı kükre! ahlaklı bir aslan olarak çölün kızlarının önünde kükre!'' gibi bir alıntı vardı mesela. zerdüşt'ün esintilerini okuyorsun zaten aslında.

geçen senenin sonlarında ahmet inam'ı misafir etmiştik, -özellikle- felsefe eserlerini orjinal dilinde okumanın öneminden bahsetmişti uzun uzun. ''okuma yapmak'' istiyorsan almanca öğreneceksin demişti hatta.

nietzsche'yi kendi dilinde okumak nasıl bir şeydir acaba

[Cicero]

On yıl geçti-,
ve sana tek damla düşmedi, öyle mi?
Ne ıslak rüzgar? Ne de sevginin çiy taneleri?
Ama kim sevebilirdi ki seni,
sen, ey zenginlerin zengini?
mutluluğun bütün çevreni kurutmakta,
sevgiden yana yoksullaştırmada
- y a ğ m u r s u z bir ülke...

Artık kimse teşekkür etmiyor sana,
sen ise teşekkür etmektesin,
senden her alana:
zaten bundan tanıyorum seni,
sen, ey en zengin,
sen, en y o k s u l u bütün zenginlerin!

Kurban ediyorsun kendini, zenginliğin a c ı çektirmekte-,
Kendini harcıyorsun,
Ne sakınıyorsun kendini, ne de seviyorsun :
büyük acınla her dem zorlanmaktasın,
o n c a korkunun o n c a sıkışmış bir yüreğin acısı
fakat artık kimse sana teşekkür etmemekte....

Daha bir y o k s u l l a ş m a l ı s ı n,
sen, bilgeliksiz bilge!
Sevilmek istiyorsan eğer.
Yalnızca acı çekenlerdir sevilenler,
sevgi verilenler, yalnızca açlık çekenlerdir:
k e n d i n i a r m a ğ a n e t ö n c e , ey Zerdüşt!

-Ben senin hakikatinim...

[Bilgehan]

Onların hepsi faziletli.
Şöhret ve fazilet -- nasıl da kafiyeli.
Yaşadığı müddetçe bu dünya,
fazilet laklakalarının bedelini
şöhret laklakasıyla öder --,
dünya, bu curcunayla yaşar...

Tüm faziletlilerin önünde
kabahatli olmak isterim,
her büyük suçun kabahatlisi!
Tüm şöhret borazancıları karşısında
solucana dönüştü ihtirasım --,
böyleleriyle olmak iştahlı kılıyor beni,
en aşağıda olmaya...

Bu madeni para, bununla
bedel ödemekte tüm dünya,
Şöhret--,
eldivenle dokunabiliyorum ancak bu paraya,
tiksintiyle tepiniyorum üzerinde.

[Fortuna]

Suficiente breve para leer en una sentada. Me gustó el libro, algunos poemas particulares se destacan como muy buenos, pero esperaba una lectura más intensa como acostumbra Nietzsche. Por un tiempo el libro no mantiene un buen ritmo de emoción, cual se puede dejar pasar por su brevedad, pero por la misma queda el texto careciendo de más.

[Mamut Oflaz]

Du suchtest die schwerste Last:
da fandest du dich-
du wirfst dich nicht ab von dir...

----------

Sei klug, Ariadne!...
Du hast kleine ohren, du hast meine ohren:
steck ein kluges Wort hinein!
Muss man sicht nich erst hassen, wenn man sich lieben soll?
Ich bin dein labyrinth...

[Andrea]

Esto no es un libro: ¡qué encierran los libros,
esos féretros y sudarios!
El pasado es un libro apresado:
pero aquí vive un eterno Presente.

[Edit Burla]

Zarathustra ist müde geworden.

[Ayda]

Really the only thing this man couldn’t do was to be nice to women

[sena]

tüm kutsiyetiyle kendini yeniden yaratan, ve sonra kendini dahi yok eden.

[eveline l.]

Nietzsche podwoił dawkę na starość.

[Reader]

Nietzschenin yazdığı o mükemmel şiir kitabı. Hayatımdaki bazı düşüncelere yer etmiştir.

[Nino]

"ადამიანო, ვინც ტკბობის ცეცხლს ხარ თავმიძღვნილი,
გახსოვდეს:შენ ხარ ქვა, უდაბნო, შენ ხარ სიკვდილი..."

[Weston Newbell]

Not the best poems I've read. Some were a bit forgettable.